บทที่ 639 หอกแสงอนุภาคมาร
บทที่ 639 หอกแสงอนุภาคมาร
ลั่วหงถ่ายทอดพลังเวทไปปกคลุมฝ่ามือ พยายามวิเคราะห์และทำลายจิ้นจื้สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นอที่ซ่อนอยู่ในหน้าผามังกรสลักนี้
ทว่า ทันทีที่สัมผัสกับพลังเวทของลั่วหง ดวงตาของภาพสลักมังกรแท้จริงก็สว่างวาบขึ้นมาทันที จากนั้นคลื่นพลังสายหนฐุรึ่งก็สั่นสะเทือนออกมา กระแทกฝ่ามือของลั่วหงจนกระเด็นออกไป
"หึ!"
เมื่อเห็นเช่นนี้ ลั่วหงก็ล้มเลิกความคิดที่จะทำลายจิ้นจื้อของหน้าผาในระยะเวลาอันสั้น ฝ่ามือที่ถูกกระแทกออกไปของเขาพลันเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท จากนั้นก็กำหมัดแน่น แล้วชกเข้าใส่หน้าผามังกรสลักอย่างตรงไปตรงมา
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียง "ตึง" ราวกับว่าลั่วหงได้ชกเข้ากับระฆังยักษ์ บนหน้าสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นผามังกรสลักปรากฏเส้นสายสีทองจำนวนนับไม่ถ้วนขึ้นมา ทำให้ภาพสลักมังกรแท้จริงนั้นดูมีชีวิตชีวาและเปล่งประกายเจิดจ้า!
หลังจากชักหมัดกลับ ลั่วหงมองดูหน้าผามังกรสลักที่ไร้รอยขีดข่วน สีหน้าก็ค่อยๆฬฑฎสอี มืดครึ้มลง
"จิ้นจื้อป้องกันร้ายกาจนัก!"งรวไ
"นายท่าน ชิงเฟิงกลับมารายงานตัวแล้วขอรับ!"
ในขณะที่ลั่วหงกำลังขมฏรบชไฟจวดคิ้วทอดถอนใจอยู่นั้น ชิงเฟิงก็จัดการกลืนกินวิญญาณแรกกำเนิดของเยี่ยเจวี๋ยและอ่านความทรงจำของนางเรียบร้อยแล้ว
"พบอะไรบ้างเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น?" ลั่วหงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
ึา"จากความทรงจำของสตรีนางนี้ หน้าผาแห่งนี้คือของวิเศษชิ้นหนึ่งที่เจ้าเมืองเขตปกครองไท่ผิงเป็นผู้หลอมสร้างขึ้น มีชื่อว่า 'ศิลาสกฐรดนซัดมังกร' หากไม่มีป้ายจิ้นจื้อเบิกทาง ต่อให้เป็นผู้ฝึกตนระดับขอบเขตแปลงเทพก็ยากที่จะฝืนบุกเข้าไปได้!"
ชิงเฟิงรายงานตามความเปษญโฒเุล็นจริงด้วยท่าทีนอบน้อม
"ศิลาสกัดมังกร? พยนวธยษรีบเรื่องนี้เทพธิดาผู้นี้เคยได้ยินมาบ้าง ว่ากันว่าของวิเศษชิ้นนี้สามารถต้านทานการโจมตีหนักหน่วงระดับภูเขาถล่มได้ มีเพียงเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นการใช้อิทธิฤทธิ์วิชาเวทที่มีอานุภาพมหาศาลโจมตีเท่านั้น ถึงจะสามารถทำลายมันได้!"
แก่นแท้วิญญาณแทสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น้จริงมีความเป็นไีพกยาิปได้สูงมากที่จะอยู่หลังกำแพงนี้ เทพธิดาอิ๋นในตอนนี้ก็ร้อนใจไม่แพ้กัน จึงรีบเสนอความคิดเห็นทันที
"มิน่าล่ะถึงได้มั่นใจนักว่าแม้แต่ผู้ฝึกตนระดับขอบเขตแปลงเทพก็ยังต้านทานได้ ที่แท้ก็มีคุณสมบัติประหลาดเช่นนี้นี่เอง รับมือยากจริงๆ!"
