ตอนที่ 24 การสอบจำลอง

ตอนที่ 24 การสอบจำลอง

"ฉู่ไป๋ ครูให้โอกาสเธอแล้วนะ ให้ยอมรับผิดซะ แต่ในเมื่อเธอยังไม่คิดที่จะสำนึก ก็ให้ฝ่ายบริหารของโรงเรียนจัดการเถอะ" ซ่งเจินอวี่รู้สึกผิดหวังในตัวฉู่ไป๋มาก

"ครูคะ อย่า... อย่าเลยค่ะ ฉันไม่อยากให้เรื่องมันใหญ่โตไปมากกว่านี้ ไม่อย่างนั้นฉัน... ฉันคงไม่มีหน้าไปพบใครแน่ๆ ค่ะ"

เหวินจิงนึกถึงที่หวังฮ่าวหรานกำชับไว้ว่าอย่าทำให้เรื่องบานปลาย เธอจึงเอ่ยปากห้ามข้อเสนอของซ่งเจินอวี่

การที่หวังฮ่าวหรานทำเช่นนี้ ย่อมมีเหตุผลของเขา

หากเรื่องราวบานปลายจนไปถึงหูของฝ่ายบริหารโรงเรียน ผู้อำนวยการโรงเรียนต้องรู้เรื่องนี้อย่างแน่นอน

ฉู่ไป๋เคยช่วยชีวิตผู้อำนวยการโรงเรียนไว้ และยังมีความดีความชอบจากการแจ้งเบาะแสผู้กระทำความผิดอีก

ตามพล็อตของนิยายออนไลน์ ผู้อำนวยการโรงเรียนต้องกลายเป็นผู้สนับสนุนตัวยงของฉู่ไป๋อย่างแน่นอน เป็นเบี้ยล่างในค่ายของตัวเอกที่คอยตามเช็ดตามล้างและจัดการวิกฤตต่างๆ ให้กับตัวเอก

เหตุการณ์การทำร้ายร่างกายคราวที่แล้ว ก็เป็นข้อพิสูจน์ที่ดีในเรื่องนี้

หลังจากที่ผู้อำนวยการโรงเรียนรู้เรื่องนี้ เขาจะต้องพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของฉู่ไป๋

หากมีการเรียกหน่วยงานเฉพาะทางเข้ามาโดยใช้เทคโนโลยีทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ ก็ย่อมสามารถล้างมลทินให้ฉู่ไป๋ได้

เพราะยังไงฉู่ไป๋ก็แค่เดินวนอยู่ที่หน้าหอพักหญิงเท่านั้น

หลักฐานทางกายภาพไม่มีทางโกหก

"เหวินจิง มั่นใจแล้วเหรอ?" ซ่งเจินอวี่ถาม

"ค่ะ ฉันคิดดีแล้ว ฉู่ไป๋อาจจะทำแบบนั้นไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบ อย่างไรเราก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน ฉันไม่อยากทำลายอนาคตของเขาค่ะ

อีกอย่างถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป ฉันเองก็กลัวว่าจะถูกคนอื่นเอาไปพูดถึงเหมือนกัน ต่อให้ฉันจะเป็นเหยื่อก็ตาม แต่ฉู่ไป๋ต้องขอโทษฉัน!"

"ได้ ครูเคารพการตัดสินใจของเธอ" ซ่งเจินอวี่พยักหน้า จากนั้นมองไปที่ฉู่ไป๋แล้วกล่าวเสียงเย็นชา "จะให้ครูช่วยกดหัวเธอให้ขอโทษหรือไง?"

