บทที่ 6: ไม่ต้องการกำลังเสริม แค่ที่โล่งๆ สักผืนก็พอ!
บทที่ 6: ไม่ต้องการกำลังเสริม แค่ที่โล่งๆ สักผืนก็พอ!
บทที่ 6: ไม่ต้องการกำลังเสริม แค่ที่โล่งๆ สักผืนก็พอ!
ประชาชนที่เคยมองว่าบริษัทก่อสร้างเสินเฟิงไม่มีน้ำยา ตอนนี้ต่างพากันเงียบกริบ
เพราะรถพวกนี้มันใหญ่โตมโหฬารเสียเหลือเกิน!
รถบรรทุกดัมพ์ธรรมดาๆ ดูเหมือนของเล่นเด็กไปเลยเมื่อเทียบกับพวกมัน!
แค่ได้เห็นรถพวกนี้ ก็ทำให้ผู้คนรู้สึกตื่นตะลึงได้แล้ว!
"คันหนึ่งจุได้อย่างต่ำๆ ก็ยี่สิบตันใช่ไหม?"
"ไม่สังเกตเหรอว่ารถพวกนี้ไม่ค่อยมีให้เห็นบ่อยๆ แถมยังคันใหญ่เบ้อเริ่มเทิ่ม จุได้อย่างน้อยห้าสิบตันแน่ๆ!"
"พูดอะไรกันน่ะ? พ่อฉันขับรถบรรทุกดัมพ์ รถเขายังจุได้ตั้งสามสิบตัน รถพวกนี้จุได้อย่างน้อยก็แปดสิบถึงเก้าสิบตัน หรืออาจจะทะลุร้อยตันเลยด้วยซ้ำ เหตุผลที่ไม่ค่อยเห็นวิ่งบนถนนก็เพราะว่า แค่รถเปล่าๆ น้ำหนักก็เกินมาตรฐานแล้ว เลยเอามาวิ่งบนถนนปกติไม่ได้ไงล่ะ..."
คนในฝูงชนที่มีความรู้เรื่องรถบรรทุกอธิบายให้ฟัง ทุกคนก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
รถพวกนี้วิ่งเที่ยวเดียว ก็เท่ากับขุดคลองเสร็จไปหนึ่งเมตรเลยไม่ใช่เหรอ?
"น่าตื่นเต้นสุดๆ ไปเลย!"
ใบหน้าของทุกคนแดงก่ำ ต่างเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นยินดี
ในขณะเดียวกัน
ทางด้านจ้าวคัง เมื่อเห็นภาพนี้ก็แสดงสีหน้าตื่นเต้นออกมาทันที
โครงการขุดลอกคลองยืดเยื้อมาตั้งนานโดยไม่มีบริษัทก่อสร้างไหนกล้ารับช่วงต่อ แต่ตอนนี้เขามองเห็นความหวังแล้ว!
ครืน!
รถบรรทุกสีเขียวขับไปตามถนนมุ่งหน้าสู่อ่างเก็บน้ำ แล้วบุ้งกี๋ขนาดยักษ์ของรถขุดก็เริ่มตักดินใส่รถทันที
รถบรรทุกคันหนึ่งใช้เวลาตักดินใส่จนเต็มประมาณห้านาที และพื้นที่ตรงนั้นก็สามารถรองรับรถบรรทุกให้โหลดดินพร้อมกันได้ถึงสามคัน
จังหวะนั้นเอง
คนขับที่กำลังรอโหลดดินก็กระโดดลงมาถามฉินเฟิงว่า "เถ้าแก่ ให้ผมบรรทุกเท่าไหร่ดีครับ?"
ฉินเฟิงตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ช่วงก่อสร้างนี่ไม่ต้องห่วงเรื่องโดนตรวจน้ำหนักรถหรอก และจะไม่มีรถยนต์ทั่วไปคันอื่นมาใช้เส้นทางเดียวกับเราด้วย"
"บรรทุกเข้าไปให้เต็มที่ เอาแบบสุดๆ ไปเลย ใส่ให้เต็มเหนี่ยว ขอแค่ยางไม่ระเบิดแล้วก็ไม่กระทบต่อประสิทธิภาพการทำงานก็พอ!"
เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าของคนขับก็แดงขึ้นเล็กน้อย แววตาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น
การได้บรรทุกของหนักๆ ตามใจชอบเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นสำหรับคนขับรถบรรทุกทุกคน
ส่วนเรื่องยางระเบิดน่ะเหรอ...
รถบรรทุกราชันร้อยตันมีล้อถึงสี่แถว แต่ละแถวก็มีล้อคู่หรือล้อหลายเส้นประกบกัน โอกาสที่ยางจะระเบิดเป็นไปไม่ได้เลย!
เขารีบหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาแจ้งข่าวดีนี้ให้คนขับรถคนอื่นๆ ในขบวนทราบทันที และคนอื่นๆ ต่างก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน
ไม่นานนัก รถบรรทุกราชันร้อยตันสามคันแรกที่เริ่มโหลดดินก็เต็มเอี้ยด
เมื่อรถเริ่มเคลื่อนตัว พื้นดินก็สั่นสะเทือน เสียงเครื่องยนต์คำรามก้องไปตามแนวเขาและริมฝั่งแม่น้ำ
ไม่ว่าจะเป็นความจุในการบรรทุกหรือขุมพลัง รถพวกนี้เหนือกว่ารถบรรทุกดัมพ์ทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด
รถบรรทุกราชันร้อยตันเพียงคันเดียว สามารถบรรทุกดินได้เท่ากับรถบรรทุกดัมพ์ธรรมดาถึงสามคัน!
ครืน!
เมื่อรถขับผ่านแผ่นเหล็ก พื้นดินก็สั่นสะเทือนทันที กรวดหินด้านล่างถูกบดขยี้จนเกิดเสียงดังเป๊าะแป๊ะ
ฉินเฟิงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น เพราะภาพตรงหน้านี้มันช่างอลังการงานสร้างเหลือเกิน!
แค่เห็นอสูรกายราชันร้อยตันพวกนี้ ก็ทำเอาเลือดในกายของเขาเดือดพล่านแล้ว!
"คุณฉินเฟิงคะ พวกเราขอถ่ายภาพตรงนี้ไปทำข่าวหน่อยได้ไหมคะ?"
จังหวะนั้นเอง นักข่าวสาวสวมแว่นตาก็เดินถือไมโครโฟนเข้ามาหาฉินเฟิง ด้านหลังเธอคือเฉินซานและช่างภาพ
ดูเหมือนว่าเธอจะได้รับอนุญาตจากผู้มีอำนาจสูงสุดของเมืองสุ่ยเฉิงแล้วก่อนจะมาที่นี่
ปกติแล้ว รถบรรทุกราชันร้อยตันพวกนี้จะไม่กล้าโผล่มาให้คนทั่วไปเห็นหรอก
แต่ตอนนี้สถานการณ์มันพิเศษ จะร้อยตันหรืออะไรก็ช่างเถอะ ขอแค่งานเสร็จตามกำหนด ต่อให้สองร้อยตันก็ไม่มีปัญหา!
"เชิญถ่ายได้เลยครับ"
ถ้าเฉินซานไม่มีปัญหาอะไร ฉินเฟิงก็ย่อมไม่มีปัญหาเช่นกัน
หลังจากช่างภาพเริ่มบันทึกวิดีโอ นักข่าวสาวก็ยื่นไมโครโฟนจ่อไปที่ฉินเฟิงทันที "คุณฉินเฟิงคะ ขออนุญาตสัมภาษณ์สักสองสามคำถามได้ไหมคะ?"
"ได้ยินมาว่าคุณรับโครงการนี้โดยไม่ลังเลเลยสักนิด ในนามของชาวเมืองสุ่ยเฉิง ขอถามได้ไหมคะว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้คุณมั่นใจขนาดนี้?"
