ตอนที่ 321 เจตจำนงยุทธ์บรรลุขั้นสมบูรณ์ ตัดสินความตาย
ตอนที่ 321 เจตจำนงยุทธ์บรรลุขั้นสมบูรณ์ ตัดสินความตาย
"นักเวทไฟแกร่งสุดในต้าเหยียน เอ็งพาคนของลัทธิเทพมังกรเพลิงระเบิดไปโจมตีพวกนักรบเผ่ามาร! พี่เมี่ยน พี่พาพี่น้องร้านบะหมี่เนื้อไปช่วยสนับสนุนด้วย!"
"จัดไป!"
"พี่ปิง พี่จู้เจียน พวกพี่พาคนของตัวเองไปสกัดสัตว์มารระดับห้าเอาไว้คนละสองตัวนะ!"
"ไม่มีปัญหา!"
"หวังลู่เฟย, ซูเปอร์เบจิต้า, หมีทมิฬจอมอึด, ซ่วยซานเหย่, ตี้สั่วหลง! พวกนายห้าคน เลือกสัตว์มารระดับห้าคนละตัวเลย ฝากด้วยล่ะ!"
"ผู้เล่นที่เหลือทั้งหมด โจมตีพวกนักรบเผ่ามาร! ลุยโว้ย!!!" สิ้นเสียงสั่งการที่เรียบง่ายแต่ทรงประสิทธิภาพของซิงเฉิน ผู้เล่นทุกคนก็เริ่มเคลื่อนไหวทันที!
"ข้าขอเลือกเจ้าสัตว์มารตั๊กแตนตำข้าวนี่ละกัน!" หมีทมิฬจอมอึดกวาดสายตา ก่อนจะล็อกเป้าไปที่สัตว์มารระดับห้าที่เคลื่อนไหวว่องไวและมีขนาดตัวเล็กที่สุด!
ตั๊กแตนยักษ์สูงสามร้อยเมตร ร่างกายเป็นสีดำสนิท!
"ตู้ม!!!" ตั๊กแตนยักษ์ตวัดขาหน้าฟันฉับ ความเร็วของมันทะลวงกำแพงเสียงไปอย่างง่ายดาย!
"เจตจำนงยุทธ์ มองทะลุสรรพสิ่ง!!!" หมีทมิฬจอมอึดหลับตาลง เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็มองเห็นวิถีการฟันของตั๊กแตนยักษ์อย่างชัดเจน สามารถคาดเดาล่วงหน้าและหลบหลีกได้อย่างชิลๆ!
"หอกมารทั้งเจ็ด!!!" หมีทมิฬจอมอึดสะบัดมือ หอกมารสีดำเจ็ดเล่มก่อตัวขึ้นก่อนจะพุ่งทะลวงปีกของตั๊กแตนยักษ์จนเป็นรู!
ตั๊กแตนยักษ์ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด มันโกรธเกรี้ยวสุดขีด นัยน์ตาสีเลือดทั้งสองข้างจ้องเขม็งไปที่หมีทมิฬจอมอึด!
"แน่จริงก็จับข้าให้ได้สิฟะ!" หมีทมิฬจอมอึดยิ้มกริ่ม เปิดใช้งานเกียร์สองบวกก้าวพริบตาเทวะอย่างชำนาญ ก่อนจะพุ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว!
"ตู้มๆๆ!" ตั๊กแตนยักษ์พุ่งไล่ล่าตามไปติดๆ ทั้งคู่ไล่กวดกันไปมาจนทั่วทั้งสนามรบ!
หมีทมิฬจอมอึดนั้นเจ้าเล่ห์สุดๆ เขาจงใจวิ่งลัดเลาะเข้าไปในดงนักรบเผ่ามารนับหมื่น!
นักรบเผ่ามารหลายร้อยนายเปิดฉากโจมตีพร้อมกัน การโจมตีทุกรูปแบบพุ่งเข้าใส่แบบมืดฟ้ามัวดิน!
"ฟุ่บ!" แต่หมีทมิฬจอมอึดกลับโยกตัวหลบ หมุนตัวกลางอากาศเหนือพื้นแค่สองสามเมตร พลิ้วหลบการโจมตีนับร้อยสายไปได้หน้าตาเฉย!
