บทที่ 20 คำสาปนางพราย!ชุดรบระดับมหากาพย์!

ทุกคนต่างแลกเปลี่ยนสายตาที่เต็มไปด้วยความฉงนสนิทเขาทำได้อย่างไรกัน?

“มีบางอย่างผิดปกติ!มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ!ไม่มีใครสามารถสังหารบอสเลเวล10ได้ด้วยตัวคนเดียวหรอก!”

“มือเดียวปิดแผ่นฟ้า”ตะโกนลั่น

เขาเคยคิดว่าเมื่อพวกเขาถึงเลเวล10และปรับปรุงพละกำลังจนคงที่แล้วถึงจะสามารถพิชิตภารกิจนี้ได้

แต่ใครจะนึกว่าภารกิจเพิ่งจะประกาศออกมาก็ถูกพิชิตไปเสียแล้ว

แถมยังมีการประกาศแจ้งเตือนไปทั่วทั้งหมู่บ้าน!

“เหอะผิดปกติอะไรกันล่ะ?ถ้าฉันจำไม่ผิดเมื่อกี้ใครบางคนเพิ่งบอกว่าจะบิดหัวตัวเองออกมาไม่ใช่เหรอ?อยากให้ช่วยไหมล่ะ?”

“ชายร่างยักษ์”แค่นเสียงเยาะเย้ย

“แกหาที่ตาย!”

สีหน้าของ“มือเดียวปิดแผ่นฟ้า”เปลี่ยนไปทันที

สมาชิกในทีมของเขาก็โกรธจัดเช่นกัน

“ดู๋ปู้เทียนเซี่ย”ห้ามปราม“ชายร่างยักษ์”ไว้และส่ายหัวให้คนอื่นๆ

คนอื่นๆทำได้เพียงสะกดกลั้นความโกรธเอาไว้เพราะในตอนนี้ที่พวกเขาเลเวลลดลงย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของ“มือเดียวปิดแผ่นฟ้า”

โชคดีที่ภายในหมู่บ้านไม่อนุญาตให้มีการดวลกันส่วนตัว

"หัวหน้าไอ้หมอนั่นน่าสงสัยจริงๆพวกเราไปดักรอที่ทางออกดันเจี้ยนเถอะรอให้มันออกมา..."

ผู้เล่นที่ชื่อ"ใจอำมหิตไม่คงที่"ทำท่าเชือดคอ

"ไป!"

"มือเดียวปิดแผ่นฟ้า"สั่งการทันที

"หัวหน้าพวกเราจะทำยังไงดีคะ?"

น่าหลานเสี่ยวเม่ยรีบถามหลังจากกลุ่มมือเดียวปิดแผ่นฟ้าจากไป

"ตามพวกมันไป!"

"ดู๋ปู้เทียนเซี่ย"ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วจึงเอ่ยออกมา

ทุกคนเองก็อยากรู้ถึงสภาพปัจจุบันของถังหยุนเช่นกัน

กลุ่มคนรีบมุ่งหน้าไปยังทางเข้าดันเจี้ยน

...

"ตรวจสอบของดรอปกันเถอะ"

หลังจากสังหารบอสไปสามตัวรวดถังหยุนก็อารมณ์ดีอย่างยิ่ง

[เกราะอมตะ(ระดับหายาก)]

ป้องกันกายภาพ:40

ป้องกันเวทมนตร์:40

[แหวนกระดูกอมตะ(ระดับหายาก)]

พละกำลัง:+10

พื้นที่:+10ลูกบาศก์เมตร

"อุปกรณ์ระดับหายากสองชิ้นดรอปมาจากแม่ทัพอมตะก็ไม่เลว!"

ถังหยุนค่อนข้างพอใจ

ต่อไปคือสิ่งที่เขาเฝ้ารอมากที่สุดจากนางพรายชุดแดง

"ก้าวกระโดดมิติทักษะระดับ1อันที่สองของฉัน!เรียนรู้!"

เขาใช้แต้มทักษะระดับ1ไปหนึ่งแต้มและเชี่ยวชาญก้าวกระโดดมิติในทันที

[ก้าวกระโดดมิติ(ระดับ1ขั้นเริ่มต้น):ปรากฏตัวที่ตำแหน่งใดก็ได้ในรัศมี10เมตรทันทีใช้มานา200หน่วยคูลดาวน์20วินาที!]

"ทักษะนี้ทรงพลังแต่ใช้มานาสูงเกินไปใช้ได้เฉพาะในจังหวะสำคัญเท่านั้นแต่มันจะยอดเยี่ยมมากเมื่อใช้ร่วมกับสามกระบวนท่าทลายฟ้า!"

