บทที่ 570 - แล้วพบกันใหม่ในตูร์เดอฟร็องส์

บทที่ 570 - แล้วพบกันใหม่ในตูร์เดอฟร็องส์

ตอนที่หลี่ไป๋ได้สติกลับคืนมา เขาก็นอนอยู่บนเตียงพยาบาลแล้ว

แน่นอนว่ารถพยาบาลไม่ได้ขับออกไป แพทย์ประจำการแข่งขันและแพทย์ประจำทีมเพียงแค่เข้ามาช่วยทำแผลให้เขาเท่านั้น

หากดูจากร่องรอยบาดแผลแล้ว ความจริงสภาพของหลี่ไป๋ยังถือว่าดีกว่าตอนแข่งอีทรีคลาสสิกจบอยู่บ้าง

เพราะถนนหินก้อนในช่วงหลังมีเหลืออยู่ไม่มากนัก

รอยถลอกจากการเสียดสีจึงไม่รุนแรงเท่าไหร่

ตอนแข่งก็ไม่ได้มีเลือดไหลอาบย้อมรถจักรยานแต่อย่างใด

เพียงแต่บาดแผลน้อยใหญ่บนร่างกายของเขาก็มีไม่ใช่น้อย

เจลดูดซับพลังงานความบาดเจ็บที่เขาใช้กับอุปกรณ์ก่อนการแข่งขันถูกทำลายการป้องกันจนหมดสิ้นจากการล้มในครั้งนั้น

รอยฟกช้ำและรอยแผลจากการกลิ้งไถลไปตามพื้นเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อย่างแน่นอน

"คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าสภาพแบบนี้นายยังจะฝืนทนมาได้"

พอเห็นหลี่ไป๋ฟื้นขึ้นมา โทมัส โวคแลร์ก็เดินเข้ามาตบไหล่หลี่ไป๋ด้วยความชื่นชม

หลังจากหลี่ไป๋รถล้ม โทมัส โวคแลร์ก็ขาดการติดต่อทางวิทยุสื่อสารและไม่รู้เลยว่าสถานการณ์ของหลี่ไป๋เป็นอย่างไรบ้าง

จนกระทั่งหลี่ไป๋มาถึงเส้นชัย พวกเขาถึงได้เห็นบาดแผลและรถจักรยานของหลี่ไป๋

ถึงกับต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ไปตามๆ กัน เพราะเพิ่งจะตระหนักได้ว่าหลี่ไป๋ต้องเผชิญกับสถานการณ์อันยากลำบากถึงเพียงนี้

"การที่นายจบการแข่งขันด้วยอันดับสองได้ พูดได้เต็มปากเลยว่านายคลานกลับมาจากขุมนรกจริงๆ"

โทมัส โวคแลร์กล่าวด้วยความสะเทือนใจ

ถ้าเปลี่ยนเป็นตัวเขา เขาคงแข่งต่อจนจบไม่ได้แน่

แม้แฟนจักรยานชาวจีนจะตั้งฉายาให้เขาว่าคุณลุงโคล่าและปกติก็มักจะอารมณ์ดีมองโลกในแง่บวกอยู่เสมอ

แต่การล้มและต้องซ่อมรถเองของหลี่ไป๋ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะอดทนผ่านมาได้เลย

นี่สิถึงจะเรียกว่าทนในสิ่งที่คนอื่นทนไม่ได้ ทำในสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้อย่างแท้จริง

"น่าเสียดายที่สุดท้ายก็เหนื่อยจนทรุด ไล่ตามโพกาชาร์ไม่ทัน"

หลี่ไป๋พักผ่อนไปครู่หนึ่งก็เริ่มมีแรงกลับมา เขาสามารถพูดคุยกับโค้ชด้วยรอยยิ้มได้แล้ว

"นายกลายเป็นราชาไร้มงกุฎไปแล้ว ถ้าไม่มีอุบัติเหตุรถล้มในครั้งนี้ โพกาชาร์ไม่มีทางเอาชนะนายได้เด็ดขาด"

"พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ แพ้ครั้งนี้ก็คือแพ้ ไว้คราวหน้าพวกเราค่อยไปแก้มือกันใหม่"

หลี่ไป๋ยอมรับความพ่ายแพ้ของตัวเองด้วยความสงบนิ่ง

"ดีมาก ครั้งหน้าเราต้องเอาชนะกลับมาให้ได้"

โทมัส โวคแลร์พยักหน้ารับ

ความจริงสิ่งที่อยู่ในหัวของเขาตอนนี้ไม่ใช่เรื่องที่ว่าหลี่ไป๋จะเอาชนะกลับมาได้เมื่อไหร่

แต่เป็นเรื่องที่ว่าทีมเซิ่งถัง-AG2R ควรจะปรับปรุงขุมกำลังของทีมอย่างไรต่างหาก

การมีขุนพลระดับซูเปอร์สตาร์อย่างหลี่ไป๋ถือเป็นโชคดีของทีมเซิ่งถัง-AG2R

แต่พวกเขาจะพึ่งพาให้หลี่ไป๋ออกไปสู้รบตบมือเพียงลำพังไม่ได้

ต้องมีเพื่อนร่วมทีมที่เก่งกาจมาคอยช่วยเหลือหลี่ไป๋ให้มากกว่านี้ หลี่ไป๋และทีมเซิ่งถัง-AG2R ถึงจะก้าวไปได้ไกลยิ่งขึ้น

