บทที่ 487: ซูเปอร์ลาซูรี่

บทที่ 487: ซูเปอร์ลาซูรี่

[เรื่องสรรพนามก็จะแก้ไขของ ‘ทุกคน’ นับตั้งแต่ตอนผมเริ่มกลับมาลงนะครับ โดยถ้าเห็นสลับ ฉัน ผม ไปมาไม่ต้องแปลกใจนะครับ ไว้พูดกับคนที่เคารพ ส่วน ภรรยาหลินเฉินจะใช้ ฉัน-นาย ทุกคนนะครับ ขอเปลี่ยน]

“เหลือเชื่อ!”

“จักรวาลที่ 7 ก้าวมาถึงขั้นนี้ได้ยังไงกัน?” เหล่าเทพเบิกตากว้าง ภาพเบื้องหน้าในสนามประลองราวกับภาพลวงตาที่สั่นคลอนความเชื่อของพวกเขาอย่างรุนแรง

ไม่ใช่เพียงพลังที่หลินเฉินปลดปล่อยออกมาเท่านั้นที่ทำให้เหล่าเทพสะท้าน หากแต่พลังของฟรีเซอร์และเบจิต้ากลับยิ่งตอกย้ำความลึกลับน่าพรั่นพรึงของจักรวาลที่ 7 ให้เด่นชัดขึ้น

ความลึกลับที่ไม่อาจหาคำอธิบายได้ หากเทียบกับอันดับต่ำต้อยของจักรวาลที่ 7 ท่ามกลาง 12 จักรวาล

จักรวาลที่ 7 ใช้วิธีการใดกัน ถึงได้หล่อหลอมนักสู้ผู้ทรงพลังมากมายถึงเพียงนี้?

แม้แต่หลินเฉินเองก็ยังนิ่งงันกับสิ่งที่ประจักษ์แก่สายตา พลังที่เบจิต้าและฟรีเซอร์แผ่พุ่งออกมานั้นเกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้มากนัก

เขาประเมินว่าด้วยอัตรานี้ พลังเทพของเขาอาจเหือดแห้งไปเสียก่อนที่จะได้เผชิญหน้ากับจิเรนและโกคู

เขาควรจะแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่าร่างสี่เพื่อสงวนพลังเทพไว้ก่อนดีหรือไม่?

ไม่สิ ถึงแม้ร่างสี่จะรับมือเบจิต้าหรือฟรีเซอร์ได้ทีละคน หากทั้งสองคนร่วมมือกัน เขาคงเสียเปรียบอย่างแน่นอนถ้าไม่ใช้หมัดเจ้าพิภพขั้นสุดยอด

ทว่าหมัดเจ้าพิภพขั้นสุดยอดก็จะสูบพลังชีวิตของเขาไปมากเช่นกัน

นี่เป็นแค่การประลอง ไม่ใช่การต่อสู้จริงจัง เขาไม่อาจใช้ถั่วเซียนเพื่อฟื้นพลังได้เช่นเดียวกัน

“นี่มันช่างลำบากใจนัก…” หลินเฉินพึมพำเบา ๆ ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเล็กน้อยอย่างใช้ความคิด

ท่ามกลางความเงียบสงัด เสียงหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมา

“หืม?” หลินเฉินหันขวับไปมองต้นเสียง ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลที่พุ่งตรงเข้ามาหาตัวเขา

ขนาดของลูกบอลพลังงานนั้นชวนให้ตื่นตะลึงยิ่งนัก และพลังงานที่อัดแน่นอยู่ภายในก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะมองข้ามได้แม้แต่น้อย

พลังงานอันบ้าคลั่งที่แผ่ซ่านออกมาจากทรงกลมนั้นปรากฏเป็นสายฟ้าสีเงิน ก่อกวนความสงบเรียบร้อยของสนามประลองจนปั่นป่วน

“บอลเก็งกิ?”

หลินเฉินสัมผัสได้ถึงอันตรายที่แฝงเร้นอยู่ในลูกบอลพลังงานนั้นก็ได้แต่รู้สึกประหลาดใจ

เขาหันไปเห็นโกคูยืนนิ่งอยู่ด้านข้าง ดวงตาเบิกกว้างอย่างตกตะลึง

ลูกบอลพลังงานนี้ไม่ใช่ของโกคูหรอกเหรอ?

แล้วมันเป็นของใครกันเล่า?

