บทที่ 91 - การต่อสู้เพื่อต้นไม้แห่งชีวิต
บทที่ 91 - การต่อสู้เพื่อต้นไม้แห่งชีวิต
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 91 - การต่อสู้เพื่อต้นไม้แห่งชีวิต
"ต้นไม้แห่งชีวิต? ข้าทำลายมันไปแล้วไม่ใช่หรือ?”
หลินเฉินอุทานออกมา
หลังจากที่หลินเฉินรวมเข้ากับสายเลือดซูเปอร์ไซย่าในตำนาน เขาก็พบกับทาเลสที่พยายามปลูกผลต้นไม้แห่งชีวิตบนดาวเคราะห์เบจิต้า
เพื่อที่จะบรรลุภารกิจทางเลือก หลินเฉินได้เปลี่ยนทาเลสและต้นไม้แห่งชีวิตให้กลายเป็นความว่างเปล่า
ถ้าอย่างนั้นนั้นต้นไม้แห่งชีวิตอีกต้นหนึ่งงอกขึ้นมาได้ยังไงและทำไมมันอยู่ในมือของสลัก ชาวดาวนาเม็กที่ชั่วร้าย?
พารากัสพลันรีบกล่าวตอบไปว่า: “ฝ่าบาท สถานการณ์ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ตามข้อมูลของสายตรวจอวกาศ กองทัพของสลักได้เข้าครอบครองดาวลาโอลา ซึ่งอยู่ภายใต้เขตอำนาจของสายตรวจอวกาศ หลังจากที่สายตรวจอวกาศรู้เรื่อง พวกเขาก็ส่งเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนไปที่นั่น แต่พวกเขาก็ถูกโจมตีโดยคนของสลัก พวกเขาต้องการให้เราส่งหน่วยพิเศษไปให้ความช่วยเหลือทันที”
“ต้นไม้แห่งชีวิต…”
หลินเฉินแตะคางของเขา
แม้ว่าเขาจะเคยคิดว่าผลไม้ของต้นไม้แห่งชีวิตไม่มีประโยชน์สำหรับเขา
แต่สำหรับชาวไซย่าทั่วทั้งดาวเคราะห์เบจิต้า ผลของต้นไม้แห่งชีวิตยังคงเป็นสิ่งที่มีประโยชน์มาก ในการเพิ่มความแข็งแกร่งอย่างรวดเร็วในระยะเวลาอันสั้น
ยิ่งไปกว่านั้นผลของต้นไม้แห่งชีวิตยังสามารถช่วยให้เขาฝึกฝนความแข็งแกร่งทางจิตใจของเขาได้อีกด้วย
ดังนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็จะไม่พลาดต้นไม้แห่งชีวิตอีกครั้งเป็นอันขาด
“จะใช้เวลานานแค่ไหนในการไปถึงดาวเคราะห์ลาโอลาจากดาวเคราะห์เบจิต้า?”
“ดาวลาโอลาอยู่ห่างจากเรามาก ด้วยการใช้ยานอวกาศความเร็วสูงของสายตรวจอวกาศ ข้าเกรงว่าจะใช้เวลาหนึ่งเดือน” พารากัสตอบ
“ไกลขนาดนั้นเลยเหรอ?” หลินเฉินขมวดคิ้ว
“ใช่ขอรับ ดาวเคราะห์ลาโอลาอยู่ในพื้นที่ตะวันออกและมันเกินรัศมีปฏิบัติการของเราไปแล้ว ดังนั้นหน่วยลาดตระเวนสายตรวจอวกาศยังบอกด้วยว่า ถ้าเราไปไม่ได้ พวกเขาก็หวังว่าฝ่าบาทจะสามารถลงมือด้วยตัวท่านเองได้”
“ถ้าอย่างนั้นไปแจ้งสายตรวจอวกาศว่าฉันจะไปที่นั่นด้วยตัวเอง! นอกจากนี้ จัดตั้งทีมเพื่อตรวจสอบพื้นที่ทางเหนือดูว่ามีดาวเคราะห์ดวงใดที่เหมาะสมสำหรับสิ่งมีชีวิตหรือ แต่ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่ชาญฉลาดปรากฏบนดาวเคราะห์ด้วย”
พารากัสเลิกคิ้วขึ้น: “ฝ่าบาท ท่านจะ…”
“ถ้าเป็นไปได้ข้าจะนำเมล็ดพันธุ์ต้นไม้แห่งชีวิตกลับมาด้วย!”
"ข้าเข้าใจแล้ว! ข้าจะให้คนเริ่มตรวจสอบเอง!” พารากัสที่เคยกินผลของต้นไม้แห่งชีวิตก็รู้ถึงประโยชน์ของมันเช่นกัน
“ว่าแต่ฝ่าบาท ท่านจะจัดการการเพียงลำพังงั้นหรือ?”
