บทที่ 57 - ศึกต่อสู้แลกชีวิตกับโบรลี่
บทที่ 57 - ศึกต่อสู้แลกชีวิตกับโบรลี่
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 57 - ศึกต่อสู้แลกชีวิตกับโบรลี่
คนที่ปรากฏตัวต่อหน้าโบรลี่คือหลินเฉิน
อย่างไรก็ตาม เมื่อโบรลี่เห็นว่าเป็นเขา ใบหน้าของเขาก็เผยให้เห็นถึงความดูถูกเหยียดหยาม
“เจ้าขยะนี้มาจากไหนกัน?”
หลินเฉินไม่ได้พูดอะไร แต่เขาตอบโดยการกลายร่างเป็นซูเปอร์ไซย่า
เมื่อออร่าที่พลุ่งพล่านของเขาปรากฏขึ้น โกคูและคนอื่นๆ ที่ไม่สามารถต่อสู้ได้อีกต่อไปก็เงยหน้าขึ้น
“ล-หลินเฉิน? เขาก็สามารถกลายร่างเป็นซูเปอร์ไซย่าได้ด้วยงั้นเหรอ?” โกคูพูดขึ้นมาความประหลาดใจ
“ค…คุณหลินเฉิน…” แสงแห่งความหวังได้ถูกจุดประกายเกิดขึ้นในใจของทรังคซ์
“จ…เจ้าโง่นี่ทำไมช่วยตั้งแต่แรกกัน?” พิคโกโร่ดูโกรธมาก
ส่วนเบจิต้า เขาเงยหน้าขึ้นด้วยความยากลำบากและชำเลืองมอง ก่อนจะได้แต่หลับตาลง
“ไม่มีประโยชน์หรอก พวกเราทุกคนกำลังจะตายอยู่ดี…”
โบรลี่ไม่ได้ตื่นตระหนกเลยเมื่อเห็นการกลายร่างของหลินเฉิน เขาเผยรอยยิ้มที่โหดร้ายและชี้นิ้วไปทางหลินเฉิน: “แม้ว่าเจ้าจะแปลงร่าง แต่สุดท้ายขยะก็เป็นขยะ”
“ไม่ว่าข้าจะเป็นขยะหรือไม่ใช่ เดี๋ยวเจ้าก็จะรู้ในไม่ช้า!”
ร่างของหลินเฉินหายไปและในเวลาต่อมา เขาก็ปรากฏตัวขึ้นข้างๆ โบรลี่ทันที
ด้วยการกวาดขาของเขาอย่างทรงพลัง หลินเฉินสาวเท้าของเขาไปที่หน้าอกของโบรลี่ พลังรุนแรงทำให้เกิดคลื่นกระแทกและเสียงของอากาศปริแตก ซึ่งมันน่าสะพรึงกลัวมาก
แต่เมื่อหันหน้าไปทางลูกเตะ โบรลี่ก็ไม่ได้ตั้งท่าป้องกันและรับการโจมตีจากหลินเฉินด้วยหน้าอกของเขา
“นี่คือความแข็งแกร่งเต็มที่ของเจ้าหรือ?” โบรลี่ยิ้มออกมาอย่างบ้าคลั่ง
หลินเฉินได้เปลี่ยนการโจมตีทันที เขาหมุน 180 ° และต่อยโบรลี่ต่อไป
เขาใช้ความแข็งแกร่งอย่างเต็มที่กับทุกหมัด หากหมัดเหล่านี้กระทบกับดาวเคราะห์ มันอาจทำให้แกนกลางของดาวเคราะห์สลายไปเลย
ขณะที่หมัดของเขาปะทะกับโบรลี่ มันก็ส่งเสียงดังปัง และทุกครั้งที่มันส่งเสียง มันก็ทำให้เกิดการสั่นสะเทือนในอากาศ
“โจมตีเสร็จแล้วหรือ?”
ทันใดนั้นโบรลี่ก็เปล่งเสียงเหยียดหยามออกมา
สีหน้าของหลินเฉินเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาหยุดโจมตีทันทีและถอยกลับอย่างรวดเร็ว
เกือบจะในเวลาเดียวกัน ทันใดนั้นลูกบอลพลังงานสีเขียวก็ควบแน่นบนฝ่ามือของโบรลี่
“ปืนใหญ่ลบล้าง!”
ด้วยคลื่นฝ่ามือของโบรลี่ ลูกบอลพลังงานสีเขียวได้พุ่งเข้าหาหลินเฉินอย่างโกรธเกรี้ยว
ลูกบอลพลังงานสีเขียวมีความสามารถในการติดตาม แม้ว่าหลินเฉินจะต้องการกระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้าและพยายามหลบหนี แต่มันก็สายเกินไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงตั้งแขนของเขาไว้ข้างหน้าและป้องกันมัน
"ตู้ม!"