ฉากนี้ทำเอานักรบเผ่ามารทั้งหมดถึงกับอ้าปากค้าง!
ทว่าวินาทีต่อมา...
"ระวังหัวโว้ย!" หมีทมิฬจอมอึดทิ้งตัวหมอบลงกับพื้นทันที
พวกนักรบเผ่ามารตอบสนองช้าไปครึ่งจังหวะ เพิ่งจะเตรียมหมอบ เคียวของตั๊กแตนยักษ์ก็กวาดผ่านหน้าไปแล้ว!
"ฉัวะๆๆ!" หัวของนักรบเผ่ามารนับร้อยหลุดกระเด็นออกจากบ่าอย่างพร้อมเพรียง
"บัดซบ อย่าเข้ามานะ ไอ้มนุษย์เฮงซวย!"
"รีบฆ่ามันสิ! ฆ่ามัน!"
"ทำไมถึงตีไม่โดนวะ!?"
หมีทมิฬจอมอึดจงใจวิ่งวนป่วนเปี้ยนอยู่ในดงนักรบเผ่ามาร ล่อให้ตั๊กแตนยักษ์ที่ไล่ตามหลังมาโจมตีพลาดไปโดนพวกเดียวกันเอง สังหารนักรบเผ่ามารไปเป็นพันๆ คน!
ในเวลาไล่เลี่ยกัน
หวังลู่เฟยเลือกสัตว์มารระดับห้าที่มีรูปร่างเหมือนกอริลลายักษ์ ตัวมันสูงถึงแปดร้อยเมตร แค่หมัดเดียวก็ใหญ่ราวกับภูเขาย่อมๆ!
เมื่อเทียบกันแล้ว ขนาดตัวของหวังลู่เฟยช่างดูเล็กจ้อยสุดๆ!
"โฮก!!!" สัตว์มารกอริลลายักษ์มองเหยียดหวังลู่เฟย มันค่อยๆ เงื้อหมัดที่ใหญ่โตราวกับภูเขา แล้วทุบลงมาใส่เขาเต็มแรง!
"ข้าว่าแล้ว สักวันนึงข้าต้องเจอศัตรูตัวเบ้อเริ่มแบบเอ็ง!"
"ถ้าถึงตอนนั้น ด้วยขนาดตัวของข้าตอนนี้ คงยากที่จะทำดาเมจใส่ไอ้ยักษ์อย่างเอ็งได้!"
"ผลไม้วิถีไร้ลักษณ์พันกลไกข้าก็กินไปแล้ว แต่บัฟที่ได้มาก็ยังไม่พอที่จะคว่ำสัตว์ประหลาดอย่างเอ็งอยู่ดี! เพราะงั้น..."
"ข้าก็เลยคิดวิธีอื่นออกไงล่ะ!"
หวังลู่เฟยพึมพำเบาๆ เจตจำนงยุทธ์ ตัดสินความตาย ที่อยู่ด้านหลังค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง!
เจตจำนงยุทธ์นี้ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นร่างเงาของยักษ์โปร่งแสงสูงสิบแปดเมตร!
การแปรสภาพเจตจำนงยุทธ์ คือสัญลักษณ์ของการบรรลุเจตจำนงยุทธ์ขั้นสมบูรณ์!
"เจตจำนงยุทธ์ของข้า จงเป็นไปตามความปรารถนาของข้า..."
"ออกมาเลย!!!" หวังลู่เฟยคำรามลั่น!
เจตจำนงยุทธ์ขั้นครึ่งก้าวสมบูรณ์ ปะทุออกมาพร้อมกับจังหวะที่หวังลู่เฟยทะลวงผ่านเข้าสู่ขอบเขตวัฏจักรอัมฤทธิ์!
"ตู้ม!!!" เจตจำนงยุทธ์ทะลวงขีดจำกัด บรรลุขั้นสมบูรณ์ในที่สุด!
