บทที่ 79 - การเรียกจากดาวเคราะห์นาเม็กและคำขอของผู้เฒ่าสูงสุดแห่งดาวนาเม็ก
บทที่ 79 - การเรียกจากดาวเคราะห์นาเม็กและคำขอของผู้เฒ่าสูงสุดแห่งดาวนาเม็ก
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 79 - การเรียกจากดาวเคราะห์นาเม็กและคำขอของผู้เฒ่าสูงสุดแห่งดาวนาเม็ก
ณ ดาวเคราะห์เบจิต้า
ตั้งแต่ไทต์มา หลินเฉินก็ไปกับนางรอบๆ ดาวเคราะห์เบจิต้าและดาวเคราะห์โดยรอบ จากนั้นก็ขอให้ฮานาเซียไปกับไทต์ที่เพิ่งเชี่ยวชาญเคลื่อนย้ายพริบตา เพื่อที่จะได้ไปผจญภัยในจักรวาล
ในขณะที่ตัวเขาเอง ก็กลับมาฝึกอีกครั้ง
หลังจากการฝึกสมาธิเป็นระยะเวลาหนึ่ง หลินเฉินรู้สึกได้ว่าความแข็งแกร่งทางจิตใจของเขาดีขึ้นมาก เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ผลของการฝึกนี้มีผลลัพธ์อย่างมกา
ดังนั้นหลินเฉินจึงวางแผนที่จะฝึกสมาธิเพิ่มอีก
บังเอิญว่าการผจญภัยของโกคูและคนอื่นๆ บนโลกได้สิ้นสุดลงแล้ว และเนื้อเรื่องสำคัญต่อไปจะเป็นการแข่งขันศิลปะการต่อสู้โลกครั้งที่ 22 ในอีกสามปีข้างหน้า
“ข้าได้ยินมาว่าโงกุนไปที่หอคอยคารินแล้ว ตอนนี้เนื้อเรื่องคงไม่มีอะไรออกมาก ความแข็งแกร่งของโกคูคงจะไม่ได้เพิ่มขึ้นมากนัก”
หลังจากคิดถึงเรื่องของโลก หลินเฉินก็ให้ความสำคัญกับการฝึกในปัจจุบันของเขาอีกครั้ง
การฝึกจิตใจเป็นการฝึกชนิดหนึ่งที่มีภาระมาก แตกต่างจากการฝึกร่างกายที่สามารถกินถั่วเซียนได้เมื่อได้รับบาดเจ็บหรือเหนื่อยล้า เพราะการฝึกจิตใจมีเพียงแต่ต้องให้เวลาไหลผ่านไป เพื่อให้จิตใจได้พักผ่อนและฟื้นตัวเอง นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีทางอื่นแล้ว
ทว่าถึงจะพูดเช่นนี้ ก็ใช่ว่าจะไม่มีทางอื่น
ในความเป็นจริง มีของบางอย่างที่คล้ายกับถั่วเซียน แต่ส่งผลด้านจิตใจอยู่
มันคือต้นไม้แห่งชีวิต
หลินเฉินได้ตรวจสอบสิ่งนี้กับผลของต้นไม้แห่งชีวิตสองสามลูกสุดท้ายในพื้นที่ระบบของเขาแล้ว
แม้ว่าผลของต้นไม้แห่งชีวิตจะไม่ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งของหลินเฉินในปัจจุบันมากนัก
แต่มันเป็นผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่หล่อเลี้ยงจิตใจ
เพียงแค่ลิ้มรสมัน ก็สามารถฟื้นฟูพลังจิตใจที่หมดไปได้ทันที
“เฮ้อ ถ้าข้ารู้ว่าสิ่งนี้มีประโยชน์มาก ข้าคงไม่ทำลายต้นไม้แห่งชีวิตตั้งแต่แรกหรอก…”
หลินเฉินเกาศีรษะของเขาและอดไม่ได้ที่จะเสียใจกับการกระทำที่หุนหันพลันแล่นของเขาในเวลานั้นมาก
ข้าควรไปหาเทพเจ้ามังกรและขอต้นไม้แห่งชีวิตจากพวกเขาดีไหมนะ?
