บทที่ 400 - สังหารนักบุญ

บทที่ 400 - สังหารนักบุญ

เขายกมือขึ้น แสงสีทองสายหนึ่งลอยขึ้นมาจากใจกลางฝ่ามือ

ใช้จ่ายแต้มชัยชนะหนึ่งแสนแต้ม

แลกเปลี่ยนศรทองสังหารนักบุญ

แสงสีทองจางหายไป ศรสีทองดอกหนึ่งปรากฏขึ้นในมือของเย่เสวียน ศรดอกนั้นเป็นสีเหลืองทองอร่าม บนก้านศรมีอักขระลึกลับไหลเวียน แผ่ซ่านแรงกดดันที่แม้แต่นักบุญยังต้องใจสั่น

ศรทองสังหารนักบุญ อาวุธสังหารแบบใช้ครั้งเดียวทิ้งที่สร้างขึ้นมาเพื่อปราบนักบุญโดยเฉพาะ

เย่เสวียนพาดศรทองลงบนธนูรบวายุสลาตัน ง้างสายธนูจนสุด ม่านตาของหวังหมู่เหนียงเหนียงหดเกร็ง นางสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายบนศรดอกนั้น นั่นคือสิ่งที่สามารถสังหารนางได้จริงๆ

"ไม่"

นางแผดเสียงร้อง หันหลังหมายจะวิ่งหนี แต่เย่เสวียนเตรียมการไว้ก่อนแล้ว ค้อนศึกผู้เขย่าปฐพีพุ่งทะยานออกไป กลายสภาพเป็นค้อนยักษ์ขนาดพันจั้ง กดทับลงมาจากเบื้องบน ดาบคู่กุยซวีกลายสภาพเป็นแสงสีดำสองสาย ปิดกั้นเส้นทางถอยหนีทางซ้ายและขวา เกราะรบเหล็กนิลสาดประกายเจิดจ้า กลายสภาพเป็นกำแพงเหล็กขวางกั้นอยู่เบื้องหลัง

สี่ทิศทางถูกปิดล้อม ไร้ซึ่งหนทางหลบหนี หวังหมู่เหนียงเหนียงบ้าคลั่งโจมตีไปรอบด้าน ทว่าของวิเศษเหล่านั้นแต่ละชิ้นล้วนเป็นวิถีแห่งขีดสุด ชั่วประเดี๋ยวประด๋าวนางไม่อาจทำลายมันลงได้ ปลายศรของเย่เสวียนเล็งตรงมาที่นางแล้ว

"หยุดเดี๋ยวนี้"

เสียงตวาดด้วยความโกรธเกรี้ยวของเง็กเซียนฮ่องเต้ดังมาจากที่ไกลๆ เขาเห็นเหตุการณ์นี้และต้องการจะเข้ามาช่วยเหลือ ทว่ากลับถูกตงหวงไท่อีตามพัวพันอย่างไม่ลดละ พระยูไลและพระอมิตาภพุทธะก็อยากจะขยับตัว ทว่าปรมาจารย์ผูถีรับศึกหนึ่งต่อสอง กดดันพวกเขาทั้งสองเอาไว้จนขยับเขยื้อนไม่ได้

เหวินจ้งถูกหลี่ซื่อหมินขวางเอาไว้ เจ้าแม่ซีหวางหมู่ก็ถูกซุนหงอคงตามพัวพัน ไม่มีใครสามารถช่วยเหลือนางได้

เย่เสวียนปล่อยสายธนู ศรทองสังหารนักบุญพุ่งทะยานออกไป

ไม่รวดเร็วนัก ทว่ากลับหลบเลี่ยงไม่ได้ ไม่ว่าจะหนีไปที่ใด ศรดอกนี้ก็จะพุ่งเป้าไปที่จุดหมายปลายทางเสมอ หวังหมู่เหนียงเหนียงเบิกตากว้าง มองดูศรสีทองขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ในม่านตาของนาง นางเห็นความโกรธแค้นของเง็กเซียนฮ่องเต้ เห็นรอยยิ้มเย็นเยียบของตงหวงไท่อี เห็นสายตาเรียบเฉยของเย่เสวียน

