บทที่ 28 ลนลานมาครึ่งค่อนชีวิต

บทที่ 28 ลนลานมาครึ่งค่อนชีวิต

ก่อนหน้านี้เจียงเป่ยเซิงสัมผัสได้อย่างเฉียบขาดว่าผู้กำกับเฉินรู้สึกว่าเขาคงอยู่ต่อได้อีกไม่นานนัก บางทีแผนการเดิมในใจของพวกเขาก็คือเก็บเขาไว้ได้อย่างมากก็แค่สองตอน

ผู้กำกับเฉินถอนหายใจ

"เฮ้อ ความสามารถของคุณแข็งแกร่งขนาดนี้ ฉันยังกลัวเลยว่าจะรั้งคุณไว้ไม่ได้ ว่าแต่ตอนนี้โลกภายนอกมีข่าวฉาวของคุณหลุดออกมาแล้วนะ หาว่าคุณพกโทรศัพท์มือถือ แถมยังใช้เส้นสายเข้ามาอะไรทำนองนั้น แต่ฉันลองคิดดูแล้วก็รับมือได้ไม่ยากหรอก คนของแพลตฟอร์มเพลงติดต่อคุณมาหรือยังล่ะ"

เจียงเป่ยเซิงพยักหน้า

"เขาบอกว่าจะส่งคนมาตอนบ่ายครับ"

"งั้นก็ดีแล้วล่ะ"

เฉินกังพยักหน้า พลางครุ่นคิดในใจว่าจะต้องจัดการกับข่าวฉาวของเจียงเป่ยเซิงบนอินเทอร์เน็ตก่อน นี่ก็แขวนประจานมาจะครบวันอยู่แล้ว

ตกบ่าย ในที่สุดเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือของเจียงเป่ยเซิงก็ดังขึ้น

"สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าใช่คุณเจียงเป่ยเซิงหรือเปล่าครับ"

"ผมเองครับ"

"พวกเราเป็นทีมงานจากแพลตฟอร์มซีหงซื่อมิวสิกนะครับ อยากจะขอยืนยันกับคุณเป็นครั้งสุดท้าย ว่ารูปแบบการร่วมมือที่เราได้ปรึกษากันไว้ก่อนหน้านี้ จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงแล้วใช่ไหมครับ"

ก่อนที่คนของแพลตฟอร์มซีหงซื่อมิวสิกจะมา เจียงเป่ยเซิงก็เจรจาต่อรองกับพวกเขาผ่านทางโทรศัพท์มือถืออยู่นาน ในที่สุดก็เคาะราคาลงตัว

เหมาสามเพลง ปีละเจ็ดหมื่นหยวน แบ่งสัดส่วนเก้าต่อหนึ่ง ภายในหนึ่งปีเจียงเป่ยเซิงจะไม่สามารถขายสามเพลงนี้ให้กับแพลตฟอร์มอื่นได้ ด้วยเหตุนี้ แพลตฟอร์มซีหงซื่อมิวสิกจึงได้รับสิทธิ์การสตรีมแบบเอ็กซ์คลูซีฟเป็นเวลาหนึ่งปี

เจียงเป่ยเซิงตอบตกลง ถึงยังไงหากสามเพลงนี้ไม่ได้ เขาก็ยังสามารถปล่อยเพลงอื่นออกมาได้อีก

ตอนที่ทีมงานจากซีหงซื่อมิวสิกมาถึง ห้องซ้อมหมายเลขหนึ่งที่เจียงเป่ยเซิงอยู่ก็เต็มไปด้วยเด็กฝึก

ล้วนเป็นเด็กฝึกจากกลุ่มอื่นที่มาขอคำชี้แนะ

เขานั่งอยู่บนรถเข็น เล่นโทรศัพท์มือถืออย่างเปิดเผย กล้องก็บันทึกภาพเอาไว้ได้อย่างพอดิบพอดี