ขณะที่คิดถึงเรื่องนี้ หลินเฉินก็เดินไปที่ห้องโถงของสภา
ในช่วงเวลาที่ต้องพักผ่อนเพื่อผ่อนคลายจิตใจของเขา หลังจากการฝึกแต่ละครั้ง เขาจะไปที่ห้องประชุมเพื่อดูราชาเบจิต้าและพารากัสจัดการด้านการบริหาร และในขณะเดียวกัน เขาก็จะเสนอความคิดเห็นของตนเองและได้สัมผัสกับความรู้สึกที่คล้ายกับเป็นราชา
แต่ก่อนที่เขาจะออกจากวัง เขาเห็นราชาเบจิต้าและพารากัสกำลังเดินมาที่วังของเขา ราวกับว่าพวกเขากำลังตามหาเขาอยู่
“ฝ่าบาทลิงค์! สิ่งที่ท่านทิ้งไว้ได้เปล่งแสงออกมา บางทีอาจมีบางอย่างเกิดขึ้นบนดาวเคราะห์นาเม็ก”
ราชาเบจิต้ากล่าวพร้อมกับหยิบลูกบอลคริสตัลสีเขียวที่คล้ายกับลูกแก้วมังกรออกมา
หลินเฉินเหลือบมองและตระหนักได้ว่าลูกแก้วคริสตัลเป็นสิ่งที่เขาเคยได้มาเมื่อครั้งที่เขาออกจากดาวเคราะห์นาเม็ก
ในเวลานั้น ชาวดาวนาเม็กบอกเขาว่ามันเป็นลูกแก้วสื่อสารที่พวกเขาสร้างขึ้นโดยใช้พรของโปรุนก้า
มีลูกแก้วสื่อสารทั้งหมดสองลูก ไม่ว่าเขาจะอยู่มุมไหนของจักรวาล เขาสามารถใช้มันสื่อสารกับพวกเขาได้
หากลูกแก้วสื่อสารเรืองแสง นั่นหมายความว่าดาวเคราะห์นาเม็กได้พบกับวิกฤตและต้องการความช่วยเหลือจากหลินเฉินทันที
เมื่อหลินเฉินไปยังจักรวาลคู่ขนาน เขาก็มอบลูกแก้วสื่อสารให้กับราชาเบจิต้าและคนอื่นๆ เพื่อให้พวกเขาเฝ้าระวังดาวเคราะห์นาเม็กแทนเขา
หลังจากที่หลินเฉินรับลูกแก้วคริสตัลมา มันก็เปล่งแสงสีฟ้าบางเบาในจังหวะที่ปกติ
มีอะไรเกิดขึ้นบนดาวเคราะห์นาเม็กหรือเปล่านะ?
“ราชาเบจิต้า ข้าจะไปดูดาวเคราะห์นาเม็ก”
หลังจากพูดเช่นนั้น หลินเฉินก็เคลื่อนย้ายพริบตา
ดาวเคราะห์นาเม็กมันเป็นต้นกำเนิดของทุกสิ่ง เพราะปลดพลังแฝงของผู้เฒ่าสูงสุดแห่งดาวนาเม็ก หลินเฉินจึงสามารถชิงบัลลังก์จากราชาเบจิต้าได้สำเร็จ
ดังนั้นหลินเฉินจึงเคารพชาวดาวนาเม็กอย่างสุดซึ้ง
อย่างไรก็ตาม เมื่อหลินเฉินรีบไปที่ดาวเคราะห์นาเม็ก เขาก็พบว่าสิ่งต่างๆ ดูเหมือนจะไม่เป็นอย่างที่เขาคิด
ก่อนที่จะเคลื่อนย้ายมา หลินเฉินคิดว่าดาวเคราะห์นาเม็กอาจถูกรุกรานโดยใครบางคน
แต่เมื่อเขามาถึง เขาพบว่าทุกอย่างที่นี่กลับสงบเหมือนเดิม
ไม่มีควันหรือเสียงปืนบนดาว ไม่มีออร่าชั่วร้ายที่สามารถสัมผัสได้
มันเกิดอะไรขึ้นกัน?
เมื่อเต็มไปด้วยความสงสัย หลินเฉิจึงเคลื่อนย้ายพริบตาอีกครั้งและมาถึงบ้านของผู้เฒ่าสูงสุดแห่งดาวนาเม็ก
ที่นี่เองก็ยังไม่มีร่องรอยของการต่อสู้ด้วย
น่าแปลก...
ขณะที่หลินเฉินกำลังจะลงมา บ้านของผู้เฒ่าสูงสุดแห่งดาวนาเม็กก็เปิดออกและเนลก็เดินออกมาจากด้านใน พร้อมกับโค้งคำนับหลินเฉินบนท้องฟ้า
“หลินเฉิน ผู้อาวุโสยิ่งใหญ่รอมานานแล้ว”
“เนลเกิดอะไรขึ้น? ไม่มีการรุกรานจากศัตรูหรือ?”
