บทที่ 65: การลอบสังหาร (ฟรี)

บนภูเขาแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากด่านหน้าหมายเลข 1

ชายในชุดคลุมสีเทากำลังถือกล้องส่องทางไกลและจ้องมองไปยังสนามรบ

เขามองเห็นกองทัพมอนสเตอร์เหวลึก ถูกหยุดไว้นอกเมือง และยังถูกผลักกลับอีกด้วย!

เขาฟาดกล้องส่องทางไกลในมือลงกับพื้นอย่างแรงด้วยความโกรธ

"อ๊าก!"

"บ้าเอ๊ย!"

ลมพัดมาจากด้านหน้า ทำให้ฮู้ดของเขาหลุดลงมา

เผยให้เห็นใบหน้าที่น่าเกลียด เต็มไปด้วยปื้นสีแดงขนาดใหญ่

ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว เขากัดฟันแน่นขณะพูด "ทำไมมันถึงบังเอิญขนาดนี้? ทำไมถึงมีผู้อัญเชิญเลเวลสูงอยู่ที่สนามสอบ?"

"แต่ถ้าคิดว่าแค่นี้จะหยุดฉันได้ ก็ฝันไปเถอะ!"

ชายสวมชุดคลุมสีเทาหยิบไม้เท้าที่ทำจากรากไม้สีดำออกมา ยกขึ้นสูง แล้วตะโกน

"เหล่าราชาผู้หลับใหลอยู่ก้นบึ้งของเหวเหวลึกอันไร้ที่สิ้นสุด จงลงมายังโลกอันเสื่อมทรามนี้!"

"ด้วยพลังสูงสุด จงชำระล้างโลกปัจจุบันให้บริสุทธิ์!"

"ประตูนรก!"

ทันทีที่พูดจบ หมอกสีดำจำนวนมากก็พวยพุ่งออกมาจากชุดคลุมสีเทาของเขา

ภายในหมอกนั้น มีใบหน้าบิดเบี้ยวที่น่ากลัวปรากฏขึ้นเป็นระยะๆ

หมอกสีดำรวมตัวกันด้านหลังเขาอย่างต่อเนื่อง ค่อยๆ ก่อตัวเป็นประตูยักษ์สีแดง สูงกว่าสิบเมตร

ตรงกลางประตู มีกระแสน้ำวนสีดำสนิทกำลังหมุนและขยายตัวอย่างรวดเร็ว

สิบวินาทีต่อมา

กรงเล็บขนาดยักษ์สีเหลืองสว่างที่ทำจากลาวาโผล่ออกมาจากกระแสน้ำวนสีดำสนิท และจับขอบประตูไว้!

...

หน้าด่านหน้าหมายเลข 1

ซูเฉินควบคุมสิ่งมีชีวิตอัญเชิญ เริ่มการโต้กลับ

เขาใช้หนอนสังเวยโลหิตเป็นตัวกลาง

สั่งให้พวกมันพุ่งเข้าไปในฝูงศัตรูเพื่อระเบิดตัวเองอย่างต่อเนื่อง

เสียงคำรามและเสียงระเบิดดังไม่หยุด

นักล่าอสูรยักษ์ที่อยู่ในเมืองก็ยิงลูกธนูยักษ์ออกไปเป็นระยะๆ

คลื่นมอนสเตอร์เหวลึกขนาดมหึมาถูกผลักถอยหลังอย่างต่อเนื่อง

ขณะที่สถานการณ์ดูดีมาก ซูเฉินเริ่มคิดแล้วว่าจะทรมานคนบงการเบื้องหลังยังไง

ทันใดนั้น จู่ๆ อุกกาบาตก็พุ่งผ่านท้องฟ้า แล้วตกลงใส่กลุ่มของนักรบโครงกระดูกโดยตรง

[ติ๊ง! สิ่งมีชีวิตอัญเชิญของคุณ ‘นักรบโครงกระดูก (นักดาบราชสำนัก)’ ตายแล้ว!]

[ติ๊ง! สิ่งมีชีวิตอัญเชิญของคุณ...]

ซูเฉินตกใจเล็กน้อย

เมื่ออยู่ใน ‘ดินแดนเทพประทาน’ สิ่งมีชีวิตอัญเชิญของเขาฟื้นฟูพลังชีวิต 50% ต่อวินาที

ถ้าไม่โดนฆ่าในครั้งเดียวก็ไม่มีทางตาย

อุกกาบาตนี้มาจากไหน?

