ตอนที่ 26 การเดิมพัน

ตอนที่ 26 การเดิมพัน

เนื่องจากลักษณะงานของพ่อที่ต้องคลุกคลีกับผู้กระทำความผิดประเภทต่างๆ ทุกวัน พ่อจึงมองคนได้แม่นยำมาก

การตัดสินใจของพ่อ สวีมู่เหยียนย่อมเชื่อมั่น

แต่สวีมู่เหยียนก็เชื่อเช่นกันว่าเพื่อนสนิทของตนไม่มีความจำเป็นต้องโกหก

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ก็ผ่านไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องไปสนใจอีก

สวีมู่เหยียนสลัดความคิดวุ่นวายทิ้งไป แล้วถามขึ้นมาว่า "พ่อคะ ทำไมจู่ๆ พ่อถึงพูดถึงฉู่ไป๋คนนี้คะ?"

"เฮ้อ พ่อก็นี่นะ เผลอคุยจนลืมเลย" พ่อตบหน้าผากตัวเองเบาๆ แล้วชี้ไปที่โทรศัพท์บนโต๊ะน้ำชา "เมื่อกี้ฉู่ไป๋โทรหาลูก ลูกกำลังอาบน้ำอยู่ พ่อเลยรับแทน พ่อบอกเขาไปว่าเดี๋ยวลูกกลับมาแล้วจะให้ลูกโทรกลับไปหาเขา"

"ฮะ?" สวีมู่เหยียนไม่ค่อยเต็มใจนัก

"ลูกไม่อยากให้พ่อเสียคำพูดใช่ไหมล่ะ..." พ่อแบมือ

สวีมู่เหยียนทำอะไรไม่ได้นอกจากโทรกลับไป พร้อมเปิดลำโพงไว้

ฉู่ไป๋รับสายทันที

"นี่น้าหรือว่าสวีมู่เหยียนครับ?"

"เหยียนเหยียนเอง" พ่อช่วยตอบแทนลูกสาว

สวีมู่เหยียนอดไม่ได้ที่จะค้อนให้พ่อหนึ่งที จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "มีธุระอะไร?"

"สวีมู่เหยียน ฉันไม่ได้ทำอะไรเหวินจิงจริงๆ นะ ฉันโดนใส่ร้าย!" ฉู่ไป๋รีบอธิบาย

ในเมื่อเหวินจิงเอาเรื่องไปบอกเฉินจื่อสือ สวีมู่เหยียนที่เป็นเพื่อนสนิทก็ต้องรู้เรื่องนี้แน่นอน

ฉู่ไป๋ไม่กลัวที่จะผิดใจกับเฉินจื่อสือ แต่เขากลัวที่จะถูกสวีมู่เหยียนรังเกียจ

ดังนั้นหลังเลิกเรียนภาคค่ำ ฉู่ไป๋กะเวลาว่าสวีมู่เหยียนน่าจะถึงบ้านและใช้โทรศัพท์ได้แล้ว จึงรีบโทรหาสวีมู่เหยียนทันทีเพื่อบอกความจริง

"น้ำเสียงหนักแน่น พูดไม่มีติดขัด น่าจะเป็นความจริง" โรคจากการทำงานของพ่อกำเริบอีกครั้ง อดไม่ได้ที่จะวิจารณ์เล็กน้อย แถมยังบอกลูกสาวอีกว่า "เหยียนเหยียน ดูท่าแล้วฉู่ไป๋คนนี้คงบริสุทธิ์จริงๆ นะ"

"ขอบคุณคุณน้าครับ! สวีมู่เหยียน เธอก็เชื่อใช่ไหมว่าฉันบริสุทธิ์?" ฉู่ไป๋พูดด้วยความตื่นเต้นผ่านโทรศัพท์

"เรื่องนั้นช่างเถอะ เธอเอาเวลาไปใส่ใจกับการสอบจำลองในอีกไม่กี่วันข้างหน้าดีกว่า" สวีมู่เหยียนไม่อยากยืดเยื้อกับเรื่องนี้

"ฉันไม่กังวลเรื่องสอบจำลองหรอก ช่วงนี้ฉันตั้งใจอ่านหนังสือมาก สอบจำลองรอบนี้ฉันต้องติดสิบอันดับแรกของห้องอย่างน้อยแน่" ฉู่ไป๋มั่นใจเต็มเปี่ยม

"โม้!" สวีมู่เหยียนเบะปาก

สิบอันดับแรกของห้องคือหัวกะทิทั้งนั้น เป็นกลุ่มที่มีโอกาสสอบติดมหาวิทยาลัยชั้นนำสูงมาก

