บทที่ 103 : แค่จับคู่รอบแรกก็เจอกู่เยว่ซีซะแล้ว!

บทที่ 103 : แค่จับคู่รอบแรกก็เจอกู่เยว่ซีซะแล้ว!

กู่เยว่ซี: “……”

เธอจ้องมองฉีฉงซานด้วยใบหน้าที่เรียบตึง แววตานั้นมืดครึ้มจนดูน่ากลัว

“เอ่อ…”

ฉีฉงซานถูกสายตานั้นจ้องเอาเสียจนรู้สึกเสียวสันหลังวาบ

เป็นอะไรไปอีกล่ะเนี่ย?

ทำไมสายตาถึงดูเหมือนอยากจะฆ่าคนแบบนั้นล่ะ?

ฉันแค่เป็นห่วงนิดหน่อยเอง ทำผิดตรงไหนเนี่ย?

เขาได้แต่เเอบงุนงง…ทำได้เพียงยิ้มแห้งๆและไม่กล้าสานต่อบทสนทนานี้อีก

จากนั้นเขาก็กระแอมไอเบาๆก่อนจะค่อยๆหยัดกายลุกขึ้นยืน

ในชั่วพริบตานั้น รอยยิ้มอันเป็นมิตรและดูประจบประแจงบนใบหน้าของฉีฉงซานก็อันตรธานหายไปจนหมดสิ้น!

แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวของยอดฝีมือระดับราชาถูกปลดปล่อยออกมาอย่างไม่ปิดบัง ปกคลุมไปทั่วทั้งโรงยิมในพริบตา!

จากลานแข่งขันที่เคยมีเสียงจอแจเซ็งแซ่ บัดนี้กลับเงียบสงัดราวกับป่าช้า!

สายตาของฉีฉงซานกวาดมองไปทั่วบริเวณ แม้ระดับเสียงของเขาจะไม่ได้ดังกึกก้อง ทว่ากลับดังกังวานชัดเจนเข้าไปในโสตประสาทของทุกคน:

“ฉันขอประกาศ!”

“การสอบแข่งขันรวมรอบคัดเลือกระดับมณฑลซุ่ยหมิงประจำปีนี้...เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้!”

สิ้นเสียงประกาศ บนหน้าจอโฮโลแกรมขนาดยักษ์ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางโรงยิม ซึ่งกว้างใหญ่พอๆกับสนามฟุตบอล ก็ปรากฏรายชื่อและข้อมูลของผู้เข้าสอบจำนวนนับไม่ถ้วน เลื่อนไหลลงมาราวกับสายน้ำตกที่เชี่ยวกราก!

กฎของการแข่งขันรอบคัดเลือกนั้นแสนจะเรียบง่าย ระบบจะทำการจับคู่ผู้ที่มีระดับความแข็งแกร่งใกล้เคียงกันที่สุดให้มาประลองกัน โดยอ้างอิงจากข้อมูลที่ผู้เข้าสอบแต่ละคนยื่นไว้ตอนสมัคร

หากชนะหนึ่งครั้งก็จะได้รับคะแนนสะสม แต่หากแพ้ก็จะถูกหักคะแนนตามสัดส่วน

ในท้ายที่สุด ผู้ที่ทำคะแนนรวมได้สูงสุดสามพันอันดับแรก จะได้รับสิทธิ์ผ่านเข้ารอบ เป็นตัวแทนของมณฑลซุ่ยหมิงไปลุยศึกใหญ่ในการสอบแข่งขันรวมสามมณฑลของจริง!

วูบ! วูบ! วูบ!——!!

ในเวลานี้ เวทีประลองนับร้อยแห่งที่กระจายอยู่ตามโซนต่างๆภายในโรงยิม ต่างก็ปรากฏม่านพลังงานสีฟ้าอ่อนสว่างวาบขึ้นมาพร้อมเพรียงกัน

การจับคู่รอบแรก...เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

หัวใจของผู้เข้าสอบทุกคนต่างเต้นระทึกจนแทบจะหลุดออกมาจากอก!

ณ อัฒจันทร์ฝั่งโรงเรียนมัธยมตูหนานที่หนึ่ง หวังเทาและพรรคพวกต่างจ้องเขม็งไปที่หน้าจอยักษ์ตาไม่กะพริบ แววตาของแต่ละคนเต็มไปด้วยความคาดหวังลึกๆ

พวกเขาทุกคนต่างภาวนาขอให้ตัวเองจับคู่เจอกู่เยว่ซี จะได้สั่งสอนยัยนั่นให้หลาบจำไปเลย!

