ตอนที่ 5 ถูกตีเหรอ ก็ต้องฟ้องอาจารย์สิ

ตอนที่ 5 ถูกตีเหรอ ก็ต้องฟ้องอาจารย์สิ

ในตอนนั้น ฟ่านทงและฉินโซ่วเซิงก็เดินเข้ามาในห้องเรียน

ทั้งคู่ใส่หมวกปิดบังเหมือนฟ่านเจี้ยน ก้มหน้าจนเกือบชิดอก

หวังฮ่าวหรานรีบฉวยโอกาสตอนที่สถานการณ์กำลังได้ที่ บอกให้ทั้งคู่เลิกปิดบังและถอดหมวกออก

ทันใดนั้น ใบหน้าที่บวมเป็นลูกมะนาวสองใบก็ปรากฏแก่สายตาเพื่อนทุกคน

ฟ่านทงและฉินโซ่วเซิงหน้าบวมจนผิดรูป ดูเหมือนถูกตบหน้ามานับครั้งไม่ถ้วน ผิวหนังบางส่วนแตกจนเลือดซิบ

ภาพที่เห็นช่างน่ากลัวจนสวีมู่เหยียนตกใจจนไม่กล้าดูต่อ

"ทำไมถึงซ้อมกันหนักขนาดนี้?! ลงมือโหดเกินไปแล้ว" หวังฮ่าวหรานทำท่าทีตกใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปบอกคนรอบข้าง "ในความคิดของผม เรื่องนี้ผิดด้วยกันทั้งสองฝ่าย เอาแบบนี้ไหม ให้ฉู่ไป๋ขอโทษฟ่านเจี้ยนกับพวก ส่วนค่ารักษาพยาบาลผมจะเป็นคนจ่ายเอง ให้เรื่องมันจบๆ ไป ทุกคนคิดว่ายังไง?"

"ได้ครับ"

"ไม่มีปัญหา"

"เห็นด้วยครับ"

เมื่อลูกพี่เปิดปาก ฟ่านเจี้ยน ฟ่านทง และฉินโซ่วเซิงก็ตอบรับอย่างไม่ล้อเลียน

"ถ้าเรื่องจบลงด้วยดีได้ก็ดีที่สุดแล้วค่ะ" สวีมู่เหยียนได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าเห็นด้วย

แต่ตัวเอกจะยอมขอโทษตัวร้ายง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ? ไม่มีทาง!

ถ้าขอโทษ เขาก็ไม่ใช่ตัวเอกน่ะสิ

และเป็นไปตามคาด ฉู่ไป๋ตอบกลับอย่างดุดัน "ฝันไปเถอะ ให้ผมขอโทษเจ้าพวกสวะเนี่ยนะ ไม่มีทาง!"

"ฉู่ไป๋ แค่พูดว่าขอโทษคำเดียวเอง" สวีมู่เหยียนพยายามเกลี้ยกล่อม

"ในเมื่อเป็นความผิดของพวกนั้น ทำไมผมต้องขอโทษด้วย ช่างน่าขำจริงๆ"

ตัวเอกส่วนใหญ่มักมีความทระนงและยึดถือความเป็นชายเป็นใหญ่ ไม่ฟังคำเตือนหรือคำขอร้องใดๆ และฉู่ไป๋ก็เป็นแบบนั้น ใครพูดก็ไม่ฟัง แม้แต่คำพูดของสวีมู่เหยียนก็ไม่มีผล

[ติ้ง! โฮสต์ทำลายความสัมพันธ์ระหว่างตัวเอกฉู่ไป๋และนางเอกสวีมู่เหยียน ส่งผลกระทบต่อเส้นเรื่องเดิม ได้รับแต้มตัวร้าย 200 แต้ม]

[ติ้ง! ค่าความประทับใจที่สวีมู่เหยียนมีต่อฉู่ไป๋ -10 ปัจจุบันมีค่าความประทับใจคือ 0 (เหมือนคนแปลกหน้า)]

[ติ้ง! รัศมีตัวเอกของฉู่ไป๋ -20 รัศมีตัวร้ายของโฮสต์ +20]

"ได้ผลจริงๆ ด้วย"

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบสามครั้งติดกัน หวังฮ่าวหรานก็แอบยิ้ม

เมื่อเขาชี้นำแบบนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างฉู่ไป๋และสวีมู่เหยียนก็ได้กลายเป็นคนแปลกหน้าไปแล้ว

ในขณะที่สวีมู่เหยียนมีค่าความประทับใจต่อเขา 10 แต้ม เมื่อเปรียบเทียบกัน ตอนนี้เขาจึงอยู่ในจุดที่ได้เปรียบ

ทว่าหวังฮ่าวหรานก็ไม่ประมาท เพราะฉู่ไป๋มีรัศมีตัวเอกคุ้มครอง ไม่แน่อาจจะทำคะแนนคืนได้ในเร็วๆ นี้

รัศมีตัวเอกของฉู่ไป๋เพิ่งลดลงไปแค่ 20 ยังไม่เพียงพอ

หวังฮ่าวหรานตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงในแผงสถานะของเขา

โฮสต์: หวังฮ่าวหราน

พลังต่อสู้: 89

เสน่ห์: 198

รัศมีตัวร้าย: 139

แต้มตัวร้าย: 500

ทักษะ: ไม่มี

รัศมีตัวร้ายจากเดิม 119 เพิ่มเป็น 139 เติบโตขึ้นทีละน้อย

และจนถึงตอนนี้ หวังฮ่าวหรานได้รับแต้มตัวร้ายมารวมทั้งหมด 600 แต้ม แต่เพราะใช้ไป 100 แต้มตอนตรวจสอบข้อมูลฉู่ไป๋ จึงเหลืออยู่ 500 แต้มพอดี

เปิดระบบร้านค้าได้แล้ว!