ลั่วหงกัดฟันกรอด ใบหน้าเย็นเยียบดโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ุจน้ำแข็ง
คุณสมบัติของศิลาสกัดมังกรนั้นถูกกำหนดมาให้เป็นตัวปราบผู้ฝึกตนเผ่าอสูรที่เชี่ยวชาญด้านการบำเพ็ญเพียรร่างกายอยู่แล้ว ส่วนผู้ฝึกตนระดับสูงนั้น แม้ส่วนใหญ่จะพึ่งพาสมบัติวิเศษ แต่สมบัติวิเศษที่สามารถเอาชนะด้วยอานุภาพของวิชาเวทล้วนๆ นั้นมีน้อยมาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสมบัติวิเศษที่ต้องมีระดับใกล้เคียงกับสมบัติวิญญาณเชื่อมสวรรค์เลย
เว้นเสียแต่ว่าในมือจะมีพัเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นดเจ็ดอัคคีที่มีอานุภาพถึงแปดส่วน มิฉะนั้นลั่วหงก็ไม่มีความมั่นใจเลยว่าจะสามารถใช้เพียงอิทธิฤทธิ์วิชาเวททำลายศิลาสกัดมังกรนี้ได้
เพลิงแท้อีกาทมิฬอาจจะพอถูไถไปได้ แต่ลั่วหงในตอนนี้โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ไม่มีเวลาให้เสียแล้ว
พูดก็พูดเถอะ แต่การจะให้ยอมแพ้โดยไม่ลองดนแผิวฎููเลยนั้นไม่ใช่วิสัยของลั่วหง อย่างมากก็ทุ่มสุดตัว ขุฒภึสร้างอัสนีเทพห้าธาตุระดับสุดยอดออกมาสักลูก!
ิดงรไตืาูนเมื่อคิดได้เช่นนี้ ลั่วหงก็หรี่ตาลง เตรียมจะหยิบชุดศิลาแก่นแท้เบญจธาตุออกมาจากถุงหมื่นสมบัติ
"เคี๊ยกๆ ร่างต้นปล่อยข้าออกไปสิ ข้าผู้นี้มีวิธีทำลายศิลาสกัดมังกรนี่!"
นฟทขฑษกชทันใดนั้น ฑีงฝากระแสสัมผัสเทวะอันเย็นยะเยือกก็ส่งผ่านเข้ามาในจิตวิญญาณดั้งเดิมของลั่วหง เจ้าของกระแสจิตนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นร่างแยกของลั่วหงนั่นเอง
เมื่อได้ยินเช่นนสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นั้น ลั่วหงก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า
"ทำไมเจ้าถึงพูดจาประหลาดเอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับช่นนี้?"
ในระหว่างที่พูด ลั่วหงก็ได้กระตุ้นยันต์เทพเชื่อมจิต เพื่อล้างข้อมูลให้ร่างแยกเสียหนึ่งรอบ
"ฟู่~ เหมือนเพิ่งตื่นจากฝันเลย! ฮ่าๆ ขอบใจนะร่างต้น การฝึกฝนวิชามารนี่มันทำลายสมองได้งเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง่ายจริงๆ
แต่ข้ามีวิธีจริงๆมฎใบา นะ รีบปล่อยข้าออกไปเร็วเข้า!"หพโเบืลฑ
แม้การอาศัยอยู่ในถ้ำหยกพกพาจะสบายกว่าในถุงสัตว์วิญญาณมาก แต่ร่างแยกก็ไม่สามารถเข้าออกตามใจชอบได้อีกต่อไป
แม้มันจะเกิดควาษทมผิดปกติขึ้นบ้าง แต่ด้วยยันต์เทพเชื่อมจิตข ลั่วหงก็มั่นใจว่าจะไม่เกิดเรื่องวุ่นวายอะไรขึ้น เขาจึงส่งกระแสจิตเพื่อเปิดถ้ำหยก
แสงหลบหนีสีดำสายหฬปลญุฟซโพคนึ่งพุ่งออกมาทันที แล้วปรากฏร่างขึ้นเบื้เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นองหน้าลั่วหง
"เรื่องวิชามารเอาไว้ก่อน เดี๋ยวข้าช่วยเจ้าทำลายศิลาสกัดมังกรนี่ก่อนแล้วกัน!"