ถังหยุนครุ่นคิด

การใช้มานาของทักษะระดับ1นั้นยากจะรักษาไว้ได้นานในช่วงนี้

อย่างไรก็ตามโชคดีที่มานาของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมากในครั้งนี้

ไม่นานเขาก็มองไปที่ทักษะอื่น

[คำสาปนางพราย(ติดตัว):การโจมตีปกติของคุณถูกสาปโดยนางพรายสร้างความเสียหายเพิ่มเติมเท่ากับ10%ของพลังโจมตีเวทมนตร์ของคุณ]

"การโจมตีปกติสร้างความเสียหายเวท!ทักษะติดตัวระดับเทพชัดๆ!"

ถังหยุนอุทาน

ตอนนี้การโจมตีปกติของเขาสร้างความเสียหายมากกว่าทักษะส่วนใหญ่เสียอีกแถมไม่ต้องใช้มานาด้วย

"ทักษะติดตัวจะถูกเรียนรู้อัตโนมัติแต่มันไม่มีระดับความชำนาญหมายความว่ามันอัปเกรดไม่ได้"

ถังหยุนถอนหายใจเล็กน้อย

"เดี๋ยวนะไอเทมที่ดรอปจากพรสวรรค์สามารถทำลายข้อจำกัดบางอย่างได้และแต้มทักษะก็ทำให้ฉันเรียนรู้ได้โดยตรงการ์ดขีดสุดจะสามารถมองข้ามกฎนี้ได้ไหมนะ?"

ถังหยุนเกิดความคิดขึ้นมา

เมื่อคิดดังนั้นเขาจึงลองใช้แต้มทักษะระดับหนึ่งโดยตรงแต่ระบบไม่ตอบสนอง

จากนั้นเขาลองใช้แต้มทักษะพื้นฐานแต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม

"ใช้การ์ดขีดสุดทักษะพื้นฐาน!"

"ยังไม่ได้ผลอีกเหรอ?"

ไม่มีการตอบสนองจากระบบถังหยุนขมวดคิ้ว

"ไม่ใช่สิการ์ดขีดสุดทักษะพื้นฐานถูกใช้ไปแล้ว!"

ใจของถังหยุนเต้นรัวเขารีบมองไปที่คำอธิบายทักษะทันที

[คำสาปนางพราย(ทักษะติดตัวระดับขีดสุด):การโจมตีปกติของคุณถูกสาปโดยนางพรายสร้างความเสียหายเพิ่มเติมเท่ากับ100%ของพลังโจมตีเวทมนตร์ของคุณ]

"ไม่มีระดับความชำนาญเพิ่มขึ้นแต่นี่มันแทบจะเป็นทักษะที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง!เพิ่มความเสียหายเวทเท่ากับพลังโจมตีเวท100%มันทรงพลังเกินไปแล้ว!"

ถังหยุนอุทานด้วยความยินดี

นี่คือทักษะในฝันของผู้ที่เน้นพลังโจมตีเวทอย่างแท้จริง

“ฉันเหลือแต้มทักษะระดับ1อีกหนึ่งแต้มเอามาอัปเกรดปราณดาบทะยานฟ้า!”

[ยินดีด้วยปราณดาบทะยานฟ้าบรรลุระดับเชี่ยวชาญ]

[ปราณดาบทะยานฟ้า(ระดับ1ขั้นเชี่ยวชาญ):ปลดปล่อยปราณดาบในรัศมีสร้างความเสียหายโจมตีกายภาพ190%แก่ศัตรูในพื้นที่เป้าหมายคูลดาวน์15วินาทีใช้มานา100หน่วย!]

“ฉันเหลือแต้มทักษะพื้นฐานห้าแต้มเอามาอัปเกรดบอลกะโหลก”

ถังหยุนตัดสินใจหลังจากคิดครู่หนึ่ง

[ยินดีด้วย!บอลกะโหลกของคุณได้รับการอัปเกรดเป็นระดับละเอียดอ่อน!]

บอลกะโหลก(ระดับละเอียดอ่อน):ควบแน่นหัวกะโหลกและทุบเข้าใส่เป้าหมายสร้างความเสียหายโจมตีกายภาพ170%ใช้มานา10หน่วยคูลดาวน์5วินาที!

"อัปเกรดเทคนิคบ่มเพาะจิตอสูรวิญญาณคู่ต่อ!"

[ยินดีด้วย!เทคนิคบ่มเพาะจิตอสูรวิญญาณคู่ของคุณเพิ่มขึ้นเป็น3%!โจมตีกายภาพ+30!โจมตีเวทมนตร์+30!พละกำลัง+3!สติปัญญา+3!]

