บทที่ 28: โอกาสข้ามกาลเวลามาถึงแล้ว... เหล่าเทพธิดาทั้งหลาย พี่ชายกำลังไปหาแล้วนะ!

ขณะที่เหล่าฮ่องเต้ในแต่ละยุคกำลังขะมักเขม้นกับการ "ก๊อปปี้" แผนที่ดินแดนประจิมที่เจียงไป๋วาดทิ้งไว้...

ณ พระราชวังเสียนหยาง มหาฉิน “เร็วเข้า! ตามช่างเขียนภาพมาให้หมด!” จิ๋นซีฮ่องเต้ ตะโกนลั่น แววตาเต็มไปด้วยความโลภระคนตื่นเต้นเมื่อเห็นอาณาเขตที่กว้างใหญ่ “เสด็จพ่อ... ให้ลูกช่วยวาดไหมเพคะ?” องค์หญิงอิงอินมั่น เสนอตัวพร้อมรอยยิ้ม “ดี! ใครวาดได้เร็วและแม่นยำที่สุด ข้าจะมีรางวัลอย่างงาม!”

ในขณะเดียวกัน ที่โลกปัจจุบัน... เจียงไป๋ กำลังนั่งหน้าเขียวอยู่ในห้องน้ำเพราะฤทธิ์แตงโมแช่เย็น!

【 ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้ปลดล็อกโหมดอัปเกรดใหม่: ระบบข้ามกาลเวลา! 】

【 โฮสต์ได้รับสิทธิ์ข้ามมิติ 4 ครั้ง (จาก 4 บทความที่เขียนจบ) ระยะเวลาพำนักคือ 1 วันในอดีต เท่ากับ 1 ชั่วโมงในโลกจริง! 】

【 รางวัลเพิ่มเติม: พื้นที่เก็บของระบบ ขนาด 2 ลูกบาศก์เมตร! 】

”

“หือ? ข้ามมิติรึ? 4 ครั้งรึ?” เจียงไป๋ตาโตเท่าไข่ห่าน อาการปวดท้องหายไปเป็นปลิดทิ้ง!

เขาไม่รอช้า รีบขี่จักรยานคู่ใจบึ่งไปซูเปอร์มาร์เก็ตทันที “ต้องหาของกำนัลไปฝากสาวๆ... เอ้ย เทพธิดาสักหน่อย!”

เขากวาดซื้อทุกอย่างที่ขวางหน้า:

เครื่องสำอางและของใช้สตรี: ลิปสติก, กระจกเงา และที่ขาดไม่ได้... "ผ้าอนามัย" (ของดีที่โลกอดีตไม่มีวันมี!)

อาวุธทางปัญญา: แผนที่โลกฉบับปัจจุบัน 8 ชุด (กะจะเอาไปแจกให้ฮ่องเต้ทุกยุคจนตาลุกวาว)

เสบียงเปลี่ยนโลก: บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป, โค้ก, สไปรท์ และเหล้าขาวเอ้อร์กัวโถว

เมล็ดพันธุ์พลิกแผ่นดิน: มันเทศ, พริกขี้หนู, มะเขือเทศ, ข้าวโพด (ถ้ามหาฉินมีพริกกิน ประวัติศาสตร์ต้องเปลี่ยนแน่!)

เจียงไป๋อาศัยจังหวะมุมอับสายตา กวาดของทั้งหมดเข้าสู่ System Space จนเกลี้ยง!

เมื่อกลับถึงบ้าน เจียงไป๋เปิดไดอารี่และเลื่อนเคอร์เซอร์ไปที่คำว่า "เดินทาง" หน้าต่างรายชื่อเทพธิดาปรากฏขึ้น: อิงอินมั่น, ไไช่เหวินจี, เตียวเสี้ยน, สองพี่น้องตระกูลเกี้ยว, ฮองเฮาจางซุน, บูเช็กเทียน, หลี่ชิงเจ้า...

“ไปหา 'พี่เจิ้ง' (จิ๋นซี) ก่อนดีกว่า ฝากของให้ลูกสาวท่านด้วย!”

เขากดไปที่ชื่อของ องค์หญิงอิงอินมั่น

ทันใดนั้นเอง! หลุมดำทรงพลัง ปรากฏขึ้นเหนือหน้ากระดาษไดอารี่ มันหมุนวนอย่างรวดเร็วและสร้างแรงดึงดูดมหาศาลจนร่างของเจียงไป๋ถูกสูบหายเข้าไปในพริบตา!

ณ พระราชวังเสียนหยาง (2,200 กว่าปีก่อน)

จิ๋นซีฮ่องเต้, หลี่ซือ, ฝูซู และอิงอินมั่น กำลังถือพู่กันเตรียมจะวาดภาพบนผนังกันอย่างเคร่งเครียด

พรึ่บ!

จู่ๆ อากาศกลางห้องก็บิดเบี้ยว วงโคจรสีดำสนิทขยายตัวออก พร้อมกับร่างของชายหนุ่มในชุดแปลกตา (เสื้อยืดกางเกงยีนส์) ร่วงตุ๊บลงมากลางโต๊ะเสวย!

“โอ๊ย! ก้นข้า!” เจียงไป๋ร้องลั่นพลางคลำก้น

ทุกสายตาในตำหนักจ้องมองเขาเป็นจุดเดียว... จิ๋นซีฮ่องเต้ ถึงกับทำพู่กันหลุดมือ “เจ้า... เจ้าเป็นใคร? หรือว่าเจ้าคือ...!”

“เอ่อ... พี่เจิ้ง?” เจียงไป๋เงยหน้าขึ้นมายิ้มแหยๆ “สวัสดีครับ ผมเจียงไป๋... คนเขียนไดอารี่ไง!”