บทที่ 10 หวนคืนสู่ท้องถนน

สูตรโกงวันสิ้นโลก: ผมมองเห็นคำใบ้ที่ซ่อนอยู่ ตอนที่ 10

จางเฉินรู้ดีว่า

อย่ามองเพียงแค่ในช่องแชทที่ทุกคนดูสุภาพเรียบร้อย

แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากันจริงๆ ไม่มีใครรู้เลยว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรลงไปบ้าง!

บางครั้งมนุษย์ก็น่ากลัวยิ่งกว่าพวกซอมบี้เสียอีก!

เมื่อเข้าใจสถานการณ์พื้นฐานของผู้รอดชีวิตโดยรอบแล้ว

จางเฉินจึงหยิบเนื้อกระป๋องออกมาอาศัยแสงสว่างจากนอกหน้าต่างกินไปครึ่งกระป๋อง และดื่มน้ำตามไปเกือบหมดขวด

จากนั้นเขาก็เอนตัวลงบนเตียงแล้วหลับสนิทไปด้วยความสบายใจ

เมื่อตื่นขึ้นมา ท้องฟ้าก็เริ่มสว่างแล้ว

ซอมบี้บนถนนใหญ่ลดน้อยลงไปกว่าครึ่ง

โชคดีที่ซอมบี้ถือปืนตัวนั้นยังคงเดินเตร่อยู่ที่เดิม ไม่ได้เดินไปไหนไกล

จางเฉินจัดการเนื้อกระป๋องครึ่งที่เหลือจากเมื่อคืนและน้ำที่เหลือจนเกลี้ยง

หลังจากอิ่มท้องแล้ว สภาพร่างกายและจิตใจของเขาก็ดีขึ้นมาก

จางเฉินมองออกไปภายในโครงการ

ผู้หญิงในชุดราตรีคอกว้างบนกันสาดคนนั้นหายไปแล้ว

บนนั้นไม่มีรอยเลือด

มีความเป็นไปได้สูงว่าเธออาจจะถูกคนช่วยไป หรือไม่ก็หนีออกไปได้ด้วยตัวเอง

ภายในโครงการหลังจากผ่านไปหนึ่งคืน ก็มีซอมบี้เพิ่มขึ้นมาอีกสามสี่ตัว

พวกมันรุมล้อมอยู่แถวๆ หน้าต่างห้องหนึ่งที่ชั้นหนึ่งของตึก 2 ฝั่งตรงข้าม

ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างดึงดูดพวกมันเอาไว้!

'จะอะไรก็ช่างเถอะ!'

'แค่ฆ่าพวกมันให้หมดแล้วค่อยเข้าไปดูก็พอ!'

ถ้าเป็นซอมบี้จำนวนมากจางเฉินคงไม่มั่นใจนัก

แต่ซอมบี้สามตัวที่แยกกลุ่มกันแบบนี้ มันก็คือแต้มบุญที่ส่งมาให้ถึงที่ชัดๆ

ไม่เก็บก็น่าเสียดายแย่!

จางเฉินวอร์มอัพร่างกายในห้องเล็กน้อย

ก่อนจะเปิดประตูเดินออกไป

โถงทางเดินเงียบสงบมาก

ประตูห้อง 102 ที่ชั้นหนึ่งยังคงเปิดทิ้งไว้เหมือนเมื่อวาน

ประตูอาคารยังคงสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วน ดูเหมือนเมื่อคืนซอมบี้จะไม่ได้แวะมาที่นี่เลย!

ดูเหมือนว่าความสูงระดับชั้นห้านั้นจะมีความลับและปลอดภัยมากทีเดียว!

จางเฉินสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วผลักประตูอาคารออกไป

เขาพุ่งตรงไปยังซอมบี้สามตัวที่อยู่ไกลออกไปอย่างไร้เสียง

ครั้งนี้ไม่เหมือนกับครั้งก่อน

ครั้งก่อนที่จางเฉินฆ่าซอมบี้เจ็ดตัวรวดได้นั้น เป็นเพราะมีเสียงกรีดร้องของผู้หญิงในชุดราตรีคอกว้างช่วยดึงดูดความสนใจ

แต่ครั้งนี้ไม่มีเสียงพิเศษอะไรมาช่วยดึงดูด

ประสาทการได้ยินของซอมบี้จึงเฉียบคมขึ้นมาทันที

ทันทีที่จางเฉินพุ่งเข้าไปในระยะห่างประมาณเจ็ดถึงแปดเมตร

ซอมบี้ทั้งสามตัวก็รับรู้ถึงการมีอยู่ของจางเฉินพร้อมกัน!

'ขนาดเสียงฝีเท้ายยังได้ยินอีกเหรอ?'

'ซอมบี้พวกนี้มันรุ่นท็อปชัดๆ!'

"แฮ่... แฮ่..."

