ตอนที่ 185 เทพสวรรค์นิรันดร์สิ้นชีพคาที่
ตอนที่ 185 เทพสวรรค์นิรันดร์สิ้นชีพคาที่
ตอนที่ 185 เทพสวรรค์นิรันดร์สิ้นชีพคาที่
เมื่อสัมผัสได้ว่าเฉินฝานซึ่งอยู่ข้างกายพลันหายวับไป อสูรมังกรเหมันต์ก็หนังตากระตุกวูบหนึ่ง
แรงสะเทือนเมื่อครู่นั้นเป็นพลังแห่งวิถีสวรรค์โดยแท้ อีกทั้งต้องอยู่เหนือขอบเขตจักรพรรดิขั้นสูงสุดเป็นแน่
เป็นความรู้สึกสะท้านลึกถึงวิญญาณ หากมิใช่เช่นนั้น ผู้ใดเล่าจะสั่นคลอนวิถีสวรรค์ได้!
ช่างน่าสะพรึงยิ่งนัก ต้องมีความแปรผันบางอย่างที่อยู่เหนือความเข้าใจแน่แท้ และดูท่าว่าอาจารย์ของประมุขใหญ่จะมุ่งหน้าไปตามหาต้นตอแล้วหรือ?
ยอดเยี่ยมจริงๆ ผู้ใดจะกล้าไปยั่วเย้าได้กัน
เฉินอวิ๋นเอ๋อร์รวมทั้งประมุขทั้งหลาย เมื่อเห็นว่าเฉินฝานลงมือแล้ว ก็สงบจิตในทันใด กดพลังของตนลง แล้วดำเนินการต่อไป
ไม่ว่าประการใดก็ไม่อาจเลิกล้มกลางคันได้! ส่วนเกิดสิ่งใดขึ้นนั้น อาจารย์ของประมุขใหญ่ย่อมจัดการเอง
ที่เหลือจะลงเอยเช่นไร มิใช่สิ่งที่พวกเขาจะล่วงรู้ได้อีกแล้ว
ศิษย์ที่เฝ้ารักษาการณ์อยู่ด้านอื่นก็ไม่ทราบว่าเกิดอันใดขึ้น เพียงเห็นสีหน้าของแต่ละคนเคร่งขรึมหนักแน่น
อยู่ดีๆ ไยจึงเป็นเช่นนี้เล่า?
…
อีกฟากหนึ่ง
ใจของเฉินฝานหนักอึ้ง ต้องเป็นความเคลื่อนไหวที่มาจากนอกโลกหวงกู่เป็นแน่!
ย่อมไม่มีความเป็นไปได้อื่นใด ที่จะก่อให้วิถีสวรรค์สั่นสะเทือนถึงเพียงนี้
และนอกจากผู้มาจากโลกนิรันดร์แล้ว เขาก็มิอาจนึกถึงความเป็นไปได้อื่นอีก
ช่างมาได้ถูกจังหวะนัก
สภาพของศิษย์ลำดับสองผู้นั้น ไม่มีทางจะทานทนได้ยืนนาน หากเสียการควบคุมเมื่อใด ผลลัพธ์ย่อมยากคาดคิด!
แน่นอน สำหรับอาจารย์อย่างเขาผู้สามารถค้ำฟ้าแหวกวิถีสวรรค์ได้ เรื่องนั้นจะนับเป็นปัญหาอันใด?
แม้จะควบคุมมิอยู่ ก็ยังฉุดรั้งกลับมาได้ ทุกสิ่งล้วนปราบได้ในพลิกมือ ต่อให้เป็นจิตมารกำเนิดขึ้นก็ไม่เว้น!
แต่จะนิ่งดูดายก็มิได้
ไม่ว่าประการใด
ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นราชันเทพ ก็จงทิ้งชีวิตไว้ที่นี่เสียเถิด!
เฉินฝานนั่งเรือเทพสร้างโลก เหินทะยานเหนือโลกหวงกู่ ความเร็วนั้นเหนือกว่าเรือรบดาราหลายเท่านัก
แม้จะมิได้มีพลังเทพหนุนเสริม ก็ยังมีคุณภาพเป็นเลิศ
พร้อมกันนั้นยังใช้กฎแห่งกาลเวลาและมิติ รวมถึงกฎแห่งความเร็วได้ถึงขีดสุด
ความเร็วของเขาบรรลุจุดสูงสุดแล้ว!
