บทที่ 392: การอำลาและการเรียกเทพมังกร

【แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ】

【แค่ คอมเมนต์ ก็เหมือนการให้กำลังใจแล้วนะครับ รบกวน comment กันหน่อยน๊า ;-;】

【Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย】

บทที่ 392: การอำลาและการเรียกเทพมังกร

เฮ้อ!

หลินเฉินถอนหายใจยาว เห็นเซ็นโอไม่ยื่นมือมาจับกับโกคูแล้วก็ได้แต่ ความเย็นชาของเซ็นโอล้วนมีต้นเหตุมาจากเขา

เขาครุ่นคิด ในเนื้อเรื่องเดิม การที่โกคูสร้างความประทับใจให้เซ็นโอตั้งแต่แรกพบ จนกลายเป็นเพื่อนกันได้นั้น ไม่ใช่เพียงเพราะบารมีของพระเอกเท่านั้น แต่เป็นเพราะผลงานของโกคูในศึกประลองต่างหาก

ถึงเซ็นโอจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ใน 12 จักรวาล แต่โดยพื้นฐานแล้วก็ยังคงมีนิสัยเหมือนเด็กน้อย ใครที่ทำให้เขาสนใจ คนนั้นก็จะได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียม

แต่ตอนนี้ โกคูถูกโบรลี่เล่นงานจนแทบตั้งตัวไม่ติด จึงไม่มีโอกาสได้แสดงฝีมือเหมือนในเนื้อเรื่องเดิม และพลาดโอกาสสร้างความประทับใจแก่เซ็นโอไปอย่างน่าเสียดาย

ดังนั้นเขาจึงไม่อาจสานสัมพันธ์พิเศษกับเซ็นโอได้เหมือนดังเรื่องราวเดิม

“เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นฉันไปก่อนนะ แล้วพบกันใหม่ในทัวร์นาเมนต์หน้า”

“บิลส์และแชมป้า จำใส่ใจไว้ให้ดี ห้ามเทพเจ้าแห่งการทำลายล้างต่อสู้กันเด็ดขาด!”

“ท่านเซ็นโอโปรดวางใจ พวกเราจะไม่ประลองกำลังกันอย่างแน่นอน” บิลส์รีบเอ่ยรับรองทันทีที่เห็นเซ็นโอทำท่าจะกลับ

หากเซ็นโอประทับอยู่นานกว่านี้ หัวใจของบิลส์คงเต้นระรัวจนแทบรับไม่ไหว

“งั้น ลาก่อน” เซ็นโอพยักหน้ารับ ก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือองครักษ์ทั้งสอง

แสงสว่างวาบหนึ่งเปล่งประกายออกมา เซ็นโอและองครักษ์ทั้งสองก็อันตรธานหายไปในชั่วพริบตา

เมื่อเซ็นโอจากไป บรรยากาศก็คลายความตึงเครียดลงราวกับเส้นเชือกที่ถูกปลดปล่อย บิลส์ดูราวกับถูกราดน้ำเย็นเยือกจนแทบแข็ง เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ร่างกายอ่อนล้าไร้เรี่ยวแรง

แชมป้าแลบลิ้นหอบเล็กน้อย ก่อนจะทรุดกายลงนั่งกับพื้นอย่างหมดสภาพ

โกคูมองเทพเจ้าแห่งการทำลายล้างทั้งสอง ใบหน้าของพวกเขาดูราวกับเพิ่งรอดพ้นจากเงื้อมมือมัจจุราช ความสงสัยก่อตัวขึ้นในใจ

“คนที่เพิ่งไปนี่...แข็งแกร่งขนาดนั้นเชียวเหรอ?”

แม้องครักษ์ของเซ็นโอจะแสดงพลังที่น่าตื่นตะลึงออกมา แต่ในสายตาของโกคู เซ็นโอผู้ที่ได้ชื่อว่าทรงพลังที่สุดก็ยังคงเป็นเพียงเด็กน้อยคนหนึ่ง เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดเทพเจ้าแห่งการทำลายล้างทั้งสองจึงหวาดหวั่นเซ็นโอถึงเพียงนี้

ไม่ใช่แค่โกคูผู้เดียวที่รู้สึกฉงน คนอื่น ๆ เองก็ล้วนสับสนงุนงงไม่ต่างกัน

หลินเฉินหัวเราะเบา ๆ พลางอธิบายว่า “คนผู้นั้นทรงพลังมากจริง ๆ”

“พวกนายลองคิดดูสิ ในโลกของเรามีจักรวาลทั้งหมดสิบสองแห่ง แต่ละแห่งมีเทพเจ้าแห่งการทำลายล้าง ไคโอชิน และเทวดาประจำจักรวาล ส่วนเซ็นโอคือผู้ที่อยู่เหนือจักรวาลทั้งสิบสอง สามารถทำลายล้างจักรวาลได้เพียงแค่คิด”

“อะไรนะ?!”

