บทที่ 1 การปรากฏตัวของซูยุน

บทที่ 1 การปรากฏตัวของซูยุน

ยามค่ำคืน ณ ท่าเรือแห่งหนึ่งในเฮลส์คิทเช่น นิวยอร์ก สมาชิกของแก๊งงูดำกำลังช่วยกันนำเด็กหลายคนที่หมดสติยัดใส่กระสอบและลำเลียงขึ้นไปบนตู้คอนเทนเนอร์ขนส่งสินค้า

ซูยุนซ่อนกายอยู่ในความมืด เฝ้าสังเกตทุกความเคลื่อนไหวของสมาชิกแก๊งงูดำอย่างเงียบเชียบ

หลังจากคำนวณการวางกำลังพลของพวกแก๊งในบริเวณนี้ได้คร่าวๆ แล้ว ซูยุนจึงสวมใส่ 'พรสวรรค์' — 'เดินบนน้ำแข็งบาง' ทันใดนั้น ชั้นน้ำแข็งเริ่มก่อตัวขึ้นบนพื้นดินโดยมีเท้าของซูยุนเป็นจุดศูนย์กลาง มันแผ่ขยายออกไปด้านนอกด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

แม้ว่าตอนนี้จะเป็นเดือนพฤษภาคม แต่น้ำแข็งกลับไม่มีทีท่าว่าจะละลาย ในทางตรงกันข้าม เพียงไม่กี่สิบวินาที น้ำแข็งก็แผ่กระจายไปทั่วทั้งท่าเรือ

ลูกกระจ๊อกของแก๊งคนหนึ่งไม่ได้ระวังตัวจึงลื่นล้มและเอาหน้าลงไปสัมผัสกับพื้นคอนกรีตอย่างแนบแน่น

สมาชิกแก๊งรอบข้างต่างพากันระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที "แฮร์รี่ ถ้าแกง่วงนักก็รีบกลับไปหาแม่แกไป!"

"ฮ่าๆๆ!"

ลูกน้องคนที่เพิ่งยันตัวลุกขึ้นจากพื้นสบถออกมาด้วยความโมโห "เวรเอ๊ย! ทำไมพื้นเฮงนี่ถึงกลายเป็นน้ำแข็งไปได้วะ!"

ลูกน้องคนที่อยู่ริมขอบนอกสุดกำลังยืนดูเหตุการณ์อย่างเพลิดเพลิน ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างเฉียดผ่านตัวไป แล้วเขาก็สูญเสียการควบคุมร่างกายไปเสียดื้อๆ อย่างไรก็ตาม สมองของเขายังคงปรอดโปร่งและดวงตายังคงลืมอยู่ เขาจึงมองเห็นบุรุษคนหนึ่งสวมเสื้อโค้ทตัวยาวสีดำและดูเหมือนจะสวมแว่นตาด้วย

"นั่นใครน่ะ?"

ขณะที่ลูกน้องล้มลงกับพื้นทีละคน ในที่สุดก็มีคนสังเกตเห็นความผิดปกติ เขาเงื้อปืนขึ้นและเล็งไปที่เงาดำนั้น สมาชิกแก๊งที่เหลือเริ่มตระหนักว่ามีปัญหาเกิดขึ้นจึงทำตามด้วยการชักปืนพกออกมา

ทว่าด้วยน้ำแข็งที่ปกคลุมอยู่บนพื้น ทำให้สมาชิกแก๊งอีกหลายคนลื่นล้มลงในขณะที่กำลังตื่นตระหนก

เมื่อเห็นว่าซูยุนยังคงเดินเข้ามาหา สมาชิกแก๊งคนหนึ่งจึงตะโกนขู่ "หยุดนะ! ถ้าเข้ามาใกล้กว่านี้เรายิงแน่!"

ซูยุนไม่ได้ใส่ใจคำขู่เหล่านั้นและยังคงมุ่งหน้าเข้าหาพวกเขาด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์

พวกแก๊งไม่ลังเลอีกต่อไปและเริ่มระดมยิงเข้าใส่ซูยุน

'ปัง! ปัง! ปัง!'

