บทที่ 22: จัดอันดับ "ยอดหญิงจอมปราชญ์"... เมื่อเจ้าแม่กวีกลายเป็นพี่สาวสุดซ่า!
บทที่ 22: จัดอันดับ "ยอดหญิงจอมปราชญ์"... เมื่อเจ้าแม่กวีกลายเป็นพี่สาวสุดซ่า!
นับตั้งแต่ เจียงไป๋ เริ่มเขียนไดอารี่แฉวีรกรรมของซูสีไทเฮา... จิตใจของยัยเฒ่าแห่งมหาชิงก็ไม่เคยสงบสุขอีกเลย! นางเคยคิดว่าตนเองเป็นดั่ง "พระโพธิสัตว์มีชีวิต" ที่สวรรค์เมตตา แต่ตอนนี้ดูเหมือนสวรรค์จะหันหลังให้นางเสียแล้ว
ทันทีที่ระบบ "ลงทัณฑ์เทพธิดา" เริ่มทำงาน...
ซูสีไทเฮาลุกขึ้นจะสวมรองเท้าเพื่อออกไปสูดอากาศข้างนอก แต่เดินได้ไม่กี่ก้าวก็... พรึ่บ! นางเสียหลักล้มคว่ำหน้าลงกับพื้น! แม้ขันทีคนสนิทอย่าง หลี่เหลียนอิง จะพุ่งตัวมารับเป็นเบาะให้ทัน แต่นางก็ยังเอาหน้าไปจูบพื้นจนดั้งจมูกถลอกปอกเปิก
แต่ที่เลวร้ายกว่านั้นคือ "เล็บ" ของนาง!
ด้วยสัญชาตญาณ นางพยายามใช้มือยันพื้นไว้ แต่เล็บปลอมที่ยาวเฟื้อยประดุจกรงเล็บปีศาจกลับรับแรงกระแทกไม่ไหว มันหักสะบั้นจนถึงโคนเล็บ!
“กรี๊ดดดดดดด!” เสียงกรีดร้องปานจะขาดใจดังระงมไปทั่ววัง
ยังไม่จบเพียงเท่านั้น! พอจะลุกขึ้นเดินต่อ นางกลับเหยียบเข้ากับเศษกระเบื้องเคลือบที่แตกกระจายอยู่บนพื้นจนเลือดนองเต็มเท้า ซูสีไทเฮาโกรธจนหน้าเขียวหน้าเหลือง สั่งลงโทษกองอาภรณ์ยกใหญ่ก่อนจะสลบเหมือดไปพร้อมกับฝันร้ายที่วิญญาณแค้นของฮ่องเต้ถงจื้อและสนมเจินมาทวงชีวิต!
ส่วนทางด้าน บูเช็กเทียน... รายนี้ก็ไม่น้อยหน้า ขณะที่กำลังเดินชมสวนทิพย์พลางถอนหายใจว่า "วันนี้อากาศดีจัง" จู่ๆ นกบนฟ้าก็เกิดท้องเสีย และ "ระเบิดพลีชีพ" ก็ตกลงมาแหมะลงบนหัวของนางพอดีเป๊ะ! ทำเอาองค์จักรพรรดินีกินข้าวไม่ลงไปถึงสองวันเต็มๆ นางเริ่มสำนึกได้แล้วว่า... "ปากแจ๋ว" ในใจใส่เจียงไป๋ไปเยอะไปหน่อย จนเบื้องบนสั่งสอนเข้าให้!
【 เอาละ เมื่อวานเราคุยเรื่องฮองเฮาสายดาร์กไปแล้ว บรรยากาศมันช่างหนักอึ้งจริงๆ วันนี้ข้าขอเปลี่ยนโหมดมาคุยเรื่อง "ยอดหญิงจอมปราชญ์" ในประวัติศาสตร์บ้างดีกว่า! 】
【 วันนี้ข้าจะไม่ใช้วิธี 'เปิดป้าย' แต่จะให้พวกท่านทายปริศนาแทน... นางมาจากราชวงศ์ซ่ง มีนามปากกาว่า 'อี้อันจวีซื่อ' เป็นตัวแทนของกวีสายละเมียดละไม และได้รับฉายาว่า 'ยอดหญิงอัจฉริยะอันดับหนึ่งในประวัติศาสตร์' ข้าเชื่อว่าเทพธิดารุ่นหลังคงเดาออกแล้วใช่ไหม? 】
”
ณ พระราชวังมหาหมิง (หงอู่)
“เจ้าเด็กนี่กำลังลองภูมิความรู้ของข้าอย่างนั้นรึ?” จูหยวนจาง ลูบคางพลางหันไปถามลูกชาย “จูเปียว เจ้าคิดออกไหม?”
