บทที่ 8: ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะดูแลตัวเองยังไง

บทที่ 8: ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะดูแลตัวเองยังไง

หลังจากคุยกับคาโต้ เมกุมิเสร็จ หลินมู่ก็ยังคงสังเกตเพื่อนร่วมชั้นต่อไปด้วยสีหน้าแปลกๆ

คนที่มีตาปลาตายที่กำลังคุยกับเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักข้างหลังนั่น จะใช่ฮิกิงายะ ฮาจิมังกับทตสึกะ ไซกะหรือเปล่านะ

แล้วเด็กสาวรูปร่างบอบบางน่ารักผมหางม้าคนนั้น ใช่เดโคโมริ ซานาเอะไหมนะ

สรุปแล้วในห้องนี้มีนางเอกอนิเมะอยู่กี่คนกันแน่

สายตาของหลินมู่กวาดไปรอบๆ จนไปหยุดที่ชิอินะ มาฮิรุ

เด็กสาวนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ ผมสีทองของเธอเปล่งประกายเจิดจ้า

ออร่าของนักเรียนดีเด่นทำให้ทั้งร่างของเธอดูเหมือนจะส่องแสงได้

แค่แผ่นหลังของเธอก็เพียงพอที่จะสะกดสายตาใครต่อใครแล้ว

หลินมู่อดไม่ได้ที่จะนึกถึงความนุ่มนวลและหอมหวานตอนที่พวกเขามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน

ชิอินะ มาฮิรุสัมผัสได้ถึงสายตาอันร้อนแรง จึงหันกลับไปมองตามสัญชาตญาณ และสบตาเข้ากับหลินมู่

ร่างกายของเธอสั่นสะท้านขึ้นมาทันที เธอรีบหันหน้าหนี หลบสายตาของเขา

เช่นเดียวกับที่หลินมู่ไม่สามารถลืมคืนนั้น และครั้งที่สองในตอนเช้าได้

ชิอินะ มาฮิรุก็ลืมไม่ได้เช่นกัน

ยังไงซะ มันก็เป็นครั้งแรกและครั้งที่สองของเธอนี่นา

ความประทับใจมันลึกซึ้งเกินไป

ชิอินะ มาฮิรุที่มีใบหน้าแดงระเรื่อรีบตบแก้มตัวเองเบาๆ เพื่อพยายามสงบสติอารมณ์

ยังไงเธอก็จะไม่มีทางยุ่งเกี่ยวกับไอ้คนพาลหลินมู่นั่นในห้องเรียนเด็ดขาด

ปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวไปเถอะ!

หลินมู่เห็นปฏิกิริยาของชิอินะ มาฮิรุ

เขาไม่ได้รู้สึกอะไรเลย

มันก็เหมือนเดิมนั่นแหละ เธอหนีไม่พ้นหรอก!

ก็เข้าใจได้นะที่เธอไม่อยากรู้จักเขาตอนอยู่โรงเรียน

เพราะชิอินะ มาฮิรุคือนางฟ้าในสายตาของทุกคน เด็กผู้ชายแทบทุกคนต่างก็ถูกดึงดูดด้วยออร่านางฟ้าที่เข้าถึงง่ายของเธอ และอยากจะเดทกับเธอทั้งนั้น

ความโดดเด่นของชิอินะ มาฮิรุทำให้เธอกลายเป็นจุดศูนย์กลางที่เจิดจรัสที่สุดในห้อง

ถ้าคนอื่นรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงของหลินมู่แล้ว หลินมู่คงถูกเพื่อนร่วมชั้นจ้องเล่นงานแน่ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ชิอินะ มาฮิรุก็จะถูกข่าวลือเล่นงานด้วย

ดังนั้น หลินมู่จึงไม่ได้ตั้งใจจะแสดงความใกล้ชิดกับเธอในโรงเรียนเลย กลับไปทำที่บ้านก็เหมือนกันนั่นแหละ

อีกอย่าง ถ้าเขาตกลงคบกับนางฟ้าตัวน้อยมาฮิรุ แล้วเขาจะไปทำสัญญากับบริวารคนอื่นๆ ได้ยังไงล่ะ

การสร้างฮาเร็มในขณะที่ความแข็งแกร่งและทรัพยากรทางการเงินยังไม่เพียงพอ มีแต่จะโดน 'แทง' แบบ 'ไอ้สวะโคโตะ' ที่โด่งดังนั่นแหละ

ถึงตอนนี้หลินมู่จะมีความสามารถในการฟื้นฟูขั้นสุดยอดและไม่ตายถ้าโดน 'แทง' แต่เขาก็คิดว่าระวังตัวไว้ก่อนน่าจะดีกว่า

...

