ตอนที่ 11 จุดเริ่มต้นของตำนาน

ผู้อาวุโสหกลุกขึ้นทันที สีหน้าแปลกใจและลังเล

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ค่อยๆ เข้าไปใกล้เสิ่นฉางชิงที่กำลังหลับตาทำสมาธิอย่างเงียบๆ

"นี่คือวิชาหัวใจไหมสวรรค์"

"ไม่ ไม่ใช่ มันดูไม่เหมือนกัน"

หลังจากสังเกตอย่างละเอียดแล้ว เขาพบว่าวิธีการฝึกปราณของเสิ่นฉางชิงนั้นแม้จะเหมือนกับวิชาฝึกปราณหัวใจไหมสวรรค์ที่เขาเพิ่งถ่ายทอดไป แต่ก็มีความแตกต่างกันมากมาย

ราวกับว่ามีการปรับปรุงบางอย่าง เช่น การจัดลำดับการฝึกปราณหัวใจไหมสวรรค์ใหม่

แต่นั่นก็ทำให้ทุกครั้งที่เสิ่นฉางชิงฝึกปราณดูเป็นธรรมชาติมากขึ้น โดยไม่มีความน่ากลัวและต้องระมัดระวังอย่างมากในกระบวนการฝึกปราณหัวใจไหมสวรรค์

"มันแปลกมาก เด็กอายุสามขวบไม่เพียงแต่จะเข้าใจในทันที แต่ยังสร้างวิชาฝึกปราณขึ้นมาเองด้วยหรือ"

ผู้อาวุโสหกอึ้งไปชั่วขณะ เขาตกใจกับการแสดงของเสิ่นฉางชิงจนเหงื่อตก

เป็นที่รู้กันว่าวิชาฝึกปราณหัวใจไหมทิพย์เป็นวิชาเอกของลัทธิมารดอกบัวทมิฬ เป็นหนึ่งในวิชาฝึกปราณที่ดีที่สุดในการก้าวจากขั้นฝึกกายไปสู่ขอบเขตเซียนเทียน

ในบรรดาลสำนักต่างๆ ทั่วหล้า วิชาฝึกปราณหัวใจไหมสวรรค์สามารถติดอันดับหนึ่งในสามอันดับแรกได้เลย

และด้วยวิชาฝึกปราณชุดนี้เอง ทำให้เหล่าสาวกของลัทธิมารดอกบัวทมิฬส่วนใหญ่มีความสามารถที่เหนือกว่าผู้อื่นในรุ่นเดียวกันอย่างมาก

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีใครกล้าพยายามปรับปรุงวิชาฝึกปราณหัวใจไหมสวรรค์ เพราะหากผิดพลาดเพียงเล็กน้อยก็จะระเบิดตายได้

แต่ในขณะนี้ ผู้อาวุโสหกได้เห็นด้วยตาของตัวเองว่า เสิ่นฉางชิงวัยเพียงสามขวบกำลังฝึกวิชาฝึกปราณหัวใจไหมสวรรค์ และยังได้ปรับปรุงมันอีกด้วย

"อัจฉริยะ..."

ผู้อาวุโสหกถอนหายใจยาว ดวงตาที่เฉียบคมเหมือนเหยี่ยวของเขากลายเป็นประกายแห่งความตื่นเต้น

หลังจากรอคอยอย่างอดทนเป็นเวลานาน เสิ่นฉางชิงก็ได้ฝึกปราณครบหนึ่งรอบแล้ว

ในตำแหน่งท้องน้อยของเขาได้หล่อเลี้ยงพลังปราณภายในที่ค่อนข้างมาก

เขาเปิดตาขึ้น และก็เห็นผู้อาวุโสหกสีหน้าเคร่งขรึมยืนอยู่ตรงหน้า

"ปู่หก"

เสิ่นฉางชิงสังเกตเห็นมานานแล้ว แต่หลังจากไตร่ตรองอย่างรอบคอบแล้ว เขาก็ตัดสินใจที่จะไม่ปิดบังเรื่องนี้

เพราะเวลาเป็นสิ่งที่มีค่ามาก เขาจะต้องได้สัมผัสกับวิชาฝึกปราณขั้นสูงและทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น จึงจะมีโอกาสแข็งแกร่งขึ้นในเวลาอันสั้น

และในช่วงสามปีที่ผ่านมา เขาก็พบว่าแม้ว่าที่นี่จะถูกเรียกว่าลัทธิมารดอกบัวทมิฬ ซึ่งในสายตาของผู้คนทั่วไปคือกลุ่มคนชั่วร้าย แต่พวกเขาก็ไม่ได้ตระหนี่หรือทำร้ายคนในครอบครัวของตนเองเลย

"เจ้าหนูตัวเหม็น เริ่มเรียนแอบตั้งแต่ยังเด็กแล้วหรือ"

