ตอนที่ 12 เป้าหมายใหม่

แม้ว่าปี้เซียว จะตั้งสติได้ แต่ท่าทางของเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง ราวกับว่าเขาไม่รู้เลยว่าผู้หญิงคนนี้กำลังสืบหาความจริงอย่างแนบเนียน และเปิดเผยข้อมูลของเขาไปมากพอสมควร

ทั้งคู่เพลิดเพลินกับการสนทนา และหลังจากทานอาหารเช้า ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ได้อยู่นานเกินไปหรือทิ้งข้อมูลการติดต่อใดๆ ไว้เลย เหมือนกับการพบปะกันแบบบังเอิญระหว่างคนแปลกหน้า

ปี้เซียวออกจากร้านอาหารและเดินกลับไปยังอพาร์ตเมนต์ของเขา ขณะเดินเขายังคงระมัดระวังแต่ก็ไม่เห็นสัญญาณของการเฝ้าติดตามใดๆ

"อยู่คนเดียว?"  ปี้เซียวคิดในใจ

ในเวลาต่อมา ตามที่ปี้เซียวคาดการณ์ เขายังคงวิ่งออกกำลังกายในตอนเช้า อยู่บ้านเพื่อศึกษาหาความรู้ และใช้ทักษะด้าน IT ที่เขาเรียนรู้ด้วยตนเองในการหารายได้

แม้ว่าจะไม่ใช่ทุกครั้ง แต่ผู้หญิงคนนี้ก็พบเขาเพื่อทานอาหารเช้าเป็นครั้งคราว

เมื่อการพบกันเพิ่มขึ้น ทั้งคู่เริ่มมีความคุ้นเคยและขยายการสนทนาไปยังหัวข้อต่าง ๆ รวมถึงฆาตกรต่อเนื่องชื่อเสียงที่ปี้เซียว ชื่นชมอย่างเปิดเผย

ในปัจจุบัน ผู้คนจำนวนมากโดยเฉพาะคนหนุ่มสาวมักจะชื่นชอบผู้พิพากษาอันเที่ยงธรรมเช่นนี้

ผู้หญิงที่ชื่อเจนนี่ยังเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับตัวเองว่าเธอเป็นนักจิตวิทยาวัย 26 ปีที่เพิ่งย้ายมาที่ควีนส์ เธออาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ห่างจากปี้เซียว ประมาณหนึ่งร้อยเมตร และวางแผนที่จะเปิดคลินิกของตนเอง เธอชอบออกกำลังกาย เล่นเทนนิสและกีฬาอื่น ๆ

ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องปกติ แต่ปี้เซียวกลับไม่ไว้ใจ เขาสังเกตเห็นว่าสภาพร่างกายของเธอนั้นเหนือกว่าผู้ชายทั่วไป

ดูเหมือนว่าจะมีบางองค์กรที่ได้สังเกตหรืออาจสงสัยในตัวตนของเขา ดังนั้นจึงได้มีการเข้าหาและสอดแนมเขา

ตำรวจ? FBI? เจ้าหน้าที่?

ปี้เซียวคิดว่าน่าจะเป็นเจ้าหน้าที่มากกว่า ท่าทางของผู้หญิงและความเชี่ยวชาญในด้านจิตวิทยาและทักษะทางภาษาแสดงให้เห็นว่าเธอเป็นผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริงและสามารถทำให้คนอื่นๆ โดยเฉพาะผู้ชายรู้สึกผ่อนคลายได้อย่างง่ายดาย ทำให้เธอดูเหมือนสายลับมากกว่า

S.H.I.E.L.D.?

นี่ทำให้ปี้เซียวนึกถึง Hydra ที่อยู่ภายใน S.H.I.E.L.D.

[เพิ่มเติม : Hydra เป็นองค์กรลับที่มีความชั่วร้ายและมีอำนาจซึ่งมักมีเป้าหมายในการควบคุมโลกและทำลายศัตรู โดยเฉพาะ S.H.I.E.L.D. (Strategic Homeland Intervention, Enforcement, and Logistics Division) ซึ่งเป็นองค์กรที่ทำหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยในโลก และต่อสู้กับภัยคุกคามทั้งจากมนุษย์และสิ่งมีชีวิตที่เหนือธรรมชาติ ]

ยิ่งทำมากเท่าไร ก็ยิ่งเปิดเผยมากขึ้นเท่านั้น และคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นในควีนส์ก็ไม่สามารถมองข้ามได้

เขามีการกำหนดจุดที่แม่นยำ แต่ปี้เซียวไม่ได้วางแผนที่จะซ่อนตัวไปซะหมด การซ่อนตัวเป็นเพียงสัญญาณเริ่มต้นของความอ่อนแอ

ตอนนี้ ด้วยทักษะการต่อสู้ที่เหนือกว่าคนทั่วไป เขาต้องก้าวไปข้างหน้า ตั้งเป้าหมายไปยังกลุ่มอื่นๆ

แวมไพร์ หรือมนุษย์หมาป่า

"ไม่ใช่เผ่าพันธุ์ของฉัน หัวใจของพวกเขาต้องแตกต่าง" สำหรับสิ่งมีชีวิตที่เหนือชั้นเหล่านี้ปี้เซียวมีทัศนคติเกี่ยวกับพวกเขา: พวกเขาคืออาหารของเขา

โดยเฉพาะแวมไพร์และมนุษย์หมาป่า พวกเขาคือแหล่งเติบโตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของประสบการณ์ของเขา

