บทที่ 60 - ซูเปอร์ไซย่าในตำนานปะทะซูเปอร์ไซย่าในตำนาน
บทที่ 60 - ซูเปอร์ไซย่าในตำนานปะทะซูเปอร์ไซย่าในตำนาน
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 60 - ซูเปอร์ไซย่าในตำนานปะทะซูเปอร์ไซย่าในตำนาน
ปัง ปัง ปัง!
หลินเฉินและโบรลี่ ซูเปอร์ไซย่าในตำนานทั้งสองกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด
กำปั้นต่อกำปั้น เท้าต่อเท้า
แต่คราวนี้โบรลี่ไม่ได้มีข้อได้เปรียบอย่างท่วมท้นอีกต่อไป ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาสามารถจัดการโกคูและคนอื่นได้อย่างง่ายดาย แต่ยามนี้กลับถูกหลินเฉินกดดันและทุบตี
ในแง่ของระดับพลังแท้จริงแล้ว โบรลี่อยู่เหนือหลินเฉิน แต่สถานการณ์ปัจจุบันคือโบรลี่ถูกหลินเฉินต่อยและเตะ ถูกโจมตีจากทุกมุมอย่างต่อเนื่อง แม้แต่คอของโบรลี่ก็บิดเบี้ยว จนดูเหมือนว่าเขากำลังจะแพ้แล้ว
หลินเฉินได้รับการฝึกฝนโดยมิสเตอร์โปโป้ในห้องกาลเวลา และในที่สุดมันก็มีบทบาทในสถานการณ์ที่ความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายเท่ากัน
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ดูเหมือนว่าดาวเคราะห์เบจิต้าดวงใหม่กำลังจะถูกทำลายเพราะการต่อสู้ระหว่างทั้งสอง พลังงานที่ปลดปล่อยออกมาทำให้หินใต้เท้าของพวกเขาลอยไปมา หลังจากได้รับการปลดปล่อยจากโซ่ตรวนแห่งแรงโน้มถ่วง ภูเขาและแม่น้ำก็พังทลายลงพร้อมกับเสียงดังก้อง
ไม่ไกลนัก โกคูและคนอื่นๆ ก็ทำได้เพียงแค่เฝ้าดูอย่างช่วยไม่ได้
แม้แต่โกคูยังไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับว่าตอนนี้การต่อสู้บนท้องฟ้าอยู่เหนือความสามารถของพวกเขาแล้ว
แม้ว่าเขาจะรวบรวมพลังของทุกคนและเข้าไปร่วมสู้ เขาก็อาจจะไม่สามารถช่วยได้เลย
“เอาจริงแล้ว เราไม่มีทางไปช่วยการต่อสู้ระดับนี้ได้หรอก!” โกคูเกาศีรษะอย่างช่วยไม่ได้ “ข้าไม่คิดเลยว่าหลินเฉินจะแข็งแกร่งขนาดนี้! ถ้ารู้อย่างนี้ข้าน่าจะรีบท้าดวลเขาดีกว่า”
ส่วนทางด้านโกฮังก็กล่าวขึ้นมาว่า “ท่านพ่อ ข้าไม่เห็นการเคลื่อนไหวของพวกเขาอีกต่อไปแล้ว”
"ให้ตายเถอะ..."
เบจิต้าไม่อยากจะยอมรับเลย
ตั้งแต่เอาชนะเซลล์มา เขาคิดเสมอว่าเขาเหนือกว่าโกคูและกลายเป็นชาวไซย่าที่แข็งแกร่งที่สุด แต่คราวนี้เขาพบกับชาวไซย่าที่ทรงพลังสองคนที่แทบจะทำให้เขาสิ้นหวังไปเลย
นี่เป็นเรื่องน่าอับอายอย่างยิ่งสำหรับเบจิต้า ผู้ที่ภาคภูมิใจในการเป็นเจ้าชายแห่งชาวไซย่ามาโดยตลอด!
"อ๊ากก!"
เมื่อหลินเฉินกดโบรลี่ลงไปในขณะที่เขาทุบตีอีกฝ่าย ทันใดนั้นโบรลี่ก็ขดตัวและจากนั้นก็ยืดตัวออก
แสงสีเหลืองเขียวได้ปกป้องร่างกายของโบรลี่อย่างสมบูรณ์
หมัดของหลินเฉินถูกป้องกันโดยแสงเหล่านี้ ราวกับว่ามันกระแทกกำแพงจนส่งเสียงดังทุ้มออกมา
"ติ้ง! พรสวรรค์ด้านศิลปะการต่อสู้ขั้นเริ่มต้นได้ถูกเปิดใช้งาน เรียนรู้วิชาโล่พลังงาน!”
เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหูของเขา หลินเฉินก็หยุดโจมตีชั่วคราวและหยุดลง
“โบรลี่ เจ้าคิดว่าตัวเองอยู่ยงคงกระพันงั้นหรือ? แล้วทำไมเจ้าถึงแค่ป้องกันและไม่โต้กลับล่ะ?”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฉิน โบรลี่ก็คำรามออกมาทันที
กล้ามเนื้อทั่วร่างกายของเขาสั่นสะท้านไปด้วยเสียงคำราม และออร่าบนร่างกายของเขาแผ่คลื่นอันยิ่งใหญ่ออกมา!
“พลังของโบรลี่ฟื้นฟูกลับมาแล้วงั้นเหรอ?”
"สัตว์ประหลาด! ซูเปอร์ไซย่าในตำนานพวกนี้เป็นสัตว์ประหลาดหรือไงกัน?”
เสียงคำรามได้หยุดลง โบรลี่ยิ้มและมองไปทางหลินเฉินในขณะที่หัวเราะออกมา ในเวลานี้ เขาไม่มีวี่แววของสติหลงเหลืออยู่เลย
การต่อสู้ยังไม่จบ แต่สติของโบรลี่ได้เลือนหายไปหมดสิ้นแล้ว ปัจจุบันเขากลายเป็นเพียงสัตว์ร้ายที่รู้เพียงการต่อสู้
"ฮ่า!"
โบรลี่ที่จิตใจถูกควบคุมด้วยความบ้าคลั่งได้พุ่งเข้ามาอย่างบ้าบิ่น
หลินเฉินไม่กล้าที่จะลดการป้องกันของเขาและใช้ความเข้าใจทั้งหมดเกี่ยวกับพลังที่เขาได้เรียนรู้จากมิสเตอร์โปโป้
โบรลี่ ซึ่งมีความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอีกครั้งได้ทิ้งระยะห่างพลังจากหลินเฉินไปไกลยิ้่งยวด เมื่อความเหลื่อมล้ำของความแข็งแกร่งถึงระดับหนึ่ง ทักษะที่หลินเฉินมีก็เริ่มสูญเสียประสิทธิภาพไปอย่างช้าๆ
แม้ว่าหลินเฉินจะยังคงมีความสามารถในการต่อสู้เหนือกว่า แต่โบรลี่ก็สามารถตอบโต้เขาได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ปัง!
หมัดของหลินเฉินกระแทกโบรลี่อีกครั้ง แม้ว่าใบหน้าของโบรลี่จะยังคงเผยให้เห็นความเจ็บปวด แต่คราวนี้ก่อนที่หลินเฉินจะสามารถถอนกำปั้นของเขาไปได้ โบรลี่ก็คว้าแขนของหลินเฉินด้วยมือข้างหนึ่ง
ครู่ต่อมาลูกบอลพลังงานสีเหลืองเขียวได้ปรากฏขึ้นบนมืออีกข้างของโบรลี่
จากนั้นเขาก็กดลูกบอลพลังงานลงบนหน้าอกของหลินเฉินโดยตรงและผลักมันไป ก่อนที่จะระเบิดมัน
โบรลี่คำรามอีกครั้งเมื่อรู้ว่าโจมตีสำเร็จ แต่คราวนี้เสียงคำรามของเขาอยู่ไม่นานนัก เขาหยุดคำรามด้วยความตกใจ
ควันหายไปแล้ว หลินเฉินยืนอยู่จุดเดิม เขายังคงมีสภาพไต่างอะไรจากเดิม โดยมีโล่พลังงานสีเขียวเหลืองปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาเช่นกัน
ภายใต้โล่พลังงาน หลินเฉินกำลังหายใจหอบอยู่ หลังจากเปลี่ยนร่างเป็นซูเปอร์ไซย่าในตำนานเช่นเดียวกับโบรลี่ เขาก็มีพลังงานที่แทบจะไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าพลังงานของเขาจะไม่มีที่สิ้นสุด แต่เขาก็ยังรู้สึกเหนื่อยอยู่
หลินเฉินมองไปทางโบรลี่ที่อยู่ตรงหน้าเขา และรู้สึกว่าถึงเวลาที่จะเปลี่ยนแผนของเขาแล้ว
สัตว์ประหลาดอย่างซูเปอร์ไซย่าในตำนานเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเอาชนะด้วยวิธีการธรรมดา
ความแข็งแกร่งของข้าและโบรลี่ใกล้เคียงกันเกินไป ดังนั้นข้าจึงไม่สามารถตัดสินใจผลลัพธ์ของการต่อสู้ได้ หากข้ายังคงต่อสู้แบบนี้ต่อ...