คำถามนี้ถือเป็นจุดชี้เป็นชี้ตาย หากตอบได้ดี ก็สามารถปลอบประโลมจิตใจที่ว้าวุ่นของทุกคนได้
หากตอบได้แย่... แล้วจะตอบให้แย่ได้ยังไงล่ะ? ฉินเฟิงประกาศอย่างมั่นใจว่า:
"ความมั่นใจของผมมาจากยานพาหนะขนส่งขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศที่บริษัทของเราครอบครองอยู่ครับ และผมยังมีอุปกรณ์ล้ำสมัยอีกจำนวนหนึ่งที่ยังไม่ได้นำออกมาใช้งาน
สิบวันเป็นแค่เวลาที่ทางราชการประเมินไว้เท่านั้น แต่จากประสบการณ์ส่วนตัวของผม ผมประเมินว่าโครงการของเมืองสุ่ยเฉิงน่าจะเสร็จสิ้นภายในเวลาประมาณหกวันครับ"
...
เสร็จภายในหกวันเนี่ยนะ!
นี่มันจะขี้โม้เกินไปหน่อยแล้วมั้ง?
"เอ่อ คุณฉินเชิญทำงานต่อเถอะค่ะ พวกเราเห็นท่านนายอำเภอเฉินมาถึงที่เกิดเหตุแล้ว ขอตัวไปสัมภาษณ์ท่านก่อนนะคะ"
หลังจากนักข่าวสาวกล่าวอย่างสุภาพ เธอก็พาช่างภาพเดินไปสัมภาษณ์เฉินซานแทน
ไม่ใช่ว่าเธอถามจบแล้ว แต่เธอไม่กล้าถามอะไรต่อต่างหาก
ด้วยบุคลิกที่ชอบพูดอะไรชวนช็อกแบบนี้ของฉินเฟิง เธอไม่รู้เลยว่าถ้าขืนถามต่อจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
เขาช่างขี้โอ่เสียจริง!
...
ฉินเฟิงกลอกตาแล้วรีบเรียกฉินชวนมาคุยเรื่องคนงานทันที
ระยะทางจากเขตก่อสร้างไปยังจุดทิ้งดินไม่เกินห้าสิบกิโลเมตร ดังนั้นจำนวนคนขับรถในตอนนี้ถือว่าเพียงพอแล้ว
แต่คนขับรถขุดนั้นยังมีไม่พอ
ก่อนหน้านี้ รถขุดหนึ่งคันจะมีคนขับประจำแค่คนเดียว
แต่ทว่าโครงการนี้เป็นกรณีพิเศษ เมื่อรถขุดสตาร์ทเครื่องแล้ว มันก็ถูกกำหนดไว้ว่าจะไม่ได้พักอีกต่อไป มันต้องทำงานไปเรื่อยๆ จนกว่าโครงการจะเสร็จสมบูรณ์!
ดังนั้น จึงจำเป็นต้องมีคนขับรถขุดจำนวนมากพอเพื่อสลับสับเปลี่ยนเวรกัน
เครื่องจักรทำงานโดยไม่พักได้ แต่คนทำไม่ได้!
เมื่อเห็นฉินเฟิงกำลังกังวลเรื่องคนขับรถขุด เฟิงชวนก็ยิ้มแล้วพูดทันทีว่า "เถ้าแก่ฉินไม่ต้องห่วงครับ ผมให้คนไปติดต่อคนขับรถขุดไว้เรียบร้อยแล้ว"
ทันทีที่มาถึงเขตก่อสร้าง ฉินเฟิงก็มอบอำนาจและการจัดการเรื่องเงินทั้งหมดให้เขาดูแล
ถ้าต้องการคน เขาจะเป็นคนหาให้ ถ้าต้องการเงิน เขาก็โอนจากบัญชีให้โดยตรง!