แต่ต้องทำต่อไปให้ดียิ่งขึ้น

...

ในช่วงพักคาบเรียน หวังฮ่าวหรานเรียกลูกน้องทั้งสามคนไปคุยที่มุมหนึ่ง

"ลูกพี่ เมื่อวานพวกเราประมาทไปหน่อย เคยได้ยินว่ามันสู้เก่ง แต่ไม่คิดว่าจะเก่งขนาดนี้ เจ็บใจจริง!"

"ลูกพี่ เดี๋ยวเย็นนี้ผมจะเรียกพวกมาเพิ่ม ต้องรุมซ้อมไอ้ฉู่ไป๋ให้หน้าบวมเหมือนพวกผมให้ได้!" ฟ่านทงและฉินโซ่วเซิงพูดด้วยความแค้น

"หุบปากให้หมด!" หวังฮ่าวหรานดุเสียงดัง

หากทำตามวิธีของสองคนนี้ หวังฮ่าวหรานรับประกันได้เลยว่าไม่มีทางจัดการฉู่ไป๋ได้

เพราะอะไร? เพราะมันคือสูตรสำเร็จเดิมๆ ของนักเขียนนิยายไงล่ะ

ถ้าเขาเดินตามเกมเดิม เขาก็ต้องจบเห่แน่นอน

"ลูกพี่เคยบอกผมแล้วว่าถ้าไม่ได้รับอนุญาต ห้ามไปยุ่งกับฉู่ไป๋ พวกแกสองคนเลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้ว" ฟ่านเจี้ยนบอกฟ่านทงและฉินโซ่วเซิง

"งั้นจะปล่อยไปแบบนี้เหรอ?" ฟ่านทงถามอย่างงงๆ

"ไม่มีทางปล่อยไปแน่" หวังฮ่าวหรานยิ้มเย็น

"อ๋อ ที่แท้ลูกพี่ก็มีวิธีจัดการฉู่ไป๋แล้ว! โอ๊ย..." ฉินโซ่วเซิงหัวเราะจนสะเทือนถึงแผล เจ็บจนต้องร้องออกมา

"เรื่องนี้ต้องพึ่งพวกแก" หวังฮ่าวหรานกล่าว

"สั่งมาได้เลยครับลูกพี่!" ลูกน้องทั้งสามพร้อมจะลุยไฟเพื่อเขา

"พวกแกไปฟ้องอาจารย์ บอกว่าถูกฉู่ไป๋ทำร้ายร่างกาย" หวังฮ่าวหรานพูดอย่างใจเย็น

"ได้ครับลูกพี่ พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้... ฮะ? ลูกพี่ว่าไงนะ? ไปฟ้องอาจารย์เหรอ?!"

ฟ่านเจี้ยนรีบรับคำสั่งแต่พอพูดไปครึ่งทางเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามันแปลกๆ เลยถึงกับอึ้งไปเลย

"???" ฟ่านทงและฉินโซ่วเซิงเองก็นิ่งค้างไปเหมือนกัน

แม้หวังฮ่าวหรานจะเป็นเด็กเรียนเก่งและเป็นหนุ่มฮอตของโรงเรียน แต่เขาก็มีอีกสถานะหนึ่งคือขาใหญ่ของโรงเรียน

ฟ่านทง ฟ่านเจี้ยน และฉินโซ่วเซิง คือสามลูกน้องคนสนิท ซึ่งทำให้พวกเขาเกือบจะเดินยืดเส้นยืดสายได้อย่างอิสระในโรงเรียน

พวกเขาเป็นพวกห่วงศักดิ์ศรี ถึงแม้จะถูกตีมา แต่ก็ไม่เคยคิดจะเลือกใช้วิธีฟ้องอาจารย์หรือผู้ปกครองที่ดูไม่มีศักดิ์ศรีแบบนั้น

แล้วลูกพี่ไม่ห่วงหน้าตาตัวเองบ้างเหรอ? ในฐานะขาใหญ่ วิธีการแก้ปัญหาไม่ใช้หมัดและพละกำลัง แต่จะไปฟ้องอาจารย์เนี่ยนะ? น่าอายชะมัด!

หวังฮ่าวหรานพูดกับลูกน้องที่กำลังงงงวยว่า "เป็นอะไรกัน ทำไมทำหน้าแบบนั้น? ระหว่างเพื่อนนักเรียนเมื่อมีเรื่องขัดใจจนเกิดการชกต่อย การบอกให้อาารย์มาแก้ให้มันคือวิธีที่ดีที่สุด"

"พวกแกคิดว่าฉันจะไปเรียกคนนอกมาฟันเขางั้นเหรอ?"