เสียงระเบิดดังขึ้นและควันก็ปกคลุมรอบข้าง
“ฮึ่ม เจ้ายังไม่ตายอีกหรือ? หา?”
โบรลี่ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นแสงสีเขียวส่องออกมาจากกลุ่มควัน
“ปืนใหญ่ลบล้าง!”
ลูกบอลพลังงานสีเขียวที่เกือบจะเหมือนกับลูกบอลที่โบรลี่ใช้ได้ลอยออกมาพร้อมกับกระแทกใส่ตัวโบรลี่
แต่มันไม่เหมือนกับหลินเฉิน โบรลี่แค่โบกมือและปัดลูกบอลพลังงานบินออกไป ซึ่งหลังจากนั้นไม่นานมันก็ระเบิดขึ้นเหนือศีรษะของเขา
“วิชาของเจ้าเรียนรู้ได้ไม่ยากเลย” หลินเฉินปรากฏตัวขึ้นจากควันและยิ้มให้กับโบรลี่
“ฮ่าฮ่าฮ่า แล้ววิชานี้ล่ะ?”
ทันใดนั้นโบรลี่ก็หัวเราะออกมา จากนั้นแสงสว่างก็ได้ปรากฏขึ้นในมือของเขาและเมื่อนั้นเอง เขาโยนลูกบอลพลังงานสีเขียวอีกลูกหนึ่งที่เป็นลูกบอลพลังงานขนาดเล็กอย่างรวดเร็ว
หลินเฉินรู้ว่าเขาไม่สามารถหลบการโจมตีแบบนี้ได้ ดังนั้นเขาจึงยกแขนขึ้นอีกครั้งและเตรียมที่จะป้องกันมัน
แต่ในขณะนั้นเอง เสียงของระบบก็ดังขึ้นในใจของเขา
"ติ้ง! พรสวรรค์ด้านศิลปะการต่อสู้ขั้นเริ่มต้นถูกเปิดใช้ ผู้ใช้ได้เรียนรู้วิชาอุกกาบาตกัมปนาทแล้ว!”
อุกกาบาตกัมปนาทงั้นเหรอ? โอ้ ไม่นะ!
หลินเฉินป้องกันตัวเองทันทีและพับมือเข้าหากัน
ในเวลาเดียวกัน ลูกบอลพลังงานขนาดเล็กที่พุ่งมาจากระยะไกลก็มีขนาดใหญ่ขึ้น เส้นผ่านศูนย์กลางของมันขยายไปถึงพื้นที่หลายสิบเมตร
หากพลังจากการโจมตีครั้งนี้ตกลงบนพื้น เกรงว่ามันจะทำลายดาวทั้งดวงได้โดยตรงเลย
ก่อนที่หลินเฉินจะถูกกลืนโดยลูกบอลพลังงาน ร่างกายของเขาก็กะพริบและเมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็อยู่ข้างหลังโบรลี่แล้ว
“พลังคลื่นเต่า!”
แสงสีฟ้าครามได้พุ่งทะลวงอากาศและพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวก็พุ่งออกมากลืนกินร่างของโบรลี่โดยตรง
"อะไรกัน? เขารู้จักพลังคลื่นเต่าด้วยเหรอ?”
“นั่นไม่ใช่วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาของโกคูหรือ?”
ไซย่าคนนั้นเขาเป็นใครกันแน่?”
เมื่อเห็นวิชาที่หลินเฉินใช้ โกคูและคนอื่นๆ ต่างก็ประหลาดใจ
พวกเขาประหลาดใจกับความสามารถของหลินเฉินในการแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่า แต่พวกเขาไม่คิดเลยว่าเขาจะสามารถใช้วิชาของโกคูได้เช่นกัน
“ไม่แปลกใจเลยที่เขาต้องการต่อสู้ตัวคนเดียว คุณหลินเฉินช่างแข็งแกร่งมาก” ทรังคซ์พูดออกมาด้วยความตื่นเต้น
แต่เบจิต้ากัดฟันกรอดและพูดออกมาว่า “มัน…มันไม่มีประโยชน์หรอก เขายังอ่อนแอเกินไป”
คำพูดของเบจิต้าไม่ผิดนัก หลังจากหลินเฉินใช้พลังคลื่นเต่าสะท้านฟ้าแล้ว ทันใดนั้นโบรลี่ก็หันกลับมาท่ามกลางคลื่นพลังงานและแสยะยิ้มอย่างชั่วร้ายให้กับ หลินเฉิน: "เจ้ากำลังทำอะไรอยู่งั้นเหรอ?"
ทันทีที่คำพูดออกจากปากของเขา โบรลี่ก็พุ่งมาหาหลินเฉินผ่านพลังคลื่นเต่า ราวกับว่าเขากำลังเดินผ่านสายธารวารีอันแผ่วเบา
"อะไรกัน?"