จากนั้นสายตาของหลินเฉินก็เหลือบมองไปที่ด้านหลังของโบรลี่
เหตุไฉนดวงอาทิตย์ของดาวเคราะห์เบจิต้าจึงใหญ่โตได้ถึงเพียงนี้ ในเวลานี้ บนท้องฟ้าสีฟ้า มวลอากาศสีขาวขนาดใหญ่ได้ครอบงำท้องฟ้าไปส่วนใหญ่แล้ว
มันคือดาวหาง!
ในแผนเดิมของพารากัส เขาต้องการใช้ดาวหางเพื่อฆ่าเบจิต้าและคนอื่นๆ ซึ่งเวลาที่ดาวหางจะชนดาวเคราะห์เบจิต้าใหม่คือวันนี้
หลินเฉินไม่รู้ตัวเลยว่าการต่อสู้ระหว่างเขาและโบรลี่จะยืดเยื้อมาทั้งคืนแล้ว ดาวหางขนาดใหญ่ก็อยู่ไม่ไกลจากดาวเคราะห์เบจิต้าใหม่เลย
แบบนี้แหละ!
เมื่อหลินเฉินคิดได้ เขาก็เห็นลูกบอลพลังงานจำนวนมากพุ่งขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์พร้อมกับออร่าที่พุ่งเข้าใส่ร่างกายของเขาราวกับคลื่นสึนามิ
ลูกบอลพลังงานทั้งหมดพวกนี้โจมตีโล่พลังงานของหลินเฉินและระเบิดต่อไป
ท่ามกลางควันและฝุ่นหนาทึบ ทันใดนั้นหลินเฉินก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้าและโบรลี่ที่มีดวงตาสีแดงแห่งความบ้าคลั่งอยู่แล้ว ก็ไม่ลังเลเลยที่จะไล่ตามหลินเฉินในขณะที่เขายังคงขว้างลูกบอลพลังงานใส่หลินเฉินอยู่
“พวกเจ้ากำลังทำอะไรกันอยู่?”
ด้านล่าง โกคูและคนอื่นๆ ก็มองด้วยความงุนงงขณะที่ทั้งสองบินสูงขึ้นเรื่อยๆ จนเกือบจะพุ่งออกมาจากชั้นบรรยากาศของดาวเคราะห์เบจิต้าใหม่
แต่ไม่นานนัก พวกเขาก็ไม่มีเวลาสนใจเรื่องนี้แล้ว
เพราะดาวหางขนาดใหญ่ได้โผล่เข้ามาในสายตาของพวกเขา
"แย่แล้ว นั่นมันดาวหาง!"
“ท่านลุงพิคโกโร่ ยานอวกาศของท่านอยู่ที่ไหนกัน?”
"ตรงนั้น! รีบไปที่นั่นเร็วเข้า!”
“เบจิต้า! หยุดคร่ำครวญได้แล้ว!”
ขณะที่โกคูและคนอื่นๆ กำลังหนีไปยังยานอวกาศ ในที่สุดหลินเฉินและโบรลี่ก็ได้ออกจากชั้นบรรยากาศ
โล่พลังงานสีเหลืองเขียวปรากฏขึ้นรอบๆ ทั้งสองในเวลาเดียวกัน จากนั้นพวกเขาก็ไล่ตามกันต่อไป
หลินเฉินได้บินไปที่ด้านหน้าของดาวหางและหยุดลง
"ฮ่า!"
โบรลี่ควบแน่นลูกบอลพลังงานในฝ่ามืออีกครั้งและโยนไปทางหลินเฉิน ลูกบอลพลังงานไม่ใหญ่เท่ากำปั้นในตอนแรก แต่เมื่อมันบินไปครึ่งทาง ทันใดนั้นมันก็ใหญ่โตขึ้นมาก
ลูกบอลพลังงานขนาดใหญ่พุ่งเข้าใส่ร่างของหลินเฉินโดยตรง
แต่ในยามนั้นเอง โบรลี่เพิ่งจะรู้ตัวว่าหลินเฉินที่ถูกลูกบอลพลังงานกลืนกินกลับหายไปจากจุดเดิมที่เขาเคยอยู่
หลินเฉินตรงหน้าเขาเป็นเพียงภาพลวงตา!