บทที่ 105: เผ่าเนปจูน (ฟรี)

เผ่าเนปจูน?

เมื่อได้ยินชิงไต้แนะนำ เย่โม่ก็หันไปมองผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนทั้งสามคนอย่างจริงจังเสียที

ผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนเป็นหนึ่งในเผ่าพันธุ์ต่างดาวที่ตัวสูงที่สุดเท่าที่เย่โม่เคยเห็นมา

ผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนทั้งสามคนมีความสูงเฉลี่ยมากกว่าสิบสองเมตร! เทียบได้กับตึกสามชั้นเลยทีเดียว!

รูปลักษณ์ของพวกเขาก็แปลกประหลาดมากเช่นกัน

ท่อนล่างดูคล้ายมนุษย์ แต่ท่อนบนกลับเหมือนเอาสิ่งมีชีวิตในทะเลหลายชนิดมาปะติดปะต่อรวมกัน

ผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งมีศีรษะเหมือนช้าง รอบลำคองอกหนวดคล้ายปลาหมึก ตัวเป็นสีม่วง และบนผิวหนังมีลวดลายเหมือนปลาไหล

อีกคนหนึ่งมีศีรษะเหมือนปลาไหลหมาป่า ดวงตาดำมืดดูดุร้าย

ส่วนคนสุดท้ายดูเหมือนตะพาบยักษ์ แบกกระดองเต่าหนักอึ้งไว้บนหลัง และทั้งตัวเป็นสีดำสนิท

เย่โม่ถอนหายใจ

ในยุคหายนะแห่งจักรวาลนี้ สามารถพบเจอผู้เชี่ยวชาญหน้าตาประหลาดได้ทุกรูปแบบจริง ๆ

ผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนทั้งสามคนนี้ทำให้ความเข้าใจของเย่โม่เกี่ยวกับรูปลักษณ์ของเผ่าพันธุ์ดาวที่ถูกพระเจ้าทอดทิ้งถูกรีเฟรชอีกครั้ง

ก่อนที่เย่โม่จะได้พูดอะไร ผู้เชี่ยวชาญหัวช้างคอหนวดปลาหมึกก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน

“คาไรลี่ นี่คือผู้ว่าจ้างที่เธอพูดถึงเหรอ?”

เซี่ยงปา ผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนชี้มาที่เย่โม่แล้วถาม

คาไรลี่ได้ยินน้ำเสียงไม่เป็นมิตรของเซี่ยงปา รวมถึงท่าทีเสียมารยาทที่มีต่อเย่โม่

เธอจึงมองอีกฝ่ายอย่างไม่พอใจ

“เซี่ยงปา ฉันแนะนำให้นายให้เกียรติกว่านี้หน่อย ที่นี่ไม่ใช่ดาวเนปจูนของนาย!”

“เย่โม่เป็นเพื่อนคนสำคัญที่สุดของฉัน ถ้านายกล้าทำอะไรเกินเลย อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!”

เย่โม่ “???”

เขามองออกว่าหมาป่าสาวอย่างคาไรลี่กับเซี่ยงปาเผ่าเนปจูนคนนี้ความสัมพันธ์ไม่ค่อยดี

แต่ดูเหมือนว่าเผ่าเนปจูนพวกนี้ก็คาไรลี่เป็นคนพามาเหมือนกัน

หรือเบื้องหลังจะมีเรื่องอะไรอยู่?

เมื่อเห็นสีหน้าสงสัยของเย่โม่ ชิงไต้ก็ดึงเขาเข้ามาแล้วกระซิบเบา ๆ

“ผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนทั้งสามคนนี้อยู่ในอีกองค์กรระดับดวงดาวหนึ่งที่ชื่อว่า ‘พันธมิตรทะเลลึก’ ซึ่งเคยมีเรื่องบาดหมางกับองค์กรของลูกพี่ลูกน้องฉันมาก่อน!”

