ตอนที่ 13 ฝึกฝนทาส

ตอนที่ 13 ฝึกฝนทาส

วันต่อมา

จ้าวเสวียนรีบตื่นและขับรถไปที่โรงแรมทันที เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็เห็นหลินจิงจิงคุกเข่าอยู่หน้ากระจก คาบตะเกียบไว้ในปากเพื่อฝึกรอยยิ้ม

เมื่อปิดประตูลง เขาได้กลิ่นคาวอ่อนๆ ลอยอบอวลในห้อง “ยัยนี่ เมื่อคืนเล่นอะไรไปบ้างเนี่ย...” เขาแอบสงสัย

หลินจิงจิงไม่ตกใจเพราะรู้ว่าเขาจะมา เธอรีบคลานมาเปลี่ยนรองเท้าแตะให้เขาที่ประตู แล้วคลานตามเขาไปที่เตียง เมื่อเขานั่งลง เธอก็หมอบลงกับพื้น หน้าผากแตะหลังมือในท่ากราบ

“บ่าวขอทำความเคารพนายท่านค่ะ”

วันนี้หลินจิงจิงสวมเสื้อเอวลอยกับกางเกงขาสั้นกุด เผยให้เห็นสะโพกสวยและเรียวขายาว ท่าหมอบกับพื้นทำให้ก้นงอนงามของเธอเด่นชัดขึ้นมา

“มาถอดเสื้อผ้าให้ผม” จ้าวเสวียนสั่งพร้อมกับแกะตะขอเสื้อของเธอออก เผยให้เห็นหน้าอกที่สวยงามสั่นไหวต่อหน้า

ขณะที่หลินจิงจิงกำลังแก้เข็มขัดให้เขา เขาก็เอื้อมมือไปนวดคลึงหน้าอกของเธอแล้วถามว่า “งานที่สั่งเมื่อคืนเสร็จหรือยัง”

“เสร็จแล้วค่ะ อีกสักพักเหยียนชิงจะมาถึง สัญญาอยู่ในคอมพิวเตอร์ค่ะ”

เสื้อผ้าหน้าร้อนถอดง่ายเพียงครู่เดียวจ้าวเสวียนก็เปลือยกาย เขานั่งบนเตียงและหยิบโน้ตบุ๊กขึ้นมาดู

“มาดูแลของรักของผมซะ” เขาตบที่หว่างขา หลินจิงจิงรีบถอดเสื้อผ้าที่เหลือแล้วคลานขึ้นมาบนเตียง ปรนนิบัติเขาด้วยปากอย่างรู้งาน

จ้าวเสวียนเพลิดเพลินกับการปรนนิบัติพลางตรวจดูเนื้อหาในจอ และแก้ไขจุดที่ไม่พอใจ ต้องยอมรับว่าหลินจิงจิงมีสัญชาตญาณของการเป็นผู้ถูกควบคุมสูงมาก เนื้อหาที่เธอร่างมาถูกใจเขาเกือบทั้งหมด เขาเพียงแค่เพิ่มหมายเหตุลงไปบางจุดจนเป็นสัญญาที่สมบูรณ์

สัญญาพันธนาการ

ข้าพเจ้า หลินจิงจิง อายุ 23 ปี ยินยอมสละเอกราชและสิทธิส่วนบุคคลทั้งหมด เพื่อเป็นทาสของ นายจ้าวเสวียน ตลอดกาล โดยจะปฏิบัติตามกฎดังนี้

1. ทาสไม่มีสิทธิใดๆ ต้องเชื่อฟังคำสั่งทุกอย่างอย่างไร้เงื่อนไข

2. ร่างกายและจิตใจของทาสเป็นสมบัติของนายท่าน ห้ามจัดการเองโดยพลการ

3. ทาสต้องพัฒนาตัวเองและการบริการให้ถูกใจนายท่านเสมอ

4. ทาสต้องเปิดเผยข้อมูลความเป็นส่วนตัวทั้งหมด (หมายเหตุ รวมถึงมือถือ บันทึก และบัญชีโซเชียลทั้งหมด)

5. ทาสต้องบันทึกสถานะและการฝึกฝนทุกวันเพื่อให้นายท่านตรวจสอบ

6. ความสัมพันธ์ทางสังคมต้องถูกควบคุมโดยนายท่าน (หมายเหตุ ห้ามติดต่อใครนอกจากนายท่าน ครอบครัวนายท่าน และผู้หญิงคนอื่นของเขา หากไม่ได้รับอนุญาต)