ตูม

ศรทองเจาะทะลุหว่างคิ้วของหวังหมู่เหนียงเหนียง ร่างของนางสั่นสะท้านอย่างรุนแรง แสงเทพไท่อินรอบกายแตกสลายในพริบตา มุกเทพไท่อินร่วงหล่นลงสู่ความว่างเปล่า กลิ่นอายนักบุญบนร่างของนางราวกับลูกโป่งที่ถูกเจาะรู รั่วไหลออกไปอย่างรวดเร็ว

"เป็นไปไม่ได้"

นางพึมพำออกมา ร่างของนางเริ่มพังทลายสลายไป

นักบุญตกตาย ฟ้าดินล้วนโศกเศร้า

พันธมิตรต่อต้านสวรรค์ เย่เสวียน สังหารกองกำลังพันธมิตรเทพและพระพุทธองค์ หวังหมู่เหนียงเหนียง ได้รับแต้มโชคชะตาหนึ่งล้านแต้ม

เสียงประกาศอันยิ่งใหญ่ดังลงมาจากฟากฟ้าในห้าเขตสงครามใหญ่พร้อมกัน ทุกคนล้วนตกตะลึง นักบุญตกตายจริงๆ หรือ

เหล่านักบุญผู้สูงส่งไร้เทียมทาน ผู้เป็นอมตะไม่มีวันตาย กลับต้องมาจบชีวิตลงจริงๆ หรือ หลังจากความเงียบงันชั่วขณะ พันธมิตรต่อต้านสวรรค์ก็ระเบิดเสียงโห่ร้องยินดีดังกึกก้อง ส่วนกองกำลังพันธมิตรเทพและพระพุทธองค์กลับมีกำลังใจตกต่ำลงอย่างฮวบฮาบ

ซากศพของหวังหมู่เหนียงเหนียงกลายสภาพเป็นจุดแสงสลายหายไป เหลือทิ้งไว้เพียงแกนผลึกขนาดเท่ากำปั้น นั่นคือตราประทับนักบุญ สิ่งนั้นคือสิ่งที่ควบแน่นพลังบำเพ็ญเพียรชั่วชีวิตของนาง เป็นความเข้าใจทั้งหมดที่นางมีต่อมรรคาไท่อิน เย่เสวียนไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขานั่งขัดสมาธิลงทันทีและดูดซับตราประทับนักบุญนั้นเข้าสู่ร่างกาย

เขาต้องการดูดซับมัน

เขาต้องการจะบรรลุเป็นนักบุญ

พลังต้นกำเนิดระดับนักบุญอันน่าสะพรึงกลัวหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเย่เสวียน ปะทะและหลอมรวมเข้ากับมรรคาของเขาเอง พลังบำเพ็ญเพียร ความเข้าใจ กฎเกณฑ์ของหวังหมู่เหนียงเหนียง ไหลทะลักเข้าสู่ทะเลวิญญาณของเย่เสวียนราวกับกระแสน้ำที่เปิดประตูระบาย

เย่เสวียนส่งเสียงครางอู้อี้ เส้นเลือดดำบนหน้าผากปูดโปน นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย การดูดซับตราประทับนักบุญเท่ากับเป็นการฝืนนำมรรคาของผู้อื่นมาผสานเข้ากับมรรคาของตนเอง หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียวก็อาจจะธาตุไฟแตกซ่านได้

ทว่าเย่เสวียนนั้นแตกต่างออกไป

เขาเดินทางผ่านโลกขนาดใหญ่มาหลายใบ เคยเห็นรูปแบบการบำเพ็ญเพียรมานับไม่ถ้วน ความเข้าใจในมรรคาของเขานั้นเหนือล้ำกว่าผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกันไปไกลนัก ในยามนี้เขาใช้มรรคาของตนเองเป็นโครงกระดูก ใช้มรรคาของหวังหมู่เหนียงเหนียงเป็นเลือดเนื้อ ค่อยๆ หลอมรวมและย่อยสลายไปทีละน้อย

