บทที่ 015 ซื้อผลพละกำลัง และการค้นพบกล่องสมบัติเหล็กดำ

เฉินฮวาเพิ่งกดเข้าไปในช่องแชทและยังไม่ทันได้ดูรายละเอียดให้ดี เขาก็ต้องชะงักกับจำนวนผู้คนที่แสดงอยู่บนหน้าจอ

เพราะหลังจากผ่านการคัดกรองโดยธรรมชาติมาหลายวัน จำนวนคนในพื้นที่จากเดิมหนึ่งแสนคน ตอนนี้กลับลดลงเหลือเพียง 85,846 คนอย่างน่าใจหาย!

เพียงไม่กี่วันเท่านั้น!

ผู้คนนับหมื่นได้เลือนหายไป!

แน่นอนว่า!

หลังจากที่เฝ้าสังเกตมาตลอดหลายวัน!

เฉินฮวาตระหนักได้ว่าคนที่หายไปนั้นไม่ได้หมายความว่าตายไปเสียทั้งหมด!

หลายคนที่เลือกเข้าร่วมเป็นลูกเรือของเรือลำอื่นก็จะหายไปจากยอดจำนวนกัปตันเช่นกัน!!

สิ่งนี้บ่งบอกเป็นนัยว่า!

เรือหลายลำเริ่มมีการรับสมัครลูกเรือในจำนวนที่แตกต่างกันไป!

และยิ่งเรือลำไหนมีลูกเรือมากเท่าไหร่ ประสิทธิภาพในการต่อสู้ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น!

สำหรับเฉินฮวาแล้ว นี่คือภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ!

เพราะที่ใดมีคน ที่นั่นย่อมมีความขัดแย้ง!

โดยเฉพาะกลางมหาสมุทรที่ไร้ซึ่งกฎหมาย!

เมื่อความแข็งแกร่งต่างกันอย่างสิ้นเชิง กฎปลาใหญ่กินปลาเล็กย่อมตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!

ดังนั้น เขาจึงจำเป็นต้องพัฒนาตัวเองให้รวดเร็วยิ่งขึ้น!

โบราณว่าไว้ ไม่กลัวโจรปล้น แต่กลัวโจรจ้องจะปล้น!

มีเพียงพาหนะที่ทรงพลังกว่าเท่านั้นที่จะปกป้องความปลอดภัยของเขาได้ดีที่สุด!

เฉินฮวากวาดสายตามองข้อความในช่องแชทอย่างช้าๆ!

"เรือระดับ 2 รับสมัครคน ใครที่ไปต่อคนเดียวไม่ไหวติดต่อมาได้เลย! มีที่กินที่นอนและเงินเดือนให้! รับรองว่าไม่กดขี่แน่นอน!"

"แพไม้ระดับ 1 รับคน ถึงตอนนี้ยังเป็นแพ แต่เราสะสมวัสดุอัปเกรดระดับ 2 ครบแล้ว! ขอแค่เจอเครื่องยนต์ก็อัปเกรดได้ทันที!"

"พี่น้องคนไหนคิดจะเข้าพวก อย่าไปหาเรือระดับ 2 ที่ยังไม่มีเครื่องยนต์เด็ดขาด! ไม่อย่างนั้นพวกนายได้พายเรือจนตายแน่!"

"ขอซื้ออาหารราคาถูก! ใครก็ได้ช่วยที หิวจะตายอยู่แล้ว!"

"มีใครมียาลดไข้บ้าง ขอซื้อด่วน!"

"รับซื้อลูกดอกไม่อั้น ใครมีทักแชทส่วนตัวมาเลย!"

"ทุกคนระวังเรือเปลวเพลิงไว้ให้ดี! เรือลำนี้ไม่มีจรรยาบรรณ ชอบลอบกัด ทำลายเรือคนอื่น แล้วลักพาตัวคนขึ้นเรือไปเป็นทาส!"

"มีใครขายลูกเรือบ้างไหม? รับซื้อลูกเรือราคาสูง!! ใครจะขายติดต่อมาได้เลย ยินดีจ่ายหนักหรือแลกเปลี่ยนด้วยไอเทม!"

ข้อความแล้วข้อความเล่าปรากฏขึ้น บ่งบอกถึงความต้องการที่แตกต่างกันของแต่ละคน!

เมื่อเฉินฮวาเห็นว่ามีคนยอมเอาเครื่องยนต์มาแลกกับลูกเรือ เขาก็ถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง!

แม้ลูกเรือจะเป็นทรัพยากรที่มีค่ามากในท้องทะเล!

แต่เครื่องยนต์ก็ล้ำค่าไม่แพ้กัน!

ในเมื่ออีกฝ่ายยอมทุ่มทุนสร้างขนาดนี้ สถานการณ์คงไม่ธรรมดาแน่นอน!

แม้ในใจจะอยากได้เครื่องยนต์นั้น แต่เฉินฮวาก็ยังไม่ได้ติดต่ออีกฝ่ายไป!

เพราะถ้าการเจรจาผิดพลาด เขาอาจจะถูกล่อลวงไปติดกับได้ง่ายๆ!