ยังไม่ทันที่เขาจะได้ครุ่นคิดหาคำตอบ ลูกบอลพลังงานนั้นก็พุ่งเข้าใส่เขาอย่างรวดเร็ว จนไม่อาจหลบเลี่ยงได้ทัน หลินเฉินจึงรีบตั้งรับ ใช้สองมือสกัดกั้นพลังงานทรงกลมนั้นเอาไว้สุดกำลัง

ดังที่คาดการณ์ไว้ พลังของทรงกลมนั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาจะรับมือได้โดยง่าย

ร่างของหลินเฉินถูกแรงอันมหาศาลจากลูกบอลพลังงานกระแทกจนเซถลาออกไปไกล

ระหว่างนั้นเบจิต้าและฟรีเซอร์ก็ฉวยโอกาสปล่อยพลังโจมตีเต็มกำลังเช่นกัน

“ขออภัย ฝ่าบาท! ประกายแสงสุดท้าย!” เบจิต้าคำรามก้อง พลังสีทองอร่ามระเบิดออกจากร่าง

“เฮะเฮะ! ดาวเคราะห์ทำลายล้าง!” ฟรีเซอร์แสยะยิ้มเยือกเย็น พลังสีม่วงแดงแผ่กระจายออกไปดุจเปลวเพลิงมรณะ

การโจมตีของทั้งสองประสานกันเกือบจะในเวลาเดียวกัน พลังคลื่นที่กักขังหลินเฉินอยู่ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นจนเขาไม่อาจต้านทาน

ภายใต้การโจมตีของสามพลังทำลายล้าง การระเบิดสะเทือนฟ้าสะเทือนดินจึงบังเกิดขึ้นในชั่วพริบตา

เสาควันรูปเห็ดขนาดมหึมาพวยพุ่งขึ้นจากสนามประลองราวกับวันอวสาน กระแสลมหมุนวนอย่างบ้าคลั่งกวาดผ่านทุกสิ่ง

พลังมหาศาลทำให้คนส่วนใหญ่ในสนามประลองยกมือขึ้นป้องใบหน้าโดยสัญชาตญาณ ยืนแยกขาตั้งรับแรงลมปะทะ

มีเพียงจิเรน โกคู และโบรลี่เท่านั้นที่ยังคงยืนหยัดมั่นคงท่ามกลางพายุคลั่งที่โหมกระหน่ำ

พลังทำลายล้างจากการระเบิดนั้นเกินกว่าจะต้านทาน แม้สังเวียนจะเสริมความแข็งแกร่งเป็นพิเศษด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ของทูตสวรรค์สูงสุด เพื่อรองรับการประลองยุทธ ชิงความเป็นหนึ่งแห่งจักรวาล แต่นั่นก็ไม่อาจต้านทานแรงระเบิดมหาศาลได้ อิฐของสังเวียนเริ่มแตกสลาย

เกือบครึ่งหนึ่งของสังเวียนอันโอฬารพลันหายวับไปในพริบตา

ในเสี้ยววินาทีนั้น พลังงานจากการระเบิดยังคงแผ่ขยายออกไปทุกทิศทาง ราวกับพญามารที่กำลังขยายเขี้ยวเล็บหมายจะกลืนกินสังเวียนทั้งหลัง

“ว้าว! หลินเฉินปลอดภัยไหมนะ?”

“หลินเฉินคงไม่แพ้หรอกนะ?”

เซ็นโอทั้งสองผุดลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นตระหนก ดวงตาทั้งคู่เบิกกว้างเป็นประกายระยิบระยับท่ามกลางแสงสว่างเจิดจ้าของการระเบิด

“อ่า ไม่คาดคิดว่าจะรุนแรงถึงเพียงนี้”

ทูตสวรรค์สูงสุดพึมพำด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะยื่นมือเข้าแทรกแซงเพื่อให้การแข่งขันดำเนินต่อไปได้

ไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ร่วงลงสู่มือเขา ผลึกสีเขียวบนปลายไม้เท้าเปล่งประกายเจิดจรัส พลังศักดิ์สิทธิ์ไหลบ่าลงมาในสนามประลอง อาบไล้ทั่วทุกพื้นที่

พลังอันมหาศาลนี้ถูกกักขังไว้ภายในสนามประลอง ป้องกันไม่ให้รั่วไหลออกไปสร้างความเสียหายภายนอก

“การแข่งขันยังคงดำเนินต่อไป!”

ครู่ต่อมา ทูตสวรรค์สูงสุดเอ่ยประกาศด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง เรียบเฉย

ทันทีที่เสียงประกาศดังขึ้น สายตาของทุกคนในสนามประลองก็เบิกกว้างด้วยความอยากรู้อยากเห็น

การแข่งขันยังดำเนินต่อไปงั้นหรือ?

นั่นหมายความว่าหลินเฉินยังมีชีวิตอยู่?

หลังจากการระเบิดอันรุนแรงเช่นนั้น?

ทุกสายตาจับจ้องไปยังจุดศูนย์กลางของการระเบิดราวกับต้องมนต์

สักครู่หนึ่ง เมื่อแสงสว่างจากการระเบิดจางหายไป ร่างของใครบางคนก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าทุกคน

เป็นหลินเฉิน! เขายืนหอบหายใจถี่ ร่างกายสั่นเทา

สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงยิ่งกว่านั้นคือ แม้หลินเฉินจะยังคงมีลมหายใจ แต่ในครั้งนี้ เขามีบาดแผล!

ในที่สุด… เขาก็ได้รับบาดเจ็บ!

“โอ้ สวรรค์!”

คาเซรัลอุทาน ก่อนจะหันไปมองใครบางคนด้วยความฉงน

“เธอ... เธอ ทำไมข้อมูลที่เทวดาแห่งจักรวาลที่เจ็ดให้ฉัน มันถึงได้ต่างกันเช่นนี้?”

