บทที่ 251 ฆ่าฮีลเลอร์ก่อน

บทที่ 251 ฆ่าฮีลเลอร์ก่อน

เสียงปืนดังขึ้นบนที่ราบโกบี

กระสุนนัดหนึ่งหมุนวนตัดผ่านหมอกควันสีเทาดำ พุ่งตรงไปยังท้ายทอยของหานซั่ว

ทว่าปฏิกิริยาของหานซั่วกลับรวดเร็วยิ่งกว่า ประกายดาบสว่างวาบขึ้นในทันทีที่เสียงปืนดัง

ดาบยาวถูกชักออกจากฝักที่เอวของหานซั่ว คมดาบวาดเส้นโค้งสีเงินขาวในอากาศ ตัดเข้าสู่วิถีกระสุนอย่างแม่นยำ

แคร๊ง——

เสียงโลหะปะทะกันแหลมเสียดหู กระสุนถูกคมดาบผ่าออกเป็นสองซีก เศษโลหะกระเด็นไปคนละทิศละทาง

หานซั่วยืนนิ่งอยู่กับที่ ดาบยาวชี้เฉียงลงพื้น ชายเสื้อโค้ตของเขาสะบัดเบาๆ ในสายลม แต่สีหน้ากลับไม่แสดงความประหลาดใจแม้แต่น้อย

การรับรู้ของเขาสัมผัสได้ถึงตัวตนของคนเหล่านี้ได้นานแล้ว

ขณะเดียวกัน อีกฟากหนึ่งของที่ราบโกบี เงาร่างเก้าสายกำลังเดินมาทางนี้

ผู้นำเป็นร่างสูงใหญ่ ความสูงของเขาเหนือกว่าคนทั่วไปมาก ผิวของเขาส่องประกายสีทองเข้มคล้ายโลหะใต้แสงฟ้าสีเทาดำ และข้างหลังเขามีคนเดินตามมาอีกแปดคน

กระสุนนัดเมื่อครู่ เป็นฝีมือของพลซุ่มยิงที่เดินอยู่กลางขบวน

ปากกระบอกปืนของเขายังคงมีควันจางๆ กรุ่นอยู่ ดวงตาแนบติดกับกล้องเล็ง รอคอยให้ร่างในเสื้อโค้ตสีดำล้มลง

แล้วเขาก็ได้เห็น... ประกายดาบที่ฟาดฟันกระสุนนัดนั้นจนแยกเป็นสองซีก

ม่านตาของเขาหดเล็กลงในทันที นิ้วแข็งทื่ออยู่บนไกปืน ทั้งร่างราวกับถูกตรึงไว้กับพื้น

"เป็นไปได้ยังไง..." เสียงของเขาสั่นเล็กน้อย "ไม่ใช่ว่าพลังถูกกดไว้หมดแล้วเหรอ? ทำไมถึงมีตัวตนที่โกงขนาดนี้อยู่ได้?"

"นี่มันใช้โปรแกรมโกงหรือเปล่า?!!"

เพื่อนร่วมทีมข้างๆ เขาก็เห็นฉากนั้นเช่นกัน ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง ถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว

ด้านหน้าสุดของขบวน ร่างสูงใหญ่สีทองเข้ม คาร์ล เวนน์ เดิมทีดูไม่ใส่ใจอะไรนัก

ท่าทางของเขาสบายๆ ราวกับกำลังเดินเล่นในสวนหลังบ้าน ไม่ใช่กำลังปฏิบัติภารกิจสังหาร

ในสายตาของเขา นี่เป็นเพียง "การเก็บทรัพยากรคืน" ที่ทำควบคู่กันไปเท่านั้น

มาเพื่อรับรางวัลของดันเจี้ยนลับ พร้อมกับแย่งชิงตั๋วรถไฟที่คนอื่นเอาไปกลับคืนมา

คนตรงหน้านั้น มีดีอยู่บ้างเหมือนกัน ในนครจักรกลคว้าแอร์ดรอปไปสามกล่อง แล้วก็บุกทะลวงหอควบคุมสามแห่งติดต่อกัน ได้ตั๋วรถไฟมาสามใบ

แต่ก็แค่นั้น

ไม่รู้ว่าเป็นผู้ถูกเลือกจากอารยธรรมระดับต่ำที่ไหน ต่อให้เก่งกาจแค่ไหน ก็คงเก่งกาจได้ไม่มากนัก

อารยธรรมห้วงเหวมืดต่อสู้ในสมรภูมิดวงดาวมาหลายร้อยปี อัจฉริยะแบบไหนที่ไม่เคยเห็น?

