บทที่ 6: การโจมตีข้ามมิติก็คือการบดขยี้ซึ่งหน้าดีๆ นี่เอง

บทที่ 6: การโจมตีข้ามมิติก็คือการบดขยี้ซึ่งหน้าดีๆ นี่เอง

คฤหาสน์หวงถิง!

ภายในคฤหาสน์หรูหรา ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังจ้องมองโทรศัพท์มือถือด้วยใบหน้าซีดเผือด

เขาคือ หวงจิ่งเหลย หรือก็คือ 'นายน้อยเหลย' ในไลฟ์สตรีมนั่นเอง

"เวรเอ๊ย! ไอ้กระจอกนี่มันโผล่มาจากไหนวะ กล้าดีเดือดมาขัดจังหวะความสนุกของฉัน"

ประเด็นคือเขาเพิ่งจะอวดเบ่งไปหยกๆ แต่คล้อยหลังไม่ทันไรก็โดนตบหน้ากลับทันที แถมยังเป็นการตบหน้าฉาดใหญ่จนหน้าชา

เจอแบบนี้เข้าไป ใครมันจะไปทนได้

ในไลฟ์สตรีม!

【นายน้อยเหลย】: 【แกเป็นใคร? ในนี้ไม่มีใครกล้าไม่ไว้หน้านายน้อยเหลยอย่างฉัน แกจบเห่แล้ว รู้ตัวไหม?】

【นายน้อยเหลยโกรธแล้ว ผลที่ตามมาสาหัสแน่】

【เกิดอะไรขึ้น? เพิ่งเข้ามา ใครก็ได้ช่วยอธิบายที?】

เฉินซิงอวี่ขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงด้วย เพราะมันดูไร้ระดับเกินไป แต่มือของเขาก็ไม่ได้หยุดนิ่ง

【เฉินซิงอวี่】 ส่งของขวัญ ยานอวกาศ * 10

【เฉินซิงอวี่】 ส่งของขวัญ ยานอวกาศ * 10

ทันทีที่ยานอวกาศยี่สิบลำปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ผู้คนก็หลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์สตรีมจนยอดคนดูพุ่งทะลุ 500,000 คน

และยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

【เชี่ย! รวยจนไร้มนุษยธรรม เงินหนึ่งแสนหยวนปลิวหายไปในพริบตา】

【ฉันกำลังทำโปรเจกต์อยู่ บอสเดินมาถามว่าทำไมฉันถึงคุกเข่า ฉันเลยยื่นมือถือให้ดู สรุปตอนนี้บอสลงมาคุกเข่าข้างๆ ฉันแล้ว】

【นี่นายคือตัวตึงใช่ไหม?】

【ในที่สุดก็หาพ่อเจอ พ่อของฉันอยู่นี่เอง เสี่ยซิงอวี่ ลูกชายพ่ออยู่ตรงนี้ครับ】

【แม่นายรู้ไหมว่านายรวยขนาดนี้?】

"บ้าเอ๊ย! นี่มันหยามกันชัดๆ ทนไม่ได้โว้ย" หวงจิ่งเหลยโกรธจนแทบคลั่ง ในบรรดาลูกเศรษฐีรุ่นที่สองของเมืองเจียง มีใครบ้างที่ไม่ไว้หน้าและเรียกเขาว่านายน้อยเหลย?

【นายน้อยเหลย】 ส่งของขวัญ ยานอวกาศ * 10

【นายน้อยเหลย】 ส่งของขวัญ ยานอวกาศ * 20

...

【นายน้อยเหลย】 ส่งของขวัญ ยานอวกาศ * 100

【นายน้อยเหลย】: 【ไอ้กระจอกเมื่อกี้ ถ้าแน่จริงก็เปย์ตามมาให้ทันสิวะ】

【ตาฉันบอดไปแล้ว ยานอวกาศ 100 ลำนี่มันเป็นเงินเท่าไหร่เนี่ย?】

【ใครเก่งเลขช่วยคำนวณที?】

【ฉันเอง! ฉันเอง! ยานอวกาศ 100 ลำ เท่ากับ 450,000 หยวน】

【ยอมใจเลย นายเป็นตัวแทนวิชาเลขชั้นไหนเนี่ย?】

【ป.1 มีปัญหาเหรอ? ฉันคิดเลขผิดตรงไหน? หนึ่งคูณหนึ่งได้หนึ่ง สองคูณสองได้หก สามคูณแปดได้ห้าสิบหก ไม่ถูกเหรอ?】

【？？？？？？】

เฉินซิงอวี่อ่านคอมเมนต์แล้วก็อดขำไม่ได้ คนพวกนี้มันตัวประหลาดอะไรกันเนี่ย?