“บอกให้บาร์ดัคและฮานาเซียมาหาข้าและส่งนักรบชั้นยอดอีกห้าคนมาด้วย ข้าจะพาพวกเขาไปด้วยการใช้เคลื่อนย้ายพริบตา!” หลินเฉินตัดสินใจแล้ว
แม้ว่าเขาจะสามารถจัดการกับสลักได้ด้วยตัวเอง แต่เพื่อไม่ให้เกิดสิ่งที่ไม่คาดคิดขึ้น คงเป็นการดีกว่าที่จะพาคนไปด้วย
พารากัสพยักหน้าและเริ่มรวบรวมผู้คนทันที
เมื่อพารากัสกำลังไปหาคนมาช่วย ชายแก่คนหนึ่งก็ได้หยุดเขาไว้
“ท่านพารากัส ทำไมท่านถึงเร่งรีบเช่นนี้กันล่ะ?”
พารากัสเหลือบมองชายที่เดินเข้ามา: “ดร.เกโร่? ฝ่าบาทกำลังจะออกไปปฏิบัติภารกิจ ดังนั้นพระองค์จึงบอกให้ข้ารวบรวมผู้คน มีอะไรงั้นหรือ?”
“ไม่ ไม่มีอะไรหรอก ข้าแค่อยากรู้น่ะ ท่านหลินเฉิน…ไม่สิ ฝ่าบาทลิงก์จะลงมือทำภารกิจเองงั้นหรือ? คู่ต่อสู้แข็งแกร่งมากหรือไม่?” ดร.เกโร่ดูอยากรู้อยากเห็น
"ถูกต้องแล้ว มิฉะนั้นเหตุใดฝ่าบาทจึงต้องเสด็จออกไปด้วยตัวพระองค์เองล่ะ?“พารากัสขมวดคิ้ว:”ดร.เกโร่ เจ้าเพิ่งมาที่ดาวเคราะห์เบจิต้า ดังนั้นจงอย่าถามเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้และจดจ่อกับการวิจัยของเจ้าซะ!”
“ข-ขอรับ ข้าเข้าใจแล้ว!” ดร.เกโร่พยักหน้าซ้ำๆ
เมื่อพารากัสเเห็นเช่นนี้ เขาก็ไม่สนใจอีกฝ่ายและรีบไปหาผู้คนมา
ในไม่ช้า บาร์ดัคและคนอื่นๆ ก็รีบวิ่งไปที่ด้านข้างของหลินเฉิน นอกจากบาร์ดัคและฮานาเซียแล้ว คนที่พารากัสพามาล้วนเป็นผู้แข็งแกร่ง เนื่องจากไม่มีใครมีระดับพลังน้อยกว่า 100,000 เลย
หลังจากฟังภารกิจแล้ว พวกเขาก็วางมือบนหลินเฉินทันทีและเขาก็ทำการเคลื่อนย้ายพริบตาและพาทุกคนไปที่ดาวเคราะห์ลาโอลา
ณ ดาวเคราะห์ลาโอลา ดาวเคราะห์แห่งการเกษตร ดาวเคราะห์ดวงนี้ไม่ได้พัฒนาอารยธรรมมาก แต่หลังจากถูกค้นพบแล้ว สายตรวจอวกาศก็ได้เปลี่ยนดาวเคราะห์ดวงนี้ที่เต็มไปด้วยความเขียวขจีให้กลายเป็นดาวเคราะห์เกษตรที่เชี่ยวชาญในการปลูกพืชไร่ต่างๆ
แต่ตอนนี้ ดาวเคราะห์ดวงนี้ที่ควรจะเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิต กลับไม่มีสีเขียวอยู่เลย
ดาวทั้งดวงดูเหมือนจะตายไปแล้ว พืชเหี่ยวเฉาและสิ่งมีชีวิตสูญพันธุ์ไปหมดสิ้น
มีเพียงต้นไม้ยักษ์ที่ปลิวว่อนท้องฟ้าและดวงอาทิตย์เท่านั้นที่ยื่นออกไปนอกชั้นบรรยากาศ ราวกับร่มใบยักษ์บังแสงแดดอันอบอุ่นจากดวงดาวไป
ภายใต้ต้นไม้ยักษ์ นักรบปีศาจของกองกำลังสลักกำลังลาดตระเวนไปตามต้นไม้ยักษ์ที่มีการรักษาความปลอดภัยอย่างแน่นหนา เพื่อป้องกันไม่ให้ใครขโมยผลของต้นไม้แห่งชีวิตที่กำลังเติบโต
บนพื้นดิน ในยานอวกาศของสลัก สลักกำลังชิมผลต้นไม้แห่งชีวิตที่เขาพบในสมบัติลับของทาเลสในขณะที่พูดอย่างหมดความอดทน: “จะต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าผลของต้นไม้แห่งชีวิตจะสุก?”