“ในสถานการณ์แบบนี้ ถ้ามีความขัดแย้งกันมาก่อน ทั้งสองฝ่ายก็ไม่มีทางให้หน้ากันหรอก! ในจักรวาลนี้ก็เป็นแบบนี้แหละ ถ้าคุณอ่อนข้อ อีกฝ่ายก็จะได้คืบเอาศอก ถ้าอยากได้ผลประโยชน์มากกว่า ก็ต้องทำตัวให้แข็งแกร่ง!”

“เย่โม่ ก่อนหน้านี้คุณไม่ได้ให้ฉันสืบเรื่องต้นกำเนิดความหนาวเย็นสุดขั้วเหรอ? ฉันเลยไปขอให้ลูกพี่ลูกน้องช่วย แล้วสุดท้ายก็เจอเผ่าเนปจูน!”

เย่โม่เข้าใจแล้ว ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

พอมองไปที่เผ่าเนปจูนทั้งสามคน เย่โม่ก็รู้สึกอยู่ตลอดว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ราวกับว่าพวกเขากำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่

“แหล่งข่าวเชื่อถือได้ไหม?” เย่โม่ถามเพิ่มอีกข้อหนึ่ง

ชิงไต้ตอบทันที “เชื่อถือได้แน่นอน!”

“ก่อนจะยืนยันว่าเผ่าเนปจูนมีต้นกำเนิดความหนาวเย็นสุดขั้วหรือเปล่า พวกเรายังไปสอบถามเผ่าพันธุ์ดาวหลายเผ่าที่เคยติดต่อค้าขายกับเผ่าเนปจูนมาแล้วด้วย พวกนั้นก็ยืนยันเหมือนกันว่าเผ่าเนปจูนเคยเผชิญ ‘หายนะความหนาวเย็นสุดขั้ว’ ในหายนะรอบที่แปด และภายหลังก็ผ่านมันไปได้อย่างปลอดภัย!”

“ข้อมูลนี้มีความเป็นไปได้สูงมากว่าเป็นความจริง!”

เย่โม่พยักหน้า

พอได้ยินชิงไต้พูดแบบนี้ เขาก็วางใจลงได้

ด้านคาไรลี่กับเซี่ยงปายังคงเถียงกันไม่หยุดเพราะเรื่องเก่าเล็ก ๆ น้อย ๆ แทบจะถกแขนเสื้อเข้าตีกันอยู่แล้ว

เย่โม่จึงแยกทั้งสองคนออก

“พวกเรามาทำธุรกิจ ไม่ได้มาทะเลาะกัน!” เย่โม่พูดกับคาไรลี่

เมื่อครู่ยังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ วินาทีต่อมาเธอกลับเชื่องทันที พยักหน้าอย่างว่าง่ายแล้วพูดว่า

“ฉันจะฟังคุณ!”

การเปลี่ยนไปของคาไรลี่ทำให้ผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนทั้งสามคนอึ้งไปเลย

“ให้ตายสิ! เมื่อกี้ฉันเห็นอะไรน่ะ?”

“นี่ใช่หมาป่าสาวจอมอวดดีและดุร้ายที่ฉันรู้จักจริงเหรอ?”

“อะไรกันที่ทำให้หมาป่าป่าน้อยตัวนี้เชื่องได้ขนาดนี้ มันไม่สมเหตุสมผลเลย!”

คาไรลี่กลอกตาใส่ผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนทั้งสามคน

พวกบ้านนอกพวกนี้ ไม่มีทางเข้าใจหรอก!

คุณนายคนนี้ก็แค่ชอบเย่โม่ที่ทั้งรวยทั้งเก่งเท่านั้นเอง!

พักเรื่องนั้นไว้ก่อน เซี่ยงปาหัวเราะเยาะแล้วพูดว่า

“นายคือผู้ว่าจ้างที่คาไรลี่พูดถึงสินะ?”