เพียงไม่กี่ลมหายใจ ก็ปรากฏกายเบื้องหน้าประตูเทพ
ยังดีที่สถานที่แห่งนี้มิได้ห่างไกลจากเผ่ามังกรโบราณนัก
ด้วยพลังของเขา ย่อมสามารถทลายวิถีสวรรค์แล้วหลุดพ้นจากโลกหวงกู่ได้ ทว่าเกรงว่าโลกหวงกู่จะรับไม่ไหว อีกทั้งยังเป็นการทำร้ายศิษย์ซ้ำสอง
ดังนั้นจึงทำได้เพียงผ่านประตูเทพ!
ครั้นแล้วมิเอ่ยวาจาแม้ครึ่งคำ สถานการณ์คับขันดุจไฟไหม้คิ้ว ปลดปล่อยพลังขอบเขตจักรพรรดิขั้นสูงสุดออกมาโดยตรง!
ก้าวเข้าสู่ประตูเทพในทันใด จักรพรรดิกว่าพันองค์ร่วมลงมือพร้อมกัน เร่งเร้าศาสตราเทพชั้นสูงสุดทั้งหลาย ฝืนทลายความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาและมิติ!
ผลักดันฝ่าออกไปตลอดทาง!
แม้แต่แดนกาลเวลาและมิติปั่นป่วนก็ถูกซัดจนมึนงง
“ท่าน…” ผู้อาวุโสเผ่าเทพโบราณผู้เฝ้าประตูยังมิทันตั้งตัว เงาร่างของเฉินฝานก็หายวับไปแล้ว
รวดเร็วถึงเพียงนี้!
สีหน้าของพวกเขาเคร่งขรึม สมองยังมิทันได้รายงานต่อประมุขเผ่า บรรพชนตระกูลเฉินก็มาเยือนเสียแล้ว!
ทั้งยังพุ่งเข้าสู่ประตูเทพโดยตรง!
เร็วเกินไปแล้ว!
ต้องมีความแปรผันอันใดเกิดขึ้นอีกเป็นแน่ ทว่าเมื่อบรรพชนตระกูลเฉินลงมือ พวกเขาก็คลายใจลงมากนัก ยิ่งกว่าประมุขเผ่าลงมือเสียอีก
“เดี๋ยวก่อน เมื่อครู่ระดับพลังของบรรพชนตระกูลเฉิน ดูประหนึ่งขอบเขตจักรพรรดิขั้นสูงสุดหรือไม่?”
“ย่อมไม่ผิดแน่! เขาทะลวงอีกแล้ว!”
กระอักเลือด ช่างวิปริตเกินไปแล้ว!
แม้เพียงเหลือบมองชั่วขณะ แรงกดดันจากกลิ่นอายนั้นก็มิอาจผิดพลาดได้
บรรพชนตระกูลเฉินบัดนี้อยู่ระดับเดียวกับประมุขเผ่าแล้ว!
ตะลึงงัน
“รีบแจ้งประมุข!”
…
ในห้วงสุญญากาศนอกโลกหวงกู่
เทพสวรรค์นิรันดร์ลงมือครั้งหนึ่ง มองดูผลงานของตนเองด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง
เพราะวิถีสวรรค์ของโลกน้อยเบื้องหน้านี้ ถูกเขาทุบจนเกิดรอยแยกแล้ว!
“ดูเหมือนมิใช่เพียงรอยเดียว”
ครั้นตรวจพบ ก็ทำให้เขาหันมาสนใจ
บางทีอาจมีความแปรผันอื่นใดกระมัง ทว่าเขามิได้ใส่ใจ
ด้วยฐานะเทพสวรรค์ ย่อมไม่หวาดเกรงโลกใบนี้แม้แต่น้อย!
ต่อให้มีความแปรผันใด ก็สามารถลบล้างได้ตามใจ แม้จะมีเทพองค์ใดเข้าสู่โลกนี้แล้วถูกกดพลังลง ก็ไม่มีทางเป็นระดับราชันเทพได้!
เพราะย่อมไม่อาจทานรับได้
เช่นนี้แล้ว ย่อมไม่เป็นภัยต่อเขา
เทพสวรรค์นิรันดร์ลงมืออีกครั้ง
“เพียงลงมืออีกไม่กี่ครา วิถีสวรรค์ก็ต้องแตกพัง!”