"วิชาฝึกปราณหัวใจไหมสวรรค์ไม่ใช่ว่าจะเรียนรู้ได้ง่ายๆ ปู่หกของเจ้าตอนอายุยี่สิบกว่าๆ เพิ่งจะเริ่มเรียนรู้ และใช้เวลากว่าสิบปีจึงจะเรียนรู้ได้"

"เจ้าอายุแค่สามขวบ ถ้าฝึกผิดพลาดขึ้นมา ต่อให้เป็นเซียนก็ช่วยเจ้าไม่ได้"

ผู้อาวุโสหกพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ แสร้งทำเป็นโกรธมาก และตำหนิอย่างรุนแรง

เสิ่นฉางชิงยอมรับความผิด สีหน้าของผู้อาวุโสหกจึงผ่อนคลายลง จากนั้นก็ไอสองสามครั้งแล้วถามว่า "เมื่อกี้ข้าเห็นเจ้าเปลี่ยนลำดับการฝึกปราณหัวใจไหมสวรรค์ ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น"

เสิ่นฉางชิงตอบตามจริงว่า "เพราะข้ารู้สึกไม่สบายใจ จึงฝึกตามลำดับที่รู้สึกสบายใจที่สุด ตอนนี้ราบรื่นขึ้นเยอะแล้ว"

ผู้อาวุโสหกฟังแล้วก็เหงื่อตก

ง่ายขนาดนั้นเลยหรือ

มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!

เพราะรู้สึกไม่สบายใจ เลยสร้างวิชาฝึกปราณขึ้นมาเอง

สมกับเป็นโลกของอัจฉริยะ คนธรรมดาอย่างเราๆ คงไม่เข้าใจ

"ช่างเถอะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าจะฝึกฝนร่วมกับคนอื่นๆ"

ผู้อาวุโสหกมีสีหน้าซับซ้อน อัจฉริยะเช่นนี้ ในอนาคตจะต้องเป็นเสาหลักของลัทธิมารดอกบัวทมิฬอย่างแน่นอน เขาตัดสินใจที่จะฝึกฝนเขาอย่างจริงจัง

...

เวลาผ่านไปสองปี ริมน้ำตกใต้หน้าผาซานเซียว เสิ่นฉางชิงและสาวกอีกสิบหกคนฝึกฝนทั้งกลางวันกลางคืน แทบไม่ได้พักผ่อนเลย

ผู้อาวุโสมีผมขาวที่ขมับมากขึ้นกว่าเดิม เขาเฝ้าดูร่างผอมบางของเสิ่นฉางชิง พูดกับจุนซือซ้ายที่ยืนเฝ้าดูอยู่เช่นกันด้วยความรู้สึกเศร้า

"เด็กคนนี้ อยู่กับข้ามันเป็นการสิ้นเปลืองของสวรรค์จริงๆ ในเวลาเพียงสองปี เขาก็เรียนรู้วิชาฝึกปราณทั้งหมดที่ข้ามี และยังก้าวเข้าสู่ขอบเขตเซียนเทียนขั้นสูงสุดแล้ว"

"ตามแนวโน้มนี้ เขาอาจกลายเป็นปรมาจารย์ที่อายุน้อยที่สุดในโลกในอีกสามปีข้างหน้า"

"ข้าไม่อยากจะจินตนาการเลยว่าอนาคตของเขาจะเป็นอย่างไร เจ้าพาเขาไปเถอะ ข้าไม่มีสิทธิ์สอนเขาอีกแล้ว"

ผู้อาวุโสหกส่ายหัวอย่างสิ้นหวังและผิดหวัง

พรสวรรค์ที่เสิ่นฉางชิงแสดงออกมาในช่วงสองปีที่ผ่านมานี้ ทำให้เขาต้องใช้ชีวิตอยู่ในช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นเกือบทุกวัน

ไม่ว่าจะถ่ายทอดวิชาฝึกปราณใด เสิ่นฉางชิงก็เรียนรู้และเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว

ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ เขาสามารถสร้างวิชาฝึกปราณที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้นได้จากพื้นฐานเดิม

ความเข้าใจเช่นนี้ แม้จะใช้ชีวิตมาหกสิบกว่าปี ก็ไม่เคยได้ยินหรือเห็นมาก่อน

จุนซือซ้ายฟังแล้วก็อดขำไม่ได้ "เรื่องของเสี่ยวสือชี ตอนนี้แพร่กระจายไปทั่วลัทธิมารดอกบัวทมิฬแล้ว ไม่ใช่แค่เจ้าหรอก แม้แต่สี่ผู้พิทักษ์ก็ยังเคยขอคำแนะนำจากเขาเป็นการส่วนตัว"

"ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร เขาก็สามารถตอบได้หมด แม้กระทั่งเขียนวิชาฝึกปราณที่เหมาะสมที่สุดให้กับสี่ผู้พิทักษ์แต่ละคน"

