ติดหนี้สามสิบล้าน 310 ประชุม

ติดหนี้สามสิบล้าน 310 ประชุม

โลกภายนอกจะวุ่นวายแค่ไหน ภายในสถาบันวิจัยก็ไม่ได้เกิดคลื่นลมอะไรมากนัก

แม้ว่ากระแสบนอินเทอร์เน็ตจะส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจของคนบางส่วน ทำให้พวกเขารีบขอคืนตั๋วทันที แต่คนส่วนใหญ่คือแฟนคลับตัวยงที่เห็นนักท่องเที่ยวกลุ่มก่อนหน้ากลับมาอย่างปลอดภัย

ล้อเล่นน่า ถ้าเกิดเรื่องก่อนซื้อตั๋ว พวกเขาก็อาจจะลังเลอยู่บ้าง

ตอนนี้คำพูดมาจุกอยู่ที่คอหอยแล้ว กลุ่มต่อไปก็จะได้เข้าไปแล้ว จะมาให้ถอยหนีเอาตอนนี้น่ะเหรอ

เป็นไปไม่ได้!!

เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

กิจกรรมในวันนี้ ต่อให้เป็นราชันสวรรค์มาขวาง พวกเขาก็ต้องเข้าไปให้ได้!

ใครจะไปรู้ว่ากิจกรรมที่พอเปิดตัวก็โดนโจมตีจากทั้งอินเทอร์เน็ต จะยังได้เห็นดวงอาทิตย์ในวันพรุ่งนี้อีกไหม

...

พนักงานมีสีหน้าเรียบเฉย แบ่งออกเป็นสองกลุ่ม

กลุ่มที่พานักท่องเที่ยวเข้าแถว และกลุ่มที่จัดการคืนเงินให้นักท่องเที่ยว

ไม่เสียเวลาทั้งสองฝ่าย

ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวทะเลสาบเซียนอยู่ริมทางเดินไม้กระดาน นักท่องเที่ยวที่เพิ่งเข้ามาในแหล่งท่องเที่ยวและกำลังเดินเข้าไปข้างใน มองเห็นคนกลุ่มใหญ่เดินเอิกเกริกออกมาจากสถาบันวิจัยแต่ไกล

“พวกเขาจะไปไหนกัน ชมเสร็จแล้วเหรอ”

ไม่ใช่ทุกคนที่จะหูตาไว ทุกคนส่ายหน้า ไม่รู้ว่าเพราะสาเหตุอะไร จึงเดินเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวต่อไป

ส่วนนักท่องเที่ยวที่เดินตามพนักงานและด่าทอเตรียมจะคืนตั๋ว ตอนนี้เดินไปพลางมองไปด้านหลังด้วยความสงสัยไปพลาง

คนกลุ่มใหญ่ที่ทำตัวลับๆ ล่อๆ เดินตามพวกเขามาติดๆ ...

“พวกนายตามพวกเรามาทำไม จะคืนตั๋วเหมือนกันเหรอ”

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งที่กำตั๋วไว้แน่นดึงลูกสาวที่มีสีหน้าไม่เต็มใจของตัวเอง มองไปที่แถวด้านหลัง แล้วขมวดคิ้วถาม

“มะ... ไม่ใช่...”

นักท่องเที่ยวที่ถูกเรียกตัวกะทันหันยืดตัวขึ้นอย่างเก้อเขิน ถูกบังคับให้กลายเป็นตัวแทนพูดของคนกลุ่มนี้

“แล้วพวกนายมาทำไม”

ชายวัยกลางคนชะงักไป จากนั้นก็เห็นอีกฝ่ายหัวเราะแห้งๆ ตอบกลับมา

“พวกเรารอพวกคุณคืนตั๋วจะได้ซื้อต่อ...”

??

พวกนายบ้าไปแล้วเหรอ?!

ลุงวัยกลางคนยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น ส่วนลูกสาวของเขายิ่งทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

เห็นไหมล่ะ!

ปลอดภัยอะไรกัน! นี่คือภูเขาว่านหยวนนะ!

ภูเขาว่านหยวนเปิดมาจนถึงตอนนี้ เคยเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้นบ้างไหม?! ตอนนี้เธอสงสัยอย่างหนักว่าเรื่องบนอินเทอร์เน็ตพวกนั้นเป็นแค่ข่าวลือ!

ตั๋วกิจกรรมที่กว่าจะแย่งมาได้ กลับถูกพ่อของเธอยกให้คนอื่นไปง่ายๆ แบบนี้ ฮือฮือฮือ!

ดูคนกลุ่มนี้สิ จ้องจะเอาตั๋วในมือของพวกเขามาตั้งนานแล้ว!

ลูกสาวทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ถูกชายวัยกลางคนลากตัวไป ระหว่างนั้นก็ยังถลึงตาใส่กลุ่มนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ ที่กำลัง ‘รอคอย’ อย่างแรง

ส่วนคนพวกนั้น

พวกเขาแห่กันตามกองทัพคืนตั๋วไปที่ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว หันขวับไปก็ซื้อตั๋วกิจกรรมที่เหลืออยู่ที่เคาน์เตอร์ด้านข้างทันที

เดิมทียังกังวลว่าวันนี้จะมาเสียเที่ยว ตอนนี้ดีเลย

ได้เสียบแทนพอดี

ส่วนปัญหาของภูเขาว่านหยวน ก็ปล่อยให้ท่านผู้ตอนรับไปจัดการเองเถอะ พวกเขาเชื่อมั่น!

ภูเขาว่านหยวนที่มีผู้ติดตามและเทพเจ้ามากมายขนาดนี้ ไม่มีทางเกิดปัญหาหรอก

คนกลุ่มนี้เปลี่ยนตั๋วเสร็จ ก็เริ่มรีบกลับไปที่สถาบันวิจัยอย่างรวดเร็ว

ส่วนนักท่องเที่ยวที่เพิ่งกลับมาจากใต้ทะเลสาบลึก มองส่งคนกลุ่มต่อไปที่จากไป ด้วยสายตาหลงใหล

“พี่ชาย พวกนายเห็นอะไรข้างล่างนั่นบ้าง”

นักท่องเที่ยวที่ไม่ได้ตั๋วกิจกรรม สะกิดไหล่เด็กหนุ่มข้างๆ แล้วถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“พวกนายลงไปด้วยเรือดำน้ำจริงๆ เหรอ เจออันตรายไหม ข้างล่างก็เป็นน้ำเหมือนกันเหรอ”

คนคนนั้นถามคำถามเป็นชุด แต่ผลคือเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ได้ฟังเข้าหูเลยสักประโยค

เขาเพียงแค่มองดูเมืองโบราณใต้น้ำหลังกระจก จู่ๆ ก็ยิ้มออกมาอย่างหลงใหล

“เจ้าแม่วารี...”

แม่วารีอะไรนะ

คนคนนั้นเกาหัว มองดูไอคอนบนแอปของตัวเองที่เพิ่งสว่างขึ้นมาไม่กี่ชิ้นส่วน สุดท้ายก็ตัดสินใจไปเปิดสมุดภาพเงียบๆ ดีกว่า ยังไงตอนนี้ไปเล่นก็เล่นไม่รู้เรื่อง สู้ดันความคืบหน้าไปก่อนดีกว่า

นักท่องเที่ยวที่ไม่ได้ติดตามข่าวบนอินเทอร์เน็ต ดำดิ่งไปกับจุดชมวิวของภูเขาว่านหยวน

ส่วนนักท่องเที่ยวที่ติดตามข่าว กลับยิ่งต่อคิวกันอย่างบ้าคลั่ง กลัวว่าถ้าช้าไปอีกไม่กี่ชั่วโมง จะได้ยินประกาศปิดสวนชั่วคราวของภูเขาว่านหยวน

สถาบันวิจัยกลับมาคึกคักอีกครั้ง เรือดำน้ำแต่ละลำลงน้ำอีกครั้ง มุ่งหน้าสู่ทะเลสาบลึก...

...

หมู่บ้านหมิงเยวี่ย ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว

ช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่พนักงานกำลังเตรียมย้ายและเปลี่ยนสำนักงานพอดี คิดไม่ถึงเลยว่าจะเกิดปัญหาใหญ่ขึ้นมากะทันหัน ดังนั้นพื้นที่สำนักงานทั้งหมดจึงยังคงวุ่นวายอยู่บ้าง

ตอนที่สวี่จิ้งตามจ้าวต้าเซวียผลักประตูเข้าไป สิ่งที่เห็นก็คือฉากแบบนี้

หน้าโต๊ะประชุมรูปวงรีขนาดใหญ่ กลุ่มใบหน้าที่คุ้นเคยลุกขึ้นยืนพร้อมกัน มองมาที่เขาด้วยความตึงเครียด

ส่วนเฉิ่นจวง เลขานุการเสี่ยวหลี่ที่ตามเข้ามา รวมถึงจู้โส่วและผิงผิงที่ไม่เคยเข้าร่วมสถานการณ์แบบนี้มาก่อน ยืนอึ้งอยู่ตรงประตู ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้ว่าจะเข้าหรือไม่เข้าดี

“ทุกคนนั่งลงเถอะ”

สวี่จิ้งไม่ได้ลังเล เดินจ้ำอ้าวไปที่ตำแหน่งประธานทันที

ส่วนพวกเฉิ่นจวง ก็ถูกจัดให้นั่งในโซนผู้ฟัง

“ตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง”

ความกดอากาศในห้องค่อนข้างต่ำ ข้อมูลที่รวบรวมได้ในสามสิบนาทีมีจำกัด เดิมทีสวี่จิ้งก็เตรียมใจมาฟังแค่คร่าวๆ เท่านั้น