“ทุกอย่างเรียบร้อยดีบนดาวเคราะห์นาเม็ก ผู้เฒ่าสูงสุดแห่งดาวนาเม็กเพียงแค่อยากจะขอร้องเจ้าในเรื่องส่วนตัวบางอย่าง”
“เรื่องส่วนตัว?”
“ผู้เฒ่าสูงสุดจะบอกรายละเอียดแก่เจ้าเอง”
หลินเฉินไม่ได้ถามอะไรอีก เขาเดินตามเนลไปที่บ้านของผู้เฒ่าสูงสุดแห่งดาวนาเม็กทันที
“ไม่ได้เจอกันนานเลย ท่านผู้เฒ่าสูงสุดแห่งดาวนาเม็ก”
หลังจากไม่ได้พบเขามาหลายปี ผู้เฒ่าสูงสุดแห่งดาวนาเม็กก็ดูแก่กว่าเดิมมาก
ในความเป็นจริง หลินเฉินที่คุ้นเคยกับเนื้อเรื่องรู้อยู่ว่าอายุขัยของผู้เฒ่าสูงสุดแห่งดาวนาเม็กกำลังจะสิ้นสุดลง
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ หลินเฉิน เจ้าแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมมาก”
ผู้เฒ่าสูงสุดแห่งดาวนาเม็กลืมตาขึ้นเล็กน้อยแล้วปิดอีกครั้ง
หลินเฉินถามว่า “ผู้เฒ่าสูงสุด ทำไมจู่ๆ ถึงติดต่อข้าล่ะ? ข้าได้ยินจากเนลว่าท่านต้องการให้ข้าช่วยเรื่องส่วนตัวงั้นเหรอ?”
“ใช่ ข้าตามหาเจ้าเพราะข้าหวังว่าเจ้า หลินเฉิน เจ้าจะสามารถจัดการกับคนๆ หนึ่งให้ข้าได้ มันเป็นชาวดาวนาเม็ก…”
“ชาวดาวนาเม็ก? หลินเฉินกล่าวด้วยความประหลาดใจ
"หลินเฉิน..."
ผู้เฒ่าสูงสุดแห่งดาวนาเม็กถอนหายใจเบาๆ: “อันที่จริงเมื่อไม่นานมานี้ ดาวเคราะห์นาเม็กได้ต้อนรับผู้มาเยือนที่ไม่คุ้นเคยแต่ก็คุ้นเคย ผู้มาเยือนคนนั้นคือ ชาวดาวนาเม็ก ที่ข้าต้องการให้เจ้าจัดการ! เป็นชาวดาวนาเม็กที่ชั่วร้ายอย่างแท้จริง …”
“ชาวดาวนาเม็กชั่วร้าย?”
หลินเฉินตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและจู่ๆ ก็มีชื่อหนึ่งผุดขึ้นในใจของเขา
เมื่อพูดถึงชาวดาวนาเม็กที่ชั่วร้ายในใจของเขานอกเหนือจากราชาปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ พิคโกโร่ ที่ยังคงถูกผนึกอยู่บนโลกแล้ว ก็เหลือเพียงคนเดียว…
ซูเปอร์ชาวดาวนาเม็ก…
"สลักหรือ?"
ผู้เฒ่าสูงสุดแห่งดาวนาเม็กดูประหลาดใจเล็กน้อย: “หลินเฉิน เจ้าก็รู้จักเขาเช่นกันเหรอ? ใช่แล้ว สลักเคยเป็นหนึ่งในผู้ที่เคยต่อกรกับเผ่าพันธุ์ปีศาจน้ำแข็งเพื่อความเป็นใหญ่ในจักรวาล เป็นเรื่องปกติที่เจ้าจะเคยได้ยินชื่อเขา”
เป็นสลักจริงหรือ?
หลินเฉินครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ก็เริ่มนึกถึงข้อมูลเกี่ยวกับเขา
สลักเป็นตัวละครจากดราก้อนบอลภาคฉายโรง ก็เหมือนกับพระเจ้าแห่งโลก เขาเป็นชาวดาวเคราะห์นาเม็กที่ถูกส่งไปยังดาวเคราะห์ต่างดาว เพื่อหลบหนีหายนะของดาวเคราะห์นาเม็ก
แต่ไม่เหมือนกับพระเจ้า หัวใจที่ชั่วร้ายของสลักแข็งแกร่งและบริสุทธิ์กว่า เขาจึงได้กลายเป็นซูเปอร์ชาวดาวนาเม็กที่มีจิตใจชั่วร้าย!