แน่นอนว่าเขาก็เห็นคอมเมนต์ของนายน้อยเหลยเช่นกัน ดังนั้น...

【เฉินซิงอวี่】 ส่งของขวัญ ยานอวกาศ * 10

...

【เฉินซิงอวี่】 ส่งของขวัญ ยานอวกาศ * 10000

หน้าจอเต็มไปด้วยเอฟเฟกต์ยานอวกาศที่พุ่งขึ้นมาไม่หยุดหย่อน

ยี่สิบนาทีต่อมา...

【นี่มันกี่ลำแล้วเนี่ย? 1,000? 10,000?】

【ความจนจำกัดจินตนาการของฉันจริงๆ ฉันไม่เข้าใจโลกของมหาเศรษฐีซิงอวี่เลย】

【จู่ๆ ก็รู้สึกว่าปลาร้ากระป๋องในมือมันไม่หอมอีกต่อไปแล้ว!】

【เสี่ยซิงอวี่ ขาดคนเกาะขาไหมคะ?】

【ป๋าคะ หนูคัพ 36D แถมยังเก่งเรื่องบนเตียงด้วย สนใจรับไว้พิจารณาไหมคะ?】

【นังชาเขียว ไสหัวไปเลย เสี่ยเขาไม่ชอบโคนมย่ะ เขาชอบคนน่ารักๆ แบบฉันต่างหาก งิงิ!】

【พี่น้อง เราเจอปีศาจแอ๊บแบ๊วเข้าแล้ว มาดูเร็ว】

หลินเหมิงเหมิงรู้สึกหน้ามืดเล็กน้อย เธอไม่รู้เลยว่าจู่ๆ ไลฟ์สตรีมกลายมาเป็นแบบนี้ได้ยังไง ยานอวกาศถูกส่งมาให้ไม่หยุดเลย

ไม่ใช่แค่เธอที่อึ้ง แม้แต่ระบบหลังบ้านของแพลตฟอร์มสตรีมมิงเองก็ยังตกตะลึง ด้วยยานอวกาศ 10,000 ลำที่เฉินซิงอวี่เปย์มา ความนิยมในห้องไลฟ์ของหลินเหมิงเหมิงก็พุ่งกระฉูดทะลุ 150 ล้าน และยอดคนดูก็กำลังจะแตะสามล้านคน

สำนักงานใหญ่แพลตฟอร์มสตรีมมิง!

"ประธานจาง มะ... มหาเศรษฐีครับ มีมหาเศรษฐีหน้าใหม่ปรากฏตัวในห้องสตรีมเมอร์หน้าใหม่ ยอดโดเนทตอนนี้เฉียด 60 ล้านแล้วครับ"

แพลตฟอร์มไลฟ์สตรีมมิงอยู่รอดได้ด้วยอะไร? ก็ต้องพึ่งบรรดามหาเศรษฐีกระเป๋าหนักพวกนี้ไง! ตราบใดที่พวกเขายังรั้งมหาเศรษฐีไว้ในแพลตฟอร์มได้ นั่นก็หมายถึงเงินทองไหลมาเทมา!

"นายว่าไงนะ? มีมหาเศรษฐีหน้าใหม่โผล่มาในแพลตฟอร์มเรางั้นเหรอ? แน่ใจนะว่าไม่ใช่พวกประธานเหยียน?" จางกั๋วซิงเข้าใจดีว่าเรื่องนี้หมายถึงอะไร คนที่สามารถโยนเงินสิบล้านเล่นได้อย่างหน้าตาเฉย อำนาจเบื้องหลังของเขาคงยิ่งใหญ่เกินจินตนาการ

ที่แพลตฟอร์มสตรีมมิงสามารถครองบัลลังก์ในอุตสาหกรรมนี้ได้ ก็ไม่ใช่เพราะพึ่งพาคนพวกนี้หรอกหรือ?