เขารีบมองไปยังจุดที่มันตก

ในตอนนั้นเอง เสียงคำรามกึกก้องดังออกมาจากควันดำ

เสียงคำรามดังสนั่นออกมาจากกลุ่มควันดำที่พวยพุ่งขึ้นมา และแรงดันอากาศที่รุนแรงก็ทำให้ควันโดยรอบกระจายไปในทันที

ร่างขนาดยักษ์ที่สร้างจากลาวาภูเขาไฟ มีแมกมาไหลทั่วร่าง ปรากฏในสายตาของซูเฉิน

มันยืนสองขา สูงกว่าสิบเมตร ลำตัวหนาใหญ่ และมีเขาแพะสีดำขนาดใหญ่คู่หนึ่งอยู่บนหัว

ซูเฉินใช้สกิลดวงตาแห่งการมองทะลุกับมันทันที

[มอนสเตอร์: โทรลล์ลาวา]

[ระดับ: บอสระดับทอง]

[เลเวล: 40]

[พลังชีวิต: 5000000/5000000]

[มานา: 1250000/1250000]

[พลังโจมตี: 500000]

[ความทนทาน: 500000]

[ความคล่องแคล่ว: 100000]

[พลังวิญญาณ: 250000]

[สกิล: พุ่งชนภูเขา, ลมหายใจลาวา, เสาหินผ่าแผ่นดิน]

...

"บอสขั้นที่สี่ระดับทอง? แถมยังเป็นมอนสเตอร์เหวลึกอีก!" ดวงตาของซูเฉินเบิกกว้าง คิดในใจว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดี

และ...

มันไม่ได้มีแค่ตัวเดียว

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

อุกกาบาตอีกสี่ลูกตกลงมา

เมื่อฝุ่นจางลงก็เห็นชัดว่าทั้งหมดคือ ‘โทรลล์ลาวา’

หลังจากลงพื้น เมื่อเห็นนักรบโครงกระดูกจำนวนมากขวางอยู่ โทรลล์ลาวาทั้งห้าสูดหายใจเข้าพร้อมกัน

แล้วพ่นออกมา...

เปลวไฟสีแดงฉานพุ่งออกมาจากปากของพวกมัน

ในพริบตา มันครอบคลุมสิ่งมีชีวิตอัญเชิญจำนวนมาก

เสียงแจ้งเตือนการตายดังต่อเนื่องในหูของซูเฉิน

สีหน้าของเขาเคร่งเครียด

ถ้าไม่ใช่เพราะ ‘ดินแดนเทพประทาน’ ที่ทำให้ฟื้นคืนชีพได้หนึ่งครั้ง

ลมหายใจนี้คงทำให้แนวป้องกันที่เขาวางไว้อย่างรอบคอบพังทลายลงได้

แต่ถึงจะต้านคลื่นได้ ก็คงอยู่ได้อีกไม่นาน!

เขาต้องหาวิธีจัดการโทรลล์ลาวาทั้งห้านี้โดยเร็วที่สุด!

แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องยาก แค่ต้องใช้ไพ่ตายสักใบ

ขณะที่ซูเฉินกำลังคิดว่าจะใช้วิธีไหนดี ก็มีเสียงดังมาจากด้านหลัง

เขาหันไปมอง เห็นว่าเป็นหยางกังและอาจารย์ทั้งสี่

เย่หลงอินเดินเข้ามา ตบไหล่เขาแล้วพูดยิ้มๆ "คุณโชว์พลังได้สุดยอดพอแล้ว ต่อไปถึงตาพวกเราบ้าง"

หยางกังยิ้ม แต่ไม่พูดอะไร แค่ตบไหล่เขาแล้วเดินไปข้างหน้า

จางเจ๋อเดินมาเหมือนจะพูดอะไร แต่สุดท้ายก็แค่ถอนหายใจ ตบไหล่เขา แล้วตามคนอื่นไป

เย่เฟิงอู่กอดซูเฉินแน่น ตบหลังเขาแล้วพูด "ทำดีมาก! สู้ต่อไปนะ!"

ดวงตาของซูเฉินเป็นประกายขึ้นมา แต่ไม่ใช่เพราะเย่เฟิงอู่…

เธอแบนเกินไป!

เขาแอบเหลือบมองไปทางมู่หนี่ชางที่ยืนอยู่ด้านหลัง

นั่นแหละอ้อมกอดที่เขาต้องการ!

