ตอนที่ 35 แม่เลี้ยง

ตอนที่ 35 แม่เลี้ยง

ที่แท้ในพล็อตเรื่องหลัก หลังจากที่ฉู่ไป๋ประกาศสงครามกับบ้านของหวังฮ่าวหรานอย่างเต็มรูปแบบแล้ว ตอนที่มาเจรจากับบริษัทของเจินลี่ ก็ถูกใจตู้หนิงที่มีหน้าตาระดับนางเอกเข้าอย่างจัง

ในตอนนั้นกลุ่มธุรกิจของตระกูลหวังและตระกูลเจินกำลังง่อนแง่น ฉู่ไป๋ในฐานะตัวเอกที่มีออร่าดึงดูด และอำนาจแบบพระเอกที่แผ่ออกมา

ตู้หนิงเห็นว่านี่คือหุ้นที่มีศักยภาพ จึงยอมทุ่มตัวให้ฉู่ไป๋และขายความลับของบริษัท

การที่บ้านของหวังฮ่าวหรานต้องพังพินาศก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเธอด้วย

ในพล็อตดั้งเดิม หวังฮ่าวหรานกับตู้หนิงไม่มีความเกี่ยวข้องกัน ฉู่ไป๋จึงได้โอกาสก่อน

แต่ตอนนี้ฉู่ไป๋ยังเป็นแค่นักเรียนธรรมดาในโรงเรียน หวังฮ่าวหรานค้นพบตู้หนิงก่อน ย่อมต้องชิงลงมือก่อนเป็นธรรมดา

และเมื่อกี้ก็ใช้พลังมองทะลุดูแล้ว ตู้หนิงยังบริสุทธิ์อยู่ ดูท่าแม่สตอเบอร์รี่นี่ก็รู้ตัวว่าจะเก็บตัวไว้ขายในราคาดีสินะ

แบบนี้ยิ่งปล่อยไปไม่ได้

แต่การมาหาแม่ครั้งนี้หวังฮ่าวหรานมีเรื่องสำคัญกว่าต้องทำ เรื่องตัวละครสมทบไว้ก่อน

จากนั้นหวังฮ่าวหรานก็เดินเข้าไปในห้องทำงาน

"สวัสดีค่ะคุณหวัง ฉันเป็นเลขาของคุณเจินค่ะ" หญิงสาวคนหนึ่งที่ก้มหน้าทำงานอยู่ลุกขึ้นยืนแล้วทักทายหวังฮ่าวหรานอย่างนอบน้อม

หวังฮ่าวหรานชะงักไปเล็กน้อยและอดไม่ได้ที่จะมองผู้หญิงคนนี้

หน้าตาของเธอไม่ต่างจากตู้หนิงมากนัก

แต่จุดเด่นคือรูปร่างที่ดูร้อนแรงกว่า

เธอใส่รองเท้าส้นสูง ดูสูงเกิน 180 เซนติเมตร ความสูงจริงน่าจะเกิน 172 เซนติเมตร ส่วนโค้งเว้าหน้าหลังของรูปร่างนั้นเกินจริงมาก

หน้าอกที่ใหญ่และเต่งตึงกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ แม้เสื้อจะไม่ได้เล็กนัก แต่ก็ถูกดันจนแทบจะปริออก ถ้าปลดกระดุมออกแค่เม็ดเดียว หน้าอกที่ใหญ่เต่งตึงคู่นั้นจะต้องทะลักออกมาแน่นอน

กระโปรงสั้นท่อนล่างรัดแน่นห่อหุ้มสะโพกที่อวบอิ่ม

ใส่คู่กับถุงน่องสีดำกึ่งโปร่งแสง ยากที่จะปิดบังต้นขาที่ขาวผ่องของเธอได้

สะโพกที่ตึงเปรี๊ยะ ขาที่เรียวยาวและโค้งมนงดงาม ช่างเป็นรูปร่างที่สมบูรณ์แบบและเต็มไปด้วยพลังระเบิดจริงๆ

ตู้หนิงได้ 96 คะแนน ผู้หญิงคนนี้รูปร่างต้องบวกเพิ่มอีก 3 คะแนน เฉลี่ยแล้วได้ 97 คะแนน!

"บริษัทของแม่ที่เพิ่งได้มานี่สาวสวยเยอะจริงๆ เลย..."

หวังฮ่าวหรานอุทานในใจ

"คุณจะรับอะไรดีคะ?" เลขาถาม

"น้ำเปล่าแก้วหนึ่งก็พอครับ" หวังฮ่าวหรานนั่งลงบนโซฟาในห้องทำงาน

เลขาไปหยิบน้ำมาให้ในเวลาไม่นาน แล้วก้มตัวลงพูดว่า

"คุณหวังรอสักครู่นะคะ ตอนนี้คุณเจินกำลังประชุมอยู่ ฉันจะไปดูว่าต้องใช้เวลาอีกนานไหม แล้วจะกลับมาแจ้งคุณค่ะ"

หวังฮ่าวหรานพยักหน้า สายตาเหลือบมองป้ายชื่อบนหน้าอกที่อยู่ระหว่างยอดเขาสูงชันนั้นโดยไม่ได้ตั้งใจ

