บทที่ 23: การผลิตอาวุธขนานใหญ่

บทที่ 23: การผลิตอาวุธขนานใหญ่

หลินเมิ่งเมิ่งยังคงอยู่ในภวังค์ เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นทั้งสตรีมเมอร์ที่ล้มเหลวและประสบความสำเร็จไปพร้อมๆ กัน

ที่บอกว่าล้มเหลวก็เพราะรู้สึกเหมือนว่าตัวเธอจะอยู่ในสตรีมหรือไม่มีค่าเท่ากัน

แต่ที่บอกว่าประสบความสำเร็จก็เพราะ คุณเคยเห็นสตรีมเมอร์คนไหนบนแพลตฟอร์มที่มีคนดูสดพร้อมกันถึงหกถึงเจ็ดล้านคนบ้างไหมล่ะ? แบบนี้ไม่เรียกว่าประสบความสำเร็จจะให้เรียกว่าอะไร? ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้เข้ามาดูเธอก็ตามที

จนกระทั่งเฉินซิงอวี่ออกจากระบบ เขาก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมอะไรบางอย่างไป

หลินเมิ่งเมิ่ง: ฉันไง! คุณไม่ได้เข้ามาในสตรีมเพื่อดูฉันหรอกเหรอ?

ทันทีที่เฉินซิงอวี่เดินลงมาชั้นล่าง โจวเจิ้นหลงก็บอกเขาว่าฉินเต้าไห่กำลังตามหาเขาอยู่

ฉินเต้าไห่?

ชื่อนี้คุ้นหูมาก แต่เขานึกไม่ออกในทันที

น่าสงสารฉินเต้าไห่ เขาเกือบเอาชีวิตไม่รอดเพื่อช่วยหาเหมืองแร่ให้เฉินซิงอวี่ แต่สุดท้ายกลับถูกลืมซะสนิท

ถ้าเขาตายกลางป่ากลางเขาตอนไปหาแร่ คงตายตาไม่หลับแหงๆ!

"คุณชาย คุณชาย! เต้าไห่เกือบจะไม่ได้กลับมาพบคุณชายแล้ว" ทันทีที่ฉินเต้าไห่เห็นเฉินซิงอวี่ เขาก็เริ่มบีบน้ำหูน้ำตาตีบทโศกทันที

แขนของเขายังคงบาดเจ็บ สภาพของเขาดูน่าสมเพชจริงๆ

ตอนนี้เฉินซิงอวี่นึกออกแล้วว่าฉินเต้าไห่คือใคร นี่ไม่ใช่ตาแก่ที่ต้องไปหาเหมืองแร่ให้เขาหรอกเหรอ? อ้อ ใช่สิ เขายังเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับสองด้วยนี่นา

"ทำไมถึงมีสภาพแบบนี้ล่ะ? แล้วหาแร่เจอไหม?" เฉินซิงอวี่ถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

"เจอครับ เจอครับคุณชาย เต้าไห่ทำภารกิจสำเร็จแล้ว เจอเหมืองแร่ตั้งห้าแห่งแน่ะครับ"

ฉินเต้าไห่รีบยื่นเอกสารให้เฉินซิงอวี่อย่างรวดเร็ว

เหมืองแร่ทั้งห้าแห่งล้วนเป็นแร่ธรรมดาทั่วไป ซึ่งก็อยู่ในความคาดหมายของเฉินซิงอวี่อยู่แล้ว แร่หายากคงไม่มีทางตกไปอยู่ในมือของเอกชนได้หรอก แต่จำนวนก็ถือว่าไม่เลว เหมืองแร่ห้าแห่งน่าจะทำคะแนนพลังงานให้เขาได้เป็นกอบเป็นกำ

"ลุงหลง เอาเอกสารพวกนี้ไป แล้วพรุ่งนี้พาคนไปยึดเหมืองแร่พวกนี้มา พาเต้าไห่ไปด้วย ในเมื่อเต้าไห่ทำงานให้ฉัน การแตะต้องเขาก็ไม่ต่างอะไรกับการแตะต้องฉัน พรุ่งนี้ก็จัดการพวกที่ทำร้ายเขาให้สิ้นซากไปด้วยเลย"

เขาไม่ใช่นักบุญหรอกนะ นักบุญน่ะอายุไม่ยืนหรอก

ถ้ากล้ามาลูบคมฉัน ก็เตรียมตัวโดนฉันเชือดได้เลย

เขานึกขึ้นได้ว่ายังมีทหารระดับสองอีกสิบนายอยู่ในช่องเก็บของของระบบ ตอนนี้แหละจะได้ใช้งานพวกเขาสักที

"ครับ คุณชาย"

"นายจะไม่ได้ความดีความชอบสูงสุดหรอกนะ แต่ผลงานที่นายเอาเหมืองแร่ห้าแห่งกลับมาได้ ฉันพอใจมาก นี่โพชั่นระดับสามหนึ่งขวด แล้วก็โพชั่นระดับหนึ่งอีกสองขวด จำไว้ล่ะ โพชั่นระดับหนึ่งไม่สามารถใช้ซ้ำซ้อนได้"