"อือ..."

"โฮก... อ่า..."

ซอมบี้ทั้งสามตัวพุ่งเข้าใส่จางเฉินพร้อมกัน

ความเร็วของซอมบี้นั้นไวมาก

แต่ความเร็วของจางเฉินก็ไม่ช้าเช่นกัน

ในจังหวะที่ซอมบี้ทั้งสามเริ่มตอบโต้อยู่ข้างหน้านั้น จางเฉินก็ก้าวพรวดไปข้างหน้าสองก้าวแล้วจามขวานผ่ากะโหลกซอมบี้ตัวหนึ่งจนแยกเป็นสองซีก

จากนั้นเขาก็ใช้โล่กันการโจมตีของซอมบี้อีกสองตัวที่เหลือไว้ แล้วจัดการจามขวานใส่พวกมันทีละตัว

เขาจัดการซอมบี้ทั้งสามตัวได้อย่างง่ายดาย

"รวบรวม!"

[คุณได้เก็บกู้ซากศพซอมบี้ 1 ร่าง ได้รับผลึกพลังงาน 1, กุญแจรถที่เสียหาย 1, ปุ๋ยกลายพันธุ์*3]

[คุณได้เก็บกู้ซากศพซอมบี้ 1 ร่าง ได้รับผลึกพลังงาน 1, ปุ๋ยกลายพันธุ์*3]

[คุณได้เก็บกู้ซากศพซอมบี้ 1 ร่าง ได้รับกุญแจที่หัก 1, ปุ๋ยกลายพันธุ์*3]

ผลึกพลังงานและปุ๋ยกลายพันธุ์นั้นไม่ต้องพูดถึง

จางเฉินคุ้นเคยกับพวกมันเป็นอย่างดีแล้ว

เขามุ่งความสนใจไปที่ [กุญแจรถที่เสียหาย] และ [กุญแจที่หัก]

ไม่นานนัก คำใบ้ก็เด้งขึ้นมา

[ของพวกนี้พังหมดแล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรเลย!]

จางเฉินโยนของสองอย่างนั้นทิ้งลงพื้นทันที แล้วเก็บผลึกพลังงานกับปุ๋ยเข้าสู่พื้นที่มิติ

ออกเดินทางต่อ!

เป้าหมายของจางเฉินชัดเจนเสมอ

ซอมบี้สามตัวในโครงการนี้เป็นเพียงแค่อาหารว่างเรียกน้ำย่อยเท่านั้น

เป้าหมายที่แท้จริงของเขาคือซอมบี้ที่พกปืนลูกโม่ซึ่งเขาเฝ้าจับตาดูมาทั้งวันต่างหาก!

ความจริงแล้วในใจของจางเฉิน ภัยคุกคามจากผู้รอดชีวิตคนอื่นนั้นน่ากลัวกว่าซอมบี้มาก

ตราบใดที่คุณหลบอยู่ในเซฟเฮาส์ที่ปลอดภัย ซอมบี้ก็ทำอะไรคุณไม่ได้

อย่างมากที่สุดพวกมันก็แค่ล้อมไว้ไม่ให้คุณออกมา

แต่พวกผู้รอดชีวิตที่คิดไม่ซื่อนั้นต่างออกไป!

พวกเขาสามารถงัดแงะ ปีนป่าย หรือแม้แต่ทำลายเซฟเฮาส์ของคุณเพื่อล่อฝูงซอมบี้มาจัดการคุณให้สิ้นซากก็ได้!

'ปืน' จึงเป็นเครื่องมือข่มขวัญผู้รอดชีวิตคนอื่นที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย!

[จะมีซอมบี้ตัวหนึ่งเดินออกมาจากหัวมุมตึกในไม่ช้า หากคุณไม่อยากสัมผัสกับมันในระยะประชิด ขอแนะนำให้คุณหยุดเดินเดี๋ยวนี้!]

จางเฉินเดินออกมาจากตึก 2 ทันทีที่ถึงหัวมุมตึก คำใบ้นี้ก็เด้งขึ้นมา

เขาหยุดฝีเท้าลงทันที พยายามกลั้นลมหายใจและทำจิตใจให้สงบ

แล้วค่อยๆ เงื้อขวานขึ้นเตรียมพร้อม!

1 วินาที...

2 วินาที...

3 วินาที...

"อือ..."

เสียงคำรามต่ำอันเป็นเอกลักษณ์ของซอมบี้ดังมาจากมุมกำแพง

เท้าข้างหนึ่งก้าวออกมาก่อน ตามด้วยอีกข้าง

ทันทีที่หัวของมันพ้นมุมตึกออกมา

ขวานดับเพลิงในมือของจางเฉินก็จามลงไปที่กลางหัวของมันจนแยกเป็นสองซีกอย่างรุนแรง!