ทุกคนอุทานออกมาด้วยความตื่นตะลึงอย่างสุดขอบ

เด็กที่ดูบอบบางเมื่อครู่นี้ สามารถทำลายล้างจักรวาลได้เพียงแค่ปรารถนา?

วิสเสริมว่า “สิ่งที่คุณหลินเฉินพูดคือความจริง เบื้องหน้าท่านเซ็นโอ แม้แต่ท่านบิลส์ก็ถูกกำจัดได้เพียงแค่ท่านเซ็นโอดีดนิ้ว”

“ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความไร้เดียงสาและจิตใจบริสุทธิ์ดุจแผ่นกระดาษขาว ท่านเซ็นโอจึงมักกระทำการอันเหนือความคาดหมาย พูดง่าย ๆ ว่าท่านนั้นเอาแน่เอานอนไม่ได้ ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าในเสี้ยววินาทีถัดไปท่านจะกระทำสิ่งใด ครั้งหนึ่ง เทพเจ้าแห่งการทำลายล้างยังถึงกับต้องสิ้นชีพลง เพียงเพราะเอื้อนเอ่ยคำที่ไม่ถูกใจ” บิลส์กล่าวเสริม

ความเคลือบแคลงสงสัยทั้งหมดพลันมลายหายไปสิ้น

เมื่อแม้แต่วิสและบิลส์ยังเอ่ยวาจาเช่นนี้ คำพูดของหลินเฉินย่อมต้องเป็นความจริงอย่างมิต้องสงสัย

เจ้าประหลาดที่ปรากฏกายเมื่อครู่นั้น แท้จริงแล้วคือเทพผู้ยิ่งใหญ่เช่นนี้รึ

ร่างกายของหลายคนสั่นเทิ้มด้วยความหวาดหวั่น ก่อนจะหันไปมองหลินเฉินด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

ก่อนหน้านี้ หลินเฉินจู่โจมสถานที่ประทับของเซ็นโอ เช่นนั้นมิเท่ากับว่าเกือบทำให้สองจักรวาลต้องพบจุดจบไปแล้วหรือ

คนอื่น ๆ ยังคงไม่กล้าเอ่ยปาก แต่แชมป้ากลับทนไม่ได้อีกต่อไป

เขาพุ่งเข้ามาหาหลินเฉิน สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยโทสะ “เจ้า! เมื่อครู่นี้พวกเราเกือบเอาชีวิตไม่รอดเพราะเจ้า!”

หลินเฉินยักไหล่ “ท่านแชมป้า อยากประมือกับฉันเหรอ?”

“ข้า–!” แชมป้ากำหมัดแน่น แต่แล้วก็คลายออกอย่างรวดเร็ว

พูดอะไรไร้สาระ! แม้กระทั่งองครักษ์ของท่านเซ็นโอยังพ่ายแพ้ให้กับหลินเฉิน แล้วเขาจะมีปัญญาเอาชนะได้อย่างไร?

“พวกเรากลับ! วาโดส เรากลับกันเถอะ!”

แชมป้าหันหลังเดินจากไป ไม่อยากทนอยู่ในสถานการณ์น่าอับอายเช่นนี้อีกต่อไป

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีภารกิจมากมายรออยู่เบื้องหน้า ดังที่เซ็นโอได้แจ้งไว้ ถึงความเป็นไปได้ที่จะเกิดการประลองพลังระหว่างพหุภพในอนาคตอันใกล้ หลังจักรวาลที่ 6 พ่ายแพ้ยับเยินเช่นนี้ เขาจำเป็นต้องเตรียมพร้อมโดยเร็ว

“เอาล่ะ แชมป้า”

วาโดสพยักหน้าเห็นด้วยพลางยกคทาขึ้นเรียกยานอวกาศทรงลูกบาศก์ออกมา เตรียมนำพาทุกคนกลับสู่ถิ่นฐานเดิม

เมื่อเห็นดังนั้น เหล่าผู้คนจากทั้งสองจักรวาลจึงกล่าวคำอำลาแก่กัน

ฮิตโตะเดินตรงไปยังโบรลี่ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “โบรลี่ ครั้งนี้นายชนะฉันอย่างขาวสะอาด แต่ครั้งหน้าที่เราได้พบกัน ฉันจะเอาชนะนายให้ได้”

โบรลี่ยิ้มน้อย ๆ ทว่าไม่ได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมา

หลินลั่วและทาโร่คว้าตัวคาลิฟูล่าและเคลไว้พลางเอ่ยปากชวนไปเยี่ยมเยือนจักรวาลที่ 6 ในอนาคต

คราวนี้คาลิฟูล่าไม่ได้แข็งกร้าวเช่นก่อนหน้า หญิงสาวโบกมือพร้อมเอ่ย "ไว้คุยกันทีหลังก็แล้วกัน แต่บอกไว้ก่อนเลย ฉันกับเกลชอบเฉพาะผู้ชายที่แกร่งกว่าพวกเรานะ!"