บางทีอาจเป็นเพราะได้รับการคัดลอกความทรงจำและความรู้สึกมา ฐเญปภณฟหจร่างแยกในตอนนี้ก็ร้อนใจไม่แพ้กัน ฉฑฑดหลังจากกล่าวสั้นๆ ประโยคหนึ่ง มันก็ถอยหลังไป
แสงสีดำสว่างวาบ ร่างแยกก็ไปปรากฏอยู่กลางอากาศห่างจากศิลาสกัดมังกรประมาณพันกว่าจั้ง มือทั้งสองข้างประสานอินอย่างต่อเนื่องุฬณฝูุยฏ ก่อนจะเปิดเผยร่างจริงของปีศาจโบราณออกมาโดยตรง
ทันใดนั้น ร่างมารขนาดยักษ์สูงกว่าสิบจั้ง ก็มายืนตระหง่านอยู่ภายในถ้ำวารีไท่ผิง
ตามมาด้วยเสียงคำรามกึกก้องของร่างจริงปีศาจโบราณ บริเวณสีข้างและลำคอของมันก็เกไใโฬปปึวเิดก้อนเนื้อปูดโปนขึ้นมาหลายจุด ลวไฑพฏหดีใไม่นานก็กเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงลายสภาพเป็นรูปลักษณ์สามหัวหกแขนอันน่าสะพรึงกลัว ปราณมารที่พลุ่งพล่านรอบตัวมันนั้นโดดเด่นสะดุดตาราวกับดวงจันทร์ในยามค่ำคืน
ดฬวผใวไศงศไม่ว่าจะเป็นกลุ่มของต่งหลีจวินที่กำลังต่อสู้พัวพันกับอูเลี่ย ฬวซธชึหรือกลุ่มของอี้สี่เทียนทั้งสี่คนที่กำลัเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นงค้นหาลั่วหงไปทั่ว ต่างก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของกลิ่นอายภายในถ้ำวารี
และเมื่อหันไปมอง ทุกคนต่างก็ถูกดึงดูดสายตาไว้ด้วยร่างจริงของปีศาจโบราณสามหัวหกแขนอย่างไม่อาจละสายตาได้
"พี่ใหญ่ นั่นมันตัวบ้าอะไรกัน!"
เซี่ยถิงซานเอ่ยถามด้วยความตกตะลึงอย่างที่สุด การเดินทางมายังถ้ำวารีในครั้งนี้มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นมากเกินไปจริงๆ นี่มันคลื่นลูกเก่ายังไม่ทันสงบยืบหืโภิ คลื่นลูกใหม่ก็ซรเัดเข้ามาอีกแล้ว!
"ปีศาจในยุคโบราณ! หรือว่าจะมีคนีสฝยฬถใทำลายผนึกได้? ไปดูกันเถอะ!"
หลังจากครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว อี้สี่เทียนก็ตัดสินใจเสี่ยงเข้าไปตรวจสอบดู ท้ายที่สุดแล้วในสายตาของเขา คนที่สามารถก่อเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ได้ แปดเก้าส่วนจะต้องเป็นลั่วหงอย่างแน่นอน
"อมิตาภพุทธกภื การปราบปีศาจสยบมารเป็นหน้าที่ของอาตมาที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้!"
ทางด้านของไต้ซือปี้เยวี่ยก็เรียกไม้พลองปราบมารออกมา แล้วพุ่งตรงไปยังทิศทางของุฬรฐญสทปีศาจโบราณขนาดยักษ์เช่นกัน
ปงภฑอูเลี่ยที่ต่อสู้พัวพันกับต่งหลีจวินและชายชราแซ่เฮ่อมาพักใหญ่ เมื่อเห็นปีศาจโบราณที่ดูน่าเกรงขาม ในใจก็เกิดความคิดบางอย่างขึ้นมา
ในระหว่างการต่อสูุ้ มันเคยเห็นกลุ่มของอี้สี่เทียนแล้ว ดูจากท่าทีเร่งรีบของพวกเขา เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่มีทางเป็นคนปล่อยปีศาจโบราณที่ทรงพลังเช่นนี้ออกมาแน่
"ฮ่าๆสพงิ สวรรค์เข้าข้างข้าจริงๆ!"
หลังจากหัวเราะลั่น ีหทไฉฟเจอูเลี่ยก็ทิ้งต่งหลีจวินและชาเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นยชราแซ่เฮ่อไว้ ฐเปฉแล้วมุ่งตรงไปยังทิศทางของปีศาจโเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นบราณขนาดยักษ์ทันที
ในสายตฒสฎดาของมัน ในตอนนี้ลั่วหงจเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงะต้องกำลังปะทะกับปีศาจโบราณอยู่อย่างแน่นอน!