ชาวเน็ตต่างพากันพูดไม่ออก

[เขาคงไม่ได้กำลังส่องข่าวฉาวของตัวเองบนเน็ตหรอกนะ]

[ถึงกับนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือหน้ากล้องเลยเหรอ นี่คือไม่คิดจะเสแสร้งแล้วใช่ไหม]

[พวกสวี่เฮ่ออีกับหลินเหนียนจวินกำลังตั้งหน้าตั้งตาสอนเด็กฝึกคนอื่นอย่างเหน็ดเหนื่อย แล้วทำไมเจียงเป่ยเซิงถึงมานั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ข้างๆ ล่ะเนี่ย]

[เอ๊ะ ทำไมถึงมีคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาล่ะ]

ประตูห้องซ้อมเต้นถูกเปิดออก

เหล่าเด็กฝึกต่างพากันมองไป ก็พบว่าเป็นผู้กำกับใหญ่เฉินกังที่พากลุ่มคนเข้ามา

"ผู้กำกับเฉิน"

เสียงเรียกของทุกคน ทำให้ชาวเน็ตจำได้ว่าชายร่างผอมแห้งที่เดินนำหน้ามาคนนี้ ก็คือผู้กำกับใหญ่ของรายการนี้นี่เอง

"เจียงเป่ยเซิง พวกเขาเป็นคนจากแพลตฟอร์มซีหงซื่อมิวสิก ลองดูสัญญาหน่อยสิ"

ชายหนุ่มในชุดสูททางการคนหนึ่งยื่นแฟ้มเอกสารให้

"สวัสดีครับคุณเจียง ผมคือผู้อำนวยการฝ่ายเพลงฮิตของแพลตฟอร์มซีหงซื่อมิวสิก ชื่อเจ้าคั่วผิงครับ นี่คือเนื้อหาสัญญาที่เราปรึกษาหารือกันมาตลอดสองวันนี้ คุณลองอ่านดูนะครับ ถ้าไม่มีปัญหาอะไร ช่วงบ่ายก็สามารถนำสามเพลงนั้นขึ้นแพลตฟอร์มซีหงซื่อมิวสิกของเราได้เลยครับ"

เจียงเป่ยเซิงเงยหน้ามองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะรับแฟ้มเอกสารมา เขารู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ดูน่าสนใจดี ทำไมถึงต้องเน้นเสียงหนักตรงคำว่า แพลตฟอร์มซีหงซื่อมิวสิก ขนาดนั้นด้วยนะ

เจ้าคั่วผิงแอบคิดในใจ ก็ต้องเป็นเพราะอยากจะพูดให้ชัดเจนต่อหน้ากล้องไงล่ะ

[ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม สามเพลงของเจียงเป่ยเซิงได้ลงแพลตฟอร์มเพลงแล้วเหรอ แถมยังเป็นแพลตฟอร์มซีหงซื่อมิวสิกที่เพิ่งจะมาแรงในช่วงไม่กี่ปีมานี้ด้วย]

[สามเพลงไหน เพลงก้นทะเล หวง แล้วก็ความโกลาหลใช่ไหม]

[แอปฟังเพลงในเครื่องฉันก็คือซีหงซื่อพอดีเลย โคตรดีใจ ในที่สุดก็จะได้ฟังออดิโอของสามเพลงนี้สักที]

สาเหตุที่เฉินกังจงใจพาคนนอกเข้ามาในห้องซ้อมเต้นอย่างเอิกเกริก ก็เพื่อจะช่วยแก้ต่างให้กับเจียงเป่ยเซิงต่อหน้ากล้องนั่นเอง

รอจนเจียงเป่ยเซิงอ่านสัญญาจบและเซ็นชื่อโดยไม่มีปัญหาอะไรแล้ว เฉินกังก็ยังคงแกล้งทำเป็นตีหน้าขรึมพูดต่อ