"อีกอย่าง โพชั่นระดับหนึ่งน่ะไม่มีประโยชน์กับนายหรอก ส่วนนายจะเอาไปให้ใครหรือทำอะไรก็สุดแท้แต่นาย แต่ห้ามบอกเด็ดขาดว่าฉันเป็นคนให้"

เฉินซิงอวี่แลกโพชั่นระดับสามหนึ่งขวดจากร้านค้า และหยิบโพชั่นระดับหนึ่งออกจากช่องเก็บของส่งให้ฉินเต้าไห่

ตอนนี้เขาเหลือโพชั่นระดับหนึ่งแค่หกขวดเท่านั้น หลังจากนี้เขาคงต้องใช้คะแนนพลังงานแลกเอาเองแล้ว

ฉินเต้าไห่ตัวสั่นงันงกขณะมองดูโพชั่นตรงหน้า นี่คือโพชั่นที่จะทำให้เขากลายเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับสามได้เลยนะ!

"ขอบคุณครับคุณชาย นับจากนี้ไป เต้าไห่จะขอถวายชีวิต ทำงานรับใช้คุณชายจนกว่าหัวใจจะหยุดเต้นเลยครับ"

"ไม่ต้องพูดจาให้มันดูดีไปหรอก ถ้านายกล้าทำเรื่องทรยศหักหลังในอนาคต จุดจบของนายจะน่าสมเพชยิ่งกว่านี้อีก"

"แต่ก็วางใจเถอะ ขอแค่ตามฉันมา นายจะไม่มีวันย่ำอยู่กับที่แน่นอน"

เฉินซิงอวี่ไม่ลืมที่จะวาดฝันอนาคตอันสดใสให้เขา—ซึ่งเป็นคำสัญญาที่เป็นไปได้จริง

"ครับ หากวันใดที่เต้าไห่ทรยศ คุณชายไม่ต้องลงมือเองหรอกครับ เต้าไห่จะขอปลิดชีพตัวเองทิ้งซะ"

เมืองเกโตรู แอฟริกาตะวันออก!

"บ้าเอ๊ย! ไอ้พวกนี้มันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ" จอร์จรู้สึกเสียวสันหลังวาบเมื่อเห็นฉากตรงหน้า

เมื่อครู่นี้ ทหารลาดตระเวนเพิ่งมารายงานว่ามีกลุ่มติดอาวุธกลุ่มหนึ่งผ่านไปทางตอนเหนือของเมือง ดูเหมือนกำลังจะไปโจมตีใครสักคน

เขาและแกตลีย์แอบสะกดรอยตามมาติดๆ จนมาถึงบริเวณใกล้กับฐานทัพแห่งหนึ่ง

เบื้องหน้าพวกเขา กลุ่มติดอาวุธที่แต่งตัวแปลกประหลาดกำลังบุกโจมตีฐานทัพแห่งหนึ่ง—และมันไม่ใช่ฐานทัพธรรมดาๆ ซะด้วย

ไอ้พวกนี้มันรนหาที่ตายชัดๆ

เสียงสาดกระสุนและปืนใหญ่ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ ในชั่วพริบตา เสียงกรีดร้องก็ดังระงมไปทั่ว ผู้โจมตีที่น่าสงสารไม่อาจต้านทานอำนาจการยิงของอีกฝ่ายได้เลย

"ท่านนายพลครับ เราควรแจ้งเรื่องนี้ให้คุณชายทราบไหมครับ? ใครๆ ก็ดูออกว่านี่มันภารกิจฆ่าตัวตายชัดๆ แต่พวกมันก็ยังบุกเข้าไป ที่นี่มีอะไรผิดปกติแน่ๆ ครับ เป็นไปได้สูงมากว่าแอฟริกาตะวันออกคงจะสงบสุขได้อีกไม่นาน"

ต้องบอกเลยว่าเฉินซิงอวี่มองคนไม่ผิดจริงๆ สมองของจอร์จยังไม่ฝ่อแฮะ

จอร์จ: หึ! ขอบใจที่ชม!

"เรื่องนี้มันไม่ปกติจริงๆ กระแสน้ำใต้น้ำคงเริ่มก่อตัวขึ้นในแอฟริกาตะวันออกแล้ว เราเองก็ควรเตรียมตัวให้พร้อม" แกตลีย์ที่ยืนอยู่ข้างจอร์จเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

เขาไม่ได้กลัวหรอก—คนคลั่งสงครามแบบเขาจะไปกลัวสงครามได้ยังไง เหตุผลที่เขาเคร่งเครียดก็คือ...

