บทที่ 345 คะแนน

บทที่ 345 คะแนน

ซูหมิงคลิกที่อุปทานอีกครั้ง

เมื่อเห็นหน้าเว็บ ซูหมิงก็เข้าใจทันที

ข้างในมีปุ๋ยเคมีสำหรับปลูกพืชและอาหารสำหรับเลี้ยงปลาและไก่

สีสันในส่วนนี้ค่อนข้างครบครัน

ตั้งแต่ไม่มีสีไปจนถึงสีขาว

เห็นได้ชัดว่าพืชแต่ละระดับ สามารถใช้ปุ๋ยเคมีหรืออาหารสัตว์ในระดับที่สอดคล้องกันเท่านั้น

จากนั้นซูหมิงก็คลิกเปิดส่วนพิเศษด้วยความอยากรู้อยากเห็น

พอดูให้ดีๆ

ว่างเปล่า?!

ข้างในไม่มีอะไรเลย

"โยวโยว ส่วนพิเศษนี่มันเรื่องอะไรกัน?"

ซูหมิงถามด้วยความสงสัย

"เจ้านายคะ ระดับของโยวโยวยังต่ำเกินไป สิทธิ์ไม่พอ ไม่สามารถตอบได้ค่ะ!"

โยวโยวตอบในใจ

...

ซูหมิงมีเส้นสีดำปรากฏขึ้นบนหน้าผาก

ข้าจะมีเจ้าไว้ทำไม!

เอาเถอะ

ตัวเองก็อย่าเพิ่งรีบร้อน ยังไงก็ต้องรู้ให้ได้ว่ามันคืออะไร

ทันใดนั้นซูหมิงก็นึกถึงปัญหาสำคัญอย่างหนึ่งขึ้นมาได้

ในเมื่อคะแนนสำคัญขนาดนี้ จะหาคะแนนได้อย่างไร?

"โยวโยว จะหาคะแนนได้อย่างไร?"

"เจ้านายสามารถได้รับคะแนนได้สามวิธี หนึ่ง ผลิตภัณฑ์ที่ผลิตจากแต่ละเขตสามารถนำกลับมารีไซเคิลโดยระบบได้โดยตรง เพื่อรับคะแนนที่สอดคล้องกัน ซึ่งเป็นวิธีหลักที่เจ้านายจะได้รับคะแนน"

"สอง แลกเปลี่ยนคะแนนด้วยเงิน แต่ต้องมีเงื่อนไขพิเศษ สิทธิ์ของโยวโยวไม่พอ ไม่สามารถอธิบายโดยละเอียดได้ เจ้านายจะรู้เองในอนาคต"

"สาม ระบบจะกระตุ้นให้เกิดภารกิจที่สอดคล้องกัน หลังจากทำภารกิจสำเร็จ เจ้านายจะได้รับคะแนน"

"โยวโยวเตือนเจ้านายว่า คะแนนที่ได้รับจากแต่ละเขตสามารถใช้ได้เฉพาะในเขตนั้นเท่านั้น ไม่สามารถใช้ร่วมกันได้นะคะ"

"โอ้?"

ซูหมิงชะงักไป

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

อืม!

วิธีแรกน่าเชื่อถือที่สุด

ไม่มีข้อจำกัดอะไร ก้มหน้าก้มตาทำไปก็พอ

ส่วนการแลกเปลี่ยนคะแนนด้วยเงิน

ซูหมิงคิดอย่างละเอียด มีเงื่อนไขก็เป็นเรื่องปกติ

เพราะตัวเองมีเงินเยอะ ถ้าใช้เงินมาปั๊มคะแนน พูดตามตรงก็ไม่มีความหมายอะไรแล้ว และระบบก็คงไม่อนุญาตแน่นอน

แต่เงื่อนไขพิเศษนี้คืออะไรกันนะ?

ซูหมิงคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ไม่คิดมาก

ถึงเวลาก็รู้เอง

สิ่งที่ทำให้ซูหมิงสนใจคือการกระตุ้นให้เกิดภารกิจที่สาม

นอกจากตอนที่ปลดล็อกระบบครั้งแรก ระบบได้มอบภารกิจให้ซูหมิงหนึ่งภารกิจ หลังจากนั้นก็ไม่เคยได้รับภารกิจอะไรอีกเลย

ซูหมิงนึกว่า

การมอบภารกิจในตอนนั้นเป็นไปเพื่อปลดล็อกระบบ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นเพราะระดับของตัวเองยังไม่พอ

และเงื่อนไขการใช้คะแนนก็สมเหตุสมผลมาก

เช่น พื้นที่เพาะปลูกของตัวเองใหญ่ที่สุด

จะได้รับคะแนนจำนวนมากในคราวเดียว

แต่การอัปเกรดที่ดินก็ต้องใช้คะแนนจำนวนมากเช่นกัน

ถ้าตัวเองนำคะแนนที่ได้จากที่ดินไปใช้กับอีกสามเขตทั้งหมด เกรงว่าสามเขตนั้นจะอัปเกรดเป็นระดับสูงได้อย่างรวดเร็ว

นี่คือการโกงแล้ว

ไม่เลว ไม่เลว สมแล้วที่เป็นระบบ คิดได้รอบคอบจริงๆ!