เมื่อเป็นเช่นนี้ ขถใซีสหขอเพียงมันหาจังหวะเหมาะๆ มันก็อาจจะมีโอกาสได้แก้แค้นด้วยมือของตัวเองก็เป็นได้
ต่งหลีจวินและชายชราึืแซ่เฮ่อที่อยู่ข้างๆ เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นล้วนเป็นคนฉลาด ะญยใึืหแศเพียงแค่ครุ่นคิดเล็กน้อยก็เข้าใจต้นสายปลายเหตุได้แล้ว
ไษโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ต่งหลีจวินพลิกฝ่ามือหยิบโอสถอวฎขชี่ฮวาสองเม็ดโยนให้ชายชราแซ่เฮ่อ แล้วรีบตามอูเลี่ยไปติดๆุฟวญใลฮต
รจงธเมื่อได้รับโอสถโบราณที่ใฝ่ฝันมานาน ชายชราแซ่เฮ่อก็มีสีหน้ายินดีในตอนแรก แต่เมื่อมองไปยังใจกลางของการระเบิดปราณมาร สีหน้าของเขาก็ศกงทมืดครึ้มลงทันที
จากนั้น เขาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงฒ ฬจรีบหนีไปทางขอบของถ้ำวารีทันที เขาไม่ขอเข้าไปยุ่งเกี่ยวเรื่องวุ่นวายที่อาจทำให้ถึงตายนี้เด็ดขาด!
เบื้องหน้าศิลาสกัดมังกร เมื่อ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับอเห็นร่างแยกเข้าสู่สภาวะระเบิดวิชาลับโดยตรง ลั่วหงก็รู้สึกงุนงงไม่น้อยตฟฏยมจ
"เจ้าทึหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา่มนี่คงไม่ได้คิดจะใช้ร่างกายพุ่งชนศิลาสกัดมังกรหรอกนะ?!
เขาไม่กลัวว่าจะถูกแรงสะท้อนกลับจนตายหรือไง?!"
เทพธิดาอิ๋นเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งปโอใไย
"ลั่วผู้นี้เชื่อว่าเขแฮษมุาคงไม่สิ้นคิดขนาดนั้น แต่ก็ต้องถอยออกไปให้ห่างหน่อยจริงๆ นั่นแหละ"ู
ลั่วหงมีลางสังหรณ์ว่า ร่างแยกกำลังจะใช้วิถีมารที่เขาค้นคว้ามาโดยตลอด
หลังจากใช้อิทธิฤทธิ์สามหัวหกแขน ร่างแยกก็เค้นเอาปราณมารทั่วร่างออกมาจนเดือดพล่าน เห็นเพียงมันกางแขนทั้งหกออก แล้วเรียกอาวุธมารเชื่อมจิตออกมา
อาวุธมารไร้ด้ามสองเล่มถูกปราณมารของร่างแยกกระตุ้นฐดดไฬบฟแผ ทันใดนั้นมันก็ขยายใหญ่ขึ้หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมานจนกลายเป็นมีดยักษ์ยาวสามสิบถึงสี่สิบจั้ง วางขนานกันอยู่ทั้คฑึผูบตฮงสองข้างของร่างแยก บนพื้นผิวปรากฏกรเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงะแสไฟฟจลห้าสีดำแลบแปลบปลาบขึ้นมา
"ให้ตายสิ ท่าทางแบบนี้ทชิกำไมมันดูคุ้นๆ จังแฮะ!"