เลขาประธานบริษัท ฟางเสวียน

—

ในห้องประชุม

เจินลี่ แม่ที่เพิ่งได้มาของหวังฮ่าวหราน กำลังปรึกษาเรื่องธุรกิจกับผู้บริหารระดับสูงของบริษัท

การประชุมนี้ลากยาวมาตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ ผู้บริหารยังไม่มีใครเสนอแผนงานที่ทำให้เจินลี่พอใจได้เลย

ดังนั้นเจินลี่ตอนนี้จึงดูหงุดหงิดมาก

ฟางเสวียนผลักประตูเข้ามาเบาๆ ส่งสัญญาณว่ามีเรื่องจะรายงาน

"ไม่บอกหรือไงว่าอย่ามารบกวนจนกว่าจะประชุมเสร็จ ฟังไม่เข้าใจเหรอ?" เจินลี่พูดด้วยใบหน้าเย็นชา

"คุณเจินคะ มีคนมาพบคุณ เป็น..." ฟางเสวียนรีบอธิบาย

"จะเป็นใครก็ไม่พบทั้งนั้น ให้เขาไปซะ บอกว่าไม่ว่าง ตอนนี้ไม่พบใครทั้งสิ้น" เจินลี่เริ่มโมโหขึ้นมา

ผู้บริหารระดับสูงเหล่านั้นต่างเงียบกริบ ไม่มีใครกล้าพูดอะไร

เจินลี่อารมณ์เสียยิ่งกว่าเดิม ตบโต๊ะไปหนึ่งที "โง่กันไปหมดแล้วหรือไง? ต่อสิ ใครมีแผนที่ดีกว่านี้บ้าง?"

ฟางเสวียนเห็นดังนั้นก็ไม่กล้าไปขัดใจเจ้านาย

"คุณเจินคะ งั้นฉันจะไปแจ้งลูกชายของคุณเดี๋ยวนี้ ให้เขากลับไปก่อน"

"ไปสิ" เจินลี่ตอบกลับไปทันที แต่ก็ชะงักไปชั่วครู่แล้วพูดต่อ "เดี๋ยว! เมื่อกี้ว่าไงนะ ลูกชายฉันมาหาที่บริษัทเหรอ?!"

"ใช่ค่ะคุณเจิน ตอนนี้อยู่ที่ห้องทำงานของคุณแล้วค่ะ" ฟางเสวียนตอบด้วยความตัวสั่น

"เลิกประชุม!"

เจินลี่ออกคำสั่งกับทุกคน ความโกรธบนใบหน้าหายวับไปทันที กลายเป็นยิ้มแย้มแจ่มใสเหมือนสายลมฤดูใบไม้ผลิ

ความเร็วในการเปลี่ยนสีหน้าแบบนี้ ทำเอาคนรอบข้างอึ้งไปเลย

เมื่อกี้ยังบอกว่าไม่พบใครอยู่เลยไม่ใช่เหรอ? พอได้ยินว่าเป็นลูกชายมาหา ถึงกับเลิกประชุมที่สำคัญขนาดนี้ทันทีเลยเนี่ยนะ?

ถึงจะตกใจแค่ไหน แต่เมื่อได้ยินคำพูดของเจินลี่ พวกเขาก็เหมือนได้รับความเมตตา ราวกับนกที่แตกตื่นรีบแยกย้ายกลับไปคิดแผนงานต่อ

"คุณเจินคะ แผนงานยังไม่ได้ข้อสรุปเลย ประชุมนานขนาดนี้จะไม่เสียเปล่าเหรอคะ..." ฟางเสวียนไม่เข้าใจเล็กน้อย

"กลับไปที่ห้องทำงานของฉัน" เจินลี่สั่งตรงๆ

ฟางเสวียนเห็นดังนั้นก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก

เธอเข้าใจแล้วว่า ในใจของคุณเจิน ธุรกิจของบริษัทนั้นไม่สำคัญเท่ากับลูกชายของเธอเลยแม้แต่น้อย

—

"ลูกรัก แม่คิดถึงแทบตายแน่ะ!"

หวังฮ่าวหรานมีความรู้สึกที่ซับซ้อนเล็กน้อย

คำว่า "แม่" เขาเรียกไม่ออก

เรื่องนี้ต้องใช้เวลาปรับตัว

เพราะหวังฮ่าวหรานข้ามภพมายังไม่ถึงสิบวันเลย

ในพล็อตดั้งเดิม หลังจากที่ธุรกิจของตระกูลหวังถูกตัวเอกทำลายลง ศัตรูของตระกูลหวังเหล่านั้นก็เริ่มรุมทำร้ายตระกูลหวังอย่างบ้าคลั่ง

ภายใต้การแก้แค้นที่ตัวเอกคอยกระตุ้นอยู่เบื้องหลัง ในฐานะแม่ของหวังฮ่าวหราน

จุดจบของเจินลี่นั้นเรียกได้ว่าน่าอนาถมาก

หลังจากประสบกับความล้มเหลวและสถานการณ์ที่เลวร้ายต่างๆ นานา ในที่สุดก็กระโดดตึกฆ่าตัวตาย

……….