"ลำบากพวกคุณแล้วล่ะ ในเมื่อเรื่องนี้จัดการเรียบร้อยแล้ว งั้นเจียงเป่ยเซิง เอาโทรศัพท์มือถือของรายการเราคืนมาได้แล้ว"

เจียงเป่ยเซิงยื่นโทรศัพท์มือถือคืนให้อย่างง่ายดาย บนหน้าจอโทรศัพท์ยังเปิดหน้าเกมแฮปปี้แมตช์ค้างไว้อยู่เลย

ชาวเน็ตถึงกับพูดไม่ออก

ตกลงว่าที่เขาตั้งอกตั้งใจเล่นโทรศัพท์เมื่อกี้ ก็คือการเล่นเกมแฮปปี้แมตช์งั้นเหรอ

เจ้าคั่วผิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามขึ้น

"แล้วถ้าหลังจากนี้พวกเราอยากจะขอซื้อเพลงของคุณเจียงอีก จะติดต่อคุณเจียงได้ยังไงล่ะครับ"

ผู้กำกับเฉินตอบกลับหน้าตาย

"ก็เหมือนกับครั้งก่อนนั่นแหละ ติดต่อผ่านรายการมาก่อนก็แล้วกัน"

เจ้าคั่วผิงยิ้มตอบ

"โอเคครับ"

หลังจากเจ้าคั่วผิงและเฉินกังเดินออกจากห้องซ้อมเต้นไปพร้อมกัน ฉู่เหยียนกับลู่ซือเจ๋อก็รีบเข้ามารุมล้อมเขาทันที

"พี่เป่ย เพลงพี่ขายออกแล้วเหรอ"

"อืม"

เจียงเป่ยเซิงไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงได้มีอารมณ์ตื่นเต้นขนาดนั้น

"พระเจ้าช่วย โคตรเทพเลย"

บนโลกใบนี้ หากอยากให้เพลงของตัวเองไปปรากฏบนแพลตฟอร์มเพลง มีอยู่สองวิธีด้วยกัน

วิธีแรกคืออัปโหลดลงไปฟรีๆ นั่นก็เท่ากับให้ชาวเน็ตฟังฟรี หากเพลงเกิดดังเป็นพลุแตก ก็สามารถได้รับเงินทองผ่านการโดเนตจากผู้ฟัง ในปัจจุบันนักร้องและนักแต่งเพลงของประเทศหัวกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ต่างก็ใช้วิธีนี้

อีกวิธีหนึ่งคือคนของแพลตฟอร์มเพลงเป็นฝ่ายมาขอซื้อเพลงเอง ทั้งสองฝ่ายก็จะเซ็นสัญญาตกลงกัน แบบนี้แพลตฟอร์มเพลงจะต้องจ่ายเงินล่วงหน้าก้อนหนึ่ง หากเพลงดังก็ถือว่าโชคดีไป หากไม่ดังก็เท่ากับแพลตฟอร์มเพลงขาดทุนในการนำเพลงเข้ามา มีเพียงคนทำเพลงอีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือในประเทศหัวเท่านั้นที่จะมีความสามารถระดับนี้ได้

แต่เจียงเป่ยเซิงที่เป็นแค่เด็กฝึกหน้าใหม่ กลับมีเพลงถึงสามเพลงที่ได้เข้าสู่แพลตฟอร์มซีหงซื่อมิวสิกด้วยวิธีนี้

เหล่าเด็กฝึกต่างพากันมองด้วยสายตาอิจฉาและคาดหวัง

หลังจากฟังความรู้จากเพื่อนร่วมทีม เจียงเป่ยเซิงก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เดิมทีเขาคิดว่าในสถานการณ์ที่ระบบลิขสิทธิ์มีความสมบูรณ์แบบขนาดนี้ คนทำเพลงน่าจะทำเงินได้เยอะและเป็นที่ต้องการตัวมาก

