- หน้าแรก
- มหันตภัยวันสิ้นโลก ฉันเก็บขยะในดินแดงรกร้าง
- บทที่ 24 ผลผลิตธัญพืชลดลง
บทที่ 24 ผลผลิตธัญพืชลดลง
บทที่ 24 ผลผลิตธัญพืชลดลง
บทที่ 24 ผลผลิตธัญพืชลดลง
กว่าจี้เหอจะซื้อของเสร็จ เธอก็เหลือเงินติดกระเป๋าเพียงสองร้อยหยวนเท่านั้น
เธอขี่รถสามล้อกลับบ้านท่ามกลางแสงแดดแผดเผาในตอนกลางวัน เมื่อใกล้ถึงบ้าน เธอก็ได้รับโทรศัพท์จากจุดรับส่งพัสดุ แจ้งว่าของมาถึงแล้วและให้เธอไปรับ
จี้เหอตอบตกลง เลี้ยวรถ และเร่งความเร็วไปยังจุดรับส่งพัสดุ
ช่วงหลายวันที่ผ่านมามีพัสดุทยอยมาส่งตลอด แต่เธอยังไม่มีเวลาไปรับ วันนี้ถือเป็นโอกาสดีที่จะได้รับของทั้งหมดรวดเดียว
จี้เหอต้องขี่รถไปกลับอยู่หลายรอบ กว่าจะขนพัสดุทั้งหมดจากจุดรับส่งพัสดุกลับมาที่บ้านได้
นอกจากขนมขบเคี้ยวที่เธอเพิ่งสั่งไปเมื่อวาน ก็ไม่มีพัสดุอย่างอื่นอีก
เมื่อเข้าบ้าน จี้เหอปิดประตู และสิ่งแรกที่เธอทำคือเปิดเครื่องปรับอากาศ
เธอทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว อากาศมันร้อนเกินไป
อุณหภูมิข้างนอกน่าจะทะลุสี่สิบองศาไปแล้ว พวกเขาต้องรายงานอุณหภูมิต่ำกว่าความเป็นจริงเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ประชาชนตื่นตระหนกแน่ๆ
จี้เหอดื่มน้ำรวดเดียวหมดไปครึ่งขวด ถึงได้รู้สึกเหมือนกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
เธัอนั่งบนม้านั่ง รับลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศ และพักผ่อนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลุกไปเปิดก๊อกเพื่อรองน้ำใส่ถังน้ำแร่ต่อ
ช่วงบ่ายนี้เธอไม่คิดจะออกไปไหน เธอจะทำงานอยู่แต่ในบ้าน
อันดับแรก เธอต้องกินข้าวก่อน จี้เหอทำโจ๊กหม้อใหญ่ไว้คราวที่แล้วและยังกินไม่หมด
มื้อนี้เลยจัดการได้ง่ายๆ
เธอตักโจ๊กมาหนึ่งชาม กินคู่กับผักดองหนึ่งจาน แค่นี้ก็อิ่มไปหนึ่งมื้อ
อากาศร้อนเกินไปจนเธอไม่มีความอยากอาหารและกินอะไรไม่ค่อยลง
หลังจากกินข้าวเสร็จ เธอแวบเข้าไปในมิติและเริ่มย้ายพวกปศุสัตว์
เริ่มแรก เธอใช้รั้วแบ่งสนามหญ้าออกเป็นแปดส่วนขนาดแตกต่างกัน
ตอนนี้จำนวนสัตว์ในมิติยังมีไม่มาก แถมพวกมันยังเป็นแค่ลูกสัตว์ตัวไม่ใหญ่นัก ต่อให้แบ่งสนามหญ้าออกเป็นแปดส่วน พื้นที่วิ่งเล่นข้างในของพวกมันก็ยังกว้างกว่าพื้นที่บนดินดำมาก
จี้เหอตั้งรั้วเสร็จก็ต้อนสัตว์ชนิดต่างๆ เข้าไป
พวกมันเชื่องมาก จี้เหอให้ไปทางไหนพวกมันก็ไปโดยไม่ขัดขืน การย้ายที่อยู่จึงเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว
หลังจากย้ายเสร็จ จี้เหอก็เริ่มให้อาหารพวกมัน
หลังจากให้อาหารสัตว์ทุกตัวเสร็จเรียบร้อย จี้เหอถึงค่อยแวบออกจากมิติ
เวลาในมิติมีจำกัด เธอไม่อยากปล่อยให้เสียเปล่าแม้แต่นาทีเดียว
ใครจะไปรู้ล่ะว่านาทีเดียวนั้นอาจเป็นตัวชี้วัดความเป็นความตายในช่วงเวลาวิกฤตก็ได้
อาจเป็นเพราะสภาพแวดล้อมที่หล่อหลอมเธอมา เวลาทำอะไร จิตใต้สำนึกของเธอมักจะคิดเผื่อสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดไว้ก่อนเสมอ
