บทที่ 600: การสะสมกางเกงของเฮลโบอาจมีอะไรผิดปกติ (ฟรี)

บทที่ 600: การสะสมกางเกงของเฮลโบอาจมีอะไรผิดปกติ (ฟรี)

ก่อนจะมาถึงห้องนิรภัยที่เก็บของตกทอดสุดท้ายของเฮลโบ โคเฮนคิดว่าข้างในน่าจะเต็มไปด้วยของต้องคำสาปจากศาสตร์มืด หรืออย่างน้อยก็น่าจะมีหนังสือศาสตร์มืดสักเล่ม...

“มีใครสักคนที่สะสมกางเกงในของเฮลโบเนี่ย...ต้องมีปัญหาอะไรหนักมากแน่ ๆ ใช่มั้ย?”

โคเฮนหันไปมองเซนอนด้วยสีหน้าไร้คำบรรยาย

ในห้องนิรภัยที่เก็บของตกทอดของเฮลโบ มีแค่ของเก่า ๆ ขาด ๆ วิ่น ๆ บางอย่าง: ลังไม้เปล่าทรุดโทรม, ผ้าผืนเก่าที่จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเดิมใช้ทำอะไร, ขวดโหลฝุ่นจับเพียบ, แล้วก็มีผ้าชิ้นหนึ่งพาดอยู่บนกองของทั้งหมด

มันชัดเจนว่าเป็นผ้าสำหรับส่วนล่าง หรือเรียกง่าย ๆ ว่า “กระโปรง” แบบที่ชาวกรีกเคยใส่กัน

“ใช่ ฉันก็คิดว่ามันแปลก ๆ เหมือนกัน” เซนอนพยักหน้า “ผ้านี่อยู่มาหลายร้อยปีแต่ยังไม่ผุเลย”

“นายนั่นแหละมีปัญหา ฉันบอกเลย” โคเฮนพูดพลางเอามือปิดหน้า “ประเด็นคือตรงไหนวะที่ว่า ‘ผ้าไม่ผุ’? ประเด็นคือพวกนายเก็บกางเกงในของเขาไว้ทำไมกันแน่...”

“ก็เพราะมันไม่ผุไง” เซนอนว่า “มีคนคิดว่ามันอาจมีเวทมนตร์ตกค้างอยู่”

“อวาดา เคดาฟร่า!”

โคเฮนร่ายคาถาพิฆาตใส่ทันที

ปัง!

แสงสีเขียวพุ่งใส่ผ้าชิ้นนั้น แล้วกางเกงอายุพันปีนั่นก็ระเบิดกลายเป็นฝุ่นต่อหน้าเซนอน

“อย่าไปเสียดายกางเกงนั่นเลย” โคเฮนเก็บไม้กายสิทธิ์ “เขาแค่ร่ายคาถาป้องกันไว้เฉย ๆ ฉันดูออกตั้งแต่ใช้คำสาปพิฆาตใส่แล้ว”

เซนอนกลืนน้ำลาย

“นายเพิ่ง ที่ ที่ กางเกงในของเฮลโบ”

“พูดให้จบประโยคหน่อยเถอะ” โคเฮนว่า “รู้มั้ยว่านักข่าวจะตีความประโยคนั้นได้ยังไงบ้าง?”

“คือ...นายร่ายคำสาปพิฆาตใส่กระโปรงได้ยังไงน่ะ...?” เซนอนถามเสียงแข็ง

“เพราะฉันกำลังหงุดหงิดกับทุกอย่างในโลกนี้อยู่ไง” โคเฮนพูดอย่างหมดอารมณ์ “ที่นี่ไม่มีอะไรที่ฉันต้องการเลย ฉันจะไปละ”

“ตอนนี้เลย?” เซนอนถามแบบงง ๆ

“ใช่” โคเฮนตอบ “ถึงจะไม่มีเบาะแสอะไรจากที่นี่ แต่ฉันได้แนวทางมาจากกระโหลกนั่นแล้ว”

“อ๋อ...” เซนอนพูดแบบเหม่อ ๆ

“ขอบใจที่ช่วยสนับสนุนสันติภาพโลกนะ” โคเฮนตบไหล่เขาเบา ๆ

“!” เซนอนนึกถึงตอนที่โคเฮนพูดประโยคนี้ก่อนจะฆ่าผู้เสพความตายนั่นขึ้นมาได้

“ล้อเล่นน่า นายไม่ใช่ผู้เสพความตาย” โคเฮนยิ้มร้าย ๆ “ฉันไปละ บ๊ายบาย”

