ตอนที่ 35 : ร่างไร้รอยรั่ว

จางติ้งจวินพยักหน้าเบาๆ

แล้วถอนหายใจ

"จริงๆ แล้ว งานทหารราบลาดตระเวนนี้ควรเป็นหน้าที่ของนักพรตขั้นฝึกลมปราณ เพียงแต่มีคนน้อยเกินไป พวกเขาสามารถแสดงศักยภาพได้มากกว่าในแนวรบหลัก"

เขาฉายภาพการต่อสู้ของฮวาปิงและคนอื่นๆ ให้มีขนาดเท่าจอคอมพิวเตอร์ ชี้ไปที่ภาพพลางพูด

"เจ้าคิดว่าจุดไหนเหมาะสำหรับเป็นจุดซุ่มยิงของทหารราบลาดตระเวน?"

เจียงติ้งส่ายหน้า เขาไม่เคยเรียนรู้เรื่องนี้มาก่อน

"โดยพื้นฐานให้ยึดตามหลักการไม่กี่ข้อ หนึ่ง ต้องอยู่นอกขอบเขตจิตของนักพรต ห่างจากนักพรตขั้นฝึกลมปราณหนึ่งร้อยห้าสิบเมตรขึ้นไป ห่างจากนักพรตขั้นสร้างฐานสองพันเมตรขึ้นไป"

"สอง เลือกภูมิประเทศที่ซับซ้อน ป่าทึบ ใต้ดิน ในน้ำ สถานที่เหล่านี้ล้วนสามารถลดขอบเขตและความแม่นยำในการสแกนจิตของนักพรตได้อย่างมีประสิทธิภาพ"

"เมื่อเผชิญหน้ากับนักพรตสำนักก็ใช้หลักการเดียวกัน"

จางติ้งจวินอธิบาย "เจ้าก็คงเห็นแล้ว เมื่อนักพรตสำนักใช้เรดาร์วิญญาณทหารราบขั้นหนึ่งที่ติดตั้งบนรถถังสแกนในวงกว้าง ความแม่นยำจะธรรมดา เฉพาะตอนที่รวมคลื่นเรดาร์เวทมนตร์สแกนเข้าไปที่พื้นที่ใดพื้นที่หนึ่งเท่านั้น ความแม่นยำถึงจะขึ้นไปอีกระดับ"

"สิ่งที่เจ้าต้องทำก็คือ อย่าทำการเคลื่อนไหวพิเศษใดๆ ที่จะดึงดูดความสนใจของนักพรต ซ่อนตัวให้สุดความสามารถ รอโอกาสสังหารในจังหวะเดียว"

จากนั้นเขาอธิบายทีละขั้นตอนเกี่ยวกับการเลือกจุดซุ่มยิง วิธีใช้ตราดิน ตราไม้ ตราน้ำ และเทคนิคการซ่อนตัวหลบหนี

พูดจนปากแห้งลิ้นแห้งอยู่ยี่สิบกว่านาที

"ก็ประมาณนี้แหละ เจ้าบันทึกไว้แล้วค่อยๆ ทำความเข้าใจ ไม่เข้าใจค่อยถามข้า"

"จำไว้ สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงเทคนิค สิ่งสำคัญที่สุดของทหารราบลาดตระเวนคือวิทยายุทธ์และระดับของ 'ศิลปะพรางจิตเล็ก'"

เจียงติ้งพยักหน้าเงียบๆ

หาตำแหน่งยิงสักที่ ขณะที่พิจารณาศิลปะพรางจิตเล็กก็เริ่มสะสมพลัง อักขระบนลำกล้องปืนกะพริบเบาๆ

ผ่านไปสามสิบกว่านาที

โครม!

เสียงดังสนั่น เจียงติ้งที่กำลังใช้ "พิมพ์กิงกัง" ถูกแรงกระแทกถอยหลังหนึ่งเมตร แม้จะเตรียมตัวไว้ก่อนจึงไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ไหล่ก็ยังเจ็บปวด ความแม่นยำและประสิทธิภาพยิ่งไม่มีเลยแม้แต่น้อย

ทหารราบลาดตระเวน ยากเกินไปจริงๆ ไม่ใช่สิ่งที่คนระดับนี้ควรจะเรียนรู้

เจียงติ้งจึงไม่สนใจอีกต่อไป นั่งขัดสมาธิ เริ่มจากเส้นลมปราณหลักที่หนึ่งคือเส้นปอดมือไทอิน ผ่านเส้นเยื่อหุ้มหัวใจมือเจฺวียอิน เส้นหัวใจมือเส่าอิน บ่มเพาะเส้นหัวใจมือเส่าอินสิบเส้นต่อเนื่อง เสร็จไปส่วนใหญ่แล้ว