เฉินฮวาเลื่อนหน้าจอลงไปเรื่อยๆ!

ไม่นานเขาก็เห็นข้อมูลชุดหนึ่งที่ทำให้เขาสนใจเป็นพิเศษ!

"ขายผลพละกำลัง! ลูกละห้าเหรียญทองเท่านั้น กินแล้วเพิ่มค่าความแข็งแกร่งหนึ่งแต้ม!! ใครอยากได้รีบหน่อย ลงขายในร้านแล้ว!"

"ผลพละกำลัง?"

เฉินฮวาตาเป็นประกาย เขาคลิกเข้าไปดูข้อมูลของผู้ขายและตรงไปยังหน้าร้านทันที!

ร้านค้าของหลี่จื่อซวง

ผลพละกำลัง (5 ลูก): ราคาลูกละ 5 เหรียญทอง

รายละเอียด: ผลไม้พิเศษ กินแล้วเพิ่มค่าความแข็งแกร่ง 1 แต้ม!

คำอธิบาย: ของดีนะเนี่ย

เป็นของดีจริงๆ ด้วย!

เฉินฮวาตาโต เขาตัดสินใจกดซื้อผลไม้ทั้งห้าลูกทันทีโดยไม่ลังเล!

เหรียญทองลดลง 25 เหรียญ!

ผลไม้ปรากฏขึ้นตรงหน้า!

มันมีลักษณะใสราวกับคริสตัล!

เฉินฮวาหยิบเข้าปากลูกหนึ่ง!

ค่าความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นหนึ่งแต้มทันที!

หลังจากกินจนครบห้าลูก!

ค่าความแข็งแกร่งจากเดิม 35 ก็พุ่งขึ้นเป็น 40 ทันที!

"ให้ตายสิ ของดีขนาดนี้ทำไมไม่มีคนซื้อนะ!!"

เฉินฮวาตื่นเต้นสุดขีด เขารีบกดส่งข้อความส่วนตัวไปหาหลี่จื่อซวงทันที

"อยู่ไหม? คุณยังมีผลพละกำลังเหลืออีกไหม? ผมขอเหมาหมดเลย!"

...ในขณะเดียวกัน!

ในพื้นที่ทะเลอีกแห่งหนึ่งที่ไม่มีใครรู้จัก!

หลี่จื่อซวงกำลังนั่งตกปลาอยู่บนแพไม้ของเธอ!

ที่เท้าของเธอมีกระถางต้นไม้ตั้งอยู่สองใบ

มีเถาวัลย์สองเส้นกำลังเติบโตอยู่ในนั้น

ที่ปลายเถาวัลย์แต่ละเส้นมีผลไม้ที่ยังไม่สุกงอมติดอยู่!

และสิ่งที่ฝังอยู่ใต้รากของเถาวัลย์ไม่ใช่ดิน แต่คือซากปลาลายมนตรา!

เห็นได้ชัดว่าหลี่จื่อซวงคนนี้ใช้ปลาลายมนตราเป็นปุ๋ยในการปลูกผลพละกำลัง!

ทว่า แม้ผลพละกำลังจะวิเศษเพียงใด แต่มันก็ช่วยให้เธออิ่มท้องไม่ได้!

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เธอเพาะปลูกผลพละกำลังได้วันละสองลูก!

แต่ด้วยต้นทุนที่สูงลิบ ทำให้เธอขายมันออกได้ยากเหลือเกิน!

โดยเฉพาะในเวลาที่ทุกคนต่างขาดแคลนเสบียงเช่นนี้!

ไม่มีใครอยากเจียดเงินมาซื้อผลไม้ที่เพิ่มความแข็งแกร่งได้แค่แต้มเดียวหรอก!

ต่อให้ขายได้บ้างเป็นครั้งคราว!

รายได้ห้าเหรียญทอง เมื่อหักต้นทุนแล้ว บ่อยครั้งยังไม่พอให้เธอซื้อข้าวกินจนอิ่มเสียด้วยซ้ำ!

ถ้าวันแรกที่หลุดมาที่นี่เธอไม่ได้โชคดีเจอกล่องสมบัติเข้า!

เธอคงจะอดตายไปตั้งนานแล้ว!

"เฮ้อ! ฉันก็ไม่อยากขายแพงหรอกนะ! แต่ค่าเมล็ดพันธุ์กับค่าลองผิดลองถูกมันเปลืองเงินจริงๆ!"

หลี่จื่อซวงลูบท้องที่ว่างเปล่าพลางรู้สึกมึนหัว!

เธอรู้ดีว่านี่คือผลกระทบจากการจัดการกับปลาลายมนตราที่ทำให้พลังจิตลดลง!

แต่เธอก็เลี่ยงไม่ได้!

การจะปลูกผลไม้ที่เหนือธรรมชาติเช่นนี้ จำเป็นต้องพึ่งพาสิ่งมีชีวิตที่ปนเปื้อนพวกนั้น!

ความหวังเดียวของเธอตอนนี้คือขอให้มีใครสักคนมาซื้อผลพละกำลังที่เธอสะสมมาตลอดสองวันครึ่ง เพื่อที่เธอจะได้มีเงินไปหาอะไรกินให้อิ่มท้องเสียที!!