ทว่าความจริงกลับไม่ใช่อย่างนั้น มีเพียงเพลงที่ยอดเยี่ยมจริงๆ เท่านั้นถึงจะถูกแพลตฟอร์มซื้อไป แพลตฟอร์มก็ไม่ได้โง่นะ

สำหรับเพลงที่ทำลวกๆ ขาดคุณภาพ สุดท้ายคนทำเพลงก็ต้องเลือกที่จะขายผลงานออกไปในราคาถูกอยู่ดี

ความรวดเร็วของแพลตฟอร์มซีหงซื่อมิวสิกนั้นไวมาก

หลังจากเซ็นสัญญาเสร็จได้ไม่นาน สามเพลงจากเวทีประเมินรอบแรก ก็ไปปรากฏอยู่บนชาร์ตเพลงใหม่

เวลาผ่านไปแค่ครึ่งวัน ยอดความนิยมของเพลงก้นทะเลก็ทะลุสามพัน เพลงหวงทะลุสองพัน และเพลงความโกลาหลทะลุหนึ่งพัน

[มาโผล่ที่นี่จริงๆ ด้วย ฉันขอพูดอีกครั้งว่าเจียงเป่ยเซิงโคตรเทพ]

แฟนคลับที่ตะโกนว่าเจียงเป่ยเซิงโคตรเทพคนนี้ หารู้ไม่ว่าในอนาคตเพลงของเจียงเป่ยเซิงจะขึ้นไปยึดครองชาร์ตเพลงต่างๆ บนแพลตฟอร์มซีหงซื่อมิวสิกเอาไว้ได้หลายชาร์ต

ผลงานคือฟิลเตอร์ที่ดีที่สุดของศิลปิน

เรื่องที่เจียงเป่ยเซิงพกโทรศัพท์มือถือถูกคลี่คลายลงอย่างง่ายดาย แม้กระทั่งแฟนคลับก็ยังหาทางแก้ต่างให้เสร็จสรรพว่า ไม่เห็นเหรอว่าพี่เป่ยของฉันกำลังเล่นเกมแฮปปี้แมตช์อยู่น่ะ เขาเล่นเกมแฮปปี้แมตช์เชียวนะ ฉันเชื่อแล้วว่าก่อนหน้านี้เขาไม่มีโทรศัพท์มือถือจริงๆ

เฉาเสวี่ยเฝ้ามองความเปลี่ยนแปลงบนเวยป๋อ พลางกัดริมฝีปากล่าง ความจริงตอนแรกที่เธอโพสต์เวยป๋อแรกออกไป ก็เป็นเพียงเพราะอยากจะแก้แค้นรายการและแก้แค้นเจียงเป่ยเซิง

แต่ท่ามกลางการซักไซ้ไล่เลียงอย่างต่อเนื่องของชาวเน็ต เฉาเสวี่ยกลับรู้สึกถึงการเป็นจุดสนใจของคนจำนวนมาก ดังนั้นเธอจึงยิ่งได้ใจ เอาข่าวลือที่เคยได้ยินมาก่อนหน้านี้ไปโพสต์ลงด้วย เธอไม่เคยไปพิสูจน์เลยสักนิดว่าเจียงเป่ยเซิงใช้เส้นสายเข้ามาจริงๆ หรือเปล่า แต่บนโลกอินเทอร์เน็ตที่แฉข่าวกันแบบนี้ ใครจะไปสนล่ะว่าเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องโกหก

แต่คาดไม่ถึงเลยว่าเวลาผ่านไปเพียงแค่วันเดียว กระแสวิจารณ์ของเจียงเป่ยเซิงกลับพลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือเพราะการปรากฏตัวของแพลตฟอร์มซีหงซื่อมิวสิก

เธออยากจะพูดอะไรบางอย่างต่อ แต่กลับพบว่าบัญชีเวยป๋ออย่างเป็นทางการของรายการเซ่าเหนียนสิงซิงได้แท็กหาเธอท่ามกลางสายตาสาธารณชนเสียแล้ว

[จบแล้ว]