"ตอนขุดคลองอาจจะเจอหินแข็งๆ นายช่วยหาคนขับรถเจาะหินที่มีประสบการณ์มาเผื่อไว้สักสองสามคนด้วยนะ"
รถเจาะหินมีลักษณะคล้ายคลึงกับรถขุดที่ติดหัวเจาะกระแทก แต่มีความเป็นมืออาชีพและมีประสิทธิภาพสูงกว่า ออกแบบมาเพื่อเจาะทำลายหินโดยเฉพาะ
แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่เจอหินแข็ง แต่ฉินเฟิงรู้สึกว่าเรียกคนงานมาเตรียมไว้ก่อนน่าจะดีกว่า
ถ้าเจอหินขึ้นมาจริงๆ เขาก็แค่หาที่ลับตาคนแล้วแลกรถเจาะหินจากระบบออกมา!
"แต่ว่าเราไม่มีรถเจาะหินนะครับ บริษัทอื่นเขามีกัน แต่ผมเพิ่งติดต่อไป ไม่มีใครยอมให้เรายืมเลยครับ"
เฟิงชวนมองฉินเฟิงด้วยสีหน้าลำบากใจ แววตาแฝงความกังวล
ลำคลองสายนี้ยาวถึงหกสิบกิโลเมตร ยังไงก็ต้องเจอหินแข็งๆ แน่นอน ถ้ามีหินเยอะก็อาจจะใช้ระเบิดได้ แต่ถ้ามีหินน้อย รถเจาะหินก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้
"ไม่เป็นไร ฉันจัดการเรื่องรถเจาะหินไว้เรียบร้อยแล้ว ถ้าเจอหินแข็งๆ เมื่อไหร่ ก็ให้พวกเขามาส่งที่นี่ได้ทันที"
ฉินเฟิงโบกมืออย่างไม่แยแส และในขณะเดียวกัน ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว
โครงการนี้เป็นเรื่องเร่งด่วนสุดๆ การที่บริษัทอื่นปฏิเสธไม่ยอมให้ยืมรถเจาะหินจะต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่างซ่อนอยู่แน่ๆ!
ปกติการให้ยืมเครื่องจักรระหว่างบริษัทมักจะมีการคิดค่าเช่าในราคาสูง ไม่ได้ให้ยืมฟรีๆ เสียหน่อย
ฉินเฟิงตระหนักได้ว่ามีคนบางกลุ่มที่ไม่พอใจบริษัทก่อสร้างเสินเฟิง แต่เขาหาได้ใส่ใจไม่
ถ้าไม่ยอมให้ยืม ก็ไม่ต้องยืม เขามีของเขาเองอยู่แล้ว!
ถ้าเขาทำโครงการนี้เสร็จเมื่อไหร่ รอดูแล้วกันว่าคนพวกนั้นจะทำกำไรได้ยังไง!
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ราคาประมูลโครงการอสังหาริมทรัพย์และโครงการอื่นๆ พุ่งสูงปรี๊ด แต่ค่าแรงคนงานก่อสร้างกลับย่ำอยู่กับที่
เงินก้อนโตเหล่านั้นก็ยังคงไหลเข้ากระเป๋าพวกเขาอยู่ดี
ตอนนี้เมืองสุ่ยเฉิงกำลังตกอยู่ในที่นั่งลำบาก คนพวกนี้ไม่เพียงแต่ไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ แต่ยังมาสร้างปัญหาเพิ่มอีก สมควรตายชะมัด!
"เถ้าแก่ฉิน รถขุดข้างหน้าเจอหินแข็งเข้าแล้วครับ!"
ในขณะที่ฉินเฟิงกำลังจมอยู่ในความคิด ซุนคนที่ห้าก็วิ่งกระหืดกระหอบมาจากเขตก่อสร้าง
"ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันจะติดต่อรถเจาะหินให้มาเดี๋ยวนี้แหละ"
ฉินเฟิงสั่งการ แล้วรีบวิ่งไปที่ถนน คว้ารถมอเตอร์ไซค์มือสองสภาพซอมซ่อขับบึ่งไปทางทิศทางหนึ่งอย่างเร่งรีบ
เขาต้องการรถเจาะหินงั้นเหรอ?
ไม่เลย!
สิ่งที่ฉินเฟิงต้องการในตอนนี้ คือที่โล่งกว้างลับตาคนสักผืนต่างหากล่ะ!