เมื่อผู้ล่าจับจ้องไปที่เหยื่อของตน ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล เช่นเดียวกับแวมไพร์ที่จับจ้องไปที่สาวสวยวัยรุ่น การที่ปี้เซียวจับจ้องไปที่แวมไพร์และมนุษย์หมาป่าก็เป็นไปตามหลักการเดียวกัน

วันถัดไป แทนที่จะอยู่บ้านตามปกติปี้เซียว ได้ออกไปที่ร้านขายเครื่องประดับเพื่อซื้อเงิน โดยเปรียบเทียบกับทองคำ เงินมีราคาถูกกว่าเพียงสี่ดอลลาร์ต่อกรัม และเขาวางแผนที่จะหลอมอาวุธที่ออกแบบมาเฉพาะสำหรับสรีรวิทยาเฉพาะของแวมไพร์

ดาบยาวกว่าเมตรหนึ่งจะมีน้ำหนักประมาณหนึ่งถึงสองกิโลกรัม

นั่นหมายความว่าการใช้เงินบริสุทธิ์จะมีค่าใช้จ่ายระหว่างสี่พันถึงแปดพันดอลลาร์ อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่ทางเลือกที่เหมาะสมโดยหลักการวัสดุของเงินซึ่งมีความเปราะบางมาก อาวุธของนักล่าแวมไพร์มักจะทำจากเหล็กและเคลือบเงินเป็นหลัก

เนื่องจากเงินมีคุณสมบัติในการฆ่าเชื้อ ทำให้มันเป็นอาวุธที่อันตรายโดยเฉพาะต่อแวมไพร์

เขาจึงไม่จำเป็นต้องใช้เงินมากนัก

ด้วยเหตุนี้ปี้เซียวจึงซื้อเงินประมาณสองกิโลกรัม ซึ่งพอเพียงที่จะหลอมเป็นดาบเงินได้สี่หรือห้าฉบับ รวมถึงมีดสั้นหลายเล่ม

ในสหรัฐอเมริกามีร้านค้าที่จำหน่ายดาบเป็นของสะสม ซึ่งราคาไม่ใช้ถูกๆเลย โดยเฉพาะการสั่งทำเฉพาะ เขาจึงหาช่างที่มีชื่อเสียงที่สามารถทำได้ โดยราคาสำหรับดาบยาวรูปกากบาทอยู่ที่ประมาณสี่ร้อยดอลลาร์ต่อเล่ม และการสั่งทำพิเศษจะแพงกว่านั้น

เขาสั่งทำดาบยาวรูปกากบาทจำนวนสี่เล่มและมีดกุรกาหรือมีดคดสั้นอีกสองเล่ม

ค่าใช้จ่ายทั้งหมดอยู่ที่สี่พันดอลลาร์

จำนวนอาวุธนี้สะท้อนถึงขีดจำกัดทางจิตใจของปี้เซียว ต่อแวมไพร์: ไม่กลัวปริมาณ แต่กลัวการใช้งานมากเกินไปซึ่งอาจทำให้เกิดความเสียหายต่ออาวุธได้

ในระหว่างการหลอมดาบรูปกากบาทและมีดกุรกา ปี้เซียวเริ่มเตรียมการ

ในช่วงสองคืนถัดมา เขาได้แอบดูสถานที่ต่าง ๆ ในมหานครนิวยอร์ก เช่น คลับ บาร์ ร้านอาหารหรู และโรงแรม สังเกตทุกอย่างอย่างเงียบ ๆ ความสามารถที่พัฒนาขึ้นทำให้เขามีสัญชาตญาณคล้ายกับสไปเดอร์แมน

เขาคล้ายกับซุปเปอร์แมนเวอร์ชันอ่อนแอ โดยมีการได้ยินที่เหนือชั้นทำให้เขาสามารถได้ยินเสียงเลือดไหลและเสียงหัวใจเต้น แม้ว่าเขาจะไม่สามารถมองทะลุถึงระดับโมเลกุลเหมือนซุปเปอร์แมนได้ แต่เขาสามารถมองเห็นใต้ผิวหนังได้

เมื่อรวมกับการได้ยินของเขา มันเหมือนการสแกนด้วยเอ็กซเรย์

ความสามารถในการดมกลิ่นที่แข็งแกร่งของเขายังช่วยเสริมความสามารถนี้ ทำให้เขาเหมือนสามารถมองเห็นทุกคนที่อยู่ข้างหน้าเขา ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือวิญญาณ

ตามที่ปี้เซียวคิดไว้ นิวยอร์กมีแวมไพร์จำนวนมาก เขายังตามรอยบางคนไปยังที่หลบซ่อน ประเมินว่ามีอยู่หลายพันคน โดยเฉพาะในบาร์และคลับ

ในย่านธุรกิจอย่างแมนฮัตตันก็มีแวมไพร์จำนวนมากเช่นกัน

ในควีนส์ก็มีจำนวนไม่น้อย แต่เหตุการณ์ล่าสุดทำให้แวมไพร์ต้องซ่อนตัว และปี้เซียวก็ไม่ได้สนใจที่จะค้นหาพวกมัน

เขาวางแผนที่จะเริ่มล่าจากบรูคลินไปยังแมนฮัตตัน

ส่วนเรื่องเจนนี่ เนื่องจากเธอต้องการทำหน้าที่ของเธอ เขาจึงไม่เปิดเผยเธอออกไป ยิ่งเวลาผ่านไป เขาก็รู้สึกว่าภัยคุกคามจากรัฐบาลหรือหน่วยงานที่มีอำนาจต่อเขายิ่งลดน้อยลงเรื่อยๆ