“คาไรลี่บอกว่าคุณต้องการต้นกำเนิดความหนาวเย็นสุดขั้ว!”

“แต่คุณก็น่าจะรู้อยู่แล้วว่าต้นกำเนิดความหนาวเย็นสุดขั้วถือกำเนิดขึ้นจากแกนดวงดาว และมีเพียงเผ่าพันธุ์ดาวที่เคยผ่านหายนะความหนาวเย็นสุดขั้วเท่านั้นถึงจะมีโอกาสได้รับมัน! มันล้ำค่ามาก!”

“ต่อให้เป็นเผ่าพันธุ์พี่น้องกัน ด้วยความล้ำค่าของต้นกำเนิดความหนาวเย็นสุดขั้ว ก็ไม่มีทางยกให้ฟรี ๆ!”

“ราคาสูงมาก ฉันก็แค่ไม่รู้ว่าคุณจะจ่ายไหวหรือเปล่า!”

“ราคาไม่ใช่ปัญหา! นายเสนอมาได้เลย!” ก็แค่เรื่องเงิน เย่โม่มีของสิ่งนี้มากที่สุด

เมื่อเห็นว่าเย่โม่ใจกว้างขนาดนี้ เซี่ยงปาเองก็ชะงักไปเหมือนกัน

เด็กคนนี้พูดใหญ่โตขนาดนี้เลยเหรอ?

ถึงกับให้เขาเสนอราคามาได้เลย ไม่ต้องต่อรองด้วย?

เซี่ยงปาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะชูมือขึ้นห้านิ้ว

เขาพูดว่า “ฉันต้องการเหรียญวันสิ้นโลกห้าล้านล้านเหรียญ!”

ราคาที่เซี่ยงปาเสนอไม่ได้ทำให้เย่โม่สะเทือนใจ แต่กลับทำให้คาไรลี่ระเบิดทันที

“ห้าล้านล้านเหรียญวันสิ้นโลก? บ้านนายเปิดโรงพิมพ์เหรียญวันสิ้นโลกอยู่หรือไง จะได้พิมพ์ออกมาเมื่อไหร่ก็ได้แบบนั้น!”

“เหรียญวันสิ้นโลกห้าล้านล้านเหรียญมากพอจะซื้อเผ่าพันธุ์ดาวทรัพยากรขนาดกลางได้ทั้งเผ่า! ต้นกำเนิดความหนาวเย็นสุดขั้วหายากก็จริง แต่ห้าล้านล้านเหรียญวันสิ้นโลกก็คือสูงสุดแล้ว นายจะกินหัวคิวเกินไปไหม อยู่ ๆ ก็ขึ้นราคาทีเดียวเป็นร้อยเท่า?”

“อย่าทำเกินไปนัก!”

เซี่ยงปาผิวปากแล้วหัวเราะเยาะ “ขอโทษนะหมาป่าสาว ตอนนี้เป็นตลาดของผู้ขาย! ฉันเป็นคนตั้งราคา ถ้าคิดว่ารับได้ก็ซื้อ ถ้าไม่รับก็แยกย้าย ไม่มีใครบังคับให้พวกเธอต้องซื้อขาย!”

จากนั้นเซี่ยงปาก็มองไปที่เย่โม่แล้วหัวเราะเยาะต่อ “ถ้าจ่ายราคาไม่ไหว ก็อย่าพูดใหญ่โตทำเป็นรวย!”

“ฉันมีเงิน! แต่ฉันไม่อยากให้!” เย่โม่ไม่โกรธเลย

ด้วยพลังของเขา ผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนทั้งสามคนนี้ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับเขาแม้แต่นิดเดียว

พวกมันยังไม่มีคุณสมบัติพอจะทำให้เย่โม่โกรธได้

พอได้ยินเย่โม่พูดว่า ‘ฉันมี แต่ไม่อยากให้’ ผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนทั้งสามคนก็หัวเราะลั่นขึ้นมาทันที

ถ้าไม่มี ก็คือไม่มี

แต่กลับพูดว่ามี เพียงแต่ไม่อยากให้

นี่มันรักษาหน้าจนลำบากตัวเองชัด ๆ!

