บทที่ 3 สัญญาณเตือนพายุโหมกระหน่ำ กับธาตุแท้ของพ่อค้าหน้าเลือด

บทที่ 3 สัญญาณเตือนพายุโหมกระหน่ำ กับธาตุแท้ของพ่อค้าหน้าเลือด

เช้าวันที่สาม หลินม่อถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงเม็ดฝนที่สาดกระหน่ำลงมาอย่างหนักหน่วง

ความจริงแล้วฝนยังไม่ตก เขาคลานออกมาจากเพิงหญ้าและพบว่าผิวน้ำทะเลยงคงสงบนิ่ง ทว่าท้องฟ้ากลับมืดครึ้ม ความกดอากาศต่ำทำให้เขารู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอก เมฆสีเทาตะกั่วก่อตัวซ้อนทับกันอยู่ไกลโพ้นบนแผ่นฟ้า และกำลังค่อยๆ เคลื่อนตัวตรงมายังพื้นที่แห่งนี้

สภาพอากาศกำลังจะแปรปรวน

เขาทำการลงชื่อเข้าใช้ก่อนเป็นอันดับแรกเหมือนเช่นเคย

【ติ๊ง! ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ! ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ: ผ้าใบกันน้ำกันลม 1 ผืน, เชือกป่านเหนียวแน่น 2 ม้วน】

โชคดีจริงๆ ผ้าใบกันลมนี้มาได้ทันเวลาพอดี

"ทวีคูณ"

ผ้าใบหนาเตอะหนึ่งร้อยผืนและเชือกอีกสองร้อยม้วนปรากฏขึ้นที่มุมหนึ่ง หลินม่อลองสัมผัสเนื้อผ้าใบดู มันทั้งหนา กันน้ำได้ และเหมาะเจาะอย่างยิ่งสำหรับรับมือกับสภาพอากาศอันเลวร้าย

เขาเพิ่งจะคลุมผ้าใบผืนหนึ่งลงบนเพิงหญ้าเพื่อเสริมความแข็งแรง ทันใดนั้นกำไลข้อมือของเขาก็สั่นเตือนอย่างรุนแรง

【ประกาศระดับโลก!】

【ตรวจพบความแปรปรวนของสภาพอากาศขนาดใหญ่ เหตุการณ์สภาพอากาศระดับภูมิภาคครั้งแรก 'พายุพัดถล่ม' จะเดินทางมาถึงพื้นที่หมายเลข SH-700 ถึง SH-800 ในอีก 24 ชั่วโมง ระยะเวลาที่คาดการณ์: 6-12 ชั่วโมง】

【ขอให้ผู้รอดชีวิตทุกคนโปรดเสริมความแข็งแรงให้ที่พักอาศัย กักตุนเสบียง และเตรียมรับมือให้พร้อม】

【การเอาชีวิตรอดคือสิ่งเดียวที่คุณต้องคำนึงถึง】

ประกาศดังกล่าวถูกส่งซ้ำรวดเดียวถึงสามครั้ง

ช่องแชทระดับภูมิภาคระเบิดความโกลาหลขึ้นมาในทันที!

"พายุเหรอ?! ล้อกันเล่นหรือเปล่า! เพิงหญ้ากะโหลกกะลาของฉันแค่ลมพัดก็ปลิวแล้ว!"

"24 ชั่วโมง... ข้าวจะกินวันนี้ฉันยังไม่มีเลย!"

"ใครมีไม้บ้าง? ฉันยอมแลกกับน้ำครึ่งขวดสุดท้ายเลย! ฉันต้องเอามาเสริมความแข็งแรงให้บ้าน!"

"จบสิ้นแล้ว จบกัน พวกเราตายแน่..."

ความตื่นตระหนกแพร่กระจายไปราวกับโรคระบาด คำขอความช่วยเหลือ คำรุมด่าทอ และเสียงคร่ำครวญอย่างสิ้นหวังไหลบ่าท่วมหน้าจอ

หลินม่อปิดช่องแชทลงด้วยสีหน้าราบเรียบ

วิกฤตการณ์ สำหรับบางคนอาจหมายถึงสถานการณ์ที่สิ้นหวัง แต่สำหรับบางคน... มันคือโอกาสทางธุรกิจ