หนึ่งเค่อ สองเค่อ

กลิ่นอายของเขาเริ่มพุ่งทะยานขึ้น คอขวดของระดับกึ่งนักบุญขั้นสูงสุดเริ่มสั่นคลอน

ในที่สุด

ตูม

กลิ่นอายระดับนักบุญสายหนึ่งระเบิดออกมาจากร่างของเย่เสวียน กลิ่นอายนั้นกว้างใหญ่ดั่งมหาสมุทร ลึกล้ำดั่งห้วงเหว บริสุทธิ์และแข็งแกร่งยิ่งกว่าพลังไท่อินในยามที่หวังหมู่เหนียงเหนียงยังมีชีวิตอยู่เสียอีก เย่เสวียนลืมตาขึ้น ภายในดวงตาคู่นั้นมีการก่อเกิดและดับสูญของดวงดาว มีการไหลเวียนของห้วงมิติ

ระดับสิบขั้นต้น

ข่าวการตกตายของหวังหมู่เหนียงเหนียงแพร่สะพัดไปในหมู่กองกำลังพันธมิตรเทพและพระพุทธองค์ราวกับโรคระบาด

กำลังใจในการรบพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง ส่วนทางฝั่งพันธมิตรต่อต้านสวรรค์ เมื่อแต้มโชคชะตาพุ่งสูงขึ้นหนึ่งล้านแต้ม พลังต่อสู้ของทุกคนก็เพิ่มขึ้นสิบเปอร์เซ็นต์ในชั่วพริบตา

แต้มโชคชะตาปัจจุบันของพันธมิตรต่อต้านสวรรค์ สี่ล้านสามแสนแต้ม โบนัสพลังต่อสู้ สี่สิบสามเปอร์เซ็นต์

แต้มโชคชะตาปัจจุบันของกองกำลังพันธมิตรเทพและพระพุทธองค์ สองล้านหกแสนแต้ม โบนัสพลังต่อสู้ ยี่สิบหกเปอร์เซ็นต์

สถานการณ์ที่เดิมทีสูสีกัน ถูกทำลายลงในพริบตา เย่เสวียนกวาดสายตามองไปยังสนามรบแต่ละแห่ง ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่ทางฝั่งของซุนหงอคง ลิงจอมซนผู้นั้นแม้จะมีพลังต่อสู้ทะลุปรอท ทว่าก็ยังเป็นเพียงนักบุญขั้นต้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเจ้าแม่ซีหวางหมู่ซึ่งอยู่ขั้นกลาง จึงต่อสู้อย่างยากลำบาก กระบองสมปรารถนาถูกกวัดแกว่งอย่างดุดัน ทว่าก็ไม่อาจทะลวงการป้องกันของกระจกคุนหลุนไปได้ ซ้ำยังถูกแสงจากกระจกบีบให้ต้องถอยร่นซ้ายขวาอย่างทุลักทุเล เย่เสวียนก้าวออกไปหนึ่งก้าว ปรากฏตัวขึ้นข้างกายซุนหงอคงในพริบตา

"ต้าเซิ่ง ข้ามาช่วยท่านแล้ว"

ดวงตาของซุนหงอคงเป็นประกาย

"น้องเย่ เจ้าเป็นนักบุญแล้วหรือ"

เย่เสวียนพยักหน้ารับ ดาบคู่กุยซวีฟันเข้าใส่เจ้าแม่ซีหวางหมู่ สีหน้าของเจ้าแม่ซีหวางหมู่แปรเปลี่ยนไป แสงจากกระจกคุนหลุนสว่างเจิดจ้าขึ้นเพื่อต้านรับการโจมตีนี้ ทว่านางยังไม่ทันได้พักหายใจ กระบองของซุนหงอคงก็หวดตามมาติดๆ นักบุญสององค์ขนาบซ้ายขวา โจมตีเข้าใส่เจ้าแม่ซีหวางหมู่พร้อมกัน

สามสิบกระบวนท่าผ่านไป หัวไหล่ซ้ายของเจ้าแม่ซีหวางหมู่ถูกดาบคู่กุยซวีของเย่เสวียนฟันจนเกิดแผลเลือดสาด ห้าสิบกระบวนท่าผ่านไป นางถูกกระบองของซุนหงอคงหวดเข้าที่กลางหลังจนกระอักเลือด