"รีบส่งข้อความส่วนตัวไปหาเขาที แล้วก็เซ็นสัญญากับสตรีมเมอร์คนนั้นด้วย เสนอสัญญาระดับ 50 ล้านไปเลย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกนายต้องรั้งมหาเศรษฐีคนนั้นให้อยู่กับแพลตฟอร์มเราให้ได้"

"ครับ ผมจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้"

หลินเหมิงเหมิงยังไม่รู้ตัวเลยว่า โอกาสทองก้อนโตกำลังหล่นทับตัวเธอเข้าอย่างจัง

"พี่ซิงอวี่ หยุดเปย์ได้แล้วค่ะ ถึงพี่จะมีเงิน ก็ไม่ควรใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายแบบนี้นะคะ เดี๋ยวหลังไมค์มาหาหนูนะ หนูจะโอนเงินส่วนแบ่งคืนให้พี่"

เธอไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ เฉินซิงอวี่ถึงรวยขึ้นมา ก่อนหน้านี้ถึงเขาจะเคยส่งของขวัญให้ แต่ก็เป็นของชิ้นเล็กๆ ทั้งนั้น ตอนที่คุยกัน เขาบอกว่าทำงานขับรถส่งอาหารอยู่ในเมืองเจียง ผ่านไปแค่ไม่กี่วัน โอ้โห! กลับกลายมาเป็นเปย์ยานอวกาศรัวๆ ซะงั้น

บางทีเขาอาจจะแค่แกล้งทำเพื่อค้นหาประสบการณ์ชีวิตล่ะมั้ง

ในข่าวก็มีออกบ่อยไม่ใช่เหรอ ที่บอกว่าพนักงานส่งอาหารบางคนขับแลมโบกินีไปส่งข้าว?

ความจริงแล้วพวกเขาก็แค่อยากลองสัมผัสรสชาติชีวิตคนธรรมดานั่นแหละ

ถ้าเธอไม่พูดอะไรก็คงไม่เป็นไร แต่พอเธอพูดออกมาแบบนั้น หวงจิ่งเหลยที่อยู่อีกฝั่งก็ถึงกับหน้าเขียวปั๊ดด้วยความโกรธ

"นังตัวเหม็น ทีต่อหน้าฉันเรียกนายน้อยเหลย ทีต่อหน้าคนอื่นเรียกพี่ ทำไปทั้งหมดก็เพื่อเงินสินะ"

เขาคว้าแจกันตรงหน้าปาลงพื้นอย่างแรง แต่แค่นั้นก็ยังไม่สาแก่ใจ ข้าวของในบ้านชิ้นไหนที่พอจะทุบทำลายได้ เขาจัดการพังมันซะเรียบ

แม่บ้านและพ่อบ้านที่อยู่หน้าห้องดูร้อนรน อยากจะเข้าไปห้ามแต่ก็ไม่มีใครกล้า

เวลานายน้อยโกรธ เขาไม่สนหรอกว่าใครจะเป็นแม่บ้านหรือพ่อบ้าน ถ้าขืนเข้าไปโดนลูกหลง ก็เจ็บตัวฟรีทั้งนั้น

【เฉินซิงอวี่】: 【ไอ้คนที่เรียกตัวเองว่านายน้อยเหลยหายหัวไปไหนแล้วล่ะ? เมื่อกี้ยังเห่าเก่งอยู่เลยไม่ใช่หรือไง? ทำไมตอนนี้มุดหัวเงียบไปแล้ว?】

【นายน้อยเหลยหนีหางจุกตูดไปแล้วเหรอ?】

ตอนนี้ บรรดาลูกน้องของหวงจิ่งเหลยก็ไม่มีใครกล้าปริปากแม้แต่คำเดียว

ออกไปเสนอหน้าตอนนี้ ไม่เท่ากับรนหาที่ตายหรอกเหรอ?