ร่างเงายักษ์โปร่งแสงที่เกิดจากเจตจำนงยุทธ์ค่อยๆ ควบแน่นจนกลายเป็นร่างเงายักษ์สีแดงฉาน ราวกับเทพสงคราม
เจตจำนงยุทธ์ขั้นสมบูรณ์ ตัดสินความตาย!
"เชี่ย! พี่ลู่เฟยนี่มัน... แสตนด์งั้นเหรอ!?"
"แม่งเอ๊ย พี่ลู่เฟยเรียกแสตนด์ออกมาได้ด้วยเรอะ!?"
"พวกเอ็งโง่ปะเนี่ย พี่หมิงเคยสอนไว้แล้ว นี่มันคือเจตจำนงยุทธ์ขั้นสมบูรณ์ สัญลักษณ์ของการแปรสภาพเจตจำนงยุทธ์ พี่ลู่เฟยน่าจะเป็นผู้เล่นคนแรกที่บรรลุขั้นสมบูรณ์เลยป่าววะ?"
เหล่าผู้เล่นฮือฮากันยกใหญ่!
แต่นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น!
"ฮาคิเกราะ! เปิดใช้งาน!" สิ้นเสียงคำรามต่ำของหวังลู่เฟย ร่างเงายักษ์สีแดงฉานก็ค่อยๆ ถูกปกคลุมด้วยฮาคิเกราะสีดำ กลายเป็นยักษ์สีดำสนิท!
"ตู้ม!!!" ในขณะนั้น สัตว์มารกอริลลายักษ์ก็ทุบหมัดลงมา ซัดพื้นดินจนกลายเป็นหลุมยักษ์เส้นผ่านศูนย์กลางร้อยเมตร!
"โฮก!!!" ทว่า สัตว์มารกอริลลายักษ์กลับร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด!
"ตู้ม!!!" ร่างหนึ่งพุ่งทะลวงผ่านหมัดที่ใหญ่โตราวกับภูเขาของสัตว์มารกอริลลายักษ์จนเป็นรู
เขาคือหวังลู่เฟย!
"ก้าวพริบตาเทวะ!" หวังลู่เฟยพุ่งทะยานขึ้นไปกลางอากาศ พุ่งพรวดไปอยู่ตรงหน้าของสัตว์มารกอริลลายักษ์!
อีกฝ่ายตัวใหญ่เกินไปจริงๆ แค่หัวของมันก็สูงเกินร้อยเมตร เทียบได้กับตึกสามสิบชั้น!
เมื่อเทียบกันแล้ว ร่างของหวังลู่เฟยช่างเล็กจ้อยเสียเหลือเกิน!
แต่ร่างเงายักษ์สีดำแดงที่เกิดจากเจตจำนงยุทธ์ด้านหลังหวังลู่เฟยนั้นไม่เล็กเลย มันกลับขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วตามเสียงคำรามของเขา เพียงชั่วอึดใจ ก็สูงถึงแปดสิบเมตร!
"บาซูก้าตัดสินความตาย!!!" หวังลู่เฟยซัดหมัดออกไป หมัดที่รุนแรงที่สุดกระแทกเข้าที่กลางหน้าผากของสัตว์มารกอริลลายักษ์อย่างจัง!
หมัดนี้ทะลวงกะโหลกของสัตว์มารกอริลลายักษ์จนแตกละเอียด ทะลุเข้าไปถึงสมองของมัน!
และในวินาทีต่อมา...
"หมัดตัดสินความตาย!" ร่างเงายักษ์เกราะดำสีแดงฉานสูงแปดสิบเมตรด้านหลังหวังลู่เฟย ง้างหมัดขึ้น ก่อนจะเปล่งเสียงแหบพร่าและต่ำลึก แล้วชกออกไป!
"ตู้ม!!!" พลังของหมัดนี้รุนแรงและดุดันยิ่งกว่าหมัดของหวังลู่เฟยเสียอีก หมัดขนาดยักษ์เส้นผ่านศูนย์กลางหลายเมตรซัดเข้าที่หน้าของสัตว์มารกอริลลายักษ์เต็มๆ กระดูกจมูกของมันแหลกละเอียด พลังอันมหาศาลระเบิดออก บดขยี้ใบหน้าของมันจนยุบลงไป!