"ขอร้องล่ะ ฉันเป็นลูกผู้ดี มีการศึกษาดี ผลการเรียนดี ติดท็อปเท็นของโรงเรียน เป็นนักเรียนดีเด่นนะ ไม่ใช่พวกนักเลงข้างถนน"

ฟ่านเจี้ยน ฟ่านทง และฉินโซ่วเซิงมองหน้ากัน ไม่มีคำไหนที่จะโต้แย้งได้เลย คำพูดนี้... ไม่มีอะไรผิด!

ดังนั้น ลูกน้องสามคนที่หน้าบวมเป่งจึงพากันเดินเข้าไปในห้องพักครูฝ่ายปกครอง

เมื่อเสียงออดเข้าเรียนดังขึ้น ฉู่ไป๋ก็ถูกรองหัวหน้าฝ่ายปกครองที่หน้าตาถมึงทึงเรียกตัวไป

หลังจากนั้นไม่นาน หญิงสาวหน้าตาสวยโดดเด่น สวมแว่นตาและใส่รองเท้าส้นสูงก็ปรากฏตัวที่ห้องเรียน

เธอชื่อว่า ซ่งเจินอวี่ อายุ 24 ปี เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาและอาจารย์สอนวิชาภาษาอังกฤษ

แม้เธอจะยังอายุน้อย แต่มีอารมณ์ร้อนแรงและมีความสามารถในการสอนที่ยอดเยี่ยมมาก คุมนักเรียนในห้องอยู่หมัด

เมื่อเธอเช็กชื่อแล้วพบว่าขาดนักเรียนไปถึงสี่คนในคาบเช้า เธอก็เริ่มมีน้ำโห

ตอนนี้อยู่ปีสามแล้ว เวลาเป็นเรื่องสำคัญมาก การโดดเรียนคาบเช้าถือเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้เด็ดขาด

พวกนักเรียนในห้องแทบจะมองเห็นเปลวไฟพุ่งออกจากหัวของอาจารย์สาวคนสวยคนนี้ได้เลย

แต่ถึงจะโกรธยังไง ซ่งเจินอวี่ก็ยังสวยเหมือนหลุดออกมาจากภาพวาด

คนสวยก็คือคนสวย ต่อให้โกรธก็ยังน่ามอง หวังฮ่าวหรานแอบชื่นชมในใจ แต่ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็แวบขึ้นมา

"อาจารย์ซ่งคนนี้ จะเป็นหนึ่งในนางเอกด้วยหรือเปล่านะ?"

ตัวเอกที่มีพลังมองทะลุและยังเป็นนักเรียน ตามสูตรแล้ว อาจารย์สาวสวยก็มักจะเป็นนางเอกที่เป็นมาตรฐานประจำเรื่อง

หวังฮ่าวหรานอยากจะให้ระบบตรวจสอบเพื่อความแน่ใจ แต่การเสียอีก 100 แต้มตัวร้ายก็น่าเสียดายอยู่

คิดไปคิดมาก็ช่างมันเถอะ ตอนนี้เขามี 500 แต้มพอดี รอเปิดระบบร้านค้าก่อนดีกว่า ยังไงเรื่องนี้ก็ไม่รีบร้อน

"ฉู่ไป๋ ฟ่านเจี้ยน ฟ่านทง และฉินโซ่วเซิง ใครรู้บ้างว่าทำไมทั้งสี่คนถึงไม่มา?" ซ่งเจินอวี่ถามนักเรียน

ในฐานะอาจารย์ที่ปรึกษา เธอจำได้แม่นว่าที่นั่งไหนเป็นของใคร ดูแวบเดียวก็รู้

"อาจารย์ซ่งครับ ฉู่ไป๋ซ้อมฟ่านเจี้ยน ฟ่านทง และฉินโซ่วเซิงจนน่วมไปหมดเลยครับ หน้าตาบวมเป่งจนแทบดูไม่ได้ เมื่อกี้รองหัวหน้าฝ่ายปกครองเพิ่งจะมาเรียกตัวทั้งสี่คนไปครับ" หวังฮ่าวหรานลุกขึ้นรายงานและถือโอกาสสาดน้ำมันเข้ากองไฟ

"อะไรนะ?! ชกต่อยกันงั้นเหรอ!"

พอซ่งเจินอวี่ได้ยินแบบนั้น ไฟโทสะก็ยิ่งลุกโชนขึ้นไปอีก เสียงแผดลั่นที่ทรงพลังของเธอทำเอานักเรียนในห้องหูอื้อไปตามๆ กัน

"พวกเธออ่านหนังสือไปก่อนนะ หวังฮ่าวหราน ฝากดูแลความเรียบร้อยด้วย"

พูดจบ ซ่งเจินอวี่ก็เดินออกจากห้องเรียนไปด้วยความโกรธจัด ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเธอต้องมุ่งหน้าไปที่ฝ่ายปกครองแน่นอน

…….