ไม่อย่างนั้นความน่าเสียดายแบบในวันนี้ก็คงเกิดขึ้นซ้ำรอยอีก

แถมบางทีความน่าเสียดายแบบนี้อาจจะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นไปอีก

การแข่งขันแกรนด์ทัวร์กำลังจะเริ่มขึ้นในเดือนหน้าแล้วนะ

"การดวลกันครั้งหน้าของพวกเราคงเป็นตูร์เดอฟร็องส์แล้วล่ะ"

ก่อนขึ้นรับรางวัลบนโพเดียม โพกาชาร์ได้สวมกอดหลี่ไป๋เอาไว้

ลูกผู้ชายด้วยกันไม่ต้องการคำปลอบใจอะไรมากมาย พวกเขารู้ดีว่าการแข่งขันก็คือการแข่งขัน สุดท้ายย่อมต้องมีแพ้มีชนะ

พวกเขายิ่งให้ความสำคัญกับโอกาสในการแข่งขันร่วมกันมากกว่า

เพราะการมีคู่แข่งที่แข็งแกร่งจะช่วยดึงศักยภาพของกันและกันออกมาได้

อย่างเช่นการแข่งขันในครั้งนี้ โพกาชาร์และหลี่ไป๋ต่างก็ทำลายสถิติความเร็วเฉลี่ยของรายการด้วยกันทั้งคู่ แค่นี้ก็เห็นแล้วว่าการต่อสู้ในครั้งนี้ดุเดือดเพียงใด

"ตูร์เดอฟร็องส์งั้นเหรอ นายไม่ได้ลงแข่งอาร์แดนคลาสสิกสามรายการหรอกเหรอ"

หลี่ไป๋ถามด้วยความสงสัย

โพกาชาร์เปิดเผยตารางการแข่งขันของเขาตั้งแต่ปีที่แล้ว

เพียงแต่ปีนี้มีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อย

อย่างเช่นเขาจะไม่ไปเข้าร่วมจิโรดิอิตาเลียและสุดท้ายก็จะไปท้าชิงแชมป์เวลตาอาเอสปัญญาที่เขายังไม่เคยได้แทน

รวมถึงการเข้าร่วมการแข่งขันปารีส-รูเบในครั้งนี้ด้วย

หลี่ไป๋จำได้ว่าโพกาชาร์ยังมีคิวเข้าร่วมอาร์แดนคลาสสิกสามรายการ

อาร์แดนคลาสสิกสามรายการหมายถึงการแข่งขันระดับเวิลด์ทัวร์สามรายการที่จัดขึ้นในมณฑลลิมเบิร์กทางตอนใต้ของเนเธอร์แลนด์และภูมิภาคอาร์แดนของเบลเยียม

ได้แก่ อัมสเติลโกลด์เรซ ลาแฟลชวาลอน และลีแยฌ-บัสตอญ-ลีแยฌ

ซึ่งรายการสุดท้ายก็เป็นหนึ่งในห้าคลาสสิกเช่นกัน

ในตารางการแข่งขัน ทั้งสามรายการนี้ก็จัดต่อเนื่องกัน

อัมสเติลโกลด์เรซจัดขึ้นในวันที่ยี่สิบเมษายน ลาแฟลชวาลอนจัดขึ้นในวันที่ยี่สิบสามเมษายน และลีแยฌ-บัสตอญ-ลีแยฌจัดขึ้นในวันที่ยี่สิบเจ็ดเมษายน

หลี่ไป๋ตั้งใจจะเข้าร่วมรายการลีแยฌ-บัสตอญ-ลีแยฌ

เพราะวันที่ยี่สิบเอ็ดเมษายนเขาต้องไปวิ่งในรายการลอนดอนมาราธอน

จึงไม่สามารถเข้าร่วมอีกสองรายการได้

แต่รายการหนึ่งในห้าคลาสสิกที่ทิ้งห่างจากลอนดอนมาราธอนเกือบหนึ่งสัปดาห์เขาก็ยังต้องเข้าร่วมเสียหน่อย

ไม่ใช่แค่เรื่องของการแย่งชิงตำแหน่งแชมป์เท่านั้น

หลี่ไป๋ยังต้องแข่งกับเวลาเพื่อเก็บคะแนนสะสมช่วยให้ทีมหลุดพ้นจากโซนตกชั้นให้ได้มากที่สุด

"ไม่แข่งแล้วล่ะ ในศึกปารีส-รูเบครั้งนี้ฉันทุ่มเทอย่างหนักเพื่อเอาชนะนาย เล่นเอาเหนื่อยสายตัวแทบขาดเลย"