เขารีบเปิด 【แพลตฟอร์มการซื้อขาย】 ขึ้นมา และก็เป็นไปตามคาด เพียงไม่กี่นาที ราคาของสิ่งของทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับ 'การเสริมความแข็งแรง' 'การกันน้ำ' และ 'การกันลม' ก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

ราคารับซื้อไม้และหินพุ่งสูงขึ้นถึง 50% เชือกและเส้นใยเป็นที่ต้องการอย่างมากจนแทบจะหาซื้อไม่ได้ แม้แต่ 【เศษผ้าใบชำรุด】 ที่ก่อนหน้านี้ไม่มีใครเหลียวแลก็ยังถูกตั้งราคาขายไว้สูงลิ่ว

หลินม่อยังไม่ผลีผลามลงมือ อันดับแรก เขาจัดการตรวจสอบเสบียงที่ตนเองมีอยู่ก่อน

หลังจากสะสมมาสองวัน ตอนนี้เขามี: ศิลาฐานรากจำนวนมาก ไม้ที่กองสูงเป็นภูเขาเลากา กองหิน เชือกและเส้นใยอีกเหลือเฟือ นอกจากนี้ยังมีผ้าใบกันลมหนึ่งร้อยผืนที่เพิ่งได้จากการทวีคูณ และ 【หนังสัตว์หยาบ】 อีกเกือบร้อยผืนที่ได้จากการเปิดหีบ

หนังสัตว์มีคุณสมบัติกันน้ำได้แย่ แต่มันก็พอกันลมและให้ความอบอุ่นได้ดี

เขาคำนวณอย่างรวดเร็วในหัว การเสริมความแข็งแรงให้เกาะของตัวเองนั้นเป็นเรื่องง่าย เขามีทั้งผ้าใบ มีวัสดุ และยังสามารถใช้ศิลาฐานรากที่เหลือมาสร้างกำแพงเตี้ยๆ ล้อมรอบขอบแท่นหินเพื่อกันคลื่นได้อีกด้วย เรื่องการเอาชีวิตรอดนั้นหายห่วง

ดังนั้น คำถามที่เหลืออยู่ก็คือ จะใช้โอกาสนี้รวบรวมทรัพยากรครั้งที่สองในสเกลที่ใหญ่ขึ้นได้อย่างไร

เขาไม่ได้ตั้งประกาศรับซื้อเพื่อกดราคาโดยตรงเหมือนครั้งก่อน—การทำเช่นนั้นจะสร้างความโกรธแค้นให้กับมวลชน โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่ทุกคนกำลังตื่นตระหนก เขาเลือกใช้วิธีที่แนบเนียนกว่านั้น

ขั้นแรก ตั้งประกาศขายสินค้า

【ประกาศขายแบบไม่ระบุตัวตน: ผ้าใบกันลม แลกเปลี่ยนกับ: ศิลาฐานราก 3 ก้อน หรือ ไม้ 15 ท่อน หรือ หิน 20 ก้อน จำกัด 20 ผืน】

【ประกาศขายแบบไม่ระบุตัวตน: เชือกเหนียวแน่น แลกเปลี่ยนกับ: ศิลาฐานราก 2 ก้อน หรือ ไม้ 10 ท่อน จำกัด 30 ม้วน】

【ประกาศขายแบบไม่ระบุตัวตน: แผ่นไม้เสริมความแข็งแรง แลกเปลี่ยนกับ: วัสดุโลหะชนิดใดก็ได้ 2 ชิ้น หรือ พิมพ์เขียว/แบบแปลนพิเศษ แผ่นไม้แต่ละแผ่นต้องใช้ไม้ 5 ท่อนในการคราฟต์ รับพรีออเดอร์】

ราคาที่ตั้งไว้นั้นสูงลิ่ว ผ้าใบเพียงผืนเดียวแทบจะมีมูลค่าเทียบเท่ากับจำนวนศิลาฐานรากที่หลายคนต้องใช้ในการอัปเกรดเกาะ ทว่าเมื่อต้องเผชิญกับภัยคุกคามความเป็นความตาย เรื่องราคาก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป

ทันทีที่ประกาศขายถูกโพสต์ออกไป ข้อความส่วนตัวและคำขอแลกเปลี่ยนก็หลั่งไหลเข้ามาเป็นสายน้ำ

"ลูกพี่! ผ้าใบ! ฉันขอสองผืน! ฉันจะเอาศิลาฐานรากมาแลก!"