7. การใช้ชีวิตต้องอยู่ในขอบเขตที่กำหนด สวมเสื้อผ้าและอุปกรณ์ตามสั่ง (หมายเหตุ ห้ามออกจากที่พักโดยไม่ได้รับอนุญาต อยู่บ้านต้องใส่เสื้อโชว์ไหล่ หลัง และแขน กางเกงหรือกระโปรงห้ามยาวเกินหนึ่งในสามของต้นขา และต้องใส่ส้นสูง 8 ซม. ขึ้นไป หรือเท้าเปล่าเท่านั้น หากออกข้างนอกต้องปกปิดให้มิดชิด)

8. เมื่ออยู่เป็นการส่วนตัว ต้องอยู่ในท่าคุกเข่าตลอดเวลา เว้นแต่จะมีคำสั่งอื่น

9. ทาสต้องยอมรับและขอบคุณสำหรับการลงโทษหรือรางวัลทุกอย่าง

10. ทาสต้องกระตือรือร้นในการรับการฝึกฝน

11. หากทำผิดกฎต้องรีบรายงานและรับโทษทันที

12. ข้อกำหนดอื่นใดตามที่นายท่านเห็นสมควร

ทาสต้องอ่านสัญญานี้ในสภาพเปลือยกาย เซ็นชื่อ พิมพ์ลายนิ้วมือ และบันทึกวิดีโอไว้เป็นหลักฐาน

จ้าวเสวียนลบชื่อเฉพาะออกให้เหลือเป็นช่องว่าง เพื่อไว้ใช้กับผู้หญิงคนอื่นในอนาคต

“ทำได้ดีมาก ผมแก้ไขนิดหน่อย เดี๋ยวคุณไปพรินต์ออกมานะ ผมจะให้เก็บไว้เป็นที่ระลึก” จ้าวเสวียนปิดคอมพิวเตอร์แล้วกดหัวหลินจิงจิงลงไปปรนเปรอเขาอย่างหนักหน่วง

ครั้งนี้เขาไม่ได้ยับยั้งชั่งใจ หลังจากใช้งานเธออยู่นาน เขาก็ปล่อยน้ำกามเข้าไปในปากของเธอจนหมด

หลินจิงจิงคุกเข่าประคองน้ำรักไว้ในปาก ไม่กล้ากลืน

“อมไว้ก่อน ห้ามกลืนเด็ดขาด ไปพรินต์สัญญามาให้ผมดูที่ห้องโถงก่อน แล้วค่อยกลับมาให้ผมตรวจ” คำสั่งของจ้าวเสวียนทำให้เธออายจนตัวแดงไปหมด ร่างกายสั่นสะท้านจนเกิดอาการถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรงจนพุ่งออกมาเลอะเทอะไปหมด

“แค่นี้ก็ถึงจุดสุดยอดแล้วเหรอ” จ้าวเสวียนใช้เท้าสะกิดเธอที่นอนแผ่อยู่บนเตียง เป็นสัญญาณให้รีบออกไปจัดการงาน

หลินจิงจิงพยายามพยุงร่างกายที่อ่อนแรงลงจากเตียงเพื่อใส่เสื้อผ้า น้ำกามของจ้าวเสวียนมีปริมาณมากจนเธอต้องพยายามอมไว้ให้มิดชิดที่สุด ความตื่นเต้นทำให้น้ำลายไหลออกมาสอดแทรกจนแทบจะล้นปาก

เธอกำลังจะออกไปในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้น แต่จ้าวเสวียนขัดขึ้นมาเสียก่อน

“ใส่เสื้อแขนยาวกางเกงขายาว ห้ามโชว์เนื้อหนังให้คนอื่นเห็น แต่งตัวล่อแหลมออกไปแบบนั้น อยากจะสวมเขาให้ผมหรือไง”

หลินจิงจิงพูดไม่ได้ ได้แต่คุกเข่าคำนับรับคำสั่ง เธอเปลี่ยนเป็นเสื้อเชิ้ตแขนยาวและกางเกงยีนส์ที่ปกปิดมิดชิด แล้วรีบวิ่งลงไปข้างล่าง

เธอไม่ได้ใส่ชุดชั้นในทั้งบนและล่างเพราะคิดว่าแค่ไปพรินต์งานที่ล็อบบี้แปเดียว แต่จ้าวเสวียนรู้ดีว่าที่นั่นไม่มีเครื่องพรินต์สาธารณะ เธอต้องใช้คอมพิวเตอร์ของพนักงาน ซึ่งเธอคงไม่กล้าเปิดไฟล์สัญญานั้นให้ใครเห็นแน่ๆ ทางเลือกเดียวคือต้องออกไปหาร้านข้างนอก