น่าเสียดาย มู่หนี่ชางแค่ยิ้มให้ ก่อนจะพุ่งไปข้างหน้าเช่นกัน

เมื่อมีมืออาชีพขั้นที่ห้าทั้งห้าคนเข้าร่วม การโจมตีของโทรลล์ลาวาก็ถูกหยุดทันที

แม้พลังชีวิตจะสูงถึงห้าล้าน ฆ่าได้ยากในเวลาสั้นๆ

แต่ภายใต้การถ่วงเวลาของทั้งห้า รวมกับสิ่งมีชีวิตอัญเชิญจำนวนมาก พวกมันก็ไม่สามารถรุกคืบได้

สถานการณ์กลับมาสมดุลอีกครั้ง

ซูเฉินสังเกตภาพรวม พลางลูบคางครุ่นคิด "แบบนี้ไม่ดี แม้พวกเขาจะเป็นมืออาชีพขั้นที่ห้า แต่ก็ถูกกดดันด้วยสภาพแวดล้อมของเหวลึก"

"ถ้ายืดเยื้อแบบนี้ต่อไป แม้ว่าสุดท้ายเราจะกำจัดโทรลล์ลาวาพวกนี้ได้ไม่กี่ตัว โอกาสชนะก็ยังไม่แน่นอน"

"ลองเสี่ยงดู ค้นหาคนบงการก่อน แล้วตัดหัวให้จบไปเลยดีกว่า!"

คำสั่งของเขาถูกส่งกลับเข้าเมือง

นักล่าอสูรยักษ์ตัวหนึ่งยกเลิกแท่นหน้าไม้ล่าอสูร ใช้สกิลวิสัยทัศน์เหยี่ยว

เหยี่ยวบินตรวจรอบสนามรบหนึ่งรอบ แต่ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ

ขณะที่ซูเฉินกำลังลำบากใจ

ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนการตายของสิ่งมีชีวิตอัญเชิญดังขึ้นอีกครั้ง

เขาตกใจมาก

โทรลล์ลาวาถูกทั้งห้าคนหยุดไว้แล้ว

แล้วในสนามรบนี้ยังมีอะไรที่สามารถคุกคามสิ่งมีชีวิตอัญเชิญของเขาได้อีก?

เขาปล่อย ‘ม่านตาโลหิต’ มองไปยังจุดที่สิ่งมีชีวิตอัญเชิญตาย

มองดูเผินๆ ทุกอย่างก็ปกติดี

แต่เมื่อใช้สกิลดวงตาแห่งการมองทะลุ ร่างพร่ามัวที่ปะปนในฝูงชนก็ปรากฏขึ้น

[ชื่อ: เฟยหมิง]

[เลเวล: 48]

[อาชีพ: ผู้อัญเชิญ (ทั่วไป) (ถูกเหวลึกครอบงำ)]

[พลังชีวิต: 120000 / 120000]

[มานา: 127500 / 400000]

[พลังโจมตี: 12000]

[ความทนทาน: 12000]

[ความคล่องแคล่ว: 12000]

[พลังวิญญาณ: 48000]

[พรสวรรค์: การคุ้มครองแห่งเหวลึก (S), ร่ายหลายครั้ง (B)]

[สกิล: อัญเชิญสุนัขปีศาจโลหิต (ขั้นที่สาม), อัญเชิญค้างคาวปีศาจกรงเล็บ (ขั้นที่สอง)... ประตูนรก (ขั้นที่ห้า)]

[อุปกรณ์: ชุดคลุมผู้สันโดษ (ระดับมหากาพย์), ไม้เท้าเหวลึก (ระดับหายาก), มงกุฎเหวลึก (ระดับหายาก)...]

[คำอธิบาย: เฟยหมิงเกิดในตระกูลที่มีชื่อเสียง ตอนอายุ 18 ปลุกพลังอาชีพผู้อัญเชิญ (ทั่วไป) พร้อมพรสวรรค์ระดับ B ‘ร่ายหลายครั้ง’ เขาได้รับความรักอย่างสุดซึ้งจากพ่อแม่และได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากครอบครัว แต่กลับไม่พอใจกับความเร็วในการเพิ่มพลัง เพื่อให้แข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาจึงเลือกเข้าร่วมลัทธิเหวลึก และเพื่อให้ได้โอกาสเข้าร่วม เขาจึงลงมือฆ่าพ่อแม่ของตัวเองอย่างโหดเหี้ยม หลังจากนั้นยังก่อเหตุสังหารหมู่เข่นฆ่าผู้คนจำนวนมากโดยไม่เห็นค่าชีวิต…]

หลังจากอ่านข้อมูล ซูเฉินก็รู้ทันทีว่านี่คือคนที่อยู่เบื้องหลังคลื่นมอนสเตอร์ครั้งนี้

เมื่อเห็นประวัติของเขา ดวงตาของซูเฉินเย็นชาลง กำหมัดแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด

"ไอ้สัตว์เดรัจฉาน เพื่อเพิ่มพลัง ถึงกับฆ่าพ่อแม่ตัวเองได้ลงคอ…"

"แล้วยังคิดจะลอบสังหารฉันอีกงั้นเหรอ?"

"เข้ามาเลย... วันนี้ฉันจะทำให้แกได้รู้จักคำว่าสิ้นหวัง!"

……………