หลินลั่วและทาโร่อึ้งงันไปครู่หนึ่ง ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา

วาโดสทอดสายตามองพวกเขาพลางแย้มยิ้ม "ท่านแชมป้า ท่านคิดว่าเหล่ายอดฝีมือแห่งจักรวาลที่ 6 ของเรากำลังจะถูกจักรวาลที่ 7 ลักพาตัวไปในอนาคตหรือไม่"

"ข้าไม่ยอมให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นเด็ดขาด!"

"โอ้? แล้วถ้าหลินเฉินมาขอด้วยตัวเองล่ะ?"

แชมป้าถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วครู่ ใบหน้ากลม ๆ ของเขาเริ่มกระตุกเล็กน้อย

หลินเฉินได้ยินบทสนทนาของคนทั้งคู่ ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว นึกถึง "ประตูข้ามผ่านดวงดารา" ที่กำลังอยู่ระหว่างการพัฒนาบน "ดาวเคราะห์เบจิต้า"

เขาจึงเดินเข้าไปหา หวังจะเอ่ยปากขออนุญาตเดินทางไปมาระหว่างสองจักรวาล

แชมป้าที่เพิ่งถูกวาโดสจี้จุดอ่อนเข้าอย่างจังเมื่อครู่นี้ รู้สึกเสียหน้าจนไม่กล้าปฏิเสธหลินเฉิน

ทำได้เพียงพยักหน้าอย่างคลุมเครือ ไม่ได้เอ่ยคำอนุญาตหรือปฏิเสธออกมาให้ชัดเจน เพียงแต่ให้วาโดสมอบเครื่องมือสื่อสารไว้ให้หลินเฉินเพื่อติดต่อกันในภายหลัง

ไม่นานนักหลังจากที่คนของ "จักรวาลที่ 6" ลากลับไป หลินเฉินและคนอื่น ๆ ก็เริ่มประกอบพิธีอัญเชิญ "เทพเจ้ามังกรซูเปอร์"

สำหรับตำแหน่งของดราก้อนบอลลูกสุดท้าย ทุกคนได้ค้นพบมันแล้วท่ามกลางการต่อสู้สุดดุเดือดระหว่างหลินเฉินและองครักษ์ของเซ็นโอ การปะทะกันอย่างรุนแรงนั้นได้ทำลายพื้นผิวดาวเคราะห์ในบริเวณสนามประลองพังยับเยิน เผยให้เห็นดราก้อนบอลที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องล่าง

ไม่นานหลังจากที่แชมป้าและคนอื่น ๆ จากไป วิสก็พาทุกคนลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า พลางใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ของตนเปิดเผยร่างที่แท้จริงของดราก้อนบอลออกมา

“ท่านบิลส์, ได้โปรดขอพรจากซูเปอร์เทพเจ้ามังกรเลยครับ!” วิสกล่าวพลางชี้ไปยังดราก้อนบอลขนาดมหึมาที่เรียงรายอยู่บนท้องฟ้าอย่างเป็นระเบียบ

“ฮึ่มม!” บิลส์พยักหน้ารับ ภายในใจได้ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะขอพรอันใด

บิลส์ร่ายมนตร์ศักดิ์สิทธิ์อัญเชิญเทพมังกรซูเปอร์ ฉากอลังการงานสร้างไม่ต่างจากครั้งที่หลินเฉินใช้ดราก้อนบอลเมื่อหลายปีก่อน

หลินเฉิน ฮานาเซีย และคนอื่น ๆ เคยประสบพบเห็นมาแล้ว แต่สำหรับคนอื่น ๆ นี่คือประสบการณ์ครั้งแรกที่ทำให้พวกเขาตื่นตะลึงจนแทบหยุดหายใจ

เทพมังกรซูเปอร์อ้าปากกว้างเขมือบทุกคนลงสู่กระเพาะในคราเดียว ภายในนั้น พวกเขาได้พบกับร่างจิ๋วของเทพมังกรซูเปอร์

หลังจากสนทนาด้วยภาษาเทพอยู่นาน เทพมังกรก็อันตรธานหายไป

“ท่านบิลส์ ท่านขอพรอะไรไปเหรอ?” ทุกคนต่างสงสัย

“เป็นความลับ” บิลส์กอดอก ปฏิเสธที่จะเปิดเผยความจริงที่ซ่อนอยู่

แท้จริงแล้ว ในบรรดาคนเหล่านั้น นอกจากวิสแล้ว หลินเฉินก็สามารถเข้าใจภาษาทวยเทพได้เช่นกัน

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงรับรู้ได้โดยทันทีว่าความปรารถนาของบิลส์คือการฟื้นฟูโลกในจักรวาลที่ 6 ให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

“บิลส์คนนี้อาจจะดูเหมือนไม่ค่อยลงรอยกับแชมป้า แต่แท้จริงแล้ว เขาก็เป็นห่วงเป็นใยฝาแฝดของตัวเองอยู่ไม่น้อยเลยสินะ” หลินเฉินแย้มยิ้ม โดยไม่ได้เปิดเผยความคิดที่ซ่อนเร้นอยู่ในใจของเทพแห่งการทำลายล้างผู้นั้น

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_