ระหว่างที่เดินไปลิฟต์ ความตื่นเต้นและน้ำรักที่ยังอมอยู่ในปากทำให้เธอรู้สึกตื่นตัวอย่างมากจนส่วนล่างเริ่มเปียกชื้น เธอพิงกำแพงรอลิฟต์พลางคิดในใจว่าตัวเองช่างน่าไม่อายเหลือเกินที่รู้สึกดีกับสถานการณ์แบบนี้

ความจริงแล้วหลินจิงจิงรู้ตัวว่ามีรสนิยมแบบมาโซคิสต์มาตั้งแต่สมัยเรียน เธอชอบดูวิดีโอที่มีการควบคุมหรือลงโทษ จนกระทั่งมาเจอจ้าวเสวียนที่สยบเธอได้ทั้งกายและใจ การที่เธอเขียนสัญญาพันธนาการเมื่อคืน เธอถึงจุดสุดยอดไปหลายครั้งจนที่นอนเปียกชุ่ม และตัดสินใจจะทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดเพื่อเป็นของเล่นของเขาอย่างแท้จริง

เมื่อถึงชั้นล่าง เธอพบว่าต้องคุยกับพนักงานเพื่อขอใช้เครื่องพรินต์ แต่เธอพูดไม่ได้! เธอจึงพิมพ์ข้อความในมือถือให้พนักงานดู

“ขอโทษค่ะ ขอยืมใช้เครื่องพรินต์หน่อยได้ไหมคะ”

พนักงานพยายามทำภาษามือเพราะคิดว่าเธอเป็นใบ้ แต่เธอรีบพิมพ์ตอบว่า “เจ็บคอมากค่ะ พูดไม่ได้ ขอยืมคอมพิวเตอร์ใช้งานเองได้ไหม”

พนักงานปฏิเสธเพราะเป็นกฎของโรงแรมที่ห้ามคนนอกเข้าถึงระบบหลังบ้าน หลินจิงจิงเริ่มกระวนกระวายใจ เธอหาข้อมูลร้านพรินต์ที่ใกล้ที่สุดซึ่งอยู่ห่างออกไปเกือบ 2 กิโลเมตร ในสภาพที่ไม่ได้ใส่ชุดชั้นใน การเดินแต่ละก้าวคือการเสียดสีที่กระตุ้นความรู้สึกอย่างรุนแรง

ขณะที่กำลังจะเรียกแท็กซี่ จ้าวเสวียนก็โทรมา

“อื้อ...” เธอรับสายแต่พูดไม่ได้

“ยัยตัวดี ทำไมยังไม่กลับมา ไปยืนอ่อยใครอยู่หรือเปล่า” เสียงเย็นชาของจ้าวเสวียนดังขึ้น “พรินต์เสร็จแล้วไปซื้อปากกามาร์กเกอร์มาด้วย ให้เวลาอีก 20 นาที ถ้าไม่ถึงห้องล่ะก็โดนดีแน่”

หลินจิงจิงหน้าถอดสี เธอต้องรีบวิ่งไปหาซูเปอร์มาร์เก็ตที่ใกล้ที่สุด ท่ามกลางอากาศร้อนเกือบ 30 องศา เสื้อเชิ้ตของเธอเริ่มเปียกเหงื่อและแนบเนื้อจนเห็นยอดอกที่ไม่ได้ปกปิดชัดเจน เธอต้องเดินกอดอกไว้ตลอดเวลาเพื่อไม่ให้มันสั่นไหวจนผิดสังเกต

เวลาเหลือเพียง 10 นาที เธอต้องพิมพ์ถามทางจากคนแถวนั้น แต่ละคนที่เธอเข้าไปหาต่างมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ เพราะเหงื่อที่โชกชุ่มและความผิดปกติที่หน้าอก จนกระทั่งมีนักศึกษาสาวคนหนึ่งบอกทางไปร้านขายของชำเล็กๆ ที่อยู่ใกล้ๆ

จังหวะที่นักศึกษาคนนั้นหันหลังกลับ เส้นผมของเธอสะบัดมาโดนหน้าเธอ ทำให้หลินจิงจิงรู้สึกคันจมูกอย่างรุนแรงจนอยากจะจาม

แย่แล้ว! เธอนึกในใจด้วยความตื่นตระหนก เพราะถ้าจามตอนนี้ สิ่งที่อมอยู่ในปากต้องพุ่งออกมาทั้งหมดแน่ๆ!

………….