ห่างจากการทำ 'จุลจักรวาล' ให้สำเร็จยังขาดอีกสามในสี่ อีกประมาณครึ่งเดือน

การบ่มเพาะจนทะลุผ่านสิบเส้นลมปราณในเวลาประมาณสองวันนั้น ในภพของศิลปะการต่อสู้หลายแห่งถือว่าน่าตกตะลึง แต่ในสำนักยังไม่ถือว่าเป็นอะไร เมื่อเทียบกับอัจฉริยะด้านวิถียุทธ์ยังห่างไกลมาก

ภายใต้การสนับสนุนของยาเสริมจิตเพิ่มลมปราณที่เพียงพอ การที่พวกเขาบ่มเพาะหลายสิบเส้นลมปราณในหนึ่งวันนั้นเป็นเรื่องธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้น เส้นลมปราณจำนวนมากเกิดมาก็เชื่อมต่อกันอยู่แล้ว สามารถรับพลังภายในได้โดยธรรมชาติ

ติ๊ง! ติ๊ง!

กริ่งเลิกเรียนดัง จางติ้งจวินจากไปก่อน งานของเจียงติ้งและคนอื่นๆ ยังไม่เสร็จ

ภายใต้การบัญชาของฮวาปิง รถถังทุกสามคันรวมกันเป็นหนึ่งหมู่รถถัง จัดรูปแบบสามเหลี่ยมโดยเว้นระยะห่างร้อยเมตร เคลื่อนที่กลับโรงเรียนในรูปแบบการเดินทัพและการรบ

ซุนเสี้ยวและคนอื่นๆ อุ้มปืนตามหลังรถถัง ซ่อนตัวหลังเกราะรถถังอย่างเคร่งครัด สลับรถถังที่ตามเป็นระยะ และเปลี่ยนรูปแบบการจัดทัพตามคำสั่งของผู้บัญชาการชั่วคราว รับการเสริมพลังด้านการโจมตี การป้องกัน และการเดินทัพจากศิลปะแถวทัพของอีกฝ่าย

เจียงติ้งได้รับการบ้านจากจางติ้งจวินไว้ล่วงหน้า เคลื่อนที่อยู่นอกแถวทัพ ใช้ศิลปะพรางจิตเล็กขณะเดินทาง

สีพรางของชุดลาดตระเวนเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อม มองจากภายนอกแทบไม่เห็นคนผู้นี้เลย

"เจียงติ้ง เจ้าอยู่ที่ไหน?"

หลี่จุ้นฮ่าวถามเบาๆ

เจียงติ้งแบ่งปันตำแหน่งผ่านการสื่อสารของทีม

"ไกลขนาดนี้เลย!"

หลี่จุ้นฮ่าวตกใจ ห่างจากที่นี่เกือบหนึ่งกิโลเมตร ผ่านโดรนทหารพบว่าเขาไปถึงใกล้ขบวนฝึกของหน่วยที่สองแล้ว

เพื่อนร่วมชั้นในหน่วยที่สองที่อยู่ขั้นฝึกลมปราณระดับกลางขึ้นไปขมวดคิ้ว แต่ไม่พูดอะไร

คนที่เหลือไม่รู้สึกอะไรเลย

เจียงติ้งรู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย ผนวกกับอาวุธวิเศษพรางตระเวนระดับสูง ตอนนี้สามารถบังจิตของนักพรตสำนักขั้นฝึกลมปราณระยะต้นได้แล้ว และยังเป็นจิตที่ผ่านการเพิ่มพลังจากเรดาร์วิญญาณขั้นหนึ่งที่ติดตั้งบนรถถังด้วย

เข้าโรงเรียน ภายใต้การกำกับดูแลของหัวหน้าชั้น เก็บอาวุธต่างๆ เข้าคลัง เจียงติ้งและหลี่จุ้นฮ่าวไปกินข้าวและพักกลางวันด้วยกัน

ตอนบ่าย หลังเรียนคณิตศาสตร์สองคาบ เจียงติ้งมาที่ห้องฝึก

บนมือต้นไทรที่มีรากพันเกี่ยวกันตรงกลาง มียาเม็ดที่มีแสงม่วงวิบวับอย่างโดดเด่น ข้างๆ มีตัวอักษรกำกับ

'คะแนนกลางภาคอันดับ 27 ของโรงเรียน เข้าสามสิบอันดับแรกของโรงเรียน ยาประจำวันเปลี่ยนเป็นยาจีวี่หยวนชีขั้นกลางระดับสามัญ มีฤทธิ์เป็นสามเท่าของยาเซินฮวาติ้งชีที่ใช้ก่อนหน้า มีสิ่งเจือปนในระดับเดียวกัน'

ยาคลาสสิกของระบบการศึกษาสำนักอีกชนิดหนึ่ง!