ซูหมิงเปิดหน้าต่างสถานะของตัวเอง

เจ้าของฟาร์ม: ซูหมิง

ระดับ: lv10

ค่าประสบการณ์: 323927/500000

ฟาร์ม: สาม

การเลี้ยงสัตว์: สอง

ปศุสัตว์: หนึ่ง

สัตว์น้ำ: หนึ่ง

ทักษะ: พรแห่งพฤกษา, ฟังก์ชันสแกนขั้นต้น, พรสวรรค์ไม่เหนื่อยล้า, ระบบภูมิคุ้มกันแมลง, เสริมค่าประสบการณ์ 20

คะแนนเพาะปลูก: 0

คะแนนเลี้ยงสัตว์: 0

คะแนนปศุสัตว์: 0

คะแนนสัตว์น้ำ: 0

หน้าต่างสถานะเปลี่ยนไปตามที่คาดไว้

ทุกอย่างพร้อมแล้ว ขาดแค่ลมตะวันออก

ซูหมิงรีบออกจากวิลล่า ตรงไปยังทุ่งเลี้ยงสัตว์

แล้วก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

เปิดโกดังของระบบ

เกาหัวคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็คลิกที่วัวนม

หน้าต่างหนึ่งปรากฏขึ้นมาทันที

【สิ่งอำนวยความสะดวกตรงตามเงื่อนไขการเลี้ยงวัวนม โฮสต์ต้องการจะเลี้ยงหรือไม่ ทุ่งเลี้ยงสัตว์สามารถรองรับได้: 2】

จากนั้นก็เป็นตัวเลือกให้ป้อนตัวเลข

คุณสามารถควบคุมจำนวนวัวนมที่เลี้ยงได้

เชี่ย!

ซูหมิงอดไม่ได้ที่จะบ่น เลี้ยงได้แค่สองตัวเองเหรอ?

เอาเถอะ เอาเถอะ

แกเก่ง ข้ายอมแล้ว

เพราะตอนนี้ระดับยังต่ำอยู่ ต่อไประดับสูงขึ้นแล้วจำนวนที่เลี้ยงได้จะต้องเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณแน่นอน

ซูหมิงไม่พูดอะไรมาก คลิกตกลงทันที พร้อมกับป้อนเลข 2 ลงไปในช่องตัวเลข

"มอ!"

พร้อมกับเสียงวัวร้องสองครั้ง

วัวนมสองตัวปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุ

เดินเล่นไปมาและกินหญ้าในทุ่งเลี้ยงสัตว์

"ติ๊ง! เลี้ยงวัวนมสำเร็จแล้ว! สามารถเก็บเกี่ยวได้ในเวลา: 36 ชั่วโมง!"

ซูหมิงไปที่เขตสัตว์น้ำอีกครั้ง

ผลปรากฏว่าจำนวนที่เลี้ยงได้ยังคงเป็น 2

เอาเถอะ บางทีระบบอาจจะคิดว่าฉันค่อนข้างจะ 2 (โง่)

"ติ๊ง! เลี้ยงปลาคาร์ปสำเร็จแล้ว! สามารถเก็บเกี่ยวได้ในเวลา: 40 ชั่วโมง!"

ซูหมิงมาที่กระท่อมไม้เล็กๆ แลกอาหารสัตว์สองถุง แน่นอนว่าอาหารสัตว์สองถุงปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุในกระท่อมไม้เล็กๆ อดไม่ได้ที่จะสั่นไหวเล็กน้อย

เชี่ย!

ซูหมิงตกใจ

เบาๆ หน่อย เบาๆ หน่อย!

ถ้าสั่นจนพังจะทำยังไง!

ซูหมิงเติมอาหารสัตว์เข้าไป แล้วก็เปิดอุปกรณ์ให้ออกซิเจน

จากนั้นก็ไปที่เขตเลี้ยงสัตว์

พอไปถึงซูหมิงถึงได้พบว่ามันค่อนข้างจะน่าอึดอัด

ไก่ที่ตัวเองซื้อมา ระบบไม่มีข้อจำกัดอะไรเลย แค่เลี้ยงได้พอดี ห้องเดี่ยวหนึ่งห้องจะเลี้ยงกี่ตัวก็ได้

แต่สัตว์เล็กๆ ที่ซื้อมาจากร้านค้า

ตอนนี้ห้องเดี่ยวหนึ่งห้องกลับเลี้ยงได้แค่สองตัว

เอาเถอะ เอาเถอะ แกชนะ!