ไม่เพียงแต่คาเซรัลเท่านั้น หลินเฉินก็เบนสายตาจับจ้องไปยังบุคคลผู้นั้นด้วยความรู้สึกประหลาดใจไม่ต่างกัน

“ลาซูลิ?”

สิ่งที่ทำให้ทั้งเขาและคาเซรัลถึงกับตะลึงพรึงเพริด คือการโจมตีเมื่อครู่นั้น แท้จริงแล้วมาจากลาซูลิ

แต่ลาซูลิเป็นผู้เข้าแข่งขันจากกลุ่มที่ห้า...

ผู้เข้าแข่งขันจากกลุ่มที่ห้า ปล่อยพลังโจมตีที่รุนแรงกว่าเบจิต้าและฟรีเซอร์ได้อย่างไร?

เป็นธรรมดาที่คาเซรัลจะไม่เข้าใจ

ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น แม้แต่หลินเฉินและบิลส์ก็รู้สึกสับสนไม่แพ้กัน

“วิส! ลาซูลิ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?” บิลส์ถามวิสด้วยน้ำเสียงร้อนรน

“โฮะ ๆ ๆ ! ผมก็ไม่ได้คาดคิดเหมือนกัน ว่าพลังของลาซูลิทั้งสองเมื่อฟิวชั่นกันแล้ว จะมหาศาลถึงเพียงนี้...” วิสหัวเราะอย่างประหม่า เสียงหัวเราะแฝงไว้ด้วยความตื่นตะลึงเล็กน้อย

“ลาซูลิสองคน?” บิลส์ทวนคำ พลางหันไปมองลาซูลิทันที ดวงตาคมกริบกวาดมองอย่างพินิจพิเคราะห์ จนกระทั่งพบเบาะแสบางอย่าง

“หือ? นั่นอะไรกัน วิส? ลาซูลิไปเอาสิ่งนั้นมาจากไหน?” บิลส์เอ่ยถาม น้ำเสียงฉายแววสงสัย

“ผมเป็นคนทำให้เธอน่ะครับ” วิสกล่าวพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจ

“ตุ้มหูโปตาร่า?” หลินเฉินอุทานอย่างตกตะลึง ดวงตาเบิกกว้าง

สายตาของเขามองตรงไปยังใบหูของลาซูลิ ทันใดนั้นเอง เขาก็สังเกตเห็นว่าลาซูลิสวมตุ้มหูโปตาร่า อันเป็นตุ้มหูที่เหล่าไคโอชินใช้อยู่!

ตุ้มหูโปตาร่าคือสัญลักษณ์แห่งไคโอชิน และยังมีพลังวิเศษที่สามารถหลอมรวมสองชีวิตให้เป็นหนึ่งเดียวได้

สิ่งที่ทำให้หลินเฉินฉงนสนเท่ห์ใจก็คือ แม้ว่าลาซูลิตรงหน้าจะประดับตุ้มหูโปตาร่าไว้ครบทั้งสองข้าง…

แต่หญิงสาวตรงหน้าคือลาซูลิจริง ๆ ใช่หรือไม่?

เดี๋ยวก่อน…

ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็แล่นวาบเข้ามาในห้วงความคิดของหลินเฉิน…

“เธอคือร่างที่ถือกำเนิดจากการหลอมรวมของลาซูลิกับมนุษย์จักรกลหมายเลข 18 งั้นหรือ?”

ลาซูลิสะบัดผมอย่างเหนื่อยหน่ายพลางส่ายหน้าเบา ๆ “หลินเฉิน นายคิดว่าลาซูลิเป็นใครกันแน่? ไม่สังเกตเลยหรือว่าฉันใส่ตุ้มหูโปตาร่ามานานแล้ว รู้ไหมว่าฉันโกรธมากแค่ไหน?”

“ใช่ ฉันคือร่างรวมของมนุษย์จักรกลหมายเลข 18 และลาซูลิ! ฉันคือซูเปอร์มนุษย์จักรกลหมายเลข 18 หรือจะเรียกว่าซูเปอร์ลาซูลิก็ได้!”

ในชั่วพริบตา ซูเปอร์ลาซูลิก็หายวับไปจากจุดที่ยืน

นิ้วเรียวของซูเปอร์ลาซูลิกำแน่นจนขึ้นข้อขาว บ่งบอกถึงความโกรธที่พุ่งพล่าน ก่อนจะพุ่งเข้าโจมตีหลินเฉินอย่างรวดเร็วและรุนแรง

ลมหวีดหวิวกรีดเฉือนอากาศ ก่อนหมัดของซูเปอร์ลาซูลิจะหยุดชะงักลงตรงหน้าหลินเฉิน

ถึงแม้หมัดจะหยุดนิ่งแล้ว แต่กระแสพลังที่ปะทุออกมายังคงกดลงบนใบหน้าของหลินเฉิน ทำให้เขาต้องขมวดคิ้วแน่นด้วยความปวดร้าว

บทที่ 487 ซูเปอร์ลาซูลิ