บทที่ 101 รายชื่อแขกรับเชิญในงานเปิดตัวรอบปฐมทัศน์ที่อลังการเกินจริง

บทที่ 101 รายชื่อแขกรับเชิญในงานเปิดตัวรอบปฐมทัศน์ที่อลังการเกินจริง

ก่อนที่ ‘จ้านหลาง 2’ จะเข้าฉาย หลี่อี้ถงก็โทรหากู้จือเหยียนอยู่บ่อยครั้ง ก็ไม่แปลกที่เธอจะประหม่าอยู่บ้าง

นี่เป็นผลงานภาพยนตร์จอเงินเรื่องแรกในชีวิตของเธอ

เมื่อต้นปี หลี่อี้ถงยังได้ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องหนึ่งชื่อว่า ‘ซูเปอร์สตาร์สายลับ’ ซึ่งนำแสดงโดยนักร้องสองคน เธอรู้สึกว่ามันไม่ค่อยดีเท่าไหร่

แต่ที่หนักกว่านั้นก็คืออู๋จิง หมอนี่โทรหาบ่อยกว่าหลี่อี้ถงเสียอีก

เฮ้อ ลูกผู้ชายพันธุ์แกร่งอะไรกัน? สู้ผู้หญิงคนหนึ่งยังไม่ได้เลย

ถึงแม้กู้จือเหยียนจะบอกเขาย้ำแล้วย้ำอีกว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จแน่นอน แต่เจ้าตัวก็ยังไม่เลิกรา

บางทีเขาอาจจะแค่อยากได้ยินกู้จือเหยียนพูดประโยคนี้ เพื่อสร้างความมั่นใจให้ตัวเองสักหน่อย

นี่ไง ดึกดื่นค่ำคืนขณะที่กู้จือเหยียนเพิ่งจะตั้งใจจะล้มตัวลงนอน โทรศัพท์ของอู๋จิงก็ดังขึ้นมาอีกแล้ว

“พี่จิง ผมพูดไปกี่ครั้งแล้วว่าหนังเรื่องนี้ประสบความสำเร็จแน่นอน ไม่ใช่ผมจะว่าพี่นะ แต่พวกเราตั้งหลายคนทุ่มเทกันขนาดนี้ พี่ยังไม่มีความมั่นใจอีกเหรอ?”

“พี่เหยียน ไม่ใช่เรื่องนี้ วันนี้มีเรื่องสำคัญจริงๆ จะขอให้นายช่วย”

อู๋จิงที่อยู่อีกฝั่งของสายไม่โกรธเลยแม้แต่น้อย ช่วงนี้เขาโดนกู้จือเหยียนบ่นจนชินแล้ว

กู้จือเหยียน: แค่กๆ บ่นเร็วไปหน่อย!

“เอ่อ... พี่จิงว่ามาเลยครับ เรื่องอะไร? ถ้าช่วยได้ น้องชายคนนี้ไม่ปฏิเสธแน่นอน”

“ก็คือเรื่องนั้น...”

“มีอะไรก็พูดมาตรงๆ สิครับ พี่จะมาอ้ำๆ อึ้งๆ เหมือนผู้หญิงทำไม”

“นายเส้นสายกว้างขวาง ช่วยชวนศิลปินสักสองสามคนมางานเปิดตัวให้หน่อย”

อู๋จิงรู้สึกอับอายอยู่บ้าง เขาเข้าวงการมาตั้งยี่สิบกว่าปีแล้ว เรื่องแบบนี้ยังต้องมาขอน้องชายที่เพิ่งเข้าวงการมาได้แค่สองปีกว่าช่วย

เขาเป็นคนพูดจาตรงไปตรงมา จึงสร้างศัตรูได้ง่าย ในวงการเลยมีเพื่อนไม่กี่คน

จนถึงตอนนี้ เขาเชิญคนมาได้แค่สิบกว่าคนเท่านั้น แถมส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยมีชื่อเสียง คนที่มีชื่อเสียงหน่อยก็มีแค่ กัวเต๋อกัง, กัวเทา, ฮว่าเส่า, หลี่เม่า, เสียนจื่อ, เฉียวซาน, ไป๋ไข่หนาน, โจวเสี่ยวโอว ไม่กี่คน

ถ้าแขกในงานเปิดตัวมีแค่นี้ มันก็ดูจะน่าอนาถไปหน่อย

ช่วยไม่ได้ คงต้องพึ่งน้องชายคนนี้แล้ว

“เฮ้อ ผมก็นึกว่าเรื่องอะไร เรื่องนี้ง่ายนิดเดียว มอบให้ผมจัดการเอง แต่พี่จะเชิญสักกี่คนล่ะครับ?”

กู้จือเหยียนนึกขำเล็กน้อย ใครจะไปคิดว่าอู๋จิง จ้านหลางผู้โด่งดังในอนาคต ตอนนี้จะมีสภาพแบบนี้

“แน่นอนว่ายิ่งเยอะยิ่งดี!” อู๋จิงรีบตอบทันควัน

ผลก็คือ เมื่ออู๋จิงเห็นรายชื่อศิลปินที่กู้จือเหยียนส่งมาให้ เขาก็กระโดดลงจากเตียงทันที

“เชี่ย!”