ไม่กี่วินาทีต่อมา ความเร็วในการเลื่อนของหน้าจอก็เริ่มช้าลง รายชื่อผู้ที่จับคู่สำเร็จในรอบแรกปรากฏหราอยู่เบื้องหน้าทุกคนอย่างชัดเจน

“ดูนั่นสิ! จอใหญ่ที่สาม! มีชื่อของกู่เยว่ซีอยู่ด้วย!”

“เชี่ยเอ๊ย! รอบแรกก็โดนจับคู่เลยเหรอเนี่ย?”

เสียงฮือฮาดังระงมขึ้นท่ามกลางฝูงชน

สายตาทุกคู่ต่างพุ่งเป้าไปที่ตัวหนังสือบรรทัดหนึ่งบนหน้าจอใหญ่อันดับสามอย่างไม่ได้นัดหมาย

[เวทีประลองหมายเลข: 088]

[กู่เยว่ซี (มัธยมตูหนานที่ 1) VS จี้ป๋อฉู่ (มัธยมหลินไห่ที่ 3)]

และที่ด้านหลังชื่อของทั้งสองคน ยังมีระดับความแข็งแกร่งระบุเอาไว้อย่างชัดเจน

[กู่เยว่ซี: จอมยุทธ์ระดับหนึ่งขั้นกลาง]

[จี้ป๋อฉู่: จอมยุทธ์ระดับหนึ่งขั้นกลาง]

ทันทีที่ผลลัพธ์นี้ปรากฏขึ้น...กลุ่มนักเรียนที่เคยรวมตัวประท้วงก็ระเบิดเสียงหัวเราะเยาะเย้ยออกมาทันที

“นักเรียนจากเมืองหลินไห่งั้นเหรอ? ก็แค่เมืองบ้านนอกคอกนา มิน่าล่ะระดับฝีมือถึงได้ห่วยแตกขนาดนี้ เพิ่งจะอยู่แค่ระดับหนึ่งขั้นกลางเองเนี่ยนะ?”

“ขำจะตายอยู่แล้ว! ระดับหนึ่งขั้นกลางเจอกับระดับหนึ่งขั้นกลาง? นี่มันศึกไก่อ่อนจิกกันชัดๆ!”

“เจ๋งเป้งไปเลยวะ! เด็กเส้นเจอกับไอ้ซื่อบื้อบ้านนอก ฉันขอพนันเลยว่าไอ้จี้ป๋อฉู่นั่นต้องอัดยัยนั่นจนขี้แตกแน่ๆ!”

……

บนแท่นประธาน

กู่เยว่ซีมองดูผลการจับคู่นี้แล้วรู้สึกเหมือนโดนตบหน้าฉาดใหญ่

“นี่มันระบบจับคู่บ้าบออะไรกัน? ไหนบอกว่าจะจับคู่คนที่มีระดับฝีมือใกล้เคียงกันไง?”

“เอ่อ…”

ฉีฉงซานถึงกับหน้าแดงเถือกด้วยความอับอาย

เขารีบใช้กระแสจิตส่งเสียงตอบกลับไปอย่างลุกลี้ลุกลน

“เอ่อ...ผิดพลาดน่ะ! เป็นความผิดพลาดทางเทคนิคล้วนๆ!”

“ก็ข้อมูลระดับพลังที่แท้จริงของเธอเป็นความลับขั้นสุดยอดนี่นา พวกนั้นก็เลยคงเอาข้อมูลตอนที่เธอเข้าเรียนมาใช้จัดคู่ประลองแหงๆ...ปัญหาเล็กน้อยน่า! เรื่องขี้ปะติ๋ว!”

พูดจบเขาก็โบกมือคราหนึ่ง คว้าไมโครโฟนขึ้นมา แล้วประกาศก้องไปทั่วทั้งลานด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดชนิดที่ไม่เปิดโอกาสให้ใครโต้แย้ง

“เนื่องจากระบบจัดคู่ประลองของเวทีหมายเลข 88 เกิดความผิดพลาดร้ายแรง คณะกรรมการผู้ตัดสินจึงมีมติเป็นเอกฉันท์ว่า——ในการแข่งขันรอบนี้ กู่เยว่ซีจากโรงเรียนมัธยมตูหนานที่หนึ่ง เป็นฝ่ายชนะผ่านไปได้เลย!”

“……”

“……”

ทั่วทั้งโรงยิมตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้ายาวนานกว่าสิบวินาที

และในวินาทีถัดมา อัฒจันทร์ฝั่งโรงเรียนมัธยมตูหนานที่หนึ่งก็ระเบิดตู้มราวกับถังดินปืนที่ถูกจุดชนวน!

“เชี่ยเอ๊ย!!!!”

“หมายความว่าไงวะ? แบบนี้ก็ได้เหรอ?!”