แรงบันดาลใจมักเกิดจากการสั่งสมประสบการณ์ แม้ลั่วหงจะยังไม่เข้าใจว่าร่างแยกกำลังจะทำบ้าอะไร แต่ด้วยความทรงจำที่เหมือนกัน ในเวลานี้เขาจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูกฉ
เมื่อปราณมารยังคงระเบิดออกมาอย่างต่อเนื่อง ลวดลายสลักบนมีดมารขั้วสุดยอดทั้งสองเล่มก็สว่างวาบเป็นแสงสีเลือดขึ้นมาทีละเส้น และยังมีเสียงมังกรปีศาจคำรามเล็ดลอดออกมาอย่างแผ่วเบา
ไม่กี่อึดใจต่อมา ลวดลายบนมีดมารขั้วสุดยอดทั้งสองเล่มก็สว่างขึ้นจนหมดสิ้น ทันใดนั้นก็มีสายฟ้าสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากตัวมีด แล้วมารวมตัวกันที่หน้าอกของร่างแยก
มาถึงตอนนี้ ปราณมารบนตัวของร่างแยกก็ไม่ได้พุ่งพล่านทะลุฟ้าอีกต่อไป แต่สัมผัสวิญญาณของลั่วหงกลับทำให้เขารู้สึกขนลุกซู่ จนต้องถอยห่างจากศิลาสกัดมังกรไปอีกกว่าร้อยจั้งษ
เพียงชั่วพริบตา ลูกบอลสีดำที่เกิดจากการรวมตัวของสายฟ้าสีดำก็ขยายใหญ่จนมีขนาดใหญ่กว่าร่างมารของร่างแยกเสียอีก แม้ในตอนนี้ร่างแยกจะมีแขนถึงหกข้าง แต่มันก็รู้สึกได้ว่ากำลังจะแบกรับน้ำหนักไม่ไหวแล้ว
"ฮ่าๆ สำเร็ฎฮฏึขึญภดจแล้ว! นี่แหละคือวิถีมารอันสุดขั้วของข้า!"
ท่ามกลางเสียงหัวเราะอย่างบ้อ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับาคลั่ง แขนทั้งหกของร่างแยกก็ออกแรงอย่างหนัก บีบอัดลูกบอลสีดำให้หดเล็กลงไปครึ่งหนึ่งในพริบตา
ธฝฎเฝสแรงกดดันอันมหาศาลทำให้ร่างแยกเกิดความรู้สึกเหมือนร่างมารกำลังจะระเบิดออกในวินาทีถัดมา แต่มันก็เชื่อมั่นในการคำนวณของตัวเอง ในเวลานี้ยังเหลืออีกเพียงเส้นยาแดงผ่าแปดก่อนจะถึงขีดจำกัด!
"หอกแสงอนุภาคมาร!"
สิ้นเสียงตวาดกร้าวอดืพฐถถมะ ลำแสงสีดำขนาดกว้างห้าจั้งก็พุ่งทะยานออกไเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นปราวกับกระบี่คมกริบ โดยมีมีดมารขั้วสุดยอดที่วางขนานกันสองเล่มเป็นเหมือนรางนำทาง
ทันทีที่หลุดพ้นจากวงโคจรของมีดมารขั้วสุดยอด มันก็เริ่มขยายตัวออก แต่ก็ยังคงพุ่งตรงไภปข้างหน้าโดยไม่เฉไฉ
ณ ที่ใดก็ตามที่ลำแสงมารสีดำพาดผ่าน ทุกสรรพสิ่งล้วนแหลกสลาย ะรึฉยฏตฒชพื้นดินถูกกรีดเป็นร่องลึกกว้างหลายสิบจั้ง แม้แต่ตำหนักย่อยที่ได้รับการคุ้มครองโดยจิ้นจื้อของถ้ำวสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นารี ก็ยังกลายเป็นผุยผงในพริบตา ฟรึไม่อาจต้านทานได้แม้แต่น้อย!
การปลดปล่อยพหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาลังงานระดับสูงเป็นพิเศษ ทำให้เกิดคลื่นกระแทกที่รุนแรงอย่างที่สุดฝผฐหะโสฒ
เหล่าผู้ฝึกตนและอสูรที่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ เมื่อไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกกระแทกจนกระเด็นออกไปในระดับที่แตกต่างกัน
ในชั่วใฎฐยนผโืยพริบตา ลำแสงมารสีดำก็มาีขาญถึงศิลาสกัดมังกร และในเวลานี้มันก็ขยายขนาดจนมีเส้นผ่านศูนย์กลางถึงสิบจั้งแล้ว
ศิลาสกัดมังกรนี้ก็สมชื่อจริงๆ เมื่อลำแสงมารสีดำพุ่งเข้ามาใกล้ หัวมังกรบนนฑณใตืหขธูปั้นก็บิดตัว พร้อมกับคำรามลั่นและระเบิดแสงสีทองไร้ที่สิ้นสุดออกมาต่อต้าน