“ดึกดื่นแล้ว ทำอะไรของนาย?” เซี่ยหนานถลึงตาใส่อู๋จิง

“ไม่ใช่อะไรหรอก แต่รายชื่อที่พี่เหยียนส่งมานี่มันอลังการเกินไปแล้ว”

“ไหนเอามาดูซิ”

เซี่ยหนานรับโทรศัพท์ของอู๋จิงมาดูด้วยความสงสัย รายชื่อศิลปินยาวเหยียดปรากฏขึ้นในสายตา

เติ้งเชา, จางอี้, หลินเกิงซิน, หยางหยาง, หวังซือชง, จางอี้ซิง, หูเยี่ยนปิน, หวังเยี่ยนหลิน, หานตงจวิน, หนิวจวิ้นเฟิง, ตู้เจียง, จ้าวโย่วถิ่ง...

รายชื่อแขกผู้ชายก็เกินความคาดหมายของเซี่ยหนานแล้ว แต่พอเห็นรายชื่อแขกผู้หญิง เธอก็ถึงกับอ้าปากค้าง

จ้าวลี่อิ่ง, หลิวอี้เฟย, ซูฉี, ถังเยียน, หลิวซือซือ, หยางมี่, เจี่ยงซิน, หลี่ฉุน, หลิ่วเหยียน, ฉินหลาน, เหมาเสี่ยวถง, จางหานอวิ้น, จางเลี่ยงอิ่ง, จางเทียนอ้าย, ตี๋ลี่เร่อปา, กู่ลี่นาจา, จินเฉิน, เฉินเหยา, จู้ซวี่ตัน, เมิ่งจื่ออี้, หลี่ชิ่น...

นี่มันอลังการเกินไปแล้ว!

นี่มันแทบจะรวบรวมดาราสาวชื่อดังของวงการบันเทิงมาได้ทั้งหมดในคราวเดียว

แน่นอนว่าคำพูดนี้อาจจะดูเกินจริงไปหน่อย แต่ถ้าบอกว่าครึ่งหนึ่งของวงการก็คงไม่ผิด

“ตกใจล่ะสิ ตอนแรกฉันแค่กะว่าจะให้เขาชวนมาสักสองสามคนพอเป็นพิธี ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก ไม่คิดเลยว่า... แหม น้องชายเล่นใหญ่เกินไปแล้ว!” อู๋จิงทำท่าทีเหมือนได้ของดีมาแล้วยังทำเป็นเล่นตัว

“มันเหลือเชื่อจริงๆ คนที่ไม่รู้คงคิดว่ากำลังจัดงาน ‘เวยป๋อไนท์’ อยู่ แต่ฉันว่าในบรรดาดาราสาวพวกนี้ มีหลายคนที่เคยมีข่าวลือกับเขา ถึงตอนนั้นจะไม่ตีกันตายเหรอ?”

มุมมองของผู้หญิงกับผู้ชายช่างแตกต่างกันจริงๆ

“เรื่องนั้น คงไม่หรอกมั้ง? กู้จือเหยียนน่าจะคุมสถานการณ์อยู่ น้องชายไม่ใช่คนธรรมดา”

ตอนที่พูดประโยคนี้ อู๋จิงก็ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ เพราะเด็กสาวหลายคนในนั้นเคยเปิดศึกกันบนโลกออนไลน์อย่างดุเดือด

แต่เขาก็คิดอีกที ตีกันก็ตีกันไปสิ ถ้าตีกันขึ้นมาจริงๆ กระแสต้องพุ่งกระฉูดแน่

สังเวยน้องชาย พลังไร้ขีดจำกัด!

ถ้ากู้จือเหยียนรู้ความคิดนี้ของอู๋จิงเข้า คงได้ซัดหน้าเขาสักหมัดแน่ๆ

แหม...เสน่ห์ต่อผู้หญิงของน้องชายคนนี้นี่มันน่าอิจฉาจริงๆ!

“อะไรนะ? อิจฉาเหรอ?”

อู๋จิงพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว แล้วก็รีบรู้ตัวว่าผิด ส่ายหัวรัวๆ ทันที “ไม่ ไม่เลยเด็ดขาด!”

“เหอะ! ออกไปเลย คืนนี้นายนอนโซฟา!”

อู๋จิง: ...

ความสุขมักตามมาด้วยความทุกข์สินะ!

อู๋จิงที่ขดตัวอยู่บนโซฟา ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ อดไม่ได้ที่จะส่งข้อความไปหากู้จือเหยียน

“พี่เหยียน สุดยอด!”