ตัวพ่อที่กล้าโปรยเงินหลักสิบล้านเล่นหน้าตาเฉย ไม่ใช่คนที่พวกลูกเศรษฐีรุ่นสองปลายแถวจะกล้าแหยมด้วย

เวลาที่เหล่าทวยเทพสู้กัน มนุษย์เดินดินอย่างพวกเขาไม่กล้าเข้าไปสอดหรอก

【นายน้อยเหลยเข้าสู่ไลฟ์สตรีม】

【นายน้อยเหลย】: 【อย่าเพิ่งทำเป็นผยองไปหน่อยเลย อย่าคิดว่ามีเงินนิดหน่อยแล้วจะมากร่างต่อหน้าฉันได้ คอยดูเถอะ】

【นี่เขาจะไปตามกำลังเสริมมาเหรอ?】

"เฉินซิงอวี่ ฝากไว้ก่อนเถอะ ถ้าฉันหาแกเจอเมื่อไหร่ ฉันจะเอาคืนสำหรับความอัปยศในวันนี้เป็นร้อยเท่า"

ตอนนี้หวงจิ่งเหลยแค้นจนแทบอยากจะสับเฉินซิงอวี่ให้เป็นหมื่นๆ ชิ้น

แต่เขาหารู้ไม่ว่า ประโยคที่หลุดปากออกมาเมื่อครู่ ดันไปเข้าหูชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่หน้าห้องพอดี

หวงจื่อหมิงถึงกับเหวอไปเล็กน้อย นี่เขาหูแว่วไปเองหรือเปล่าว่าลูกชายตัวเองอยากจะฆ่าใครสักคน?

เฉินซิงอวี่?

จู่ๆ เขาก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ ราวกับเห็นยายเมิ่งกำลังกวักมือเรียกอยู่รอมร่อ

ปัง!

เขาถีบประตูเปิดออก และท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของพ่อบ้านกับแม่บ้าน เขาก็ตบหน้าหวงจิ่งเหลยเข้าอย่างจัง

ร่างของหวงจิ่งเหลยลอยตีลังกากลางอากาศ

โครม!

ก่อนจะร่วงกระแทกพื้นอย่างแรง

พ่อบ้านที่ยืนอยู่ด้านหลังหันไปมองแม่บ้านที่อยู่ข้างๆ สายตาสื่อความหมายว่า: หรือว่านายน้อยจะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของนายท่าน?

แม่บ้าน: ฉันแก่ปูนนี้แล้ว อย่ามาล้อเล่นน่า

พ่อบ้าน: ？？？

หวงจิ่งเหลยหัวหมุนติ้วไปหมด ใครกันที่ตบเขาเมื่อกี้?

พ่อแท้ๆ ของเขาเองเหรอ?

หวงจื่อหมิงไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมอะไรแล้ว เขาประเคนเท้าเตะลูกชายซ้ำ

"ยังจะมาแกล้งตายอีกเหรอ? งั้นก็ไม่ต้องแกล้งแล้ว เดี๋ยวฉันจะสงเคราะห์ให้แกตายสมใจอยากเอง"

หวงจิ่งเหลยที่นอนกองอยู่บนพื้นสั่นสะท้านไปทั้งตัว

"อย่า... อย่า... พ่อครับ ผมลุกแล้ว อย่าเตะผมเลย"

พอมองดูสภาพที่บอบช้ำจนหน้าตาบวมปูดของหวงจิ่งเหลย เขาก็ยิ่งโมโห กว่าเขาจะปีนขึ้นเรือลำใหญ่ของเฉินซิงอวี่ได้มันยากลำบากขนาดไหน แต่ตอนนี้ทุกอย่างกำลังจะพังพินาศเพราะไอ้ลูกโง่นี่

"ทำไมแกถึงได้อวดดีนักห๊ะ? กล้าไปหาเรื่องคนอื่นสุ่มสี่สุ่มห้า แกรู้หรือเปล่าว่าเฉินซิงอวี่เป็นใคร?"

"ใครครับ?"

"ฉัน... ถ้าวันนี้ฉันไม่กระทืบแกให้ตาย แกมาเป็นพ่อฉันเลย"

ถ้าเฉินซิงอวี่รู้ว่านายน้อยเหลยคือลูกชายของหวงจื่อหมิงล่ะก็...

เขาคงต้องถอนหายใจยาวๆ แน่!

กงเกวียนกำเกวียนมีอยู่จริง สวรรค์เคยละเว้นใครเสียที่ไหน!