"ถอย"

เจ้าแม่ซีหวางหมู่กัดฟันแน่น คิดจะหลบหนี ทว่าเย่เสวียนมีหรือจะยอมปล่อยนางไป ค้อนศึกผู้เขย่าปฐพีกดทับลงมา ดาบคู่กุยซวีปิดกั้นเส้นทางถอยหนี ประกายลูกศรจากธนูรบวายุสลาตันพุ่งกระหน่ำดั่งห่าฝน เจ้าแม่ซีหวางหมู่รับมือซ้ายขวาอย่างทุลักทุเลและดูน่าสมเพชยิ่งนัก

"ซุนหงอคง ตรงนี้ปล่อยให้ข้าจัดการเอง"

เย่เสวียนเอ่ยขึ้น

"เจ้าไปช่วยตงหวงไท่อีเถอะ"

ซุนหงอคงฉีกยิ้มกว้าง

"ตกลง"

เขาหันหลังพุ่งเข้าเข่นฆ่าทางฝั่งของเง็กเซียนฮ่องเต้ ตงหวงไท่อีกำลังตกอยู่ในความยากลำบากอย่างหนัก แม้เขาจะเคยเป็นยอดฝีมือขั้นปลาย ทว่าบัดนี้ร่วงหล่นลงมาอยู่ที่ขั้นต้น การเผชิญหน้ากับเง็กเซียนฮ่องเต้ซึ่งอยู่ขั้นกลางจึงยากลำบากยิ่งนัก เมื่อมีซุนหงอคงเข้ามาเสริมกำลัง ทั้งสองคนร่วมมือกันก็สามารถกดดันเง็กเซียนฮ่องเต้เอาไว้ได้อย่างอยู่หมัด

ทางฝั่งของหลี่ซื่อหมิน ต่อสู้กับเหวินจ้งได้อย่างสูสี ในขณะที่เย่เสวียนกดดันเจ้าแม่ซีหวางอยู่นั้น เขาก็แบ่งสมาธิให้ธนูรบวายุสลาตันยิงลูกศรโจมตีเหวินจ้งโดยอัตโนมัติอยู่เป็นระยะ แม้ประกายลูกศรเหล่านั้นจะทำอันตรายเหวินจ้งไม่ได้ แต่ก็ทำให้เขาเสียสมาธิ หลี่ซื่อหมินฉวยโอกาสนั้นใช้แสงสีทองจากราชโองการกระแทกเข้าที่หน้าอกของเหวินจ้งจนกระอักเลือดออกมา

ปรมาจารย์ผูถีรับศึกหนึ่งต่อสอง เดิมทีก็ไม่ได้เสียเปรียบอยู่แล้ว ในยามนี้โชคชะตาของพันธมิตรต่อต้านสวรรค์พุ่งสูงขึ้นอีกสิบเปอร์เซ็นต์ พลังของเขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปอีก พระยูไลและพระอมิตาภพุทธะถูกเขาไล่ต้อนจนต้องถอยร่นไปอย่างต่อเนื่อง

พังทลายลงจุดหนึ่ง ก็พังทลายลงทั้งหมด

ทำลายล้างจากจุดเดียว

เจ้าแม่ซีหวางหมู่คือคนแรกที่ทนไม่ไหว นางถูกเย่เสวียนกดดันมาตลอดสามชั่วยาม พลังไท่อินถูกผลาญไปจนสิ้น แสงจากกระจกคุนหลุนก็หม่นหมองลง ในที่สุด เย่เสวียนก็คว้าช่องโหว่ไว้ได้ ดาบคู่กุยซวีเจาะทะลุหน้าอกของนาง

เจ้าแม่ซีหวางหมู่เบิกตากว้าง จวบจนวาระสุดท้ายนางก็ยังไม่อยากจะเชื่อว่า นักบุญขั้นกลางอย่างนาง จะต้องมาตายด้วยน้ำมือของคนที่เพิ่งจะบรรลุเป็นนักบุญเช่นนี้

พันธมิตรต่อต้านสวรรค์ เย่เสวียน สังหารกองกำลังพันธมิตรเทพและพระพุทธองค์ เจ้าแม่ซีหวางหมู่ ได้รับแต้มโชคชะตาหนึ่งล้านแต้ม

