บทที่ 119 - ลูกแก้วมังกรซูเปอร์สี่ลูก
บทที่ 119 - ลูกแก้วมังกรซูเปอร์สี่ลูก
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 119 - ลูกแก้วมังกรซูเปอร์สี่ลูก
วันหนึ่ง ณ บนดาวเคราะห์ที่แห้งแล้งขนาดใหญ่ แสงจากการระเบิดยังคงปะทุออกมาพร้อมกับเปลวไฟที่พวยพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าจากบนพื้นผิวของดาวเคราะห์
ร่างหนึ่งราวกับปีศาจจากขุมนรกกำลังไล่สังหารผู้คนบนดาวอย่างไม่เลือกหน้า
“สัตว์ประหลาด สัตว์ประหลาดชัด!”
“ไม่มีใครหยุดเขาได้แล้วหรือ?”
“ราชาล่ะ…กำลังเสริมของราชาคูลเลอร์ล่ะ? เขาทอดทิ้งเราไปแล้วเหรอ?”
ตู้ม!
ตู้ม!
หลังจากที่ลูกบอลพลังงานสีเขียวตกลงมาราวกับฝนจากท้องฟ้า เสียงคร่ำครวญทั้งหมดบนดาวก็ได้หายไปอย่างสมบูรณ์
ลูกบอลพลังงานสีเขียวระเบิดออกมาเหมือนดอกไม้ไฟ ทำลายสิ่งปลูกสร้างที่คนบนดาวสร้างขึ้นทั้งหมด โดยไม่เหลืออะไรทิ้งไว้เลย
เมื่อดาวทั้งใบเงียบงันลงไป หลินเฉินก็หยุดชั่วขณะหนึ่ง หลังจากแน่ใจว่าเขาไม่สามารถรับรู้ออร่าของใครได้แล้ว เขาก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้า พุ่งออกมาจากชั้นบรรยากาศบางๆ ของดาวเคราะห์พร้อมกับมองลงไปด้านล่าง จากนั้นจึงใช้วิชาพลังจิตกับดาวเคราะห์ดวงนี้
วิชาพลังจิตทำให้ดาวทั้งใบสั่นสะเทือนอย่างกะทันหัน
พื้นดินเริ่มแตกร้าวและพังทลายลง
เหนือดาวเคราะห์มียานอวกาศลอยอยู่บนท้องฟ้า ฮานาเซียและไทต์ที่กำลังมองดูสภาพของดาวเคราะห์ที่กำลังเปลี่ยนก็ตะโกนออกมา
"นั่นมันอะไรกันน่ะ?"
“มีบางอย่างอยู่ใต้พื้นดินด้วย!”
พวกนางทั้งสองมองด้วยความตกใจเมื่อเห็นดาวเคราะห์อาณานิคมที่เคยถูกเรียกว่าดาวเคราะห์คูลเลอร์ 89 ได้เปิดเผยโฉมหน้าที่แท้จริงที่มันซ่อนไว้มานานหลายสิบล้านปี
“มันคือลูกแก้วมังกร! ดาวเคราะห์ดวงนี้เป็นลูกแก้วมังกรซูเปอร์จริงๆ ด้วย!” ไทต์ตะโกนออกมา
ปรากฎว่าเมื่อพื้นดินแตกร้าว มันก็เผยให้เห็นพื้นผิวสีทองอีกชั้นหนึ่งที่อยู่ภายใน
โฉมหน้าที่แท้จริงของดาวเคราะห์ดวงนี้คือลูกแก้วมังกรซูเปอร์!