ชั่วขณะหนึ่ง ลำแสงมารสีดำถูกสกัดกั้นไว้ ลำแสงอนุภาคมารที่แตกกระจายออกไปก็เริ่มอาละวาดไปทั่วถ้ำวารีไท่ผิง ไม่ว่าจะพุ่งชนหรือเฉียดผ่านถดยบทน สิ่งใดก็ตามที่ถูกสัมผัสล้วนต้องพบกหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาับจุดจบอันพินาศย่อยยับ
ทันใดนั้น บรรดาผู้ฝึกตนและอสูรที่เดิมทีรผรีบเร่งมุ่งหน้ามายังที่แห่งนี้ ต่างก็หวาดกลัวจนหัวหด พากันหลบหลีกลำแสงอนุเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงภาคมารที่กวาดล้างอย่างไร้ทิศทางอย่างบ้าคลั่ง
ลั่วหงมีพลังเงฮษฉียนคุนคุ้มกาย ลำแสงอนุภาคมารที่กระจายตัวออกไปจนอานุภาพลดลงหลายสิบเท่า ไม่สามารถทำอภมเันตรายเขาได้ ในเวลานี้เขาจึงดูเยือกเย็นเป็นอย่างยิ่ง
"อนุภาควิญญาณมั่นคง อนุภาคมารรุนแรง ผู้ที่มั่นคงจะรวมตัว ลรดโจขผู้ที่รุนแรงจะระเบิด ผู้ที่มั่นคงจะยิ่งมั่นคง ผู้ที่รุนแรงจะยิ่งรุนแรง แม้จะเป็นเส้นทางที่แตกต่างกันสองสาย แต่เมื่อฝึกฝนไปจนถึงจุดสูงสุด ก็ล้วนสามารถสั่นสะเทือนได้ทั้งสามภพ!"
เมื่อมองดูอานุภาพทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวของหอกแสงอนุภาคมาร ลั่วหงก็พยักหน้าด้วยความชื่นชม
ยังไม่ทันสิ้นเสียง บนศิลาสกัดมังกรก็ปรากฏรอยร้าวขึ้นหลายแห่ง แสงสีทองที่พวยพุ่งออกมาก็ลดลงทันที
ในพริบตาที่ความสมดุลซึ่งพยายามรักษากันอย่างยากลำบากถูกทำลายลงก ลำแสงมารสีดำก็ทะลวงผ่านแสงสีทอง แล้วกระแทกเข้ากับศิลาสกัดมังกรอย่างจัง
ในเวลานี้สภาพของศิลาสกัดมังกรก็ไม่ได้ดีไปกว่าตำหนักย่อยตามรายทางเลย ภายใต้การชะล้างของอนุภาคมารที่มีพลังงานสูงและมีความเร็วสูงเป็นพิเศษสฑ มันก็ระเหยหายไปในพริบตา
ลำแสงมารสีดำทะลวงเข้าไปในท้องภูเขาทันที และพุ่งตรงไปยังผนังมิติของถ้ำวารีโดยไม่มีอะไรขวาโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์งกั้นอีกต่อไป
และยิ่งพุ่งลึกเข้าไป เมื่อลำแสงมารสีดำขยายตัวมากขึ้น ความเสียหายที่มันสร้างใดืณนคฒซห้กับถ้ำวารีก็ยิ่งมหาศาล
"อ๊าก! ข้าเจ็บจะตายอยเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงู่แล้ว!!!"
ในจังหวะที่อานุภาพของหอกแสงอนุภาคมาอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับรกำลังจะหมดลงอมวแษืรลช เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดอันหนักหน่วงก็ดังก้องไปทั่วทั้งถ้ำวารี
ทุกคนล้อ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับวนคุ้นเคยกับเสียงนี้เป็นอย่างดีทแจ มันคือเสียงของวิญญาณสระนั่นเอง!
"แย่แล้ว ปลุกวิญญาณสระให้คมนิบตื่นขึ้นมาจนได้!"
ทันทีที่ได้ยินเสียง ลั่วหงก็พุ่งทะยานเข้าไปในช่อเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงงโหว่ของหน้าผาที่ถูกหอกแสงอนุภาคมารเจาะทะลุ
คราวนี้ ม่านแสงสีฟ้าที่เคยดีดหนูวิญญาณรู้แจ้งออกมาไม่ได้ปรากฏขึ้นอีก เห็นได้ชัดว่ามันก็ถูกทำลายไปพร้อมกันแล้ว
แม้พื้นที่ด้านหลังหโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์น้าผาจะว่างเปล่าไร้สิ่งใด ลแถษทผืภภฟแต่ความผันผวนของมิติที่แปลกประหลาดบางอย่าง ก็ดึงดูดความสนใจของลั่วหงได้
----------ิ