“ยังไม่ได้สู้เลย ดันตัดสินให้ชนะเฉย? นี่กะจะไม่แสดงละครตบตาแล้วจริงๆใช่ไหม?”

“แม่งเอ๊ย! โคตรจะอยุติธรรมเลย! แล้วแบบนี้จะสอบไปหาพระแสงอะไรวะ! พวกเราไม่สอบแม่งแล้ว!”

“โกง! ขี้โกง!!”

เสียงก่นด่าด้วยความโกรธแค้นดังกึกก้องระงมไปทั่วจนแสบแก้วหู!

หวังเทาถึงกับยืนอึ้งเป็นไก่ตาแตก

เขามองดูคำว่า ‘ชนะ’ ที่สว่างวาบอยู่บนหน้าจอยักษ์ด้วยสายตาเหม่อลอย สมองขาวโพลนไปหมด

เล่นกันแบบนี้เลยเหรอวะ?

นี่...นี่คงไม่ได้กะจะเปิดไฟเขียวตลอดสาย ดันให้ยัยนั่นผ่านเข้าไปสอบรอบสามมณฑลแบบชิลๆหรอกนะ?

มันจะเว่อร์เกินไปหน่อยไหมเนี่ย?!

ส่วนพวกนักเรียนธรรมดาที่ไม่ได้มีเส้นสาย ยิ่งเดือดดาลจนเลือดขึ้นหน้า

แต่ละคนหน้าดำหน้าแดงคอเป็นเอ็น ถ้าไม่ติดว่ามีอาจารย์และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงเรียนช่วยกันห้ามไว้สุดฤทธิ์ ป่านนี้พวกเขาคงบุกขึ้นไปบนแท่นประธานแล้ว!

จางเฉิงเยี่ยสังเกตเห็นสถานการณ์ทางฝั่งนั้น สีหน้าของเขาก็เริ่มดูไม่ค่อยดีนัก

“ท่านผู้ว่าการฉีครับ ดูเหมือนว่าทางฝั่งนักเรียนโรงเรียนตูหนานที่หนึ่งกำลังจะคุมไม่อยู่แล้วนะครับ…”

ฉีฉงซานปรายตามองไปทางนั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะตอบกลับด้วยสีหน้าไม่ยี่หระ

“เห็นแล้วล่ะ ช่างเถอะ ปล่อยพวกเขาไป ก็ข้อมูลมันผิดพลาดจริงๆนี่นา สิ่งที่ฉันทำลงไปก็ถูกต้องตามกฎระเบียบทุกอย่าง ปล่อยให้พวกเขาโวยวายไปเถอะ เดี๋ยวพอนักเรียนกู่ได้ขึ้นเวทีประลองจริงๆสักรอบ พวกเขาก็หุบปากกันไปเองนั่นแหละ”

……

อีกด้านหนึ่ง ณ อัฒจันทร์วีไอพีชั้นบนสุดของโรงยิม

แปดสุดยอดอัจฉริยะจากห้องมังกรซ่อนแห่งโรงเรียนมัธยมตูหนานที่หนึ่ง กำลังนั่งดูการแข่งขันที่กำลังดุเดือดอยู่เบื้องล่างด้วยความเบื่อหน่าย

พวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นอัจฉริยะระดับท็อปที่ได้รับโควตาเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยชั้นนำเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ตามหลักการ พวกเขาไม่จำเป็นต้องมาเข้าร่วมการแข่งขันรอบคัดเลือกระดับมณฑลแบบนี้เลยด้วยซ้ำ

แต่ทว่า การสอบแข่งขันรวมสามมณฑลในปีนี้ ทางสหพันธ์กลับทุ่มทุนสร้างอย่างมหาศาล

ผู้ที่ติดอันดับหนึ่งร้อยคนแรกจะได้รับรางวัลตอบแทนอย่างงาม ชนิดที่ต่อให้เป็นพวกเขาก็ยังปฏิเสธไม่ลง

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากระดับฝีมือของพวกเขานั้นทิ้งห่างจากผู้เข้าสอบทั่วไปมากเกินไป เพื่อเป็นการรักษาความยุติธรรมของการแข่งขัน ในช่วงสองวันแรกของรอบคัดเลือก ระบบจึงยังไม่ทำการจับคู่ให้พวกเขาลงประลอง

ดังนั้น ตอนนี้พวกเขาก็เลยได้แต่นั่งดูงิ้วอยู่ตรงนี้ไปพลางๆ

และแน่นอนว่า ภาพเหตุการณ์วุ่นวายที่เกิดขึ้นด้านล่าง ล้วนตกอยู่ในสายตาของพวกเขาทั้งหมด

“ฮ่าๆ! นี่มันจะโอเวอร์เกินไปหน่อยไหมเนี่ย?”