ปัง! โบรลี่ชกหน้าหลินเฉิน
หมัดที่ทรงพลังส่งคลื่นกระแทกออกมา ซึ่งทำให้หลินเฉินบินออกไปราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่ จากนั้นก็ได้ตกลงไปในอาคารสูงพร้อมกับเสียงกระแทกดังลั่น
ครืน อาคารสูงไม่สามารถต้านทานได้และพังทลายลงจนสร้างเสียงดังก้องไปทั่ว ท่ามกลางควันและฝุ่นจากสิ่งก่อสร้างที่พังทลาย หลินเฉินบินออกมาในขณะที่หอบหายใจอย่างหนักหน่วงพร้อมกับยัดถั่วเซียนเข้าไปในปาก
ถ้าไม่ใช่เพราะถั่วเซียน บางทีเขาอาจจะหมดพลังไปแบบโกคูกับคนอื่นๆ แล้ว
“ฮ่าฮ่าฮ่า ดูเหมือนว่าเจ้าจะทนทานกว่าพวกนั้นเล็กน้อยสินะ ถ้าอย่างนั้นมาสนุกกันสักพักเถอะ!”
โบรลี่พุ่งเข้ามาหาหลินเฉิน หลินเฉินก็เปล่งพลังออร่าของเขาออกมา
แสงสว่างวาบสองดวงได้พุ่งผ่านท้องฟ้าที่ค่อยๆ สว่างขึ้นแล้วปะทะกัน จนก่อให้เกิดการระเบิดอย่างรุนแรง
"ปัง! ปัง! ปัง!"
บางครั้งเสียงดังก้องอย่างรุนแรงก็เกิดขึ้นบนท้องฟ้า มันเป็นเสียงของหมัดของคนสองคนที่ปะทะกันอย่างรุนแรง
ภายใต้การปะทะกันของพลังอันน่ามหัศจรรย์ทั้งสอง ดาวเคราะห์เบจิต้าใหม่ก็ไม่สามารถทนต่อแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงได้ พลังงานที่เกิดขึ้นทำให้เกิดแผ่นดินไหวทั่วโลก ภูเขาและแม่น้ำล้วนพังทลายลง
ไม่ไกลจากนั้น โกคูและคนอื่นๆ ที่รวมตัวกันอีกครั้งก็มองดูหลินเฉินที่เผชิญหน้ากับโบรลี่คนเดียว และทำได้เพียงจ้องมองด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง อาการบาดเจ็บของพวกเขารุนแรงมาก พวกเขาพอจะฟื้นฟูพลังของตนได้ส่วนหนึ่ง แต่ก็ยังห่างไกลจากสภาพอันสมบูรณ์
“ไม่ดีแน่ แม้ว่าหลินเฉินจะแข็งแกร่งมาก แต่เขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของโบรลี่เลย”
แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ห่างกันมาก แต่คนที่อยู่ที่นี่ใช่ว่าจะธรรมดาสามัญ ถึงพวกเขาจะมองไม่เห็นการต่อสู้ในระยะไกล แต่พวกเขาก็รู้ผลของการต่อสู้ด้วยวิชาสัมผัสพลัง
ต่อหน้าโบรลี่ พลังของหลินเฉินอ่อนแอลงอย่างต่อเนื่อง แต่พลังของโบรลี่ไม่ได้อ่อนแอลงเลย กลับเพิ่มขึ้นอีกต่างหาก
เป็นที่ชัดเจนแล้วว่าในท้ายที่สุดใครจะชนะการต่อสู้ครั้งนี้
“พิคโกโร่ เจ้ายังมีถั่วเซียนอยู่ไหม? เราเองก็จะต้องไปช่วยด้วย!” โกคูกล่าว
พิคโกโร่จึงส่ายศีรษะตอบ: “ข้าให้ถั่วเซียนไปหมดแล้ว ยามนี้ไม่เหลือเลย”
ในเวลานั้นเอง โกฮังก็รู้สึกได้ถึงสิ่งที่ผิดปกติ: “ท่านพ่อ ทำไมออร่าของคุณหลินเฉินถึงพุ่งขึ้นมากันล่ะ? ก่อนหน้านี้มันอ่อนแอ แต่กลับแข็งแกร่งขึ้นอย่างกะทันหัน แปลกมาก”
"หืม?"
เมื่อคนอื่นได้ยินเช่นนี้ พวกเขาทั้งหมดก็มองไปในระยะไกลและพบว่าเป็นไปตามที่โกฮังกล่าว ในระหว่างที่ต่อสู้กับโบรลี่ พลังของหลินเฉินที่ลดทอนลงมากลับเพิ่มขึ้นอีกครั้งหนึ่ง