หลังจากบอกลาเซนอน โคเฮนก็พากล่องของเขาไปหาเหล่าผู้คุมวิญญาณทันที

แน่นอนว่า ฮอร์ครักซ์ไม่ได้ถูกซ่อนไว้ที่กรีซ แต่น่าจะอยู่ทางเหนือยิ่งกว่านั้นอีก

ดูจากแนวทางแล้ว เขายังต้องเดินทางไปอีกหลายที่เลย ถ้าจะไปทางเหนือ เขาจะต้องผ่านบัลแกเรีย โรมาเนีย แล้วก็ประเทศในยุโรปอีกเพียบ จากนั้นก็รัสเซีย และสุดท้ายคือขั้วโลกเหนือ

มีเบาะแสบ้าง แต่ก็ไม่ได้เยอะมาก

แต่โคเฮนก็มีผู้คุมวิญญาณฝูงใหญ่ ซึ่งจะช่วยกันกระจายไปหาตามประเทศต่าง ๆ ได้ ประสิทธิภาพคงไม่แย่เท่าไหร่

บางทีระหว่างทาง เขาอาจจะได้เจอร่องรอยของเฮลโบด้วย ในเมื่อเป็นพ่อมดศาสตร์มืดระดับนั้น มาแวะที่ไหนก็คงไม่ใช่แค่เดินผ่านเฉย ๆ ต้องมีอะไรดำมืดทิ้งไว้บ้างแหละ ไม่งั้นจะเรียกว่าพ่อมดศาสตร์มืดได้ยังไง...

“หาเข็มในกองฟางชัด ๆ”

เอิร์ลบินมาข้างโคเฮน พูดแบบไม่หวังอะไรนัก

“ต่อไปจะไปไหน?”

“บัลแกเรีย” โคเฮนตอบ ขณะลอยอยู่กลางอากาศมองลงไปข้างล่าง “ฉันจำรัฐมนตรีของพวกเขาได้ เคยเจอที่งานควิดดิชเวิลด์คัพเมื่อก่อน”

“นายเคยเล่าให้ฉันฟังนี่ คนที่แกล้งพูดอะไรกับฟัดจ์ยาวเหยียด ทั้งที่จริง ๆ ก็พูดอังกฤษได้ แค่อยากกวนประสาทฟัดจ์” เอิร์ลนึกออก

“ฉันชอบเขานะ มีอารมณ์ขันดี”

ทันใดนั้น พอโคเฮนข้ามพรมแดนไปไม่เท่าไหร่ ก็มีเงาดำ ๆ ปรากฏไกล ๆ เหมือนคนขี่ไม้กวาดหลายคน

พวกเขาบินมาหาโคเฮนด้วยความเร็วสูง แล้วค่อย ๆ ชะลอเมื่อเข้าใกล้ ทำให้โคเฮนมองหน้าพวกเขาได้ชัดเจน

“ครัม?” โคเฮนเปลี่ยนจากร่างผู้คุมวิญญาณเป็นมนุษย์อีกครั้ง แต่ยังลอยอยู่กลางอากาศ ทำให้ดูแปลกตาเล็กน้อย

“โคเฮน?” คนขี่ไม้กวาดคนหน้าสุดขมวดคิ้ว ซึ่งยิ่งทำให้เขาดูเบลอ ๆ กว่าเดิม

“นายไม่ได้เล่นควิดดิชแล้วเหรอ?” โคเฮนถาม “เปลี่ยนสายอาชีพแล้ว?”

“ไม่ ไม่ได้เปลี่ยนเลย รัฐมนตรีโอเบอร์แลนสค์แค่ให้ฉันมารับ ‘แขก’ คนนึง แต่ไม่คิดว่าจะเป็นนาย...” ครัมพูด สีหน้าเขากลับดูดีใจอยู่ไม่น้อย “ทำไมนายไม่บอกว่าจะมาล่ะ? ฉันนึกว่านายจะเขียนจดหมายมาก่อนซะอีก”

“นายเรียนจบไปแล้ว ฉันส่งไปเดิร์มสแตรงก์อีกก็คงแปลก ๆ แหละ นายไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์เลยเหรอ?” โคเฮนถามด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยที่ครัมไม่แสดงท่าทาง “แกมันฆาตกร!” เลยสักนิด

“ฉันมัวแต่ซ้อมน่ะ” ครัมว่า “พวกเราต้องแข่งรอบแบ่งกลุ่มกับทีมคิเบรอน ฮอร์สไรเดอร์ ในยูโรคัพ แต่วันนี้พักพอดี มีข่าวอะไรเหรอ?”