ในขณะที่กำลังเพ้อฝัน หลี่จื่อซวงก็คอยจับจ้องที่ผิวน้ำ หวังว่าจะตกปลาที่กินได้ขึ้นมาได้สักตัว!

ไม่อย่างนั้น วันนี้เธอคงต้องนอนหิวอีกวันแน่ๆ!!

"ติ๊ง!"

ในตอนที่เธอกำลังกังวลเรื่องมื้อต่อไป!

เสียงแจ้งเตือนข้อความก็ดังขึ้นที่ข้างหู!

หลี่จื่อซวงนึกว่าเป็นพวกขายเมล็ดพันธุ์ติดต่อมาอีก!

เธอถอนหายใจด้วยความเซ็ง เตรียมจะกดเปิดหน้าต่างแชทเพื่อปฏิเสธผู้ค้าไปก่อน!

ทว่า เมื่อหน้าต่างแชทเปิดออก

เธอก็พบว่าผู้ส่งไม่ใช่คนขายเมล็ดพันธุ์!

แต่เป็นคนชื่อเฉินฮวา!

"อยู่ไหม? คุณยังมีผลพละกำลังเหลืออีกไหม? ผมขอเหมาหมดเลย!"

เมื่อเห็นข้อความนี้ หัวใจของหลี่จื่อซวงเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง เธอรีบเหลือบมองยอดเหรียญทองของตัวเองทันที!

25.9!

พอมองไปที่ผลพละกำลังที่ลงขายไว้ในร้าน!

พวกมันถูกเหมาไปจนหมดเกลี้ยงแล้วจริงๆ!

ชัดเจนว่าผลไม้พวกนั้นถูกผู้ชายคนนี้ซื้อไปทั้งหมด!

และเขายังไม่พอใจ ยังอยากจะซื้อส่วนที่เหลือที่เธอมีอีกด้วย!

"โอ้พระเจ้า! สวรรค์มีตาจริงๆ ในที่สุดฉันก็เจอเสี่ยกระเป๋าหนักเข้าให้แล้วใช่ไหม?"

หลี่จื่อซวงตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก เธอรีบพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว "อยู่ค่ะ อยู่! แต่ฉันผลิตได้แค่วันละสองลูกเท่านั้น คุณจะรับไหมคะ?"

"ติ๊ง!"

เฉินฮวาได้รับคำตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว!

เมื่อเห็นข้อความ เขาก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

แต่พอมาคิดดูแล้ว เรื่องดีๆ แบบนี้จะให้รวยทางลัดในวันเดียวก็คงเป็นไปไม่ได้ เขาจะเร่งรัดเกินไปก็ไม่ดี!

เขาจึงตอบกลับไปว่า "ไม่มีปัญหา! คราวหลังถ้าคุณมีผลไม้ ให้ทักมาขายผมโดยตรงเลยนะ ไม่ต้องเอาลงหน้าร้าน!"

"ตกลงค่ะ! ผลไม้ของวันนี้จะสุกตอนกลางคืน ไว้ฉันจะทักไปนะคะ!"

"เยี่ยมเลย!"

การเจรจาสิ้นสุดลง!

เฉินฮวากวาดสายตามองเหรียญทองที่เหลืออีก 95 เหรียญ ก่อนจะนั่งลงบนที่นั่งคนขับแล้วตะโกนเรียกซูหยาจิงที่อยู่ในห้อง "เสี่ยวไป๋ ได้เวลาทำงานแล้ว!"

"บรึน บรึน บรึน!"

สิ้นเสียงเครื่องยนต์ก็สตาร์ทติด!

เรือไม้ "วิมานบนดิน" เริ่มเคลื่อนที่ไปตามผิวน้ำ!

ซูหยาจิงที่สัมผัสได้ว่าเรือเริ่มขยับก็เดินออกมาทำงานอย่างรู้หน้าที่!

ไม่นานนัก!

ทั้งสองก็หายลับไปในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่!

จนกระทั่ง!

ยามค่ำคืนใกล้มาเยือน!

ถังน้ำก็เต็มไปด้วยปลาแซลมอนอีกครั้ง!

ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังเตรียมตัวพักผ่อนสำหรับวันนี้!

เงาสีดำกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่เส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้น!

เฉินฮวารีบหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมาดู!

ท่าทางของเขาเปลี่ยนไปทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น!

"กัปตันคะ คุณเจออะไรเหรอ?"

ซูหยาจิงที่กำลังบิดขี้เกียจอยู่ข้างๆ สังเกตเห็นความผิดปกติจึงถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น!

ในตอนนั้นเอง เฉินฮวาส่งกล้องส่องทางไกลให้เธอ ก่อนจะยิ้มกริ่มแล้วพูดว่า "ดวงเรานี่มันดีจริงๆ ข้างหน้ามีกล่องสมบัติเหล็กดำอยู่หนึ่งใบ! แต่ปัญหาคือ มีฝูงปลาฟันคมล้อมกล่องนั่นไว้เพียบเลย!"