“ลูกคิดว่า... น้องสะใภ้เมี่ยวหยุนต้องรู้แน่พ่ะย่ะค่ะ!” จูเปียวหันไปหา สวี่เมี่ยวหยุน
“หากหม่อมฉันเดาไม่ผิด นางย่อมต้องเป็น หลี่ชิงเจ้า แห่งราชวงศ์ซ่งเพคะ!” สวี่เมี่ยวหยุนตอบอย่างมั่นใจ
【 "ลมฝนเมื่อคืนพัดกระหน่ำ แม้หลับสนิทแต่ฤทธิ์สุรายังไม่จางหาย... ถามคนรูดม่านว่าดอกไห่ถังเป็นอย่างไร นางบอกว่ายังเหมือนเดิม... เจ้ารู้ไหม? เจ้ารู้ไหม? ใบควรจะเขียวขจีแต่ดอกสีแดงกลับร่วงโรย" 】
【 นี่คือบทกวี 'หรูเมิ่งลิ่ง' ผลงานสมัยสาวๆ ของนางที่สื่อถึงความรักในธรรมชาติ... เอาล่ะ ใครที่ชอบอ่านวรรณกรรมคงทายถูกแล้ว ใช่ครับ นางคือ 'หลี่ชิงเจ้า'! 】
【 แต่ข้าขอแนะนำพี่สาวหลี่ในมุมที่ต่างออกไปหน่อยนะ... ข้าขอขนานนามนางว่า "พี่สาวสุดซ่าอันดับหนึ่งตลอดกาล" ผู้หญิงที่ยอมติดคุกดีกว่าทนอยู่กับสามีเฮงซวย! ใช่ครับ เทพธิดาหลี่ชิงเจ้าของเรานี่แหละ! 】
”
ณ คฤหาสน์ในหนานจิง (ยุคซ่ง)
หลี่ชิงเจ้า นั่งพิงพนักระเบียง มือซ้ายถือไหเหล้า มือขวาถือหนังสือที่มีข้อความของเจียงไป๋ปรากฏอยู่
“พี่สาวสุดซ่าอันดับหนึ่งงั้นรึ? ฮ่าๆๆ! ข้าชอบเจ้าจริงๆ!” นางยกเหล้าขึ้นกระดกอึกใหญ่ แววตาไม่มีความโกรธเคืองแม้แต่น้อย มีเพียงความถูกอกถูกใจในตัวเด็กหนุ่มรุ่นหลังคนนี้
【 ในแง่การทำงาน ความสามารถของนางน่ะระดับเพดาน จนผู้ชายรอบข้างกลายเป็นตัวประกอบ! ในแง่นิสัย นางเป็นคนตรงไปตรงมา เห็นอะไรไม่ขัดหูขัดตาก็จะฟาดกลับทันที! ในแง่การใช้ชีวิต นางรักอิสระ ชอบดื่มเหล้า และชอบเล่นการพนัน (ไพ่นกกระจอก) เป็นชีวิตจิตใจ ดื่มไม่เมาไม่เลิก! ฮ่าๆๆ เทพธิดาชิงเจ้าของข้าเท่ไหมล่ะ? 】
【 และที่ข้านับถือที่สุดคือทัศนคติความรัก ถ้าชอบนางจะรักสุดใจ แต่ถ้าโดนหักหลัง นางจะสั่งสอน 'ไอ้ผู้ชายเฮงซวย' ให้หลอนไปทั้งชีวิตแบบไม่ไว้หน้า... ถ้าไม่อย่างนั้นจะคู่ควรกับฉายา 'พี่สาวสุดซ่า' ได้ยังไง? 】
【 ข้าจะบอกให้ว่า ในเมืองเปี้ยนเหลียงแห่งมหาซ่ง ท่านจะดูถูกใครก็ได้ แต่อย่าได้ริอ่านมาดูเบาเทพธิดาหลี่ชิงเจ้าของข้าเชียว! 】
【 อยากรู้ไหมว่าทำไม? เดี๋ยวข้าจะเฉลยให้ฟังเดี๋ยวนี้แหละ! 】
”