ผลิตได้มาก เทคนิคการหลอมซับซ้อน ต้นทุนค่อนข้างต่ำ ไม่ใช่ยาเร่งวิทยายุทธ์ แต่ยึดหลัก 'กลั่นจิตเป็นลมปราณ' เสริมสร้างร่างกาย เพื่อเพิ่มปริมาณการผลิตพลังภายใน

เมื่อพิจารณาสรรพคุณโดยรวม เทียบเท่ากับ 'ยาร้อยจิตเป็นลมปราณ' ที่เจียงติ้งรวบรวมโสมเก่ามาให้หลอม แม้จะมีพิษของยาอยู่บ้าง แต่ภายใต้การกำกับดูแลของวิญญาณค่ายกลในห้องฝึก การกำจัดตามคู่มือการใช้ยาอย่างเคร่งครัดไม่ใช่เรื่องยาก

หากมีพรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์ระดับสูง พากเพียรพอ และมีไหวพริบเพียงพอ อาศัยเพียงยาประจำวันเท่านี้ก็สามารถเติบโตได้อย่างรวดเร็ว ไต่ไปถึงเกณฑ์คะแนนขั้นต่ำของมหาวิทยาลัยเชียนหลิงได้ ไม่จำเป็นต้องมีชาติกำเนิดหรือโชคลาภใดๆ

เจียงติ้งกลืนยาลงไป กลายเป็นกระแสอุ่นๆ ไหลเข้าสู่ท้อง

ชักดาบ แสงดาบวาบ พลังภายในไหลตามแสงดาบ ตามการชี้แนะของคอมพิวเตอร์วิญญาณค่ายกล บ่มเพาะหลอมเส้นลมปราณของตน

แบ่งพลังภายในส่วนหนึ่งไปหลอมกลุ่มกล้ามเนื้อใต้รักแร้ หนังศีรษะ กล้ามเนื้อกระเพาะลำไส้ และกลุ่มกล้ามเนื้ออื่นๆ ที่ยากจะหลอมได้ในขั้นเสริมกาย ประสิทธิภาพสูงมาก

ผ่านการฝึกฝนหลายวัน ค่อยๆ สมบูรณ์

กร๊อบ~

มีเสียงกรอบแกรบดังแว่วมาอย่างเบาๆ เจียงติ้งเก็บดาบ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้ม

ความรู้สึกสบายโล่ง เป็นอิสระแผ่ซ่านออกมาจากร่างกายโดยสัญชาตญาณ เมื่อหลับตารับรู้ กล้ามเนื้อ เส้นเอ็น กระดูก และผิวหนังทุกส่วนของร่างกายเชื่อมต่อกันเป็นเครื่องจักรที่มีประสิทธิภาพและแม่นยำ ไม่มีจุดรั่วแม้แต่จุดเดียว

เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ

ตำราเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า ร่างไร้รอยรั่ว!

กำหมัดแน่น เจียงติ้งสามารถรู้สึกถึงพลังที่แฝงอยู่ภายใน ไม่รวมพลังภายใน พละกำลังของแขนทั้งสองเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่า ถึงหนึ่งพันหกร้อยกิโลกรัมของพลังมหาศาล

เพียงพลังนี้ก็เพียงพอที่จะปะทะกับผู้อยู่ในขั้นพลังภายในนกกระจอกทั่วไปโดยไม่แพ้

นี่คือความพิเศษของ 'วิชานกกระจอกทะยานฟ้า' พัฒนาร่างกายถึงขีดสุด บดขยี้รากฐานของวิชาอื่นๆ นอกจากความยากที่น่าสะพรึงกลัวแล้วก็ไม่มีข้อเสียอื่นใด

ภายใต้การนำพาของร่างไร้รอยรั่ว พลังภายในหมุนเวียน เส้นหัวใจมือเส่าอินสิบเส้นหลักของเส้นลมปราณที่สามค่อยๆ บ่มเพาะสำเร็จ

เจียงติ้งสงบจิตใจ ค่อยๆ ระมัดระวังควบคุมพลังภายในเข้าสู่เส้นลำไส้ใหญ่มือหยางหมิงซึ่งเป็นเส้นลมปราณที่สี่ พร้อมกับขยายการบ่มเพาะสิบเส้นหลัก

ห้องฝึกเงียบลง

......

บนรถประจำทาง

เจียงติ้งดูโทรศัพท์มือถือ โอนเงินหนึ่งแสนหยวนค่าหญ้าจื่อหลิงที่บริษัทไฉ่หยุนโอนเข้ามาให้หลินว่านชิว เก็บไว้ห้าหมื่นห้าพันหยวน และส่งอั่งเปาให้เจียงหยวนด้วย

เมื่อเทียบกับการค้นพบอีกอย่างหนึ่ง หญ้าจื่อหลิงไม่มีค่าอะไรเลย

ผีเสื้อหลานอิง รหัสน้ำเงินทอง 2413!

(จบตอนที่ 35)