ผู้ถูกเลือกที่โดดเด่นในอารยธรรมระดับต่ำเหล่านั้น พอมาถึงสมรภูมิดวงดาว ส่วนใหญ่ก็ผ่านรอบแรกไปไม่ได้

หานซั่วสามารถอยู่รอดมาได้จนถึงตอนนี้ ก็นับว่าโชคดีแล้ว แต่โชค ก็มีวันหมด

จนกระทั่งหานซั่วลงมือ เขาก็ยังคงคิดเช่นนี้

จากนั้นเขาก็เห็นประกายดาบนั้น

ในชั่วขณะที่ประกายดาบสว่างวาบขึ้น ฝีเท้าของคาร์ลก็ชะงักไปเล็กน้อย ม่านตาสีแดงเข้มของเขาหดเล็กลง

เดี๋ยวนะ อะไรกัน? เจ้านั่นเมื่อกี้ทำอะไรลงไป?

จากระยะแปดร้อยเมตร เขาไม่เห็นรายละเอียดของการฟันกระสุนนัดนั้น แต่เขาเห็นเส้นโค้งนั่น

เส้นโค้งสีเงินขาวที่คมกริบและไม่อาจต้านทานได้

สีหน้าของคาร์ลเปลี่ยนเป็นจริงจัง สายตาที่เคยไม่ใส่ใจก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม

หานซั่วยืนอยู่ที่นั่น แผ่การรับรู้ออกไปเต็มที่

[การตรวจสอบปรมาจารย์ Lv.60] ทำงาน กระแสข้อมูลสายแล้วสายเล่าแล่นผ่านจิตสำนึกของเขาอย่างรวดเร็ว

ทั้งหมดเก้าคน เจ็ดคนมีคลื่นพลังงานของหน่วยรบซูเปอร์บอดี้

คิ้วของหานซั่วเลิกขึ้นเล็กน้อย

ทีมนี้ ไม่ชอบมาพากลอย่างยิ่ง

พวกเขาไม่เหมือนทีมที่เพิ่งรวมตัวกัน แต่เหมือนหน่วยรบที่ถูกใครบางคนรวบรวมไว้แล้ว ที่ร่วมรุกร่วมถอยกันอย่างเป็นระบบ

และร่างสีทองเข้มนั้น ก็น่าจะเป็นหัวหน้าของหน่วยรบนี้

คาร์ลเร่งฝีเท้า เดินจากท้ายขบวนมาอยู่หน้าสุด

เขาเดินมาหยุดที่ระยะห่างจากหานซั่วประมาณห้าสิบเมตร คนทั้งแปดที่อยู่ข้างหลังก็หยุดลงเช่นกัน ยกอาวุธขึ้น กระจายตัวออกเป็นรูปพัด สร้างเป็นแนวล้อมครึ่งวงกลม

ม่านตาสีแดงเข้มของคาร์ลมองมาที่หานซั่ว มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

"สหายท่านนี้——"

เขาพูดได้เพียงสี่คำก็พูดต่อไม่ได้ เพราะวินาทีต่อมา ขนทั่วร่างของเขาก็ลุกชัน

ประกายไฟฟ้าสีน้ำเงินปะทุขึ้นรอบขาทั้งสองข้างของหานซั่ว

[พุ่งทะลุมิติ]

ในชั่วขณะที่พลังงานสว่างวาบขึ้น ร่างของหานซั่วก็หายไปจากที่เดิม

ประกายไฟฟ้าสีน้ำเงินส่งเสียงเปรี๊ยะปร๊ะในอากาศ ทิ้งร่องรอยแสงที่บิดเบี้ยวไว้ จากตำแหน่งที่หานซั่วยืนอยู่เมื่อครู่ ยื่นยาวไปจนถึงกลางขบวน

ม่านตาสีแดงเข้มของคาร์ลหดเล็กลงถึงขีดสุดในชั่วขณะนั้น "ระวัง——!!!"

เสียงของเขาเปลี่ยนจากราบเรียบเป็นร้อนรน จากร้อนรนเป็นแหลมคม

แต่ทุกอย่างก็สายเกินไปแล้ว

ร่างของหานซั่วปรากฏขึ้นจากประกายไฟฟ้าสีน้ำเงิน เขามายืนอยู่ด้านหลังหญิงสาวคนหนึ่งในขบวน ดาบยาวชี้เฉียงลงพื้น ส่วนมือซ้ายนั้นถืออุปกรณ์รูปกระเป๋าเป้สีขาวที่เดิมทีควรจะสวมอยู่บนร่างของเธอ

ม่านแสงบนนาฬิกาข้อมือปรากฏขึ้นโดยอัตโนมัติ

[หน่วยรบผู้พิทักษ์แห่งการฟื้นฟู]

[ตำแหน่ง: รักษา/สนับสนุน]