ฉู่ไป๋ทั้งโกรธและรู้สึกโชคดี

สาเหตุที่โกรธแน่นอนว่าเป็นเพราะถูกใส่ร้าย

ส่วนที่โชคดีคือ เรื่องนี้สามารถแก้ไขแบบลับๆ ได้ ซึ่งไม่ใช่ว่าจะรับไม่ได้เสียทีเดียว

ก็แค่พูดคำว่าขอโทษเอง ไม่ได้ทำให้เนื้อหนังมังสาหายไปสักหน่อย

"เหวินจิง ขอโทษที"

ในเวลาเดียวกัน

[ติ๊ง! ตัวเอกฉู่ไป๋ก้มหัวให้ฝ่ายตัวร้าย ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับแต้มตัวร้าย 300 แต้ม พลังตัวเอกของฉู่ไป๋ลดลง 30 พลังตัวร้ายของโฮสต์เพิ่มขึ้น 30]

หวังฮ่าวหรานได้รับข้อความจากระบบอีกครั้ง

——

ฉู่ไป๋และเหวินจิงเดินตามกันเข้ามาในห้องเรียน

ตอนนี้เหวินจิงหยุดร้องไห้แล้ว แต่ดวงตายังคงแดงก่ำ

นอกจากหวังฮ่าวหรานแล้ว นักเรียนคนอื่นๆ ในห้องยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่ท่าทางของเหวินจิงนั้น เห็นได้ชัดว่ากำลังรู้สึกคับแค้นใจอย่างมาก

"จิงจิง เกิดอะไรขึ้นเหรอ?" สวีมู่เหยียนถามด้วยความเป็นห่วง

เหวินจิงเล่าเรื่องที่ฉู่ไป๋ "ลวนลาม" ให้ฟัง

สีหน้าของสวีมู่เหยียนเปลี่ยนไปทันที

[ติ๊ง! โฮสต์บงการอยู่เบื้องหลัง ทำลายความสัมพันธ์ระหว่างตัวเอกฉู่ไป๋กับนางเอกสวีมู่เหยียนได้สำเร็จ ส่งผลต่อการดำเนินเรื่องเดิม ได้รับแต้มตัวร้าย 200 แต้ม]

[ค่าความรู้สึกของนางเอกสวีมู่เหยียนที่มีต่อตัวเอกฉู่ไป๋ลดลง 20 ค่าความรู้สึกรวมปัจจุบันคือ -20 (รังเกียจอย่างมาก)]

หวังฮ่าวหรานได้รับแจ้งเตือนจากระบบอีกครั้ง ผลตอบแทนนี้ช่างมาเป็นระลอกจริงๆ

แต่ตามการวางแผนของเขา น่าจะมีผลตอบแทนอีกระลอก

ตอนนั้นเอง

ซ่งเจินอวี่เดินหน้าตึงเข้ามาในห้องเรียน แล้วฟาดเอกสารการสอนในมือลงบนโต๊ะครู

นักเรียนในห้องพากันตกใจ

สีหน้าของครูประจำชั้นดูไม่ค่อยดีเลย เหมือนไปกินดินปืนมาจากไหน?

"หยุดกันก่อน"

ซ่งเจินอวี่ส่งเสียงออกมา ทำให้นักเรียนต่างหยุดสิ่งที่ทำอยู่ในมือโดยอัตโนมัติ ไม่มีใครกล้าไปยุ่งกับครูประจำชั้นในเวลานี้

ต้องบอกเลยว่า นิสัยขี้โมโหที่ซ่งเจินอวี่อุตส่าห์ทุ่มเทแรงกายแรงใจแสร้งทำขึ้นมานั้น ใช้ได้ผลดีทีเดียว สามารถข่มนักเรียนพวกนี้ได้ง่ายๆ

"มีสองเรื่องจะแจ้งให้ทราบ วันอาทิตย์บ่ายนี้ไม่มีวันหยุด" ซ่งเจินอวี่เอ่ย

เสียงครวญครางดังขึ้นในห้องเรียนทันที

หลักสูตรของชั้นมัธยมปลายปีที่ 3 นั้นตึงเครียดมาก นอกจากวันหยุดเพียงสองวันในแต่ละเดือนแล้ว ก็มีเพียงวันหยุดครึ่งวันในวันอาทิตย์นี่แหละ

การที่วันหยุดครึ่งวันในวันอาทิตย์หายไป หมายความว่าจะต้องเรียนติดต่อกันครึ่งเดือน

มันทรมานคนมากจริงๆ เหนื่อยเหลือเกิน

แม้แต่สวีมู่เหยียนที่รักการเรียนยังรู้สึกหดหู่เล็กน้อย

"เงียบ!"