"เชือก! ฉันมีหิน! ขอแลกด้วย!"

"พรีออเดอร์แผ่นไม้ยังไงครับ? ผมมีแผ่นเหล็กขึ้นสนิม ใช้ได้ไหม?"

หลินม่อจัดการทุกอย่างอย่างเป็นระบบ เขาใช้วัสดุที่แทบจะไม่มีต้นทุนเลย นำไปแลกเปลี่ยนกับศิลาฐานราก โลหะล้ำค่าจำนวนมาก และพิมพ์เขียวดีๆ อีกหลายใบ รวมถึง 【แบบแปลนเครื่องเก็บน้ำฝนแบบง่าย】 อีกหนึ่งใบ

แต่เขาก็ไม่ลืมหลักการของตัวเอง ในขณะที่เลื่อนดูคำขอแลกเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว เขาจะคลิกเข้าไปดูไอดีของอีกฝ่ายและอ่านประวัติการแชทในช่องระดับภูมิภาคคร่าวๆ สำหรับคนที่ดูอ่อนแอ ดิ้นรนเอาชีวิตรอด และคำพูดคำจายังมีความปรารถนาดีแฝงอยู่ เขาจะแกล้งทำเป็น 'พลาด' เล็กน้อย—ตัวอย่างเช่น หากมีคนนำศิลาฐานรากมาแลกผ้าใบ เขาอาจจะแถมผ้าใบเพิ่มให้อีกผืน หรือถ้าใครมีวัสดุขาดตกบกพร่องไปบ้าง เขาก็ยังตกลงแลกเปลี่ยนให้

ส่วนพวกที่มีน้ำเสียงหยิ่งยโส โอ้อวดว่าไปปล้นสะดมคนอื่นมา หรือพวกที่ชอบใช้ศีลธรรมมากดดันให้คนอื่นแบ่งปันเสบียงในช่องแชท เขายืนกรานราคาเดิม ไม่ยอมลดละให้แม้แต่นิ้วเดียว ซ้ำยังแอบโก่งราคาเพิ่มขึ้นไปอีก

ระหว่างที่กำลังทำการซื้อขาย จู่ๆ ข้อความส่วนตัวอันเป็นเอกลักษณ์ก็ดึงดูดความสนใจของเขา

ไอดีผู้ส่ง: ซูเชี่ยนเชี่ยน

หลินม่อจำไอดีนี้ได้ ในช่วงสองวันที่ผ่านมา เธอใช้ความรู้ความเชี่ยวชาญด้านทะเลมาเตือนทุกคนในช่องแชทเกี่ยวกับแมงกะพรุนพิษชนิดหนึ่ง ซึ่งช่วยชีวิตผู้คนไว้ได้มากมาย เขาเคยใช้แอคเคาท์รองแลกเปลี่ยนกับเธอมาแล้วสองครั้ง โดยเอาน้ำจืดไปแลกกับเปลือกหอยหายากที่เธอพบ และบันทึกลายมือเกี่ยวกับรูปแบบของกระแสน้ำขึ้นน้ำลง

เธอเป็นคนเยือกเย็น มีความรู้ และดูเหมือนจะยึดมั่นในหลักการบางอย่าง

ซูเชี่ยนเชี่ยน: "คุณคนนิรนาม ฉันต้องการวัสดุกันน้ำที่ใหญ่พอจะคลุมเพิงขนาดกว้าง ฉันจะเอาสิ่งนี้ไปแลก"

ไฟล์แนบคือข้อมูลของพิมพ์เขียว: 【แบบแปลนชั้นตากสมุนไพรแบบง่าย】

ตามมาด้วยประโยคที่ว่า: "นอกจากนี้ หากประเมินจากความเร็วในการเคลื่อนที่ของเมฆและพฤติกรรมของนกทะเล พายุลูกนี้อาจจะมาถึงเร็วกว่าและรุนแรงกว่าที่ระบบแจ้งเตือนไว้ ฉันขอแนะนำให้เตรียมตัวรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดแต่เนิ่นๆ"

หลินม่อเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ข้อมูลนี้มีค่ามาก แบบแปลนนี้ก็นำไปใช้งานได้จริง—การแปรรูปยารักษาโรคมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการเอาชีวิตรอดในระยะยาว

เขาตอบกลับไปว่า: "มีผ้าใบ ขนาดที่คุณต้องการจำเป็นต้องใช้อย่างน้อย แลกกับแบบแปลนของคุณ บวกกับหลักฐานในการประเมินสถานการณ์แบบเจาะจงมาหนึ่งอย่าง"

อีกฝ่ายตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว: "ตกลง หลักฐาน: เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน นกนางนวลธรรมดาทั้งหมดในน่านน้ำแถวนี้บินจากชายฝั่งมุ่งหน้าเข้าสู่แผ่นดิน นี่คือสัญชาตญาณในการหลบหนีพายุรุนแรง ซึ่งปกติจะเกิดขึ้นก่อนพายุมาถึง 18-24 ชั่วโมง แต่ระบบแจ้งเตือนว่า 24 ชั่วโมง นอกจากนี้ ฉันยังสังเกตเห็น 'คลื่นใต้น้ำ' บนผิวน้ำทะเล—ความยาวคลื่นยาวมากแต่ความสูงคลื่นไม่สูงนัก—ซึ่งบ่งชี้ว่าพายุก่อตัวขึ้นในระยะไกลแล้ว"

มืออาชีพและมีความละเอียดรอบคอบมาก

หลินม่อไม่ลังเลอีกต่อไป: "ตกลง"

เขาตั้งค่าการแลกเปลี่ยนแบบระบุตัวบุคคล: ผ้าใบกันลม แลกกับ 【แบบแปลนชั้นตากสมุนไพรแบบง่าย】

การซื้อขายเสร็จสมบูรณ์

ไม่นานซูเชี่ยนเชี่ยนก็ส่งข้อความมาอีก: "ขอบคุณนะ แล้วก็... ถึงราคาของคุณจะสูงลิ่ว แต่คุณก็ทำการซื้อขายอย่างตรงไปตรงมา ไม่ถือโอกาสขูดรีดตอนที่คนอื่นกำลังเข้าตาจน คุณไม่ค่อยเหมือน 'พ่อค้าหน้าเลือด' ที่ทุกคนกำลังรุมด่าในช่องแชทสักเท่าไหร่"

หลินม่อชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับ: "ฉันก็แค่พ่อค้า ต่างฝ่ายต่างได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการก็พอแล้ว"

"อืม ระวังตัวด้วย พายุกำลังจะมา" ซูเชี่ยนเชี่ยนยุติบทสนทนาเพียงเท่านี้

หลินม่อปิดหน้าต่างข้อความส่วนตัวลง มุมปากของเขาดูเหมือนจะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะกลับมาราบเรียบอย่างรวดเร็ว

เขาลงมือทำงานของตัวเองต่อไป

เมื่อเวลาผ่านไป ความตื่นตระหนกในช่องแชทก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น ราคาก็ยิ่งพุ่งทะยานสูงขึ้นไปอีก เสบียงราคาแพงหูฉี่ที่หลินม่อโพสต์ขายถูกกวาดซื้อไปจนหมดเกลี้ยง จำนวนศิลาฐานรากที่เขาสะสมไว้ทะลุสองร้อยก้อนไปอย่างเงียบๆ นอกจากนี้เขายังได้โลหะและวัสดุพิเศษอื่นๆ มาอีกจำนวนไม่น้อย

มาถึงตอนนี้ เขาก็เริ่มดำเนินแผนการขั้นที่สอง

เขาสลับไปใช้แอคเคาท์รองแบบไม่ระบุตัวตน แล้วตั้งประกาศรับซื้อขึ้นมาใหม่

【รับซื้อด่วน: ไม้ หิน ใบปาล์ม ราคา: 80% ของราคาตลาด รับซื้อจำนวนมาก】

【รับซื้อด่วน: ไม้ชื้น วัสดุที่มีตำหนิเล็กน้อย ราคา: 50% ของราคาตลาด ไม่เกี่ยงคุณภาพ รับซื้อเหมาจำนวนมาก】

ด้วยความตื่นตระหนก หลายคนยอมเทขายวัสดุพื้นฐานของตัวเองทิ้ง เพื่อให้ได้มาซึ่งผ้าใบหรือเชือกสำหรับต่อชีวิตในทันที หรือไม่ก็เพื่อรวบรวมวัสดุอัปเกรดโดยหวังว่าจะได้รับรางวัลจากระบบ