แต่สิ่งที่เหนือความคาดหมายก็คือ จ้าวต้าเซวียก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว น้ำเสียงไม่ช้าไม่เร็ว

“ดูจากทิศทางหลัก ตอนนี้ยังไม่มีสื่อกระแสหลักเจ้าไหนลงสนาม หน่วยงานของรัฐก็ยังไม่ได้ออกหน้า... ตอนนี้ยังคงหยุดอยู่ในสงครามความคิดเห็นของชาวเน็ต”

“บนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียต่างๆ ข่าวเกี่ยวกับ... เรือดำน้ำยังไม่ได้ก่อตัวเป็นกระแสหลัก แต่บัญชีออฟฟิเชียลของพวกเราล้วนถูกโจมตีในระดับที่แตกต่างกัน ดูจากขนาดแล้ว อย่างน้อยก็มีกองทัพไซเบอร์เข้าร่วมมากกว่า 4 ระลอก...”

“บล็อกเกอร์บางคนที่เคยร่วมมือกันก่อนหน้านี้ รวมถึงบุคคลที่มีอิทธิพล ส่วนใหญ่ออกมาแสดงจุดยืนว่าไม่รู้เรื่อง ส่วนน้อยไม่ตอบสนอง และยังมีบางส่วนที่โพสต์ข้อความรอคำอธิบายจากพวกเรา...”

“ตอนนี้มีสื่อ 12... 13 เจ้าต้องการสัมภาษณ์ภูเขาว่านหยวน...”

“ตอนนี้โทรศัพท์สอบถามและฝ่ายบริการลูกค้าของพวกเราได้ปรับเปลี่ยนสายใหม่แล้ว การสอบถามพิเศษจะใช้สายตรงในการเชื่อมต่อ...”

จ้าวต้าเซวียอธิบายอย่างเงียบๆ ทุกคนก็ฟังอย่างเงียบๆ เช่นกัน สวี่จิ้งเลิกคิ้วมองเขา

ทักษะ [ครอบคลุมทุกด้าน] นี้มอบให้จ้าวต้าเซวีย ถือว่าให้ถูกคนจริงๆ

ในเวลาสั้นๆ แค่นี้ เขาสามารถรวบรวมข้อมูลมากมายจากแผนกต่างๆ ด้านล่างมาสรุปและบูรณาการได้ ยอดเยี่ยมมากจริงๆ

ชายหนุ่มที่ไม่ไร้เดียงสาอีกต่อไปวางมือลง ประสานมือไว้ตรงหน้า มองไปที่สวี่จิ้ง

“ประธานสวี่ ต่อไปควรทำยังไงดี”

เจียงฉงนั่งตัวตรง เหออวี่หนงเปิดสมุดโน้ต ซุนฮั่วฮั่วขมวดคิ้ว... แม้แต่เฉิ่นจวงที่อยู่ข้างๆ ก็ยังเงี่ยหูฟัง

เขาคิดไม่ถึงเลยว่า ในเวลาแค่ 20 กว่านาทีที่เพิ่งเข้าไปเล่น จะเกิดเรื่องขึ้นมากมายขนาดนี้!

สวี่จิ้งไอ้เด็กคนนี้ เอาแต่พูดทุกวันว่าไม่มีปัญหาๆ

จบเห่แล้ว!

ดันเกิดปัญหาขึ้นจนได้!

แถมยังเป็นปัญหาใหญ่ด้วย!

เขามองดูผู้ต้อนรับหนุ่มฝั่งตรงข้าม ในหัวก็กำลังคิดหาวิธีรับมือต่างๆ อย่างรวดเร็วเช่นกัน

เมืองหย่งอันจะต้องปกป้องเขาอย่างแน่นอน ข้อนี้ไม่ต้องสงสัยเลย

ในฐานะระดับท็อปของการท่องเที่ยวและวัฒนธรรมหย่งอัน หรือแม้แต่ตัวหลักของเศรษฐกิจรัฐบาลในอนาคต ภูเขาว่านหยวนจะต้องผ่านพ้นครั้งนี้ไปอย่างปลอดภัยให้ได้

แต่เรือดำน้ำของเขา... ก็ยากที่จะปกป้องจริงๆ

คนอื่นไม่รู้ แต่เมื่อกี้เขาเพิ่งจะได้นั่งมาจริงๆ จะให้เขาฝืนมโนธรรมบอกว่าเป็นของปลอม เขาก็ละอายใจที่จะเปิดปาก

แต่เรื่องไหนก็ส่วนเรื่องนั้น ยังไงซะระหว่างทางที่มาเขาก็ได้เตรียมใจรับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดไว้แล้ว

ก้นทะเลสาบเซียนร่วงหล่นถูกปิดตาย กิจกรรมดำน้ำถูกยกเลิกนับแต่นี้เป็นต้นไป