ซูยุนคว้าตัวลูกน้องแก๊งคนที่สูญเสียการควบคุมร่างกายไปก่อนหน้านี้ขึ้นมา แล้วเหวี่ยงออกไปข้างหน้าเพื่อใช้เป็นโล่กำบังกระสุนทั้งหมดที่พุ่งเข้ามา

กว่าที่สมาชิกแก๊งที่ร่างพรุนด้วยกระสุนจะตกถึงพื้น ซูยุนก็เข้าถึงตัวพวกเขาแล้ว เขาไม่ได้พกพาอาวุธใดๆ แต่ทุกครั้งที่มือของเขาปัดผ่านร่างกายของสมาชิกแก๊ง คนเหล่านั้นจะสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวทันทีและล้มพับลงกับพื้น

สมาชิกแก๊งบางคนเห็นท่าไม่ดีจึงพยายามวิ่งไปทางทางออกของท่าเรือ แต่น้ำแข็งใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาดูเหมือนจะยิ่งลื่นขึ้นตามระดับความตระหนก จนทำให้ทุกคนล้มกลิ้งลงกับพื้นจากการลื่นไถล

หัวหน้าแก๊งงูดำจ้องมองลูกน้องของตนล้มลงด้วยท่าทางที่น่าประหลาด อาวุธปืนไม่สามารถทำอะไรชายคนนั้นได้เลย เขาอยากจะวิ่งหนีไปให้พ้นแต่เท้ากลับลื่นไม่หยุดจนไม่สามารถขยับเขยื้อนจากจุดที่ยืนอยู่ได้เลย

'พรสวรรค์' — 'เดินบนน้ำแข็งบาง': หลังจากใช้พรสวรรค์นี้ ชั้นน้ำแข็งบางจะก่อตัวขึ้นใต้ฝ่าเท้าและแผ่ขยายออกไปด้านนอกอย่างต่อเนื่อง ยิ่งคุณรู้สึกตื่นตระหนกมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งลื่นล้มได้ง่ายขึ้นเท่านั้น

หลังจากล้มสมุนแก๊งได้ทั้งหมดแล้ว ซูยุนเดินตรงไปยังสมาชิกแก๊งคนเดียวที่ยังขยับตัวได้ นั่นคือหัวหน้าแก๊ง เขาจงใจละเว้นคนผู้นี้ไว้เพื่อจะเค้นถามข้อมูลในภายหลัง

ซูยุนคือผู้ทะลุมิติมา ชีวิตในชาติก่อนของเขานั้นไม่สำคัญอีกต่อไป และอันที่จริงมันแทบจะไม่นับว่าเป็นชาติก่อนได้เลยด้วยซ้ำ เขาจำได้ลางๆ ว่าบ่ายวันหนึ่งขณะที่กำลังเดินทอดน่องอยู่บนถนน เขาได้สัมผัสถึงกระแสลมแรงที่พัดมา จากนั้นรถบรรทุกคันหนึ่งก็ทำหน้าที่ส่งเขาผ่านประตูมิติมาอย่างเสร็จสรรพ

เมื่อซูยุนฟื้นคืนสติ เขาก็มาปรากฏตัวอยู่ในตรอกซอกซอยแห่งหนึ่งในนิวยอร์ก ณ จักรวาลมาร์เวล ดูเหมือนจะเป็นการทะลุมิติมาทั้งร่างกาย เพราะอย่างน้อยในช่วงครึ่งปีที่ซูยุนข้ามมิติมา เขาก็ยังไม่สังเกตเห็นความแตกต่างระหว่างร่างกายปัจจุบันกับร่างกายเดิมของเขาเลย

นอกจากนี้ หลังจากมายังจักรวาลมาร์เวล เขายังได้รับความสามารถที่แปลกประหลาด สายตาของเขามองเห็นจุดและเส้นสายประหลาดมากมาย พร้อมกับข้อมูลที่ซับซ้อนและเป็นนามธรรม ราวกับว่าโลกทั้งใบกลายเป็นเศษเสี้ยวที่แตกกระจายซึ่งจะพังทลายลงเพียงแค่สัมผัสเบาๆ

ตอนที่เขาเพิ่งทะลุมิติมาใหม่ๆ ซูยุนลองลากนิ้วตามเส้นบนกำแพง และกำแพงทั้งแถบก็ถล่มลงมาเพียงแค่การแตะครั้งเดียว เหมือนกับโครงการก่อสร้างที่ด้อยคุณภาพและทรุดโทรม