“อืม...” โคเฮนลากเสียงยาว

“Трябва да отидем по-бързо при министъра...”

(เราควรรีบไปพบรัฐมนตรี...)

คนที่ขี่ไม้กวาดอีกคนบินมาใกล้ ๆ ครัมแล้วกระซิบเบา ๆ โดยไม่กล้าชำเลืองตามามองโคเฮนเลย ท่าทางเหมือนรู้สึกผิดอะไรอยู่

“รัฐมนตรีของนายอยากพาฉันไปคุยด้วยที่กระทรวงสินะ?” โคเฮนพูดด้วยน้ำเสียงชิน ๆ “ก็ไม่เป็นไรหรอก รัฐมนตรีกรีซก็ทำเหมือนกันนั่นแหละ...”

“ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ตามเหตุผลแล้ว นายก็ไม่ได้สนิทกับรัฐมนตรีเราสักหน่อย...” ครัมส่ายหัว “เฮอร์ไมโอนี่กับแฮร์รี่เป็นยังไงบ้าง?”

“ยังไม่ตาย ก็ถือว่าสบายดี” โคเฮนตอบ ก่อนจะเปลี่ยนร่างเป็นผู้คุมวิญญาณ แล้วบินคู่กับครัมไป

การบินในร่างมนุษย์มันแปลกเกิน เหมือนบินแก้ผ้ากลางฟ้าให้ชาวบ้านเขามอง

กระทรวงเวทมนตร์ของบัลแกเรียเป็นอาคารขนาดใหญ่ มีหอคอยหลังคาทรงโดมหลายยอด หลังคาสีน้ำเงิน ผนังสีขาว มีระเบียงโค้งและหน้าต่างโค้งจำนวนมาก ดูแล้วคล้ายสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในแหล่งท่องเที่ยวมากกว่ากระทรวงซะอีก

ทันทีที่ครัมพาโคเฮนเข้าไปในกระทรวง ก็มีชายวัยกลางคนร่างใหญ่ขนดกวิ่งมาต้อนรับ

โคเฮนจำเขาได้ ชายคิ้วหนาหนวดเคราเข้มคนนี้คือรัฐมนตรีของบัลแกเรีย และดำรงตำแหน่งมาหลายปีโดยไม่ลงจากเก้าอี้เลย

“อา! โคเฮน!” รัฐมนตรีโอเบอร์แลนสค์เปลี่ยนเสียงทุ้มประจำตัวมาเป็นเสียงตะโกนเรียกชื่อโคเฮน จนดูแปลกสุด ๆ “ฉันได้รับข่าวจากกรีกแล้ว เขาบอกว่านายอาจมาวันนี้ ฉันเลยส่งวิกเตอร์ไปต้อนรับโดยเฉพาะ วิกเตอร์บอกว่าเขารู้จักนายใช่มั้ย? พวกนายเคยเจอกันในการประลองเวทไตรภาคี วิกเตอร์เคยพูดบ่อยเลยว่านายเป็นคนตลกและไหวพริบดีมาก”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

--------------------

ชั้นหนังสือรวมผลงานทุกเรื่อง จิ้มที่นี่เลยค่ะ >> Rubybibi

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

📦วันสิ้นโลก: สายเลือดคริปโตเนียนจากกล่องสมบัติล้านใบ

🏵️ปลุกอาชีพผู้อัญเชิญ: ฉันมีสูตรโกงซื้อทุกอย่างได้ในราคา 1 เหรียญทองแดง

⚒️ระบบไมน์คราฟต์ในโลกเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์

🐲Game of Thrones : เกิดใหม่เป็นมังกรพร้อมความสามารถกลืนกิน

🧩มาร์เวล: มิวแทนท์คนเดียวในโลกกับระบบเช็คอินรับพลังพิเศษแบบสุ่ม

🐒โกคูทะลุมิติ เริ่มต้นที่จักรวาลมาร์เวล

🐙มาร์เวล: เริ่มต้นด้วยการก่อตั้งองค์กรไฮดรา

🔫มาร์เวล: เส้นทางพ่อค้าอาวุธเถื่อน