“นั่นมันลูกหกดาว! แสดงว่าตอนนี้เราก็เจอลูกแก้วมังกรซูเปอร์ทั้งหมดสามลูกแล้ว!” หลังจากยืนยันจำนวนดาวบนลูกแก้วมังกร ฮานาเซียก็กล่าวขึ้นมา
หลังจากเสียงตะโกนของนาง หลินเฉินก็บินไปที่ดาวเคราะห์อีกครั้ง เขาโบกมือและใส่ลูกแก้วหกดาวเข้าไปในพื้นที่ระบบของเขา
…
ในขณะเดียวกัน ที่ไหนสักแห่งในจักรวาล ณ ที่มั่นกองกำลังของคูลเลอร์
ทหารคนหนึ่งรีบวิ่งไปที่ห้อง แต่ในไม่ช้าก็ถูกขวางไว้โดยฝูงบินหุ้มเกราะคูลเลอร์สามคน
"หยุด! มีเรื่องอะไร?" เซาเซอร์ หัวหน้าฝูงบินหุ้มเกราะของคูลเลอร์เอ่ยถาม
“ท่านซัลซ่า! เราเพิ่งได้รับข่าวจากดาวเคราะห์คูลเลอร์ 89 ว่าพวกเขากำลังถูกโจมตีโดยซูเปอร์ไซย่า!” ทหารคนนั้นพูดด้วยความตื่นตระหนก
“ซูเปอร์ไซย่าหรือ? ดาวเคราะห์คูลเลอร์ 89 กับเขตอิทธิพลของชาวไซย่าอยู่คนละโยชน์เลยไม่ใช่เหรอ? ทำไมพวกเขาถึงโจมตีที่นั่นกัน? รายงานผิดพลาดหรือเปล่า?” เซาเซอร์ถามด้วยความสงสัย
แต่ทหารคนนั้นก็ตอบไปว่า “มันไม่ใช่ข้อผิดพลาดขอรับ คนบนดาวเคราะห์ 89 ได้ส่งรูปถ่ายมาด้วย และคอมพิวเตอร์ก็ยืนยันว่าอีกฝ่ายเป็นซูเปอร์ไซย่า!”
เซาเซอร์ขมวดคิ้วและโบกมือ “ตกลง ข้าจะรายงานเรื่องนี้ต่อราชา เจ้าไปได้แล้ว”
"แต่..."
“ตอนนี้ราชากำลังฝึกฝนอยู่ เจ้าอยากเป็นนวมให้เขางั้นหรือ?”
"ไม่ขอรับ ได้โปรดขอโทษให้ข้าด้วย..."
หลังจากที่ทหารผู้นั้นจากไป เนสที่ดูเหมือนกิ้งก่าก็ถามขึ้นมาว่า “ท่านเซาเซอร์ เราไม่จำเป็นต้องแจ้งให้นายท่านทราบจริงๆ หรือขอรับ?”
"ไม่ต้อง! นายท่านกำลังมาถึงช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดในการฝึกของเขาแล้ว เขาเองก็บอกตั้งแต่ก่อนหน้านี้ว่าหากไม่มีซูเปอร์ไซย่าบุกมาที่นี่ จงอย่ารบกวนเขาเด็ดขาด! หรือเจ้าอยากจะลองดู?" เซาเซอร์กล่าว
เนสส่ายศีรษะอย่างรวดเร็ว “ไม่ไม่ ข้าไม่กล้าหรอกขอรับ”
ไม่ไกลจากพวกเขา ในห้องฝึกซ้อมที่ได้รับการเสริมแกร่งเป็นพิเศษ ร่างกายของคูลเลอร์มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
“ข้าต้องก้าวข้ามขีดจำกัดของเผ่าปีศาจน้ำแข็ง! ข้าต้องการฝึกฝนด้วยร่างใหม่ที่แม้แต่พ่อของข้าก็ไม่เคยเชี่ยวชาญ!”
…
สามปีผ่านไป ไวเพียงพริบตา
ด้วยเคลื่อนย้ายพริบตาและยานอวกาศ ในที่สุดหลินเฉินก็รวบรวมลูกแก้วมังกรซูเปอร์ได้สี่ลูก หลังจากเดินทางเกือบครึ่งหนึ่งของจักรวาล
ลูกแก้วมังกรทั้งสี่นี้กระจัดกระจายอยู่ในเกือบทั่วทุกมุมของจักรวาล แม้จะมีเรดาร์ลูกแก้วมังกรและเคลื่อนย้ายพริบตา แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหาเจอ
หนึ่งในเหตุผลหลักคือ พวกมันไม่ได้ถูกใช้มาอย่างน้อย 10 ล้านปีแล้ว กระทั่งลูกแก้วมังกรซูเปอร์ลูกที่สองและลูกที่สามที่เขาพบก็แปรเปลี่ยนจนดูคล้ายดาวเคราะห์ไปแล้ว
ส่วนลูกแก้วมังกรหกดาวที่หลินเฉินพบ มันไม่เพียงแต่ดูคล้ายกับดาวเคราะห์เท่านั้น กระทั่งภายนอกก็มีอาณานิคมที่ผู้คนอาศัยอยู่ในนั้นด้วย
ถ้าไม่ใช่เพราะตรวจเช็คซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลินเฉินคงไม่คิดด้วยซ้ำว่ามันคือลูกแก้วมังกร
หลังจากได้รับลูกแก้วมังกรหกดาวสำเร็จ ลูกแก้วมังกรซูเปอร์ในจักรวาลที่ 7 ทั้งหมดก็ตกอยู่ในมือของเขาแล้ว
ตามความทรงจำของหลินเฉิน ลูกแก้วมังกรซูเปอร์กระจัดกระจายอยู่ในจักรวาลที่ 6 และจักรวาลที่ 7 จักรวาลที่เขาอยู่ในตอนนี้ควรเป็นจักรวาล 7 แต่เขาจำไม่ได้ว่าในฉบับงานดั้งเดิม มันมีกี่ลูกในจักรวาล 7
ซึ่งหลังจากไปมาทั่วทั้งจักรวาล เขาก็ไม่พบสัญญาณใดๆ เลยถึงลูกแก้วมังกร
“มีลูกแก้วมังกรเพียงสี่ลูกในจักรวาลที่ 7 สินะ? ถ้าอย่างนั้นที่เหลืออีกสามคงอยู่ในจักรวาลที่ 6 สินะ?” หลินเฉินพึมพำเสียงเบา
เมื่อเทียบกันแล้ว ทั้งไทต์และฮานาเซียดูตื่นเต้นกว่าเขามาก
“ในที่สุดเราก็จะไปยังจักรวาลที่ 6 สินะ? ฮ่าฮ่า ข้าสงสัยเหลือเกินว่าที่นั่นจะเป็นยังไง?”