เสียงประกาศดังขึ้นอีกครั้ง แต้มโชคชะตาพุ่งทะยานขึ้นอีกหนึ่งล้านแต้ม โบนัสพลังต่อสู้เพิ่มขึ้นอีกสิบเปอร์เซ็นต์ พันธมิตรต่อต้านสวรรค์ฮึกเหิมถึงขีดสุด กองกำลังพันธมิตรเทพและพระพุทธองค์พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง จิตใจของเหวินจ้งสับสนวุ่นวาย ถูกหลี่ซื่อหมินคว้าโอกาสไว้ได้ แสงสีทองจากราชโองการบดขยี้สายฟ้าคุ้มกายของเขาจนแตกสลาย ศีรษะร่วงหล่นลงสู่พื้น

พันธมิตรต่อต้านสวรรค์ หลี่ซื่อหมิน สังหารกองกำลังพันธมิตรเทพและพระพุทธองค์ เหวินจ้ง ได้รับแต้มโชคชะตาหนึ่งล้านแต้ม

นักบุญสามองค์ตกตายติดต่อกัน ใบหน้าของเง็กเซียนฮ่องเต้ซีดเผือด เขาหันหลังหมายจะหลบหนี ทว่าตงหวงไท่อีและซุนหงอคงก็ไล่ตามไปสังหาร

พระยูไลและพระอมิตาภพุทธะสบตากัน ต่างก็รู้ดีว่าสถานการณ์ไม่อาจกอบกู้ได้แล้ว จึงแยกย้ายกันใช้อิทธิฤทธิ์หลบหนี ปรมาจารย์ผูถีไม่ได้ไล่ตามไป เขายืนอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่า ทอดสายตามองแผ่นหลังของทั้งสองคนที่กำลังหลบหนี ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

"ความแค้นนับร้อยปี"

เขาพึมพำออกมา

"วันนี้ในที่สุดก็จบสิ้นลงเสียที"

ในช่วงสองวันถัดมา เขตสงครามระดับนักบุญกลายเป็นสนามไล่ล่าสังหาร เง็กเซียนฮ่องเต้ถูกตงหวงไท่อีและซุนหงอคงไล่ตามจนทัน หลังจากต่อสู้อย่างยากลำบากอยู่หนึ่งวันเต็ม ก็ถูกทั้งสองคนร่วมมือกันสังหารจนตกตาย

เวลาสามวันผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว

เสียงอันยิ่งใหญ่นั้นดังก้องลงมาอีกครั้ง

ครบกำหนดสามวัน สิ้นสุดการต่อสู้

กำลังประมวลผลแต้มโชคชะตา

พันธมิตรต่อต้านสวรรค์ เก้าสิบแปดล้านเจ็ดแสนหกหมื่นแต้ม

กองกำลังพันธมิตรเทพและพระพุทธองค์ ยี่สิบสามล้านสี่แสนห้าหมื่นแต้ม

ฝ่ายพ่ายแพ้ กองกำลังพันธมิตรเทพและพระพุทธองค์ ถูกลบทำลายทั้งหมด

สิ้นเสียงประกาศ แสงสีทองนับไม่ถ้วนก็สาดส่องลงมาจากห้วงความว่างเปล่า ตกลงบนร่างของทุกคนในกองกำลังพันธมิตรเทพและพระพุทธองค์ ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่กำลังหลบหนี ผู้ที่กำลังต่อสู้ หรือผู้ที่กำลังร้องขอชีวิต ไม่ว่าจะเป็นนักบุญหรือคนธรรมดา ไม่ว่าจะเป็นพระโพธิสัตว์หรือปีศาจน้อย ล้วนแข็งทื่ออยู่กับที่