"พูดกันตามตรง ลัทธิของเราไม่มีใครสอนเขาได้เลย ข้าก็เช่นกัน"

จุนซือซ้ายพูดจบ ผู้อาวุโสหกก็แสดงสีหน้าลำบากใจ

หากแม้แต่ปรมาจารย์ระดับมนุษย์สวรรค์ก็ไม่สามารถเป็นอาจารย์ของเสิ่นฉางชิงได้ แล้วจะมีใครในโลกนี้ที่สามารถชี้นำเส้นทางการฝึกฝนของเขาได้อีก

"คงต้องให้เสี่ยวสือชีไปที่ถ้ำเพลิงศักดิ์สิทธิ์แล้วล่ะ" จุนซือซ้ายพูดขึ้นอีกครั้ง

"เจ้าต้องการให้เขาเป็นเจ้าลัทธิมารดอกบัวทมิฬของเราหรือ" ผู้อาวุโสหกตกใจ

"ทำไมจะเป็นไม่ได้ล่ะ ลัทธิของเราไม่มีเจ้าลัทธิมาคุมบังเหียนมานานกว่ายี่สิบปีแล้ว ตราเพลิงศักดิ์สิทธิ์ในถ้ำเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ทั้งข้า ทั้งจุนซือขวา รวมถึงสี่ผู้พิทักษ์ ล้วนไม่สามารถควบคุมได้"

"เสี่ยวสือชีเป็นอัจฉริยะ แม้ว่าเขาจะอายุเพียงห้าขวบ แต่ตราบใดที่เขาได้รับการยอมรับจากตราเพลิงศักดิ์สิทธิ์ข้าเชื่อว่าทั้งลัทธิจะยินดีสนับสนุนให้เขาขึ้นเป็นเจ้าลัทธิ"

คำพูดของจุนซือซ้ายทำให้ผู้อาวุโสหกตกใจ เจ้าลัทธิอายุห้าขวบ นี่ไม่เคยมีมาก่อนในโลก

ยิ่งไปกว่านั้น การจะได้รับการยอมรับจากตราเพลิงศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ในฐานะเชื้อสายของลัทธิทั้งหมด ตราเพลิงศักดิ์สิทธิ์มีคัมภีร์ลับมากมาย รวมถึงวิชาฝึกปราณอันดับหนึ่งของโลก นั่นคือวิชาฝึกปราณมารชีเจวี๋ย

เฉพาะผู้ที่ฝึกสำเร็จวิชาฝึกปราณมารชีเจวี๋ยเท่านั้นที่จะสามารถควบคุมตราเพลิงศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างสมบูรณ์

เสิ่นฉางชิงอายุเพียงห้าขวบ ผู้อาวุโสหกกังวลมากว่าผลลัพธ์เช่นนี้จะทำให้เสิ่นฉางชิงตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้าย

"ตอนนี้เราทำได้เพียงเชื่อใจเขาเท่านั้น"

จุนซือซ้ายเดินไปหาเสิ่นฉางชิงแล้ว ท่ามกลางหมัดที่ชุ่มเหงื่อและเสียงตะโกน สาวกหนุ่มสาวจำนวนมากก็หยุดฝึกฝน รวมถึงเสิ่นฉางชิงด้วย

"เสี่ยวสือชี เจ้าต้องการเรียนรู้คัมภีร์ลับและวิชาฝึกปราณเพิ่มเติมหรือไม่" จุนซือซ้ายถาม

"ต้องการ" เสิ่นฉางชิงพยักหน้า

ในช่วงสองปีที่ผ่านมา เขาได้ฝึกฝนคัมภีร์ลับและวิชาฝึกปราณที่มีอยู่ในลัทธิมารดอกบัวทมิฬเกือบทั้งหมดแล้ว

นอกจากนี้ เขายังได้สร้างวิชาฝึกปราณที่แตกต่างกันสิบสี่แบบ ซึ่งช่วยเสริมซึ่งกันและกัน ทำให้ความสามารถของเขาพัฒนาอย่างรวดเร็วและก้าวเข้าสู่ขอบเขตเซียนเทียนขั้นสูงสุดแล้ว

แต่ศักยภาพของลัทธิมารดอกบัวทมิฬดูเหมือนจะถึงขีดจำกัดแล้ว ไม่สามารถให้เสิ่นฉางชิงได้สัมผัสกับสิ่งที่สูงกว่าได้อีก

หากจุนซือซ้ายมีความสามารถที่สูงกว่า เขาก็ยินดีที่จะเรียนรู้

"งั้นตามข้ามา"

จุนซือซ้ายหัวเราะอย่างร่าเริง พาเสิ่นฉางชิงไปที่ถ้ำเพลิงศักดิ์สิทธิ์