เมื่อย้ายพวกสัตว์ออกไปแล้ว พื้นที่ดินดำส่วนใหญ่ก็กลับมาว่างเปล่าอีกครั้ง และการปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ ย่อมไม่ใช่ทางเลือกที่ดีแน่
จี้เหอมองดูที่ดินว่างเปล่าแล้วครุ่นคิดว่าจะปลูกอะไรดี เธอไม่คิดจะเอาพืชผลที่ปลูกบนดินดำไปขาย เพราะแรงที่ลงไปกับผลตอบแทนที่ได้มันไม่คุ้มค่ากัน
หลังจากคิดอยู่นาน สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจว่าจะปลูกแค่ข้าวโพดในลอตนี้
ข้าวโพดดูแลง่ายและให้ผลผลิตสูง
แค่เอาเมล็ดไปแช่น้ำทิ้งไว้ข้ามคืน จากนั้นก็แค่ขุดหลุมแล้วหย่อนลงไป
ส่วนดินดำก็ยอดเยี่ยมมาก ช่วงที่ผ่านมาไม่ได้รดน้ำหรือดูแลอะไรมากมายนัก
ต้นกล้าเล็กๆ บนนั้นไม่เพียงแต่ไม่เหี่ยวเฉา แต่ยังโตขึ้นมากอีกด้วย
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว จี้เหอก็ไปหาเมล็ดข้าวโพด นำไปแช่ในน้ำอุ่น และเตรียมจะปลูกในวันพรุ่งนี้
หลังจากจัดการเรื่องในมิติเสร็จ จี้เหอก็ไปที่คอมพิวเตอร์เพื่อดาวน์โหลดข้อมูลต่อ จากนั้นก็เปิดโทรทัศน์ ลากม้านั่งมานั่งในห้องนั่งเล่น และเริ่มลงมือทำงาน
เธอมีเครื่องในกองเป็นภูเขาเลากาอยู่ในมิติ เธอเลยอยากจะล้างทำความสะอาดพวกมันทั้งหมดในตอนที่พอมีเวลา
จี้เหอทำงานไปพลางดูโทรทัศน์ไปพลาง เผลอแป๊บเดียวก็ถึงเวลาข่าวภาคค่ำแล้ว
เธอรู้สึกเมื่อยล้าเล็กน้อย จึงลุกขึ้นยืน บิดขี้เกียจ และเดินไปมาในห้องนั่งเล่นพลางแทะหัวห่านไปด้วย
ช่วยไม่ได้นี่นา หัวห่านนี่คือของที่อร่อยที่สุดที่เธอกินในวันนี้เลย เธอบอกไม่ถูกเหมือนกันว่ารสชาติมันเป็นยังไง แต่มันมีความสะใจตอนที่ฉีกทึ้งเนื้อมัน ราวกับว่าเธอกำลังกัดศัตรูอยู่
จี้เหอแทะหัวห่านคำโต แต่หูของเธอกลับได้ยินข่าวล่าสุดที่กำลังออกอากาศอย่างชัดเจน
ข่าวแรกรายงานว่าเนื่องจากสภาพอากาศที่ร้อนจัดในช่วงนี้ หลายพื้นที่ต้องเผชิญกับภัยแล้งอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ผลผลิตธัญพืชลดลง และเกษตรกรหลายคนต้องสูญเสียทุกอย่าง
จี้เหอขมวดคิ้ว นั่งลง และตั้งใจดูอย่างจดจ่อ
น่าเสียดายที่ข่าวนี้กินเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที มีการแทรกวิดีโอสั้นๆ ก่อนจะเปลี่ยนไปรายงานข่าวอื่น
ธีมของข่าวเปลี่ยนเป็นเรื่องความสงบสุขร่มเย็น
จี้เหอรออยู่พักหนึ่งก็ไม่ได้ยินข่าวที่เกี่ยวข้องอีก เธอจึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและเริ่มค้นหาข้อมูล
สิ่งที่ค้นพบทำให้เธอถึงกับตกตะลึง
ไม่ใช่แค่เมืองของเธอเท่านั้นที่มีอุณหภูมิสูง แต่เมืองอื่นๆ อีกหลายแห่งก็กำลังเผชิญกับสภาพอากาศร้อนจัดเช่นกัน
นอกจากนี้ยังมีคนอีกมากมายโพสต์รูปภาพไปเที่ยวพักผ่อนที่ชายหาดลงในอินเทอร์เน็ต
หัวใจของจี้เหอดิ่งวูบลงเรื่อยๆ เธอรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติอย่างมาก
หรือว่าวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึงจริงๆ
วันสิ้นโลกแบบร้อนปรอทแตกงั้นเหรอ
ตอนนั้นเอง จู่ๆ เธอก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานตอนที่ออกจากเกม ระบบเหมือนจะแจ้งเตือนให้เธอเปิดหน้าต่างแชตใช่ไหม แถมยังบอกให้เปลี่ยนชื่อด้วยหรือเปล่า
เป็นความผิดเธอเอง เธอยุ่งมาทั้งวันจนลืมเรื่องนี้ไปสนิทเลย
จี้เหอรีบเรียกหน้าต่างแชตขึ้นมาในใจ และไม่นานหน้าจอเรืองแสงก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า
มีเพียงช่องแชตระดับภูมิภาคเท่านั้น โดยไม่ได้แสดงจำนวนคนเอาไว้
ระบบเด้งข้อความขึ้นมา "สวัสดีผู้เล่นอย่างเป็นทางการที่รัก คุณมีสิทธิ์เปลี่ยนชื่อได้หนึ่งครั้ง คุณต้องการใช้สิทธิ์หรือไม่"
จี้เหอกดตกลงโดยไม่ลังเล
เธอเปลี่ยนชื่อเป็น ขอยืมเงินสวรรค์อีกห้าหมื่นล้าน
ใช่แล้ว ความฝันของเธอมันช่างเรียบง่ายและไม่เสแสร้งเลยจริงๆ
ระบบแสดงผลอนุมัติอย่างรวดเร็ว และชื่อผู้ใช้ของจี้เหอก็ถูกเปลี่ยนเป็น ขอยืมเงินสวรรค์อีกห้าหมื่นล้าน
เธอเริ่มเลื่อนดูในช่องแชตภูมิภาค ระบบแจ้งเตือนว่าช่องแชตภูมิภาคจำกัดสิทธิ์ในการพูดคุยเพียงวันละห้าครั้ง และตอนนี้จี้เหอก็มีสิทธิ์เหลืออยู่ห้าครั้ง
เธอไม่ได้รีบร้อนที่จะพูด แต่คอยเฝ้าดูอยู่เงียบๆ ก่อน
เนี่ยนเนี่ยนปู้วั่ง "ทุกคน เอาเหรียญทองแดงจากเกมไปซื้ออะไรกันบ้างอะ"
เสวียนเฟิงเสี่ยวจินโต้ว "ฉันเก็บไว้ ไม่ได้ซื้ออะไรเลย เงินแค่นี้จะไปซื้ออะไรได้สักเท่าไหร่กัน"
จี้เหรินโยวเทียน "ฉันลองทดสอบดูแล้ว พอใช้เหรียญทองแดงซื้อ ของที่ซื้อก็จะโผล่มาบนมือแบบเสกได้เลย แต่ของในนั้นราคาแพงหูฉี่ เหรียญทองแดงพวกนี้แทบไม่มีอำนาจซื้อเลยจริงๆ"
ฮวาไคฟู่กุ้ย "พ่อของลูก คุณอยู่ในเกมหรือเปล่าเนี่ย"
เนี่ยนเนี่ยนปู้วั่ง "คุณป้า แข็งแรงจังเลยนะคะ อายุขนาดนี้ยังเล่นเกมผ่านได้อีก ยอดเยี่ยมไปเลย อิจฉาจัง สอนหนูหน่อยได้ไหมคะ"
ฮวาไคฟู่กุ้ย "หล่อนใช้ตาข้างไหนมองว่าฉันแก่ ฉันอายุน้อยกว่าหล่อนอีก จะมาแอ๊บเด็กเพื่ออะไรฮะ"
เนี่ยนเนี่ยนปู้วั่ง "คุณป้าคะ อย่าเพิ่งโกรธสิคะ ถ้าหนูพูดอะไรผิดไป หนูขอโทษด้วยค่ะ"
ทันใดนั้น ก็มีพวกประจบประแจงหลายคนโผล่มาคอมเมนต์ต่อท้าย พยายามเอาอกเอาใจเธอ
จี้เหอถอนหายใจ นี่มันเวลาไหนกันแล้ว พูดได้แค่วันละห้าครั้ง ทำไมคนพวกนี้ถึงยังเอาเวลามาพูดเรื่องไร้สาระกันอยู่อีก
จี้เหรินโยวเทียน "จากข้อมูลที่ฉันรวบรวมมาได้จนถึงตอนนี้ น่าจะมีเกมอย่างน้อยห้าประเภทนะ คือ ฟาร์ม ประมง โรงเรียน ป่าไม้ และทุ่งหญ้า ถ้าใครมีข้อมูลเกี่ยวกับดันเจี้ยนเกมประเภทอื่นๆ รบกวนส่งข้อความส่วนตัวมาหาฉันที ฉันจะรวบรวมข้อมูลแล้วเอามาเผยแพร่ให้ทุกคนเอาไปใช้เคลียร์ดันเจี้ยน"
เฟิงจงเฟยเสวี่ย "พูดตามตรงนะ ฉันไม่รู้ความหมายของการเข้าร่วมเกมนี้เลย เกมมันยากสุดๆ แถมแต่ละครั้งยังให้เหรียญทองแดงมาแค่หยิบมือ จะเอาไปซื้ออะไรได้ ถ้าคราวหน้าเกมให้ฉันเข้าร่วมอีก ฉันจะปฏิเสธแน่นอน ต่อให้ตีให้ตาย ฉันก็ไม่เล่นอีกแล้ว"