[คุณได้เก็บกู้ซากศพซอมบี้ 1 ร่าง ได้รับผลึกพลังงาน 1, เสื้อผ้าเปื้อนเลือด 1, ปุ๋ยกลายพันธุ์*3]

[เสื้อผ้าเปื้อนเลือด: มันถูกไวรัสปนเปื้อนไปแล้ว ไม่มีค่าแก่การใช้งาน]

'ขยะไร้ประโยชน์อีกแล้ว!'

จางเฉินเหวี่ยงเสื้อผ้าเปื้อนเลือดทิ้งไป

เขายืนอยู่ที่หัวมุมตึกแล้วมองออกไปไกลๆ

ทางเดินนี้แยกออกเป็นสองทาง ทางหนึ่งไปยังซอยเล็กๆ ที่ไร้ผู้คนซึ่งเชื่อมต่อกับถนนใหญ่พอดี

อีกทางหนึ่งแยกไปยังสวนหย่อมเล็กๆ ที่อยู่ห่างออกไป 50 เมตร

ที่นั่นมีซอมบี้สองตัวกำลังเดินเตร่ไปมาอย่างไร้จุดหมาย

'ในช่วงที่ฟ้าสว่าง การชิงปืนมาให้ได้และรวบรวมเสบียงให้ได้มากที่สุดคือสิ่งสำคัญที่สุด'

'ซอมบี้น่ะฆ่าเท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมด!'

'โลกใบนี้ไม่มีอะไรจะเยอะไปกว่าซอมบี้อีกแล้ว!'

'ไม่มีความจำเป็นต้องมาเสียเวลาอยู่ที่นี่!'

ดังนั้นจางเฉินจึงพยายามย่อตัวให้ต่ำลงและก้าวเท้าให้เบาที่สุด

เขาอาศัยจังหวะที่ซอมบี้ทั้งสองตัวหันหลังให้ พุ่งตัวผ่านไปอย่างรวดเร็ว

จนมาถึงซอยเล็กๆ ที่ไร้ผู้คนได้อย่างราบรื่น

จางเฉินยืนพิงผนังตึกแล้วชะโงกหน้าออกไปมองที่ถนนใหญ่

เนื่องจากกลิ่นของผู้รอดชีวิตเมื่อวานนี้ดึงดูดซอมบี้รอบตัวซอมบี้ถือปืนไปเกือบหมด

ทำให้ตอนนี้บริเวณเป้าหมายมีซอมบี้อยู่เพียงสิบกว่าตัวเท่านั้น

แต่ในระยะไกลออกไป กลับเห็นร่างตะคุ่มๆ และหัวคนขยับไปมาหนาตา

จำนวนซอมบี้นั้นมหาศาลจนน่าขนลุก!

'โอกาสทองหลุดลอยไปไม่ได้ ถ้าวันนี้ไม่ได้ปืนมา'

'ใครจะรู้ว่าหลังจากผ่านไปอีกคืน จะเกิดความเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้นอีก?'

ซอมบี้สิบกว่าตัว...

'ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป ถ้าค่อยๆ ล่อพวกมันมาทีละนิดก็น่าจะไม่มีปัญหา!'

จางเฉินหยิบขวานขึ้นมาแล้วเคาะกำแพงเบาๆ หนึ่งครั้ง

ส่งเสียง "เกร๊ง" ดังออกมา!

"อือ..."

ซอมบี้สองตัวที่อยู่ใกล้ที่สุดบนถนนได้ยินเสียง จึงค่อยๆ หันหน้ากลับมาทางนี้

'ได้ผลดีแฮะ ล่อมาได้แค่สองตัว'

จางเฉินอาศัยรถยนต์ข้างทางเป็นที่กำบัง เขาหมอบตัวลงแล้วใช้ขวานเคาะกำแพงเบาๆ ต่อไป

"อือ..."

"แฮ่... แฮ่..."

ซอมบี้เดินโอนเอนเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

จางเฉินสังเกตเห็นว่า ปฏิกิริยาของซอมบี้ต่อเสียงนั้นขึ้นอยู่กับความดังของเสียง

หากเสียงเบา พวกมันจะเพียงแค่เดินช้าๆ ไปยังแหล่งกำเนิดเสียง

แต่หากเสียงดังพอ ความเร็วในการเคลื่อนที่ของพวกมันจะพุ่งสูงขึ้นทันที

แทบจะพุ่งตัวเหมือนวิ่งร้อยเมตรเลยทีเดียว ช่างน่าสยดสยองยิ่งนัก!

จางเฉินเคาะกำแพงอย่างใจเย็นและแผ่วเบา...

ดวงตาเฝ้ามองทุกความเคลื่อนไหวของซอมบี้ผ่านกระจกรถยนต์!

ใกล้เข้ามาแล้ว!

ใกล้เข้ามาอีกนิด!

'จังหวะนี้แหละ!'