ความจริงเมื่อครู่พวกเขาใช้เวทตรวจจับสำรวจข้อมูลของเย่โม่ไปแล้ว

เด็กคนนี้มาจากเผ่าพันธุ์ดาวที่ชื่อว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์

และเผ่าพันธุ์มนุษย์นั้นก็เพิ่งผ่านหายนะมาแค่สี่รอบ

ผู้เชี่ยวชาญที่เพิ่งผ่านหายนะมาแค่สี่รอบจะมีทรัพย์สินอะไรได้มากแค่ไหน?

ตลกสิ้นดี!

แต่หลังจากนั้น ดวงตาของผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนทั้งสามคนก็แทบถูกเซ็ตชุดหายนะระดับ A หลายพันชุดที่เย่โม่หยิบออกมาอย่างสบาย ๆ ทำให้พร่าไปหมด

เซ็ตชุดหายนะระดับ A คุณภาพสูงสุด หลายพันชุด!

“ฉันไม่อยากใช้เหรียญวันสิ้นโลก!”

“แต่ฉันสามารถใช้เซ็ตชุดหายนะระดับ A จำนวนห้าพันชุดเป็นค่าตอบแทนได้!”

เย่โม่ยังมีประโยชน์ต้องใช้เหรียญวันสิ้นโลก

เพราะเขานี่แหละคือคนที่ปล้นเหรียญวันสิ้นโลกมาหนึ่งร้อยล้านล้านเหรียญจากเผ่าพันธุ์ดาวโลหิตเหล็ก

ส่วนเซ็ตชุดหายนะระดับ A พวกนี้ เย่โม่มีเยอะเกินไปแล้วจริง ๆ

ในคลังมีของพวกนี้กองอยู่เป็นพันล้านชุด

ตอนนี้จึงเหมาะพอดีที่จะระบายสต๊อกสักหน่อย

“ห้าพันชุด!”

ผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนทั้งสามคนร้องออกมาพร้อมกัน ท่าทางเหมือนไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน

เด็กคนนี้หยิบเซ็ตชุดหายนะระดับ A ออกมาทีเดียวห้าพันชุดอย่างง่ายดาย

จำนวนนี้มากกว่าจำนวนชุดหายนะทั้งหมดที่เผ่าเนปจูนของพวกเขาเคยได้รับมาจนถึงตอนนี้รวมกันเสียอีก!

โอ้พระเจ้า!

เด็กคนนี้เปิดโรงงานผลิตชุดหายนะอยู่หรือไง?

ถึงได้หยิบชุดหายนะออกมาห้าพันชุดแบบสบาย ๆ!

ชิงไต้กับคาไรลี่เองก็ตาโตเหมือนกัน

พวกเธอรู้ว่าเย่โม่รวยมาก แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะรวยได้ถึงขนาดนี้!

แค่โบกมือเบา ๆ ชุดหายนะที่หยิบออกมาก็เป็นหลักพันแล้ว!

“ชุดหายนะพวกนี้ พอไหม?” เย่โม่ถาม

เซี่ยงปาเปลี่ยนท่าทีหยิ่งยโสทันที แล้วพูดด้วยท่าทางประจบ “พอ พอแน่นอน!”

เซ็ตชุดหายนะระดับ A คุณภาพสูงสุดห้าพันชุด ถ้าขายตามราคาตลาดตอนนี้ อย่างน้อยก็ได้ห้าล้านล้าน

การที่เย่โม่ใช้เซ็ตชุดหายนะห้าพันชุดนี้เป็นค่าตอบแทน หมายความว่าพวกเขาได้กำไรมหาศาล!