หลังเลิกเรียน เด็กผู้หญิงหลายคน รวมถึงยุยงาฮามะ ยุย ก็เข้ามาล้อมรอบชิอินะ มาฮิรุด้วยความร่าเริง

"ชิอินะ เมื่อวานเธอลาหยุด ไม่มาเรียนเหรอ เป็นอะไรหรือเปล่า ดีขึ้นไหม"

"จ้ะ ฉันไม่เป็นอะไรแล้ว ขอบใจที่เป็นห่วงนะ"

เมื่อต้องเผชิญกับความห่วงใยของเพื่อนร่วมชั้น ชิอินะ มาฮิรุก็ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม รอยยิ้มที่สมบูรณ์แบบของเธอ เมื่อรวมกับใบหน้าที่น่ารักสุดๆ มันช่างไร้ที่ติและทำให้ผู้คนหลงใหล

"ถ้ามีอะไรให้พวกเราช่วย ก็บอกได้เลยนะ ชิอินะ"

แม้แต่เด็กสาวที่หยิ่งทะนงอย่างมิอุระ ยูมิโกะก็ยังอดไม่ได้ที่จะแสดงความเป็นห่วงชิอินะ มาฮิรุ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเธอเป็นที่นิยมในหมู่เพื่อนร่วมชั้นมากแค่ไหน

ถ้าทุกคนรู้ว่าเพื่อนร่วมชั้นแสนดีอย่างนางฟ้าที่ทุกคนรัก ถูกหลินมู่รังแกแถมยังนอนกับเขาไปแล้ว หลินมู่คงโดนกลุ่มเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงในห้องรุมทึ้งแน่ๆ

"จ้ะ ฉันรู้แล้ว ขอบใจนะ คุณมิอุระ"

ชิอินะ มาฮิรุยิ้มและพยักหน้ารับ สายตาของเธอเหลือบไปมองหลินมู่โดยไม่ได้ตั้งใจ

จากมุมมองของหลินมู่ สีหน้าของเธอดูเย่อหยิ่งนิดๆ

"เห็นไหมล่ะ ฉันน่ะป๊อปมากนะ ถ้านายมากวนใจฉันในห้องเรียนล่ะก็ นายตายแน่!"

สายตาของเธอคงจะหมายความประมาณนั้นล่ะมั้ง

แต่ทว่า หลินมู่ก็ไม่ได้มีความคิดที่จะไปกวนใจเธอในห้องเรียนเลยแม้แต่น้อย

แอบกอดนางฟ้าตัวน้อยมาฮิรุตอนกลับบ้านไม่ดีกว่าเหรอ ทำไมเขาต้องไปสร้างปัญหาให้เธอที่โรงเรียนด้วยล่ะ

เธอเป็นของเขาแล้ว เขาก็ต้องคอยเอาอกเอาใจนางฟ้าตัวน้อยมาฮิรุด้วยตัวเองสิ

ถึงหลินมู่จะเป็นคนเลว เป็นปีศาจก็เถอะ

แต่เขาก็ยังมีหลักการ เขาเป็นคนมีความรับผิดชอบมากนะ

ผู้หญิงของเขา เขาจะต้องปกป้องให้ได้

เวลาช่วงเช้าผ่านไปอย่างไม่รู้ตัว

สิ่งที่ทำให้ชิอินะ มาฮิรุรู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อยก็คือ นอกจากการแอบมองเธอเป็นระยะๆ แล้ว ไอ้คนพาลหลินมู่ก็ไม่เคยเข้ามาคุยกับเธอเลย

แถมเขายังคอยจ้องมองผู้หญิงคนอื่นด้วยสายตากรุ้มกริ่มอีกต่างหาก!

ด้วยเหตุผลบางอย่าง การที่เห็นเขาจ้องมองผู้หญิงคนอื่นแบบนั้น มันทำให้ชิอินะ มาฮิรุรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก

แน่นอนว่าหลินมู่ไม่ได้เอาแต่จ้องผู้หญิงคนอื่นตลอดเวลาหรอก เขายังคิดถึงเนื้อเรื่องไลท์โนเวลของเขาด้วย

เขาตั้งใจจะเขียนต่ออย่างขะมักเขม้นในตอนเที่ยง และจะส่งต้นฉบับทันทีที่เล่มแรกเสร็จ