“พี่ก็อย่าเพิ่งดีใจไป ผมก็ไม่รับประกันว่าทุกคนจะมา”

กู้จือเหยียนแค่หว่านแหไปทั่วเท่านั้น พวกเขาจะว่างมาให้กำลังใจหรือไม่ ยังเป็นเรื่องที่ไม่แน่นอน

“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร มาได้แค่ครึ่งเดียว ผมก็ฝันดีจนยิ้มได้แล้ว”

“โอ้ งั้นก็ไม่มีปัญหา มาเกินครึ่งแน่นอน”

ในสายตาของกู้จือเหยียน ร้อยละแปดสิบไม่น่าจะมีปัญหา หรือแม้กระทั่งร้อยละเก้าสิบก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

“ฮ่าฮ่า งั้นก็ดี งั้นก็ดี งานเปิดตัวหนังของเราจัดขึ้นในอีกสามวันนะ นายอย่าลืมล่ะ”

“เรื่องนี้ผมจะลืมได้ยังไง ไม่คุยแล้ว จะนอน!”

อู๋จิงยังรู้สึกอยากคุยต่อ ช่วงนี้เขากังวลมากจนนอนไม่ค่อยหลับ อยากจะหาคนคุยด้วยตลอดเวลา เครียดมาก!

ดึกดื่นแบบนี้ก็ไม่กล้ารบกวนคนอื่น

อู๋จิงลุกจากโซฟา ย่องเท้าเบาๆ เข้าไปในห้องนอน...

สามวันต่อมา ณ สถานที่จัดงานเปิดตัวรอบปฐมทัศน์ ‘จ้านหลาง 2’

กองทัพสื่อมวลชนมากันอย่างคับคั่ง อันที่จริงสื่อส่วนใหญ่มาเพื่อกู้จือเหยียน ดาราระดับแนวหน้าย่อมมีประเด็นร้อนแรงเสมอ

อู๋จิงเหรอ?

ใครจะไปสนใจกันล่ะว่าอู๋จิงทำอะไร เขาไม่สำคัญขนาดนั้น!

ก็โทษสื่อไม่ได้ ก่อนที่ ‘จ้านหลาง 2’ จะเข้าฉาย อู๋จิงก็ได้รับการปฏิบัติแบบนี้แหละ

แต่ทว่า เมื่อแขกรับเชิญเริ่มทยอยเดินทางมาถึง บรรดาสื่อก็เบิกตาโตอย่างรวดเร็ว กล้องเริ่มกดชัตเตอร์ไม่หยุด

มีของแถมด้วย มาครั้งนี้ไม่เสียเที่ยวจริงๆ!

“มาครั้งนี้ไม่ขาดทุนเลย ตอนแรกกะจะมาถ่ายรูปกู้จือเหยียน ไม่คิดว่าจะมีดาราใหญ่มาเยอะขนาดนี้”

“อู๋จิงมีหน้ามีตาขนาดนี้เลยเหรอ?”

“ดูแล้วก็รู้ว่ามาเพราะเห็นแก่หน้ากู้จือเหยียน ดาราส่วนใหญ่ที่มาล้วนเคยร่วมงานกับกู้จือเหยียนทั้งนั้น”

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่ใครๆ ก็บอกว่ากู้จือเหยียนมีมนุษยสัมพันธ์ดีในวงการ”

“เชี่ย หลิวซือซือก็มา ถ่ายเร็วเข้า”

…

“พี่ซือซือ ขอบคุณที่มาให้กำลังใจครับ”

วันนี้หน้าที่ต้อนรับแขกเป็นของกู้จือเหยียนเป็นหลัก เพราะศิลปินส่วนใหญ่เขาเป็นคนเชิญมา

แน่นอนว่าในฐานะเจ้าภาพ อู๋จิงก็หนีไม่พ้น แต่เขามีเรื่องต้องทำเยอะมาก ต้องยุ่งทั้งภายในและภายนอก

“หนังของแฟนเก่า ฉันก็ต้องมาให้กำลังใจสิ” หลิวซือซืออมยิ้มพลางปิดปาก

“พี่สาว อย่ามาล้อน้องชายเลยครับ คำพูดแบบนี้พูดเล่นไม่ได้นะ” กู้จือเหยียนทำหน้าจนปัญญา

“กลัวอะไรล่ะ แถวนี้ก็ไม่มีใครอื่น อีกอย่างเธอก็ไม่เหมือนคนขี้ขลาดนี่นา”

“งั้นพี่สาวก็เข้าใจผิดแล้วล่ะครับ ผมขี้ขลาดจะตายไป”

การจะเดินตามรอยตำนานของวุยบู๊ (โจโฉ) นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย กู้จือเหยียนก็เป็นประเภทมีใจอยากเป็นโจรแต่ปอดแหก

“จริงเหรอ ขี้ขลาดแล้วยังไปยุ่งกับผู้หญิงตั้งเยอะแยะ” หลิวซือซือบุ้ยปากไปทางที่ไม่ไกลนัก “ไม่ล้อแล้ว แฟนสาวตัวน้อยของเธอมาแล้ว พี่สาวเข้าไปข้างในก่อนนะ”

กู้จือเหยียนหันไปมอง จินเฉิน, เฉินเหยา, หลี่ชิ่น, เมิ่งจื่ออี้ กำลังเดินมาทางเขาโดยมีหลี่อี้ถงนำทาง

ไม่น่าแปลกใจเลยที่เมื่อกี้หลี่อี้ถงบอกว่าจะไปรับคน

โห มากันเป็นทีมเลยนี่!

[จบตอน]