แต่แค่หมัดเดียว เห็นได้ชัดว่ายังไม่พอที่จะฆ่าสัตว์มารกอริลลายักษ์ตัวนี้ได้!
สัตว์มารกอริลลายักษ์แผดเสียงร้องอย่างน่าสยดสยอง หมัดยักษ์ทั้งสองข้างตบประกบเข้าหากัน หมายจะตบหวังลู่เฟยให้ตายคากลางอากาศ!
ทว่า...
"เจตจำนงยุทธ์... สะเทือนจตุรทิศ!!!" หวังลู่เฟยคำรามต่ำ ร่างเงายักษ์เกราะดำสีแดงฉานด้านหลังยกแขนยักษ์ทั้งสองข้างขึ้นมา!
แขนทั้งสองข้างกางออก รับมือยักษ์ของสัตว์มารกอริลลายักษ์ที่ตบลงมาได้อย่างอยู่หมัด!
"กร๊อบๆๆ!" สัตว์มารกอริลลายักษ์ออกแรงอย่างบ้าคลั่ง ทว่ามือที่ใหญ่ราวกับภูเขาย่อมๆ ทั้งสองข้าง กลับทำอะไรเจตจำนงยุทธ์ของหวังลู่เฟยไม่ได้เลยแม้แต่น้อย!
"ก้าวพริบตาเทวะ!" หวังลู่เฟยเหยียบอากาศ พุ่งทะยานไปอยู่ตรงหน้าของสัตว์มารกอริลลายักษ์อีกครั้งในชั่วพริบตา!
"ปัง!" ฝ่ามือยักษ์ทั้งสองของสัตว์มารกอริลลายักษ์ตบเข้าหากันดังสนั่น ปรากฏว่าร่างเงายักษ์เกราะดำสีแดงฉานของหวังลู่เฟยหายไปแล้ว!?
แต่พริบตาต่อมา ร่างเงายักษ์นั้นก็โผล่มาอยู่ด้านหลังหวังลู่เฟยอีกครั้ง!
"หมัดปืนกลตัดสินความตาย!" หวังลู่เฟยสูดหายใจลึก รัวหมัดทั้งสองข้างออกไป แขนของเขายืดออกไปยาวถึงหกเจ็ดเมตร ฮาคิเกราะสีดำสนิทและเจตจำนงยุทธ์พันอยู่รอบหมัด พุ่งกระหน่ำใส่หัวของสัตว์มารกอริลลายักษ์ราวกับพายุคลั่ง!
ในเวลาเดียวกัน!
ร่างเงายักษ์เกราะดำสีแดงฉานด้านหลังหวังลู่เฟย ก็กระหน่ำโจมตีด้วยท่าทางที่แทบจะเหมือนกันเปี๊ยบ!
ร่างเงายักษ์เกราะดำสีแดงฉาน เกิดจากเจตจำนงและพลังของหวังลู่เฟย แขนทั้งสองข้างจึงยืดหดได้อย่างอิสระ แถมยังเว่อร์วังและน่ากลัวกว่าของหวังลู่เฟยเสียอีก!
เพราะร่างเงายักษ์นี้ ไม่มีข้อจำกัดทางร่างกาย!
"ตู้มๆๆ!" หมัดใหญ่คู่หนึ่ง หมัดเล็กคู่หนึ่ง ร่วงหล่นลงมาจากฟ้า ซัดเข้าที่หน้าของสัตว์มารกอริลลายักษ์หมัดแล้วหมัดเล่าไม่หยุดหย่อน!
"โฮกๆๆ!" ตอนแรก สัตว์มารกอริลลายักษ์ยังพยายามตะปบกรงเล็บยักษ์สวนกลับเพื่อป้องกันตัว!
"โอร่าๆๆๆ!" แต่หมัดยักษ์ที่กระหน่ำลงมาอย่างต่อเนื่อง ก็ซัดกะโหลกหน้าของสัตว์มารกอริลลายักษ์จนร้าว แตก และแหลกละเอียด!
เลือดเนื้อสาดกระเซ็น ลูกตาแตกโพละ ฟันหักกระจุย ใบหน้าบิดเบี้ยวผิดรูป!