เป็นเพราะเฉินซิงอวี่ยังไม่ได้ผลิตอาวุธหรือฝึกทหารเลยน่ะสิ หากสงครามปะทุขึ้นมาอย่างกะทันหัน จำนวนคนและอาวุธที่พวกเขามีอยู่ในตอนนี้ คงไม่พอให้ศัตรูแคะฟันด้วยซ้ำ

"ตกลง ฉันเข้าใจแล้ว นับจากนี้ไป ฐานทัพจะเข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมก่อนเกิดสงคราม เตรียมพร้อมรบทุกเมื่อ ตอนนี้ฉันขอสั่งให้คลังแสงและค่ายทหารเริ่มผลิตอาวุธและฝึกทหารเดี๋ยวนี้"

"แล้วก็ ห้ามทำอะไรวู่วามโดยพลการถ้าฉันไม่ได้สั่ง"

"ครับ คุณชาย ผมรู้ว่าต้องทำยังไง"

แกตลีย์ดูตื่นเต้นสุดๆ ขอแค่มีคนและอาวุธพร้อม ใครหน้าไหนบุกมาเขาก็ไม่กลัว

"เป็นไงบ้างครับท่านนายพล? คุณชายว่ายังไงบ้าง?" จอร์จมองดูแกตลีย์ที่กำลังตื่นเต้นอยู่ข้างๆ เขารู้ว่าต้องเป็นข่าวดีแน่ๆ

"คุณชายสั่งให้ผลิตอาวุธและเตรียมกำลังคนให้พร้อมทันที แล้วก็ถ่ายทอดคำสั่งลงไป: นับจากนี้ไป ฐานทัพเข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมก่อนเกิดสงคราม ห้ามใครทำอะไรวู่วามโดยพลการเด็ดขาด ฝ่าฝืนมีโทษประหารชีวิตทันที"

"รับทราบครับท่านนายพล" จอร์จพูดด้วยความปีติยินดี

ในที่สุด เขา จอร์จคนนี้ ก็จะได้สร้างชื่อให้ตัวเองสักที

เฉินซิงอวี่จ้องมองโทรศัพท์พลางครุ่นคิด เมื่อครู่นี้แกตลีย์เพิ่งโทรมาบอกว่ามีกระแสน้ำใต้น้ำกำลังก่อตัวขึ้นในแอฟริกาตะวันออก

เขารู้ดีว่าแอฟริกาตะวันออกคงสงบสุขไปได้อีกไม่นาน

"ก็ดีเหมือนกัน ถ้ามันสงบสุขเกินไป ฉันจะฉวยโอกาสตกปลาในน้ำขุ่นได้ยังไง ตอนนี้ฉันยิ่งขาดแคลนทรัพยากรอยู่ด้วย" เฉินซิงอวี่ไม่รู้สึกกดดันเลยสักนิดกับสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้น

เขาก็แค่คิดซะว่านี่คือการปลดแอกแอฟริกาตะวันออกก็แล้วกัน

"ระบบ ผลิตเครื่องบินขับไล่ 50 ลำ เฮลิคอปเตอร์โจมตี 10 ลำ รถถังประจัญบานหลัก 50 คัน รถบรรทุกทหาร 20 คัน ฝูงบินโดรน 10 ฝูง แล้วก็ฝึกทหาร 3,000 นาย กับพลซุ่มยิงอีก 10 นาย"

"ติ๊ง! ค่าใช้จ่ายทั้งหมด 100,000 คะแนนพลังงาน ใช้เวลา 17 วัน"

เครื่องบินขับไล่ เฮลิคอปเตอร์ รถถัง และฝูงบินโดรน ล้วนใช้คะแนนพลังงานอย่างละ 300 คะแนน และคลังแสงหนึ่งแห่งสามารถผลิตได้เพียงวันละ 3 ชิ้นเท่านั้น การฝึกทหารจะเร็วกว่า โดยสามารถฝึกได้วันละ 300 นาย และใช้คะแนนพลังงานเพียงนายละ 20 คะแนน

"ติ๊ง! การฝึกทหารขนานใหญ่ครั้งแรกของโฮสต์ รางวัล: 10,000 คะแนนพลังงาน, 10,000 ล้านหยวน"

"ติ๊ง! การผลิตอาวุธขนานใหญ่ครั้งแรกของโฮสต์ รางวัล: 20,000 คะแนนพลังงาน, สิทธิ์การใช้อาวุธบนอวกาศ 1 ครั้ง"

???

"อะไรเนี่ย? อาวุธบนอวกาศงั้นเหรอ? หมายถึงแท่งเหล็กหนาๆ อันนั้นน่ะนะ?"

"ฉัน เฉินซิงอวี่ นี่มันเจ๋งจริงๆ"

เขารู้อยู่แล้วว่าระบบจะต้องให้รางวัลสำหรับการผลิตอาวุธและฝึกทหารขนานใหญ่เป็นครั้งแรกแน่ๆ

ดูเหมือนว่า 'ครั้งแรก' นี่มันจะสำคัญจริงๆ แฮะ!

แต่เขาไม่คิดเลยว่าระบบจะใจป้ำขนาดนี้! อาวุธบนอวกาศเชียวนะ! อาวุธที่เลื่องลือกันว่าสามารถจมเมืองหลวงของประเทศอินทรีได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว เรียกได้ว่าเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุดบนดาวบลูสตาร์เลยก็ว่าได้