หลังจากอัปเกรดแล้วแต้มทักษะที่เหลือสองแต้มยังไม่สามารถใช้อัปเกรดต่อได้จึงต้องปล่อยค้างไว้ก่อน

"ชุดเกราะนางพราย!มันคือชุดเซ็ตสี่อย่างในชิ้นเดียว:ทั้งเสื้อกางเกงรองเท้าและผ้าคลุมอุปกรณ์พิเศษ!"

ถังหยุนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

[ชุดเกราะนางพราย(ระดับเหนือชั้น)]

ป้องกันกายภาพ:200

ป้องกันเวทมนตร์:300

พละกำลัง:+10

สติปัญญา:+10

กายภาพ:+10

วิญญาณ:+10

ความเร็ว:6เมตร/วินาที

"เพิ่มคุณสมบัติทุกอย่าง!ดีมาก!"

ถังหยุนค่อนข้างพอใจ

"ฉันยังมีการ์ดเลื่อนระดับอุปกรณ์พื้นฐานอยู่อีกชิ้นพอดีเลย!"

[ยินดีด้วยอัปเกรดสำเร็จ!ชุดเกราะนางพรายเลื่อนระดับเป็นมหากาพย์!]

[ชุดเกราะนางพราย(ระดับมหากาพย์)]

ป้องกันกายภาพ:400

ป้องกันเวทมนตร์:600

พละกำลัง:+30

สติปัญญา:+30

กายภาพ:+30

วิญญาณ:+30

ความเร็ว:12เมตร/วินาที

เพิ่มเติม:ลดความเสียหายที่ได้รับลง20%!

"มหากาพย์!พลังป้องกันนี้มันไร้เทียมทาน!แถมคุณสมบัติยังสูงขนาดนี้!"

ถังหยุนอุทานอย่างประหลาดใจ

ยังไงซะชิ้นนี้ชิ้นเดียวก็เทียบเท่าอุปกรณ์หลายชิ้นรวมกัน!

ถังหยุนสวมมันทันทีชุดเกราะนางพรายเป็นสีแดงสดและเข้ารูปกับร่างกายของเขาพอดี

ผ้าคลุมด้านนอกที่เป็นเหมือนเสื้อคลุมรบโบกสะบัดตามสายลมดูเท่มากจริงๆ

"เหลือไอเทมอีกสองชิ้น"

จากนั้นถังหยุนจึงมุ่งความสนใจไปที่ไอเทม

[หัวใจนางพราย(ไอเทม):หลังจากใช้งานจะสามารถควบคุมมอนสเตอร์ที่มีเลเวลต่ำกว่า10ได้รวมถึงบอสด้วย!]

"ไอเทมชิ้นนี้ทรงพลังขนาดนั้นเลย?ควบคุมบอสเลเวล10ได้แทบจะไร้เทียมทาน!"

ไอเทมนั้นแข็งแกร่งแต่น่าเสียดายที่ใช้ได้เพียงครั้งเดียวและผลคงอยู่แค่สองชั่วโมง

[หยาดน้ำตานางพราย(ไอเทม):สามารถเก็บสะสมมานาได้สูงสุด1000แต้มและฟื้นฟูมานาทันทีเมื่อใช้งาน]

"ของดี!แถมยังเป็นไอเทมถาวรด้วย!"

ถังหยุนดีใจอย่างที่สุด

"ไอเทมสองชิ้นนี้ยอดเยี่ยมมากคราวนี้ได้รับผลตอบแทนมหาศาลจริงๆ"

...

"หัวหน้าเฟิงหยุนฆ่าบอสเลเวล10ได้ของดรอปมันต้องมหาศาลแน่!พวกเราต้องแย่งมันมาให้ได้!"

ผู้เล่นที่ชื่อ"สุดหล่อ"กล่าว

"ใช่แล้วและเลเวลของเฟิงหยุนก็ต่ำมากแต่กลับฆ่าบอสเลเวล10ได้เขาต้องมีวิธีพิเศษบางอย่างแน่ถ้าพวกเราได้วิธีนั้นมา..."

"ใจอำมหิตไม่คงที่"เสริม

"พวกนายพูดถูกพวกเราจะบุกโจมตีทันทีที่เฟิงหยุนปรากฏตัวถ้าเขามันไม่ยอมส่งของดรอปมาเราจะฆ่ามัน!ฆ่ามันทุกครั้งที่เจอหน้า!"

"มือเดียวปิดแผ่นฟ้า"กล่าวอย่างเย็นชา