โพกาชาร์ยักไหล่

ไม่ใช่ว่าโพกาชาร์จะฟื้นฟูร่างกายกลับมาไม่ทันหรอกนะ

ความสามารถในการฟื้นตัวของเจ้านี่อยู่ในระดับมนุษย์ต่างดาวเชียวนะ

แต่การฟื้นฟูพลังกายไม่ได้หมายความว่าจะฟื้นฟูสภาพความฟิตได้

โพกาชาร์รู้ดีว่าหลังจากที่ร่างกายต้องรับมือกับการแข่งขันที่ผลาญพลังงานไปอย่างมหาศาล เขาจำเป็นต้องค่อยๆ พักฟื้นเพื่อให้สภาพร่างกายกลับมาสมบูรณ์ที่สุด

การฝืนลงแข่งมีแต่จะเพิ่มความเสี่ยงให้เกิดอาการบาดเจ็บได้

ทีมยูเออีไม่ได้เหมือนกับทีมเซิ่งถัง-AG2R พวกเขามีนักปั่นดาวรุ่งอัจฉริยะมากมายให้เรียกใช้งาน

จึงไม่จำเป็นต้องให้โพกาชาร์เสี่ยงลงสนาม

ตูร์เดอฟร็องส์ต่างหากที่เป็นการแข่งขันที่สำคัญที่สุดในรอบปี

ดังนั้นโพกาชาร์จึงล้มเลิกแผนลงแข่งอาร์แดนคลาสสิกสามรายการไป

ช่วงหลังจากนี้โพกาชาร์ก็ไม่มีคิวลงแข่งรายการอื่นอีกแล้ว

เขาขอพักผ่อนปรับสภาพร่างกาย สะสมพลังงาน เพื่อรอคอยศึกตูร์เดอฟร็องส์ในเดือนกรกฎาคม

หลี่ไป๋ไม่มีอภิสิทธิ์แบบนั้น

เขายังต้องต่อสู้ต่อไป

แน่นอนว่าตัวหลี่ไป๋เองก็อยากจะสู้ต่อ

ปั่นจักรยานแล้วมันเสพติด การคว้าแชมป์ยิ่งทำให้เสพติดมากขึ้นไปอีก

โพกาชาร์อาจจะชนะจนพอใจแล้ว แต่หลี่ไป๋ยังชนะไม่จุใจเลย

"น่าเสียดายจัง ฉันอุตส่าห์อยากจะไปแก้มือในรายการลีแยฌ-บัสตอญ-ลีแยฌและเอาชนะนายให้ราบคาบเสียหน่อย"

บทสนทนาระหว่างหลี่ไป๋กับโพกาชาร์มักจะตรงไปตรงมาแบบนี้เสมอ

"ฮ่าๆ น่าเสียดายจริงๆ นั่นแหละ ถ้าไม่มีฉันอยู่แล้วนายคว้าแชมป์มาได้ง่ายๆ คุณค่าของแชมป์รายการนั้นคงไม่สวยงามเท่าไหร่หรอกนะ"

โพกาชาร์เถียงกลับ

ความจริงแล้วต่อให้โพกาชาร์ไม่มาแข่ง หลี่ไป๋ก็ยังมีคู่แข่งที่น่ากลัวอีกคนในรายการลีแยฌ-บัสตอญ-ลีแยฌ

นั่นก็คืออีเวเนปูลที่เคยคว้าแชมป์ลีแยฌ-บัสตอญ-ลีแยฌมาแล้วถึงสองครั้ง

โพกาชาร์เองก็เคยคว้าแชมป์รายการนี้มาแล้วสองครั้งเช่นกัน

ทว่าสภาพความฟิตของอีเวเนปูลจะเป็นอย่างไรนั้นยังพูดยาก

กำหนดการคืนสังเวียนและลงแข่งนัดแรกในฤดูกาลของอีเวเนปูลถูกจัดไว้ในการแข่งขันบราบันต์สเปยล์ในวันศุกร์หน้า

นี่คือการแข่งขันระดับโปร หรือก็คือการแข่งขันแบบวันเดียวในระดับดิวิชันสอง

ถือว่าเหมาะสมมากสำหรับให้อีเวเนปูลเรียกฟอร์มเก่งกลับมา

จากนั้นอีเวเนปูลก็จะลงแข่งอาร์แดนคลาสสิกทั้งสามรายการ

เพียงแต่โพกาชาร์รู้สึกว่าอีเวเนปูลไม่มีทางเอาชนะหลี่ไป๋ได้

ทักษะการแข่งแบบวันเดียวของหลี่ไป๋มันอยู่ในระดับที่วิปริตเกินไปแล้ว

ปีที่แล้วอีเวเนปูลฟอร์มร้อนแรงขนาดนั้นยังแพ้ให้หลี่ไป๋เลย

ยิ่งปีนี้เพิ่งจะหายเจ็บกลับมา สภาพร่างกายก็ยังต้องค่อยๆ ปรับกันไป

ในศึกลีแยฌ-บัสตอญ-ลีแยฌ เกรงว่าคงยากจะมีใครหยุดยั้งหลี่ไป๋ได้แล้ว

[จบแล้ว]