ในตอนแรก ในฐานะแฟนอนิเมะตัวยง ซูยุนคิดว่าเขาได้รับเนตรแบบเดียวกับเรียวกิ ชิกิ จากค่ายไทป์มูน นั่นคือ 'เนตรวงแหวนแห่งความตาย' ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงมีพลังที่มีอยู่แต่ในอนิเมะได้นั้น เขาเองก็ไม่ทราบ

จนกระทั่งเขาได้พบกับผู้คนคนอื่นๆ และมองเห็นว่าพวกเขามี 'แท็ก' หรือจะเรียกว่า 'พรสวรรค์' ที่ไม่ควรจะมีอยู่บนตัวพวกเขา เขาจึงสังเกตเห็นว่าตัวเองก็มี 'พรสวรรค์' เหมือนกับตัวละครในเกมเช่นกัน

'พรสวรรค์' — 'ผู้รอดพ้นจากความตาย': ติดอยู่ในความตายแต่กลับรอดพ้นมาได้ ความสามารถ: ดวงตาสามารถมองเห็นความตายของสิ่งที่เป็นนามธรรมและมอบความตายให้กับสิ่งเหล่านั้นได้ แสดงผลออกมาในรูปแบบของเนตรวงแหวนแห่งความตายที่มองเห็นเส้นแห่งความตายบนสิ่งต่างๆ การตัดตามเส้นเหล่านี้สามารถมอบความตายให้แก่สิ่งนั้นได้

'พรสวรรค์' — 'คนนอก': มาจากดินแดนที่พ้นไปจากพหุจักรวาลอันไร้ที่สิ้นสุด สามารถหลีกเลี่ยงผลกระทบจากโลกใบนี้ได้

ซูยุนยังไม่เคยสัมผัสผลของพรสวรรค์ 'คนนอก' แต่เขาคาดการณ์ว่าความสามารถนี้อาจจะทำให้การดีดนิ้วของธานอสไม่มีผลต่อตัวเขา

ความสามารถที่แท้จริงของซูยุนคือการมองเห็น 'พรสวรรค์' ที่เป็นนามธรรมต่างๆ แล้วได้รับพรสวรรค์เหล่านั้นมาด้วยวิธีการพิเศษ

มีหลายวิธีในการได้รับ 'พรสวรรค์' วิธีหนึ่งคือการทำตามเงื่อนไขบางอย่างด้วยตนเอง ตัวอย่างเช่น 'พรสวรรค์' — 'ผู้รอดพ้นจากความตาย' ที่ซูยุนสวมใส่ไว้ตลอดเวลา เงื่อนไขของมันคือการต้องตายจริงๆ แล้วจึงฟื้นคืนชีพขึ้นมา

หากต้องการรับ 'พรสวรรค์' จากบุคคล จำเป็นต้อง 'เอาชนะ' เจ้าของพรสวรรค์นั้น หรือทำให้พวกเขายอมสยบอย่างสิ้นเชิง การ 'เอาชนะ' นั้นทำได้ง่าย เพียงแค่ชนะเกมเป่ายิ้งฉุบก็เพียงพอแล้ว แต่มันต้องการให้คู่ต่อสู้ยอมรับความพ่ายแพ้จากก้นบึ้งของหัวใจ

หากเป็น 'พรสวรรค์' ที่อยู่ในสิ่งของ จำเป็นต้องทำลายสิ่งของที่มีพรสวรรค์นั้นอยู่อย่างสิ้นเชิง หรือแทนที่มันด้วยพรสวรรค์ที่ใกล้เคียงกันเพื่อให้ได้มา

ความสามารถของ 'พรสวรรค์' บางอย่างนั้นคงที่และทำได้เพียงเพิ่มความชำนาญเท่านั้น เช่น 'พรสวรรค์' — 'เดินบนน้ำแข็งบาง' นี่คือพรสวรรค์ที่ซูยุนได้รับมาเมื่อไม่นานนี้จากหนุ่มเจ้าชู้คนหนึ่งที่คบผู้หญิง 7 คนในเวลาเดียวกัน