รอยแยกแห่งวิถีสวรรค์อันมากมาย จะทำให้กฎระเบียบสับสน เมื่อกฎระเบียบปั่นป่วน ก็เป็นคราโลกนี้ระเบิดสิ้น!
และในยามนั้นเอง เสียงคำรามดังกึกก้อง สุญญากาศสั่นสะเทือนมหาศาล
ดูประหนึ่งเป็นความเคลื่อนไหวจากรอยแยกแห่งนั้น?
“น่าสนุก โลกอันอ่อนแอนี้กลับยังมีผู้หลุดพ้นวิถีสวรรค์ได้หรือ?” เทพสวรรค์นิรันดร์กลับไม่เร่งร้อนแล้ว
อย่างไรเสีย โลกใบนี้ก็เป็นเพียงเนื้อบนเขียงให้เขาเชือดเฉือน
เขาอยากเห็นนักว่าเป็นผู้ใดกัน!
ช่างน่าสนุกยิ่ง
จึงยืนเอามือไพล่หลังกลางสุญญากาศ รอคอยอย่างสงบ
ทว่า
พลันมีพลังอันน่าสะพรึงกล้าหาญปรากฏขึ้น ทำให้การเคลื่อนไหวของเขาเชื่องช้าลงอย่างยิ่ง
ไม่นาน รอยยิ้มก็หายวับ สีหน้าชะงักแข็งค้าง แววตาเต็มไปด้วยความหวาดผวา
“ไม่ดีแล้ว ต้นกำเนิดกฎแห่งกาลเวลาและมิติ!”
“เทพสวรรค์ที่สูงส่งยิ่งกว่า!”
“เป็นผู้ใดกันแน่!”
โลกอันอ่อนแอนี้กลับซ่อนตัวตนวิปริตเช่นนี้ไว้ได้อย่างไร!
มิน่าเล่าจึงหลุดพ้นวิถีสวรรค์ได้ ที่แท้คือผู้ครอบครองกฎแห่งกาลเวลาและมิติคู่กัน ทั้งยังเป็นพลังระดับต้นกำเนิด! แข็งแกร่งยิ่งกว่าวิถีกาลนิรันดร์ของเขาเสียอีก!
ระดับพลังยังสูงกว่าเขาอีก!
ต้องมาหาเขาเป็นแน่! เขาทำสิ่งใดไว้ย่อมรู้แก่ใจ
ชั่วขณะนั้น ความคิดถอยหนีผุดขึ้น
ทว่าแม้คิดจะหนี ก็หนีไม่พ้น ดุจตกลงในปลักโคลน หัวใจดิ่งสู่ห้องเย็น
ความหวาดกลัวแผ่ซ่านไปทั่วกาย เมื่อออกมาในครานี้ เขามิได้คาดคิดเลยว่าจะตกอยู่ในสภาพเช่นนี้!
“ท่านเป็นเทพสวรรค์ผู้ใดกัน! เรื่องนี้ล้วนเป็นความเข้าใจผิด!” เขารีบตะโกนลั่น
ทว่าเบื้องหน้า ฝ่ามือยักษ์กลับฟาดลงมาโดยตรง
แฝงไว้ด้วยอานุภาพทำลายโลกดุจหายนะ มิอาจต้านทานได้แม้เสี้ยวเดียว…
“เทพสวรรค์ขั้นสูงสุด… พลังแห่งต้นกำเนิดกฎ!”
เทพสวรรค์นิรันดร์ถึงกับตะลึงงัน
พลังต้นกำเนิดแห่งกฎเป็นของที่หาได้ง่ายดายถึงเพียงนี้หรือ!
แม้จะมิใช่ราชันเทพ แต่เป็นเทพสวรรค์ขั้นสูงสุด! โลกน้อยอันกระจ้อยนี้จะเป็นไปได้อย่างไร!
เขาแทบอยากสบถด่าออกมา
เพียะ!