ฉู่ไป๋เคยเป็นพวกเรียนรั้งท้าย ครั้งสอบเดือนที่แล้วผลคะแนนยังอยู่แค่กลางๆ ค่อนไปทางล่าง ยังจัดว่าเป็น "เด็กเรียนแย่" อยู่เลย การจะพุ่งขึ้นไปติดสิบอันดับแรกทันทีนั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

"ฉันไม่ได้โม้นะ ถ้าเธอไม่เชื่อ เรามาพนันกัน ถ้าฉันติดสิบอันดับแรกของห้องได้ เธอมาเป็นแฟนฉัน ถ้าฉันแพ้ ฉันจะให้เธอจัดการยังไงก็ได้ กล้าพนันไหม?" ฉู่ไป๋ท้า

"ฉัน... ฉัน..."

สวีมู่เหยียนไม่ชอบนิสัยขี้โม้ของฉู่ไป๋ อยากจะสวนกลับไปหลายๆ ประโยค

แต่ก็ไม่อยากรับคำท้าของฉู่ไป๋

เพราะเดิมพันนี้มันสูงเกินไป

"อย่ามัวแต่ฉันๆ เลย ตกลงกล้าหรือไม่กล้า?" ฉู่ไป๋รุกถาม

"กล้า! เหยียนเหยียนของพ่อรับคำท้าแล้ว!" พ่อโพล่งขึ้นมากลางคัน จากนั้นกล่าวต่อว่า "ดึกแล้ว เหยียนเหยียนต้องพักผ่อนนะ พ่อหนุ่ม พยายามเข้าล่ะ"

"ได้ครับ ได้ครับ ขอบคุณคุณน้าครับ สวีมู่เหยียน บาย"

สายถูกตัดไป

"พ่อทำอะไรคะเนี่ย ทำไมไปรับปากแทนหนู" สวีมู่เหยียนรู้สึกหงุดหงิดมาก

"เห็นลูกเงียบไปตั้งนาน พ่อเลยช่วยตอบให้ไง" พ่อกล่าว

"ถ้าเกิดแพ้ขึ้นมา หนูก็ต้องไปเป็นแฟนเขานะ พ่อเป็นพ่อแท้ๆ ของหนูจริงหรือเปล่าเนี่ย" สวีมู่เหยียนบ่น

"แล้วลูกคิดว่าลูกจะแพ้เหรอ?" พ่อถาม

สวีมู่เหยียนครุ่นคิดอย่างจริงจัง แล้วตอบอย่างมั่นใจว่า "ไม่แพ้ค่ะ!"

จากเด็กเรียนรั้งท้ายขยับขึ้นมาอยู่ระดับกลางล่างในระยะเวลาสั้นๆ ถ้าขยันเรียนก็ทำได้ไม่ยาก แต่การจะเปลี่ยนจากระดับกลางล่างกลายเป็นนักเรียนหัวกะทิติดสิบอันดับแรกของห้องนั้น เป็นไปไม่ได้!

ในฐานะเด็กเรียนดี สวีมู่เหยียนมีสิทธิ์พูดเรื่องนี้ได้เต็มปาก

"งั้นก็จบแล้ว" พ่อยิ้ม

เหตุผลที่เขาทำแบบนั้น เพราะจู่ๆ ก็หวนนึกถึงสมัยเรียนที่ตอนตามจีบแม่ของสวีมู่เหยียน เขาก็เคยใช้วิธีการคล้ายๆ กันนี้

ในตัวฉู่ไป๋มีเงาของพ่อสมัยหนุ่มๆ อยู่เลย

แถมพ่อยังชื่นชมฉู่ไป๋ไม่น้อย รู้สึกว่าฉู่ไป๋เป็นคนนิสัยดีทีเดียว

จึงได้ช่วยรับปากแทนสวีมู่เหยียนไป

ยังไงลูกสาวก็บอกเองว่าฉู่ไป๋คงไม่มีทางชนะได้

ถ้าเกิดปาฏิหาริย์ขึ้นมา ฉู่ไป๋ติดสิบอันดับแรกของห้องจริงๆ

นั่นก็เท่ากับพิสูจน์ได้ว่าไอ้หนุ่มที่ชื่อฉู่ไป๋นั่นน่ะ รักลูกสาวเขาด้วยใจจริง

ยอมเปลี่ยนจากเด็กเรียนแย่กลายเป็นหัวกะทิเพื่อตามจีบลูกสาวเขา ความทุ่มเทนั้นต้องยากลำบากแน่นอน

เด็กผู้ชายแบบนี้ ก็มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นแฟนของลูกสาวเขาได้