“ฝ่าบาท ผลไม้จะสุกภายในวันนี้”
“ดีมาก สมกับที่มันเป็นสิ่งที่มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่ชื่นชอบ หลังจากกินไปเพียงไม่กี่ผล ข้าก็รู้สึกได้แล้วว่าทุกเซลล์ในร่างกายของข้าเต็มไปด้วยพลัง! ถ้าข้ากินผลไม้ทั้งหมดบนดาวดวงนี้ คงจะไม่มีใครในจักรวาลเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้!”
ขณะที่สลักกำลังพูดอยู่ ทันใดนั้นเสียงเครื่องวัดพลังบนยานอวกาศก็ดังขึ้นไม่หยุด จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงใครบางคนบนยานอวกาศตะโกนว่า: “ฝ่าบาท! จู่ๆ ก็มีผู้บุกรุกปรากฏตัวขึ้นบนดาว พวกเขามีระดับพลังสูงเป็นอย่างมาก!”
“พลังสูงเป็ฯอย่างมากเหรอ? เท่าไรกัน?” สลักถาม
“ฝ่าบาท ระดับพลังของอีกฝ่ายมีมากเป็นอย่างน้อย 3 ล้าน! เราไม่กล้าอ่านต่อไป มิฉะนั้นเครื่องวัดพลังบนยานอวกาศอาจเสี่ยงต่อการระเบิด!”
"3ล้าน?"
เมื่อพวกเขาได้ยินตัวเลขนี้ ลูกน้องของสลักหลายคนก็กลืนน้ำลาย
ลูกน้องร่างยักษ์ได้แต่พูดอย่างประหม่า: "ราชาสลัก! สถานการณ์ไม่ถูกต้อง โปรดรีบให้ทุกคนกลับมาเถิด!”
ทว่าเมื่อสลักได้ยิน เขากลับเงยหน้าขึ้นอย่างเย็นชาและจ้องมาที่เขา
ทันใดนั้นผู้ใต้บังคับบัญชาก็ตัวสั่นและรีบพยายามแก้ไขสถานการณ์: “ฝ่าบาทจริงๆ แล้วข้าหมายถึง …”
สลักไม่ยอมให้เขาพูดต่อ เขาแค่ชี้นิ้วไปที่อีกฝ่ายและมีลำแสงพุ่งออกมาจากระหว่างนิ้วของเขา ปิดปากลูกน้องของเขาตลอดกาล
“แค่ระดับพลังเพียง 3 ล้าน แต่เจ้ากลับต้องการให้ข้าล่าถอยหรือ? ไร้สาระ! ข้า สลักผู้นี้ไม่ต้องการมีผู้ใต้บังคับบัญชาที่ขี้ขลาดเช่นนี้!”
“ขอรับฝ่าบาท!” คนอื่นๆ ต่างตอบกลับทันที
สลักถอดเสื้อคลุมออกและเดินออกไปข้างนอกพร้อมกับก้าวเท้าที่มั่นคง
"ไปกัน! ให้ข้าได้ชายตามองทีว่าไอ้โจรเขลาคนไหนพยายามจะเอาผลต้นไม้แห่งชีวิตของข้าไป!”
อีกด้านหนึ่ง หลินเฉินและคนอื่นๆ ก็ตกใจกับต้นไม้แห่งชีวิตขนาดมหึมาที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา
เมื่อเทียบกับต้นไม้แห่งชีวิตบนดาวเคราะห์เบจิต้า ต้นไม้แห่งชีวิตต้นนี้ยิ่งใหญ่กว่ามาก
ขนาดของต้นไม้แห่งชีวิตจะเกิดขึ้นตามกำลังชีวิตของสิ่งมีชีวิตบนดาว
ในฐานะที่เป็นดาวเคราะห์เกษตรกรรม พลังชีวิตบนดาวเคราะห์ลาโอลาจึงมีมากกว่าดาวเคราะห์เบจิต้า ดังนั้นต้นไม้แห่งชีวิตต้นนี้จึงมีขนาดใหญ่กว่าดาวเคราะห์เบจิต้าเกือบสิบเท่า
ซึ่งผลของต้นไม้แห่งชีวิตบนกิ่งไม้ก็ราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า ที่มีมากมายจนนับไม่ถ้วน