ชั่วพริบตา เทพสวรรค์นิรันดร์ถูกตบจนเหลือเพียงวิญญาณเทพ ดวงเดียว วิ่งหนีอย่างบ้าคลั่ง
แน่นอนว่านั่นเป็นเพราะเฉินฝานจงใจไว้ชีวิต หากไม่เช่นนั้น ต่อให้เป็นวิญญาณก็อย่าหวังจะเหลือรอด
จากนั้น เฉินฝานมีสีหน้าเย็นชา ยกมือคว้าเบาๆ ฝ่ามือว่างเปล่าก็ฉวยจับวิญญาณเทพนั้นไว้ได้ ครั้นแล้วไม่เอ่ยวาจาแม้ครึ่งคำ ทำการค้นวิญญาณโดยตรง
“อ๊าก!” เทพสวรรค์นิรันดร์ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด
พลันเหมือนนึกบางสิ่งได้ “หรือว่าท่านคือผู้ที่สังหารตงกง…”
เพียะ!
อีกหนึ่งฝ่ามือตบลง ทำลายวิญญาณนั้นจนแหลกสิ้น
เทพสวรรค์นิรันดร์ สิ้นชีพ
เฉินฝานจัดการอย่างฉับไวเด็ดขาด
เมื่อครู่เพิ่งก้าวออกจากประตูเทพ ไร้การกดข่มจากวิถีสวรรค์ เขาจึงสามารถสำแดงพลังสูงสุดได้อย่างเต็มที่!
พลังต้นกำเนิดแห่งกฎแผ่ปกคลุมสุญญากาศทั่วทั้งโลกหวงกู่ ต่อให้ห่างไกลเพียงใดก็มิอาจหลบหนี
ต่อให้เป็นเทพสวรรค์ ก็อย่าคิดจะหนีรอด!
ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงความเร็ว เพียงเคลื่อนย้ายมิติคราหนึ่งก็มาถึงแล้ว
จากนั้น ดวงตาขยับเล็กน้อย
“เป็นเทพสวรรค์จากโลกนิรันดร์จริงด้วย”
เพื่อ ตงกงหาน! และยังเป็นอาจารย์ของตงกงหานเสียด้วย!
“บังอาจมารบกวนศิษย์ของข้า สมควรตาย!”
ยังคิดจะทลายโลกหวงกู่ ลากศิษย์คนที่สามของเขาไปฝังร่วมกับตงกงหาน ช่างคิดเพ้อเจ้อเกินไปแล้ว
“ยังมีราชวงศ์เทพใต้หล้าอีก!”
กรรมครานี้ ค่อยๆ พัวพันขยายใหญ่ขึ้นทุกที
ครั้นจัดการเทพสวรรค์นิรันดร์เสร็จสิ้น เฉินฝานก็ผลักความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาและมิติออกด้วยมือเดียว หวนกลับสู่โลกหวงกู่ ทว่าที่น่ากังวลยิ่งกว่าคือฝั่งศิษย์คนที่สอง
“บรรพชนท่าน…” ผู้อาวุโสเผ่าเทพโบราณเห็นดังนั้นถึงกับตะลึง
พวกเขาเพิ่งจะแจ้งประมุขเผ่าไปมิใช่หรือ
นี่ก็เรียบร้อยแล้ว? ท่านเพิ่งเข้าไปเองมิใช่หรือ!
เฉินฝานกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “จัดการแล้ว ไม่ต้องเอิกเกริก”
เรื่องเพียงเท่านี้เอง
ครั้นแล้วก็หายวับไปอีกครั้ง มุ่งหน้ากลับเผ่ามังกรโบราณ
ผู้อาวุโสเผ่าเทพโบราณรู้สึกสมองอื้ออึง ประหนึ่งมีสิ่งใดเกิดขึ้น ทว่าก็เหมือนไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น
มิกล้าถาม มิกล้าพูด
…
เผ่ามังกรโบราณ
ทุกสิ่งกลับคืนสู่ความสงบ
ประหนึ่งหลังจากความสั่นสะเทือนเมื่อครู่นั้น ก็ไร้ความเคลื่อนไหวใดอีก
ผู้คนทั้งปวงล้วนไม่รู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น
แน่นอน ยิ่งไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเพียงชั่วครู่เดียวก่อนหน้า โลกหวงกู่เกือบถึงคราวพินาศ และสรรพชีวิตเกือบดับสูญสิ้น
ก็ยิ่งไม่รู้ว่าเฉินฝานใช้เวลาเพียงสั้นยิ่ง ออกไปตบสังหารเทพสวรรค์องค์หนึ่งแล้วหวนกลับมา…
(จบตอน)