เรื่องการมีความรักของลูกสาว พ่อของสวีมู่เหยียนถือว่ามีความคิดที่เปิดกว้างมากทีเดียว

"พ่อไปดูทีวีต่อเถอะ หนูจะเข้านอนแล้ว ฮึ"

สวีมู่เหยียนยังคงหงุดหงิดอยู่เล็กน้อย หลังจากทำหน้าทะเล้นใส่พ่อ ก็เดินกลับเข้าห้องนอนไป

เมื่อกลับเข้าห้อง สวีมู่เหยียนนอนกระสับกระส่ายหลับไม่ลง จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเปิดดูรายชื่อติดต่อเพื่อหาเบอร์โทรของเหวินจิง

เธอตั้งใจจะระบายความอัดอั้นนี้กับเหวินจิง

หลังจากที่สวีมู่เหยียนกดโทรออก เสียงรอสายดังอยู่นานกว่าเหวินจิงจะรับสาย

"จิงจิง ไม่ได้รบกวนเวลานอนใช่ไหม?" สวีมู่เหยียนถามขึ้นก่อน

"ฉัน... ฉันยังไม่ได้นอน โทรมาดึกขนาดนี้ มีอะไรหรือเปล่า?" เสียงของเหวินจิงดูขาดๆ หายๆ

"เสียงเธอทำไมดูแปลกๆ ทำอะไรอยู่เหรอ?"

"ฉันกำลัง... กินขนมรสเผ็ดค่ะ โห เผ็ด... เผ็ดมากๆ เลย"

"ฮ่าๆ ดึกป่านนี้แล้วยังกินขนมรสเผ็ดอีกนะ เธอเนี่ยจริงๆ เลย"

"ตอนเย็นกินไม่อิ่ม กลับถึงบ้านแล้วท้องหิว เหลือแค่ขนมรสเผ็ดเนี่ยแหละ"

"จิงจิง บอกเลยนะ เมื่อกี้เพิ่งมีเรื่องน่าหงุดหงิดเกิดขึ้น รู้ไหมว่าพ่อฉันเพี้ยนขนาดไหน? พ่อเขาดัน..." หลังจากสวีมู่เหยียนชวนคุยเล่นกับเหวินจิงไม่กี่ประโยค ก็เริ่มระบายความอัดอั้นของตัวเองออกมา

——

"ฉู่ไป๋พนันกับสวีมู่เหยียนว่าสอบจำลองจะติดสิบอันดับแรก ถ้าทำได้สวีมู่เหยียนจะยอมเป็นแฟนเขา?"

หวังฮ่าวหรานที่อยู่ข้างๆ เหวินจิง พอได้ยินสิ่งที่สวีมู่เหยียนบ่น ก็ถึงกับสะดุ้งทั้งตัว

ใกล้จะสอบที่โรงเรียนแล้ว ตัวเอกเรียนรั้งท้ายพนันกับนางเอกสาวหัวกะทิ แล้วผลสอบก็ออกมาโดดเด่นทำเอาทุกคนตกตะลึง จีบสาวหัวกะทิแถมได้แฟนฟรีๆ

พล็อตน้ำเน่าแบบนี้ หวังฮ่าวหรานคุ้นเคยเป็นอย่างดี

อย่าดูถูกว่าฉู่ไป๋ตอนนี้เป็นแค่เด็กเรียนแย่ เพราะเขามีพลังวิเศษมองทะลุอยู่ในมือ ตอนอยู่ในห้องสอบก็แค่จับพวกเด็กเรียนดีมาลอกคำตอบ คะแนนสอบก็ไม่มีทางออกมาแย่แน่นอน

การที่ฉู่ไป๋จะสอบติดสิบอันดับแรกของห้อง แทบจะเป็นเรื่องที่นอนมาแน่นอน

สวีมู่เหยียนแพ้แหงๆ!

หวังฮ่าวหรานรู้สึกโชคดีมากที่วันนี้ไม่ได้ให้เหวินจิงกลับไป ทำให้ได้รับข้อมูลสำคัญนี้มาจากเหวินจิงโดยบังเอิญ

ยังเหลือเวลาอีกสองสามวันกว่าจะถึงการสอบจำลอง เขามีเวลาเตรียมตัวมากพอที่จะขัดขวางแผนการของฉู่ไป๋

สิ่งที่ฉู่ไป๋พึ่งพาอยู่ก็คือการโกงด้วยพลังมองทะลุไม่ใช่หรือไง

ถ้าโกงไม่ได้ แล้วเขาจะเอาอะไรมาทำคะแนนให้ติดสิบอันดับแรกได้?