แต่แล้วเซี่ยงปาก็พูดกับเย่โม่ต่อว่า

“ผู้เชี่ยวชาญเผ่าพันธุ์มนุษย์ท่านนี้ ราคาที่คุณเสนอมาเพียงพอแน่นอน!”

“อย่างไรก็ตาม ของอย่างต้นกำเนิดความหนาวเย็นสุดขั้วนั้นถูกเก็บรักษาไว้อย่างปลอดภัยบนดาวของพวกเรา ส่วนการซื้อขายก็จำเป็นต้องได้รับความเห็นชอบจากราชาของพวกเราเป็นการส่วนตัว!”

“ถ้าคุณไม่ถือสา พวกเราสามคนยินดีทำหน้าที่เป็นคนนำทาง พาคุณไปยังดาวของพวกเราเพื่อเข้าพบราชา! ถึงตอนนั้นขอแค่ค่าพาคุณไปเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็พอ!”

ฟังจากสิ่งที่เซี่ยงปาพูด ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่มีอำนาจตัดสินใจเรื่องการค้า

ก็สมเหตุสมผล ต้นกำเนิดความหนาวเย็นสุดขั้วเป็นสมบัติของทั้งเผ่าพันธุ์ดาว ไม่ใช่สิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญสามคนนี้จะตัดสินใจขายได้เอง

แต่เย่โม่ยังคงรู้สึกว่าการกระทำของผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนทั้งสามคนแปลก ๆ อยู่ดี

“ไปดาวของพวกนายก็ได้ นำทางมา! ถ้าการค้าสำเร็จ ฉันจะให้รางวัลเพิ่มอีกก้อน!”

“แต่ฉันขอเตือนพวกนายไว้ก่อน อย่าเล่นลูกไม้ ไม่งั้นจะมีคนตาย!”

เย่โม่ยิ้มแล้วเตือนพวกมัน

น่าเสียดายที่คำพูดของเย่โม่ถูกผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนทั้งสามคนเมินอย่างสิ้นเชิง

จะมีคนตายงั้นเหรอ?

แน่นอนว่าต้องมีคนตาย!

ขอแค่เด็กคนนี้ตามพวกมันไปถึงเผ่าเนปจูน นั่นก็จะเป็นเขตแดนของเผ่าเนปจูนแล้ว

ถึงตอนนั้นจะจัดการเย่โม่ยังไงก็ขึ้นอยู่กับพวกมัน!

ผู้เชี่ยวชาญเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่สามารถหยิบเซ็ตชุดหายนะระดับ A ออกมาห้าพันชุดได้อย่างสบาย ๆ แบบนี้ แปลว่าทรัพย์สินที่มีอยู่จะต้องมากกว่าตัวเลขนี้แน่นอน!

นี่คือแกะอ้วนตัวใหญ่! ปล่อยให้หนีไปไม่ได้เด็ดขาด!

เห็นชัดว่าเด็กคนนี้ไม่รู้ถึงอันตรายของจักรวาล ถึงเวลาสั่งสอนสักหน่อยแล้ว

เย่โม่ตอบตกลงอย่างง่ายดาย ส่วนผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนทั้งสามคนก็ดีใจมากเช่นกัน

ไม่เสียเวลาพูดให้มากความอีก

สิ่งเดียวที่ทำให้เซี่ยงปาสงสัยก็คือ คาไรลี่ หมาป่าสาวคนนั้นกำลังมองเขาด้วยแววตาสมน้ำหน้า

เด็กสาวคนนั้นหมายความว่ายังไง?