ตอนนี้มีไก่เลี้ยงอยู่ใน 5 ห้องเดี่ยว อีก 19 ห้องเดี่ยวว่างเปล่า

ซูหมิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง

แกนี่แหละ!

"ติ๊ง! เลี้ยงกระต่ายสำเร็จแล้ว! สามารถเก็บเกี่ยวได้ในเวลา: 36 ชั่วโมง!"

จากนั้นซูหมิงก็ใส่อาหารสัตว์เพิ่มเข้าไปอีก

ออกมาจากเขตเลี้ยงสัตว์ ซูหมิงอารมณ์ดีมาก

ตอนนี้ฟาร์มของตัวเองเริ่มมีขนาดแล้ว

ตัวเองก็เข้าใจทิศทางการอัปเกรดแล้ว

ต่อไปก็เหลือแค่เรื่องเดียว!

นั่นก็คือก้มหน้าก้มตาทำงานหนัก!

ทำมันซะ!

เลี้ยงสัตว์ ปลูกพืช ระบบรีไซเคิล ได้รับคะแนน อัปเกรดอุปกรณ์!

ระบบจะไม่ใช่ระบบ

เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและแปลกใหม่

สุดยอด สุดยอดจริงๆ!

ซูหมิงนึกอะไรขึ้นมาได้ทันที

"โยวโยว ใต้ถุนวิลล่าของฉันมีผลิตภัณฑ์ที่ผลิตออกมาก่อนหน้านี้เยอะมาก สามารถแลกเป็นคะแนนได้ไหม?"

"ได้ค่ะ!"

โยวโยวตอบในใจ ยังไม่ทันที่ซูหมิงจะดีใจ โยวโยวก็พูดต่อว่า "แต่เจ้านายคะ ที่ดินที่ปลูกลงไปล้วนเป็นเมล็ดพันธุ์ธรรมดา ผลผลิตที่ได้ก็เป็นผลิตภัณฑ์ธรรมดา ผลิตภัณฑ์ชิ้นหนึ่งสามารถแลกได้เพียงหนึ่งคะแนนเท่านั้นค่ะ! และการปลดล็อกเขตเลี้ยงสัตว์ก็เป็นเพราะเจ้านายมีดวงราชาแห่งยุโรป ผลิตภัณฑ์ที่ผลิตจากเขตเลี้ยงสัตว์ก่อนหน้านี้ไม่สามารถแลกเป็นคะแนนได้ค่ะ!"

"ก็ได้"

ซูหมิงไม่ได้ผิดหวังอะไรมาก เป็นเรื่องที่คาดไว้แล้ว

"ข้าวครั้งนี้กับปลาที่ฉันเลี้ยงในนาข้าว แล้วก็ไก่ในเล้าไก่..."

ซูหมิงรีบถาม

"เพราะเจ้านายอัปเกรดแล้ว ดังนั้นตอนนี้เจ้านายเก็บเกี่ยวผลิตภัณฑ์ ทุกอย่างจะถูกรีไซเคิลตามคะแนนปกติค่ะ!"

"ฮ่าๆ!"

ซูหมิงหัวเราะร่า

สุดยอด!

สุดยอดไปเลย!

เชี่ยเอ๊ย!

นี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว!

และซูหมิงพบว่า การอัปเกรดระบบครั้งนี้ไม่เพียงแต่เปลี่ยนรูปลักษณ์ของที่ดินเท่านั้น แม้แต่รอบๆ ก็มีกำแพงที่ระบบสร้างขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

สูงมาก บนนั้นยังมีลวดหนาม

ทุกๆ ไม่กี่เมตรก็มีไฟส่องสว่างขนาดใหญ่ พอถึงกลางคืนเปิดไฟทั้งหมด ที่นี่จะสว่างเหมือนกลางวัน

นี่คงจะเป็นสวัสดิการเล็กๆ น้อยๆ จากระบบล่ะมั้ง ก็ช่วยประหยัดแรงไปได้เยอะ

ซูหมิงดูเวลา ไม่ว่าจะเป็นข้าวหรือไก่ ก็ใกล้จะสุกแล้ว

จะเป็นอะไรนะ?

จะแลกได้กี่คะแนนกันนะ?

ซูหมิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

ลูบท้องตัวเอง รู้สึกหิวขึ้นมาหน่อยๆ ไม่สนใจแล้ว กินอะไรก่อนดีกว่า!

(จบตอน)