จนกระทั่งหมัดสุดท้าย...
"ตู้ม!!!" หัวทั้งหัวของสัตว์มารกอริลลายักษ์ ถูกหวังลู่เฟยต่อยจนระเบิดคาที่!
แก่นมารขนาดเท่าโม่หินลอยขึ้นมา หวังลู่เฟยชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเก็บมันลงถุงมิติ
"ตึง!" เสียงดังสนั่น สัตว์มารกอริลลายักษ์ล้มตึงลงกับพื้น ขาดใจตายคาที่!
"ตัวต่อไป!" หวังลู่เฟยหันขวับ ล็อกเป้าหมายไปที่สัตว์มารระดับห้าตัวถัดไปทันที
ในขณะเดียวกัน สัตว์มารระดับห้าที่มีขนาดใหญ่ถึงพันเมตรก็ล้มตึงลงมาเช่นกัน
ซูเปอร์เบจิต้าลงพื้นอย่างเท่ๆ ชูแก่นมารขนาดเท่าโม่หินขึ้นมาด้วยมือข้างเดียว
เห็นภาพนี้เข้า ผู้เล่นหลายคนถึงกับอ้าปากค้าง!
"ขุ่นแม่ พี่ลู่เฟยเทพก็ว่าไปอย่าง แต่ทำไมพี่เบก็เทพขนาดนี้วะเนี่ย?"
"เชี่ย ซูเปอร์ไซย่า แม่งโคตรน่ากลัวเลยว่ะ!"
"พี่ลู่เฟยกับพี่เบใช้เวลาไม่ถึงครึ่งก้านธูปก็ล่อสัตว์มารระดับห้าตายไปสองตัวแล้ว! ส่วนตูฟันไอ้ตัวตรงหน้าไปสองร้อยกว่าที หนังมันยังไม่ถลอกเลย เชี่ย เกมนี้มันสมดุลปะเนี่ย? โคตรสมดุลเลยสัส!"
เหล่าผู้เล่นฮือฮากันยกใหญ่ ผู้เล่นบางคนเริ่มสัมผัสได้ถึงช่องว่างขนาดมหึมาระหว่างตัวเองกับพวกเทพทรูแล้ว!
มันไม่ใช่แค่ความห่างชั้นระหว่างขอบเขตก่อเกิดเขตแดนกับขอบเขตวัฏจักรอัมฤทธิ์ แต่มันลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น
คนที่รู้สึกอินกับเรื่องนี้มากที่สุด ก็คงหนีไม่พ้นผู้เล่นจากกิลด์ดารา
"แม่งเอ๊ย ปาร์ตี้เราตีมันตั้งนาน ยังทำมันเจ็บหนักไม่ได้เลย! พี่ลู่เฟยต่อยรัวๆ แป๊บเดียวหัวสัตว์มารระดับห้าระเบิดกระจุย!"
"สัส รู้งี้ข้าน่าจะเรียนแบบพี่ลู่เฟย เล่นสายเจตจำนงบ้างดีกว่า!"
"ขำว่ะ ขืนให้เอ็งไปป่านนี้หัวเอ็งโดนมอนตบแตกไปแล้ว! ต่อให้เอ็งบรรลุสักสิบเจตจำนงก็ไม่ได้แดกหรอกโว้ย!"
แม้ผู้เล่นทั้งสี่ปาร์ตี้ของกิลด์ดาราจะแทบกระอักเลือด แต่พวกเขาก็รู้ตัวดีว่าตัวเองมีน้ำยาแค่ไหน แค่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดก็พอแล้ว!
ค่อยๆ ตี ค่อยๆ ตอดไปเรื่อยๆ เดี๋ยวมันก็ตายเองแหละ แบบนี้ก็โชว์เทพได้เหมือนกัน!
"ลุย! ฆ่าบอสตัวนี้ซะ!" ผู้เล่นทั้งสี่ปาร์ตี้คำรามลั่น สาดสกิลกันอย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม!
แต่ทว่า ในตอนนั้นเอง ฉากที่น่าตกตะลึงที่สุดก็เกิดขึ้น!