เซี่ยงปากับผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนคนอื่น ๆ พาเย่โม่ไปยังประตูวาร์ปเฉพาะจุดแห่งหนึ่ง

“อีกด้านของประตูวาร์ปกาลอวกาศนี้ก็คือเผ่าเนปจูนของพวกเรา แขกเผ่าพันธุ์มนุษย์ เชิญ!” เซี่ยงปาผายมือเชิญให้เย่โม่เข้าไปก่อน

ไม่ได้เป็นเพราะความสุภาพ แต่เป็นเพราะเซี่ยงปากลัวว่าเย่โม่จะหนี

เย่โม่ไม่ได้แสดงปฏิกิริยาอะไร เพียงพาสาวต่างดาวสองคนเดินเข้าสู่ประตูวาร์ปสีเงินหมุนวนตรง ๆ

เมื่อเห็นเงาร่างทั้งสามหายไป ผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนทั้งสามคนก็ดีใจจนแทบกระโดด

เซี่ยงปากำหมัดแล้วพูดอย่างตื่นเต้น “ยอดเยี่ยม! เด็กนั่นเข้าไปแล้ว!”

“พวกนายแจ้งพรรคพวกฝั่งโน้นไว้แล้วใช่ไหม? บอกให้เตรียมตัวให้พร้อม นี่เป็นปลาตัวใหญ่!”

ลูกน้องคนหนึ่งตอบทันที “วางใจได้เลย พี่ใหญ่เซี่ยงปา! พวกเราแจ้งไปแล้ว!”

“นี่เป็นปลาตัวใหญ่! ถึงขั้นทำให้ราชาต้องตื่นตัว!”

“ถ้าครั้งนี้พวกเราทำสำเร็จ ใครจะรู้ ราชาอาจจะพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้พวกเราเป็นเจ้าเมืองเลยก็ได้!”

เซี่ยงปาหัวเราะเยาะอย่างดูถูก

“ผู้เชี่ยวชาญเผ่าพันธุ์ต่างดาวนี่หลอกง่ายจริง ๆ! หรือพวกมันไม่รู้ว่าเผ่าเนปจูนของพวกเราเริ่มต้นมาจากการปล้นสะดม?”

“พวกเราหลอกเผ่าพันธุ์ต่างดาวที่อยากได้ของถูกให้มาที่ดาวของเรา แล้วก็ปล้นพวกมันจนเกลี้ยง!”

“ครั้งนี้พวกเราจะต้องมอบความเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ให้เผ่าพันธุ์มนุษย์นี้แน่นอน!”

เซี่ยงปาวาดภาพอนาคตอันงดงามเอาไว้ในใจ หลังงานนี้เสร็จ เขาจะต้องได้ส่วนแบ่งก้อนโตแน่

เซี่ยงปารอไม่ไหวแล้ว จึงพาลูกน้องทั้งสองกลับไปยังเผ่าเนปจูนทันที

แต่ทันทีที่พวกมันเดินผ่านอุโมงค์มิติไป พวกมันก็ได้เห็นภาพที่น่าตกตะลึง

เย่โม่กับสาวต่างดาวสองคนยืนอยู่บนเกาะลอยฟ้าแห่งหนึ่ง รอให้พวกมันทั้งสามมาถึง

ตอนนั้นเอง เซี่ยงปาก็สับสน

ที่นี่คือดาวเนปจูน ซึ่งเต็มไปด้วยมหาสมุทรกว้างใหญ่

เขาอยู่มานานขนาดนี้ก็ไม่เคยเห็นเกาะลอยฟ้าบนดาวเนปจูนมาก่อนเลย

เกาะลอยฟ้านี้โผล่มาจากไหน?

แต่พอเซี่ยงปามองให้ชัด เขาก็แทบสะดุ้งโหยง เพราะนี่ไม่ใช่เกาะลอยฟ้าอะไรทั้งนั้น แต่มันคือเกาะศพลอยฟ้าที่เกิดจากร่างของผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนหลายพันคนกองทับกันต่างหาก!

ก่อนที่เซี่ยงปาและผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนคนอื่น ๆ จะทันได้ตกใจ เย่โม่ก็อธิบายว่า

“ทันทีที่ฉันมาถึง เจ้าพวกนี้ก็พุ่งใส่ฉันเหมือนคนบ้า ตะโกนอะไรไม่รู้ให้ฉันคุกเข่ารอความตาย!”