“ฮันนาห์ จะมีชาวไซย่าอยู่ที่นั่นไหม ?”
“ก็น่าจะเป็นเช่นนั้นนิ ไม่ใช่หลินเฉินบอกว่าจักรวาลที่หกและเจ็ดเป็นจักรวาลคู่แฝดหรอกหรือ? ไม่เพียงแค่จะมีชาวไซย่าเท่านั้น แต่ชาวโลกก็น่าจะอยู่ที่นั่นด้วยใช่ไหม?”
เมื่อเทียบกับเหล่าสตรีทั้งสองที่กำลังตื่นเต้น หลินเฉินกลับไม่มีความสุขนัก
เเพราะจักรวาลที่ 6 นั้น หากไม่ใช่เพราะเรื่องลูกแก้วมังกร เขาก็ไม่อยากจะไปเยือนที่นั่นเลย
แชมป้าผู้เป็นเทพเจ้าแห่งการทำลายล้างของจักรวาลที่หกแตกต่างจากเทพเจ้าแห่งการทำลายล้างบีรุสที่ขี้เกียจ ตัวของเขามักจะตื่นขึ้นมาอยู่เสมอ
แม้ว่าพี่ชายฝาแฝดของบีรุสจะไม่ใช่เทพแห่งการทำลายล้างที่ขยันขันแข็ง แต่ถ้าแชมป้ารู้ว่าพวกเขากำลังจะไปจักรวาลที่ 6 เพื่อรวบรวมลูกแก้วมังกร ก็เป็นไปได้มากว่าจะมีบางอย่างที่อันตรายเกิดขึ้นแน่
หลินเฉินชำเลืองมองไปที่พื้นที่ระบบของเขา มันมีแคปซูลพกพาพิเศษอยู่ในนั้น
หากสิ่งที่เลวร้ายที่สุดเกิดขึ้น สิ่งที่อยู่ในแคปซูลพกพานี้คือไพ่ตายใบสุดท้ายของเขา
หวังว่าเขาคงจะไม่ต้องใช้มันนะ
.
เมื่อคิดได้เช่นนี้ หลินเฉินก็ทิ้งยานอวกาศไว้กับพวกนางทั้งสองคน หลังจากเตรียมการทุกอย่างแล้ว เขาก็เริ่มเคลื่อนย้ายพริบตาไปยังจักรวาลอื่นทันที
หลังจากแสงวาบชั่วครู่ ทันใดนั้นภาพเงาของทั้งสามคนก็พร่ามัวและในไม่ช้าพวกเขาก็หายไปจากอวกาศ
เมื่อพวกเขาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง พวกเขาทั้งสามก็ปรากฏตัวบนดาวเคราะห์ที่ไม่มีผู้ใดอาศัยอยู่
พวกเขานำยานอวกาศออกมาอย่างรวดเร็ว พวกเขาทั้งสามกลับไปที่ยานอวกาศ จากนั้นพวกเขาก็ใช้เครื่องบอกตำแหน่งจักรวาลบนยานทันที เพื่อยืนยันตำแหน่งของพวกเขา
เมื่อนางเห็นข้อความแจ้งบนหน้าจอว่าพวกเขาไม่สามารถตรวจสอบแผนที่จักรวาลได้ ไทต์ก็พูดออกมาด้วยความตื่นเต้น “ท่านหลินเฉิน เรามายังจักรวาลอื่นได้แล้ว! นี่สินะคือจักรวาลที่ 6!”