ฮั่วหมิงเซียนมองดูกลุ่มนักเรียนที่กำลังเดือดดาลจนแทบจะก่อจลาจลอยู่เบื้องล่าง แล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

“การตัดสินใจของท่านผู้ว่าฯนี่ สงสัยกลัวว่าไฟมันจะลุกไหม้ไม่แรงพอมั้งเนี่ย!”

เซียวหรานเองก็มีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ตอนนี้เขาพอจะดูออกแล้วล่ะ ว่าท่านผู้ว่าการรัฐคนนี้ เป็นพวกที่ไม่ยอมทำอะไรตามกรอบเอาเสียเลย

ส่วนนักเรียนห้องมังกรซ่อนคนอื่นๆต่างก็พากันหันไปมองฉินเจิงที่นั่งหน้าดำหน้าแดงอยู่ตรงมุมห้องด้วยสายตาแปลกๆ

“ฉินเจิง”

ฉู่ยี่หราน หนึ่งในผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในห้องมังกรซ่อน เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

“นี่นายไม่ได้บอกพวกนั้นหรอกเหรอ ว่าจริงๆแล้วกู่เยว่ซีน่ะ ไม่ได้อยู่แค่ระดับหนึ่งขั้นกลางหรอกนะ?”

ใบหน้าของฉินเจิงแดงก่ำขึ้นมาทันทีด้วยความกระดากอาย

“พวกนั้น...พวกนั้นไม่ได้ถามนี่นา…”

“ตอนนั้นทุกคนกำลังของขึ้น อารมณ์กำลังเดือดปุดๆใครมันจะไปสนใจเรื่องพวกนั้นกันเล่า…”

ทุกคน: “……”

เป็นถึงแกนนำ แต่ดันทำงานชุ่ยๆแบบนี้เนี่ยนะ?

พูดตามตรง ตอนนี้ในใจของฉินเจิงกำลังสั่นเป็นเจ้าเข้า

เมื่อสองวันก่อน การที่เขาถูกยกย่องให้เป็นผู้นำทางจิตวิญญาณของนักเรียนนับหมื่นคน

แค่ชูมือเรียกครั้งเดียว ทุกคนก็พร้อมใจกันส่งเสียงขานรับ

ความรู้สึกนั้นมันทำให้เขาหลงระเริงจนตัวลอย คิดไปเองว่าตัวเองช่างยิ่งใหญ่เสียเหลือเกิน เป็นดั่งร่างอวตารของความยุติธรรม

แต่พอเวลาผ่านไปสองวัน ความคิดก็เริ่มตกตะกอน ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งรู้สึกว่า ตัวเองชักจะเล่นใหญ่เกินเบอร์ไปหน่อยแล้ว

ดูตอนนี้สิ ขนาดท่านผู้ว่ายังลงมาคุมงานด้วยตัวเอง อาการแบบนี้มันชัดเจนเลยว่าตั้งใจจะคุ้มครองกู่เยว่ซีให้ถึงที่สุดแน่ๆ!

ฉินเจิงมองร่างบางที่ดูเย็นชาบนแท่นประธานด้วยความกระวนกระวายใจ อดไม่ได้ที่จะพูดโพล่งออกมาด้วยความประหม่า

“ฉัน...ฉันคงไม่ได้ทำร้ายกู่เยว่ซีหรอกใช่ไหม?”

“ถึงเธอจะเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับสองขั้นต้น แต่ถ้าจับพลัดจับผลูไปเจอพวกตัวตึงจากห้องระดับสูงเข้า มีหวังอาจจะโดนอัดจนเจ็บหนักเอาง่ายๆเลยนะ…”

“เจ็บหนักงั้นเหรอ?”

ฉู่ยี่หรานปรายตามองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ตอนนี้คนที่เกลียดกู่เยว่ซีเข้าไส้ที่สุด ก็คือพวกเด็กเรียนเก่งที่อยู่ระดับสองขั้นต้นเหมือนกัน แต่ดันสอบเข้าห้องมังกรซ่อนไม่ได้นั่นแหละ”

“ในสายตาของพวกนั้น กู่เยว่ซีก็คือคนที่มาแย่งที่นั่งของพวกเขาไป

“ถ้าเกิดบังเอิญจับคู่ไปเจอกันบนเวทีประลองจริงๆล่ะก็...ไม่แน่ว่าพวกนั้นอาจจะกะเอาถึงตาย หรืออัดเธอจนพิการไปเลยก็ได้!”

ฉินเจิง: “……”

ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงในพริบตา

ฉิบหายแล้ว...นี่ฉันทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย?

ฉันก็แค่อยากจะเรียกร้องความยุติธรรม

ไม่ได้คิดจะทำลายชีวิตใครสักหน่อย!

…..