หลินม่อใช้ 'สกุลเงิน' ที่เพิ่งได้มาจากการขายเสบียงราคาแพง ไปกว้านซื้อวัสดุพื้นฐานที่ถูกเทขายเหล่านี้กลับมาในราคาถูก

ขายแพงซื้อถูก สลับไปสลับมา ปริมาณวัสดุพื้นฐานในมือของเขาไม่เพียงแต่จะไม่ลดลง ทว่ากลับเพิ่มมากขึ้น แถมยังได้ของที่หลากหลายมากยิ่งขึ้น ในขณะเดียวกัน สกุลเงินแข็งที่ล้ำค่า ก็เพิ่มพูนขึ้นอย่างแท้จริง

ในที่สุด ก็มีคนในช่องแชทเริ่มจับสังเกตได้

"เดี๋ยวนะ! ลูกพี่นิรนามที่ขายผ้าใบ กับแอคเคาท์รองที่รับซื้อวัสดุราคาถูกนี่... พวกเขาฮั้วกันหรือเปล่า?"

"มันกำลังเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากพวกเรา! ขายของช่วยชีวิตในราคาแพงลิบ แล้วกลับมากว้านซื้อวัสดุที่พวกเราหามาอย่างยากลำบากในราคาถูก!"

"พ่อค้าหน้าเลือด! พ่อค้าหน้าเลือดของแท้เลย!"

"แต่... ต่อให้เรารู้ แล้วเราไม่ซื้อได้ไหมล่ะ? ถ้าฉันไม่เสริมความแข็งแรงให้เพิง พรุ่งนี้มันอาจจะปลิวหายไปเลยก็ได้..."

เสียงก่นด่ายังคงมีมาเรื่อยๆ แต่การซื้อขายกลับยังคงเป็นไปอย่างคึกคัก เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการเอาชีวิตรอด ไม่มีใครมานั่งแสร้งทำตัวสูงส่งได้หรอก

หลินม่อไม่สนใจชื่อเสียงอันฉาวโฉ่ของตน ความสนใจของเขาพุ่งเป้าไปที่การแจ้งเตือนอีกข้อความจากระบบ

หลังจากทำการซื้อขายสำเร็จอีกครั้ง กำไลข้อมือของเขาก็สั่นเตือน:

【ตรวจพบว่าจำนวน 'ศิลาฐานราก' ในครอบครองของคุณมีมากกว่า 100 ก้อน ต้องการดำเนินการอัปเกรดเกาะหรือไม่? ระดับปัจจุบัน: 0 การอัปเกรดเป็น LV1 ต้องใช้ ศิลาฐานราก 10 ก้อน, ไม้ 20 ท่อน, หิน 15 ก้อน】

【อันดับการแข่งขันอัปเกรดแบบเรียลไทม์ทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์: อันดับที่หนึ่งในปัจจุบัน: เกาะ LV1 อันดับที่สิบ: เกาะ LV0】

มีคนชิงอัปเกรดตัดหน้าเขาไปแล้ว! แถมยังเป็นเมื่อวานนี้อีก!

หลินม่อไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร ท่ามกลางผู้คนหลายพันล้านคน ย่อมต้องมีพวกที่ดวงดีสุดขีดหรือมีความสามารถพิเศษที่เหนือกว่าคนอื่นอยู่เสมอ แต่เขาสังเกตเห็นว่าอันดับที่หนึ่งถูกตั้งสถานะไม่ระบุชื่อ ดูเหมือนเขาจะไม่ได้เป็นคนฉลาดเพียงคนเดียว คนอื่นก็รู้จักวิธีซ่อนตัวเช่นกัน

เขาเลือกที่จะไม่อัปเกรดในทันที จังหวะเวลายังไม่เหมาะสม

การอัปเกรดในช่วงก่อนเกิดพายุจะกระตุ้นให้เกิดการประกาศทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ ถึงตอนนั้น ความสนใจของทุกคนก็จะพุ่งเป้าไปที่ภัยพิบัติที่กำลังจะมาถึง ทำให้ผลลัพธ์ของการประกาศลดน้อยลงไปอย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้น เกาะที่เพิ่งได้รับการอัปเกรด หากไม่ได้รับการเสริมความแข็งแรงที่เพียงพอ ก็อาจจะเปราะบางต่อพายุมากยิ่งขึ้น