“เพื่อป้องกันตัว ฉันก็เลยไม่มีทางเลือกนอกจากต้องฆ่าพวกมัน!”

“ฆ่าคนทันทีที่เห็นหน้า แบบนี้พวกมันคงติดโรคหายนะอะไรสักอย่าง คล้ายไวรัสซอมบี้แน่ ฉันจัดการให้พวกนายแล้ว ไม่ต้องขอบคุณหรอก แค่เก็บความซาบซึ้งนี้ไว้ลึก ๆ ในใจก็พอ!”

ขอบคุณงั้นเหรอ?

ขอบคุณเรื่องบ้าอะไร?!

ต่อให้เป็นคนโง่ ตอนนี้ก็น่าจะเข้าใจแล้วว่าทำไมเย่โม่ถึงสงบนิ่งขนาดนี้ และตอบตกลงมาดาวเนปจูนอย่างง่ายดาย

ที่แท้เขาก็มีของเหมือนกัน!

เผ่าเนปจูนหลายพันคน แม้แต่โอกาสจะผายลมก็ยังไม่มี ก็ถูกกวาดเรียบหมดแล้ว?!

เซี่ยงปาเข้าใจแล้ว

พวกมันคิดว่าตัวเองกำลังตกปลา แต่กลับไปเกี่ยวฉลามเข้ามาแทน!

“ฮือ ๆ ๆ พวกนายตายอนาถเกินไปแล้ว!”

“พวกนี้คือน้องชายของฉัน คือพวกเดียวกับฉัน! นายใจดำเกินไปแล้ว ถึงกับฆ่าพวกมันหมดแบบนี้!”

เมื่อเห็นท่าทีเศร้าสร้อยของเซี่ยงปา เย่โม่ก็แค่นเสียง “ทำไม? นายอยากล้างแค้นให้พวกมันเหรอ?”

ก่อนมาถึง เย่โม่ก็เตือนเซี่ยงปาไปแล้วว่าอย่าเล่นลูกไม้!

ผู้เชี่ยวชาญเผ่าเนปจูนพวกนี้ดันโง่เข้ามาหาเรื่องเขาเอง แบบนี้ก็โทษใครไม่ได้

ตายก็ตายไป!

แต่คำตอบของเซี่ยงปากลับทำให้เย่โม่ประหลาดใจมาก

“ล้างแค้น? จะล้างแค้นอะไร?”

เซี่ยงปาปาดน้ำตาออกไปสองสามหยด

“นายฆ่าพวกเดียวกับฉัน! ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร เรื่องนี้ปล่อยผ่านไปแบบนี้ไม่ได้ นายต้องรับผิดชอบ!”

“ไม่ต้องพูดไร้สาระแล้ว นายต้องจ่ายเพิ่ม!”

เย่โม่ “????”

เมื่อกี้ยังเสียใจแทบตายกับการตายของพวกเดียวกันอยู่เลย วินาทีต่อมากลับมาเรียกเงินเพิ่มแล้ว

ตรรกะความคิดของหมอนี่ประหลาดขนาดนี้เลยเหรอ?

นายโดน ‘ผีเพิ่มเงิน’ สิงอยู่หรือไง?

แต่เรื่องนี้ก็ยืนยันความคิดของเย่โม่ได้เหมือนกัน

อย่างที่เย่โม่เคยรู้มาก่อนแล้วว่า เผ่าพันธุ์ดาวที่ถูกพระเจ้าทอดทิ้งแต่ละเผ่าล้วนมีค่านิยมและนิสัยเฉพาะของตัวเอง

ความคิดของพวกมันไม่สามารถใช้ตรรกะแบบมนุษย์ปกติมาวัดได้เลย

พวกเดียวกันตาย เซี่ยงปาเสียใจจริงเหรอ? ไม่เลย สักนิดก็ไม่มี!

……………