[สกิลที่หนึ่ง·ซ่อมแซมระดับนาโน: ซ่อมแซมบาดแผล พลังชีวิต และลบล้างสถานะผิดปกติให้ตัวเองหรือหน่วยพันธมิตรในระยะ 30 เมตร กระบวนการฟื้นฟูใช้เวลา 10 วินาที สามารถถูกขัดจังหวะได้ คูลดาวน์ 30 วินาที]

[สกิลที่สอง·รัศมีแห่งการชุบชีวิต: มอบรัศมีแห่งการชุบชีวิตให้ตัวเองและเพื่อนร่วมทีมทั้งหมดในระยะ 15 เมตร สามารถชุบชีวิตจากความตายได้ คูลดาวน์ 24 ชั่วโมง]

หานซั่วมองหน่วยรบซูเปอร์บอดี้ตรงหน้า พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

เมื่อครู่ตอนที่เขากำลังตรวจสอบความสามารถของทุกคนในสนามรบ ก็พบว่าหน่วยรบซูเปอร์บอดี้ของคนผู้นี้มีความสามารถในการรักษาและชุบชีวิต หากปล่อยให้เธอรอดไปได้ในตอนแรก การต่อสู้หลังจากนี้จะยุ่งยากกว่ามาก

ยึดหลักการที่ว่าในการต่อสู้แบบทีมต้องฆ่าฮีลเลอร์ก่อน หานซั่วจึงเลือกเธอเป็นคนแรก

และจนถึงตอนนี้ หญิงสาวคนนี้ถึงจะรู้สึกเจ็บแปลบที่คอ

อันที่จริง ปฏิกิริยาของเธอไม่ถือว่าช้า——ในชั่วขณะที่คาร์ลตะโกนว่า "ระวัง" มือของเธอก็เอื้อมไปที่กริชที่เอวแล้ว

แต่สำหรับหานซั่วแล้วมันช้าเกินไป

ความเร็วในการชักดาบของเขานั้นเร็วเกินไป เร็วเสียจนตอนที่คมดาบตัดผ่านเส้นเลือดแดงที่คอของเธอ เส้นประสาทของเธอยังไม่ทันส่งสัญญาณความเจ็บปวดไปยังสมอง

และหานซั่วถึงกับถือโอกาสถอดหน่วยรบซูเปอร์บอดี้บนร่างของเธอออกมาด้วย

เธออยากจะร้อง แต่ในลำคอกลับไม่มีเสียงออกมา

จากนั้นภาพในสายตาของเธอก็เริ่มสั่นไหว ฟ้าดินหมุนคว้าง เธอเห็นกรวดทรายบนที่ราบโกบี เห็นท้องฟ้าสีเทาดำ ในที่สุดก็เห็นร่างกายที่ไร้ศีรษะยังคงยืนอยู่ที่เดิม เกราะสีขาวสะท้อนแสงอย่างบาดตาใต้แสงฟ้าที่มืดครึ้ม

นั่นคือร่างกายของเธอ

จากนั้น ทุกสิ่งก็จมดิ่งสู่ความมืด

หานซั่วยืนอยู่ข้างศพไร้ศีรษะ เก็บอุปกรณ์รูปกระเป๋าเป้สีขาวในมือซ้าย ดาบยาวห้อยอยู่ข้างลำตัว หยดเลือดบนคมดาบไหลลงตามใบมีด หยดลงบนกรวดทราย เกิดเสียง "ฉ่า" เบาๆ

สีหน้าของเขาสงบนิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

สีหน้าของคาร์ลเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อเห็นศีรษะของผู้ถูกเลือกหญิงหลุดออกจากบ่า

ม่านตาสีแดงเข้มของเขาจ้องเขม็งไปที่หานซั่ว จ้องไปที่กระเป๋าเป้สีขาวในมือซ้ายของหานซั่ว จ้องไปที่ศพไร้ศีรษะบนพื้น

เขาใช้เวลาสองวัน กว่าจะรวบรวมหน่วยรบซูเปอร์บอดี้แปดชิ้นนี้ได้ แต่ละชิ้นล้วนคัดเลือกมาอย่างดี แต่ละชิ้นล้วนเข้ากับสไตล์การต่อสู้ของสมาชิกในทีมอย่างลงตัว

หน่วยรบนี้ คือไพ่ตายที่เขาบรรจงสร้างขึ้นมาเพื่อบททดสอบครั้งนี้

ผลคือ หานซั่วใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที ก็ฉีกกระชากยุทธวิธีที่เขาบรรจงสร้างขึ้นจนเกิดช่องโหว่ขนาดใหญ่

ฮีลเลอร์ตายแล้ว

"ลงมือ!!!"

[จบตอน]