เพียงคำสองคำของซ่งเจินอวี่ก็ทำให้เสียงครวญครางและบ่นพึมพำในห้องเรียนเงียบลง

"ครูคะ อีกเรื่องคืออะไรเหรอคะ?" สวีมู่เหยียนรวบรวมความกล้าถาม

"สองวันสุดท้ายของสัปดาห์นี้ คือวันสอบจำลองรวมของโรงเรียนมัธยมปลายในเมืองชิงหลิงทั้งหมด" ซ่งเจินอวี่ตอบกลับ

สิ้นเสียง ความรู้สึกตึงเครียดก็แผ่ซ่านไปทั่วห้องเรียน

ที่มุมขวาบนของกระดานดำ ข้อความที่เขียนด้วยชอล์กสีแดงว่า "เหลือเวลาอีก 53 วันก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย" ในตอนนี้ดูบาดตาบาดใจเป็นพิเศษ

ตามธรรมเนียมแล้ว ข้อสอบสำหรับการสอบจำลองรวมของโรงเรียนมัธยมปลายในเมืองชิงหลิงนั้น ออกโดยคณะผู้ออกข้อสอบชุดเดียวกับที่ออกข้อสอบเข้ามหาวิทยาลัย

การสอบจำลองรวมแทบจะถือเป็นการสอบเข้ามหาวิทยาลัยย่อยๆ เลยทีเดียว

ถึงขั้นที่ว่าในระดับหนึ่ง คะแนนสอบจำลองเกือบเท่ากับผลลัพธ์ของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยรอบสุดท้ายเลยก็ว่าได้

และหลังจากสอบจำลองเสร็จ ความใส่ใจที่ครูมีต่อเด็กนักเรียนก็จะเปลี่ยนไปอย่างมาก

นักเรียนจะถูกแบ่งเกรดออกเป็นสามระดับ

คนที่เรียนเก่งก็จะได้รับการดูแลเป็นพิเศษ

ส่วนคนที่เรียนแย่ ก็แทบจะปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม

หลังจากซ่งเจินอวี่แจ้งสองเรื่องนี้เสร็จ เธอก็เดินออกจากห้องเรียนไป

นักเรียนส่วนใหญ่ยังคงรู้สึกตึงเครียด แต่มีเพียงไม่กี่คนที่ดูผ่อนคลายอย่างน่าประหลาด

ในกลุ่มคนจำนวนน้อยนี้ มีบางคนที่ไม่ใส่ใจเรื่องการสอบเข้ามหาวิทยาลัย บางคนเป็นหัวกะทิที่ไม่มีความเกรงกลัวใดๆ และอีกคนก็คือ... คนใช้โปรแกรมโกง

"การสอบจำลองรวมเหรอ นี่เป็นโอกาสดีที่ฉันจะพลิกสถานการณ์..." แววตาของฉู่ไป๋เป็นประกาย

ครูประจำชั้นแสนสวยคนนี้เกิดความรังเกียจเขาอย่างมากเพราะเรื่องของเหวินจิง

ถ้าเขาสามารถสร้างผลงานที่โดดเด่นในการสอบจำลองรวมได้ เธอจะต้องเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อเขาอย่างแน่นอน

นอกจากนี้ยังสามารถดึงดูดความสนใจของสวีมู่เหยียนได้อีกด้วย

และที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ ยังสามารถเป็นการปูทางไปสู่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้

เขาเคยเป็นนักเรียนที่เรียนแย่มาก่อน แต่ทุกครั้งที่สอบเขาก็พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ การสอบจำลองรวมจึงเป็นโอกาสดีที่จะต้องพัฒนาให้มากขึ้นไปอีก

ด้วยเหตุนี้ เมื่อถึงเวลาสอบเข้ามหาวิทยาลัยและสอบติดมหาวิทยาลัยชั้นนำ ก็จะไม่เป็นที่สังเกตจนเกินไป

คนอื่นจะคิดแค่ว่าเขามีพัฒนาการที่รวดเร็วเท่านั้น

…………