เขาจะรอ รอจนกว่าพายุจะรุนแรงถึงขีดสุด? หรือ... รอจนกว่าพายุจะสงบลง

เขาละความสนใจแล้วหันกลับมาจดจ่อกับปัจจุบัน

ท้องฟ้ามืดครึ้มลง ลมทะเลเริ่มพัดพาเอากลิ่นคาวปลาที่เย็นเยียบและชื้นแฉะมาด้วย และทวีความรุนแรงขึ้นทุกขณะ

หลินม่อยุติการซื้อขายและเริ่มเสริมความแข็งแรงให้เกาะของเขาด้วยตัวเอง เขาใช้เชือกมัดผ้าใบเข้ากับโครงเพิงหญ้าอย่างแน่นหนา ใช้หินทับมุมต่างๆ ไว้เพื่อถ่วงน้ำหนัก นอกจากนี้เขายังใช้ขวานหินเหลาไม้ให้แหลมคมแล้วตอกมันลงไปในรอยแตกตรงขอบแท่นหินลึกๆ เพื่อสร้างเป็นเสากันลมแบบง่ายๆ เขานำศิลาฐานรากที่เหลือไปกองไว้ทางด้านหลังลม ซึ่งนอกจากจะช่วยถ่วงน้ำหนักแล้ว ยังสามารถนำมาใช้เป็นวัสดุก่อสร้างได้ในยามจำเป็นอีกด้วย

หลังจากทำเช่นนี้เสร็จ เขาก็ต้มน้ำร้อนในกระบอกไม้ไผ่ให้ตัวเอง—โดยใช้อุปกรณ์ง่ายๆ ที่สร้างขึ้นจากแบบแปลนเครื่องเก็บน้ำฝนที่เพิ่งได้มา ส่วนหม้อดินเผาสำหรับต้มน้ำก็เป็นของที่ได้มาจากหีบเช่นกัน

หลังจากทานมื้อค่ำพร้อมกับน้ำร้อนเสร็จ เขาก็นั่งลงใต้เพิงหญ้าที่ถูกเสริมความแข็งแรงไว้เป็นอย่างดี แล้วเปิดช่องแชทระดับภูมิภาคขึ้นมา

มันเต็มไปด้วยเสียงคร่ำครวญ บ้างก็บ่นเรื่องขาดแคลนวัสดุ บ้างก็สวดภาวนาขอให้พายุอ่อนกำลังลง และบางคนก็ยังคงพยายามเสนอขอแลกเปลี่ยนเป็นครั้งสุดท้าย

นอกจากนี้ยังมีคนที่ออกมาแชร์เคล็ดลับการเสริมความแข็งแรงและคอยให้กำลังใจซึ่งกันและกัน ซูเชี่ยนเชี่ยนโพสต์ข้อความยาวเหยียดอีกครั้ง โดยให้รายละเอียดเกี่ยวกับวิธีการสานตาข่ายกันลมอย่างรวดเร็วด้วยพืชบนเกาะ และย้ำเตือนให้ทุกคนผูกมัดสิ่งของทุกอย่างให้แน่นหนา

หลินม่ออ่านทุกอย่างเงียบๆ ก่อนจะปิดช่องแชทลง

เขาทอดสายตามองออกไปยังทะเลอันมืดมิดเบื้องหน้า ที่ซึ่งมีเสียงฟ้าร้องดังก้องทุ้มต่ำแว่วมาแต่ไกล

พายุกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาเร็วกว่าที่เขาคาดคิดไว้เสียอีก

ตอนนี้ฉายาพ่อค้าหน้าเลือดของเขาคงจะถูกตราหน้าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แล้ว

ทว่าเกาะของเขากลับตั้งตระหง่านมั่นคงดั่งหินผา

บททดสอบและโอกาสที่แท้จริงจะมาเยือนหลังจากที่พายุฝนผ่านพ้นไป

เขากระชับขวานหินอันเย็นเยียบในมือแน่น แววตาของเขาภายใต้ท้องฟ้าอันมืดมิดนั้นดูสงบนิ่งและลึกล้ำ

ถึงเวลาเตรียมตัวชิงตำแหน่ง 'อันดับที่หนึ่ง' ของวันพรุ่งนี้แล้ว แต่ก่อนหน้านั้น เขาจะต้องผ่านพ้นพายุที่ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนต้องหวาดผวาอีกลูกนี้ไปให้ได้อย่างปลอดภัยเสียก่อน