จากนั้น ร่างของพวกเขาก็เริ่มสลายไป ราวกับหิมะที่ละลาย ราวกับฟองสบู่ที่แตกสลาย

พระยูไล พระอมิตาภพุทธะ พระโพธิสัตว์กวนอิม พระมัญชุศรี พระสมันตภัทร สิบแปดอรหันต์ ทหารสวรรค์ ทหารพระ ทหารสาวก ร่างนับไม่ถ้วนล้วนกลายสภาพเป็นความว่างเปล่าภายใต้แสงสีทอง ในขณะเดียวกัน แสงสีทองอีกลำหนึ่งก็สาดส่องลงมา ครอบคลุมทั่วทั้งสนามรบของพันธมิตรต่อต้านสวรรค์

เหล่านักรบที่พลีชีพไป จอมยุทธ์ถือดาบในเขตสงครามคนธรรมดา นางปีศาจแมงมุมในเขตสงครามปีศาจน้อย ทหารปีศาจในเขตสงครามมหาปีศาจ ผู้บำเพ็ญเพียรอิสระในเขตสงครามกึ่งนักบุญ ร่างของพวกเขาเริ่มก่อตัวขึ้นใหม่อีกครั้ง

ฟื้นคืนชีพ

ฟื้นคืนชีพกันทั้งหมด

ผู้แพ้ต้องออกจากการแข่งขัน ผู้ชนะได้ครอบครองทุกสิ่ง

เหล่านักรบที่ตายไปแล้วลุกขึ้นยืนอีกครั้ง พวกเขามองดูมือของตนเอง มองดูใบหน้าที่คุ้นเคยของคนรอบข้าง น้ำตาแห่งความปีติเอ่อล้นออกมา

เย่เสวียนยืนอยู่เหนือห้วงความว่างเปล่า เฝ้ามองดูทุกสิ่งทุกอย่าง เสียงอันยิ่งใหญ่ดังก้องอยู่ข้างหูของเขา

เคลียร์ดันเจี้ยนนรกสิบดาว ตำนานทมิฬซุนหงอคง สำเร็จ

ผู้ถูกเลือกจากสวรรค์ เย่เสวียน ทำภารกิจ ปฏิวัติสามภพ สำเร็จ

กำลังคำนวณรางวัล

ได้รับ จิตวิญญาณแห่งมรรคาฟ้า หนึ่งชิ้น

ได้รับ การ์ดเลื่อนระดับนักบุญ หนึ่งชิ้น สามารถยกระดับนักบุญขึ้นหนึ่งขั้นโดยไม่มีเงื่อนไข ใช้ได้กับนักบุญที่ต่ำกว่าขั้นปลาย

ได้รับ ตราประทับนักบุญเจ้าแม่ซีหวางหมู่ หนึ่งชิ้น อัดแน่นด้วยพลังบำเพ็ญเพียรและกฎเกณฑ์ชั่วชีวิตของเจ้าแม่ซีหวางหมู่

ได้รับ ตราประทับนักบุญเหวินจ้ง หนึ่งชิ้น

ได้รับ แต้มโชคชะตาประเทศ วัตถุดิบ และไอเทมจำนวนมหาศาล

ดันเจี้ยนกำลังจะปิดตัวลง ผู้ถูกเลือกจากสวรรค์จะถูกส่งตัวกลับดาวเคราะห์สีน้ำเงินในอีกหนึ่งชั่วโมง

เย่เสวียนเก็บรางวัลทั้งหมดลงในพื้นที่จัดเก็บของ ก่อนจะทอดสายตามองโลกใบนี้เป็นครั้งสุดท้าย

ไกลออกไป ซุนหงอคงกำลังพูดคุยบางอย่างกับจินฉานจื่อ ตือโป๊ยก่ายโอบกอดจื่อเยวียนพลางหัวเราะอย่างโง่งม ผู้แบกรับโชคชะตากุมมือน้องสี่เอาไว้ ครอบครัวนิวม่ออ๋องสามคนกอดกันกลม หยางเจี้ยนและหยางฉานยืนอยู่เคียงข้างกัน หยวนหงและห้าปีศาจเหมยซานตบไหล่กันและกัน

ใบหน้านับไม่ถ้วน เรื่องราวนับไม่ถ้วน

เขาเป็นผู้ช่วยเหลือพวกคนเหล่านี้ และพวกคนเหล่านี้ก็เป็นผู้สร้างความสำเร็จให้กับเขาเช่นกัน

[จบแล้ว]