ในโลกใบนี้ การไม่มีเงินเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด

เงินทุนของเขาค่อนข้างตึงมือ

แม้เขาจะมีพลังของปีศาจ แต่ตอนนี้เขาก็เป็นแค่ตัวแทงค์ที่มีพลังฟื้นฟูสูงเท่านั้น ดังนั้นอย่าเพิ่งทำตัวบุ่มบ่ามจะดีกว่า

ถึงจะยังไม่เคยเจอ แต่หลินมู่ก็รู้สึกได้โดยสัญชาตญาณว่าโลกใบนี้น่าจะมีสิ่งมีชีวิตที่พิเศษซ่อนอยู่

ยิ่งไปกว่านั้น ชื่อเต็มของสถาบันคือ "สถาบันเซฮาคุโอ" ซึ่งฟังดูไม่ธรรมดาเลยสักนิด

เพื่อชีวิตที่สุขสบายและแฮปปี้ในอนาคต ค่อยๆ ทำสัญญากับบริวารและสะสมความสามารถให้มากขึ้นก่อน ค่อยคิดเรื่องอื่นน่าจะดีกว่า

ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงแล้ว

หลินมู่ไม่ได้เตรียมข้าวกล่องมา เขาเลยไปที่ร้านสะดวกซื้อ ซื้อฮอทดอกกับขนมปังลดราคา แล้วกลับมาที่ห้องเรียน นั่งแทะด้วยสีหน้าขมขื่น

เขามีเงินเหลือแค่สองแสนเยน หลังจากจ่ายค่าเช่าก็คงเหลือไม่เท่าไหร่ ดังนั้นเขาต้องประหยัด

ตอนที่เขาทะลุมิติมา เขาเป็นเด็กกำพร้า ก่อนที่จะปลุกความทรงจำขึ้นมา เขาก็ทำงานพาร์ทไทม์มาตลอด

ชีวิตค่อนข้างลำบาก

แม้เจ้าของรถที่ชนเขาจนต้องเข้าโรงพยาบาลจะจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้ แต่ส่วนใหญ่ก็หมดไปกับการรักษาแล้ว

ไม่ว่าจะที่ไหน ค่ารักษาพยาบาลก็แพงหูฉี่ทั้งนั้นแหละ

แน่นอนว่ามีจุดประสงค์อีกอย่างที่ทำให้เขากลับมากินฮอทดอกที่ห้องเรียน

นั่นคือการทำตัวน่าสงสารต่อหน้าชิอินะ มาฮิรุ

ทำไมชิอินะ มาฮิรุถึงถูกเรียกว่านางฟ้าและเป็นที่นิยมในหมู่อนิเมะขนาดนั้นล่ะ

เหตุผลก็คือบุคลิกที่อ่อนโยนสุดๆ ของเธอ พลังแฟนสาวที่จะสปอยล์แฟนหนุ่มให้กลายเป็นคนไม่เอาไหนยังไงล่ะ

หลินมู่ก็อยากถูกนางฟ้าตัวน้อยมาฮิรุสปอยล์จนเป็นคนไม่เอาไหนเหมือนกัน

ไม่นานนัก ชิอินะ มาฮิรุก็กลับมาที่ห้องเรียนหลังจากล้างกล่องข้าวกลางวันเสร็จ และขมวดคิ้วทันทีเมื่อเห็นอาหารกลางวันที่หลินมู่กำลังกินอยู่

เธออดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปหาเขาแล้วถามด้วยน้ำเสียงฉะฉานว่า "มื้อเที่ยงนายกินแค่นี้เองเหรอ"

หลินมู่เงยหน้าขึ้นมองเธอแล้วพยักหน้าอย่างใจเย็น

"ใช่ มีปัญหาอะไรเหรอ"

"เอ่อ... ไม่มีอะไร"

ชิอินะ มาฮิรุตอบกลับอย่างแห้งแล้ง จากนั้นก็หันหลังเดินกลับไปที่นั่งของตัวเองทันที

เธอรู้สึกโกรธขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

เธอทนดูไม่ได้จริงๆ

หมอนี่กินมื้อเที่ยงแบบขอไปทีแบบนี้ได้ยังไงกัน

เขาเป็นผู้ชาย ใช้พลังงานไปตั้งเยอะแยะ ไม่รู้หรือไงว่าต้องบำรุงตัวเองให้ดีๆ น่ะ

เมื่อนึกถึงเหตุผลที่ทำให้เขาต้องใช้พลังงานไปมากมาย พวงแก้มของชิอินะ มาฮิรุก็แดงระเรื่อขึ้นมา