หนุ่มเจ้าชู้คนนั้นสงสัยว่าหนึ่งในผู้หญิงของเขาอาจจะนอกใจ จึงได้จ้างวานซูยุนให้สืบเรื่องนี้ เพื่อเห็นแก่ 'พรสวรรค์' ซูยุนจึงไปหาหลักฐานการนอกใจมาให้จนได้รับ 'เดินบนน้ำแข็งบาง' มาครอง

วิธีการเจาะจงที่เขาใช้ก็คือ "นี่พ่อคนหล่อ นายคงไม่อยากให้เรื่องที่นายคบแฟนสาวพร้อมกันเจ็ดคนรู้ไปถึงหูพวกเธอหรอกใช่ไหม?"

หนุ่มเจ้าชู้ที่ถูกข่มขู่ทำได้เพียงยอมคายพรสวรรค์นี้ออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้

จากการฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ซูยุนสามารถใช้ 'เดินบนน้ำแข็งบาง' ได้อย่างเชี่ยวชาญแล้ว

ความสามารถของ 'พรสวรรค์' อื่นๆ สามารถอัปเกรดได้ เช่น 'พรสวรรค์' — 'วิศวกรรมมนุษย์' ที่เขาสวมใส่ไว้เสมอ ผลของมันคือการเสริมสมรรถภาพร่างกายในทุกๆ ด้าน ระดับปัจจุบันคือระดับ 1: 85/100 ซูยุนรู้สึกว่าเขาเริ่มเข้าใกล้ขีดจำกัดของมนุษย์แล้ว และอีกไม่นานคงจะถึงระดับเดียวกับกัปตันอเมริกา

หัวหน้าแก๊งงูดำพยายามดิ้นรนอยู่บนพื้น แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรเขาก็ลุกขึ้นไม่ได้ น้ำแข็งเบื้องล่างยิ่งนับวันยิ่งลื่นขึ้นเรื่อยๆ

ซูยุนหยิบมีดสั้นออกมาแล้วปักลงไปข้างล่าง ตรึงฝ่ามือของหัวหน้าแก๊งงูดำไว้กับพื้น แล้วจึงยกเลิกการใช้ 'เดินบนน้ำแข็งบาง' ทันที

"อ๊ากกก—"

หัวหน้าแก๊งงูดำแผดร้องออกมาเหมือนหมาป่าที่ถูกทำร้าย

ซูยุนนั่งยงโย่ลง หยิบรูปถ่ายใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วชูให้หัวหน้าแก๊งงูดำดู

"แกพอจะจำเด็กชายคนนี้ได้บ้างไหม?"

หัวหน้าแก๊งเสียขวัญไปหมดแล้วและไม่สามารถตอบคำถามของซูยุนได้เลย

"ยังจะมาแกล้งใบ้อีก!" ซูยุนขมวดคิ้วแล้วประเคนหมัดเข้าใส่หัวหน้าแก๊งสองครั้ง 'ตุ้บ ตุ้บ' — นี่คือหมัดดัดนิสัย

หัวหน้าแก๊งได้สติขึ้นมามาก เขาพยายามกัดฟันทนความเจ็บปวดที่ฝ่ามือขณะจ้องมองเด็กชายในรูป

"ขะ... ข้าจำไม่ได้!" เสียงของหัวหน้าแก๊งสั่นเครือ

ซูยุนหรี่ตาลงและประเคนหมัดใส่อีกสองครั้ง 'ตุ้บ ตุ้บ' นี่คือวิชาฟื้นฟูความจำขั้นสูง

"ลูกพี่ อย่าตีข้าเลย อย่าตีข้า ข้าจำได้แล้ว!"

"พูดมา!" ซูยุนเผยรอยยิ้มที่ดูใจดีแต่แฝงด้วยความอำมหิต

หัวหน้าแก๊งใจสั่นรัวและพูดอย่างตะกุกตะกักว่า "เมื่อสองวันก่อนที่ถนนเอล์มในเฮลส์คิทเช่น เซลาร์เห็นเด็กคนนี้อยู่คนเดียวในตรอกเลยหาโอกาสลักพาตัวมา หลังจากนั้นเขาก็ถูกส่งตัวไปพร้อมกับเด็กคนอื่นๆ ที่ถูกจับมาได้ครับ"