ตอนที่ 79 เฉินเหอสาวเสน่ห์แรงผู้ปากไม่ตรงกับใจ

ตอนที่ 79 เฉินเหอสาวเสน่ห์แรงผู้ปากไม่ตรงกับใจ

"จะจำไม่ได้ได้อย่างไร บทบาทเหอหว่านจวินที่คุณแสดงน่ะเปิดตัวตั้งแต่ตอนแรกเลยนะ ผมว่าในตอนแรก ภาพลักษณ์ของคุณดูโดดเด่นกว่าหลี่มู่โฉวเสียอีก" เฉินฮ่าวหยุดรถที่สี่แยกไฟแดง

"ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ พี่เสวี่ยลี่เป็นนักแสดงรุ่นเก๋าของฮ่องกง ส่วนฉันเป็นแค่นักแสดงหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าวงการค่ะ" จางเหยียนตอบอย่างถ่อมตัว

"แต่ถ้าจะว่าไป นอกจากบทเหอหว่านจวินที่คุณแสดงที่ทำให้ผมประทับใจแล้ว ก็ยังมีบทเสี่ยวหลงนวี่(เซียวเล้งนึ้ง)ที่หลี่ยั่วถงแสดงนั่นแหละ ที่สวยสง่าดุจเทพเซียน เป็นความทรงจำของคนยุคเราเลย" เฉินฮ่าวนิ้วเคาะพวงมาลัยเบาๆ

"แล้วนี่อะไร? ตอนนี้คุณคงอยากบินไปฮ่องกงเพื่อหาคุณหลี่ยั่วถงใจจะขาดแล้วสิ" เฉินเหอที่นั่งเบาะข้างคนขับพูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์

"ฮ่าๆ คุณคิดมากไปแล้ว ผมไม่มีเวลาว่างขนาดนั้นหรอกครับ งานของผมมีให้ทำอีกตั้งเยอะ แต่ถ้าบังเอิญเจอกัน ก็คงขอถ่ายรูปสักใบครับ" เฉินฮ่าวเหยียบคันเร่งอีกครั้ง

"จริงสิ เรากำลังจะไปไหนกัน?" เฉินเหอถาม

"ไปกินเป็ดปักกิ่งกันดีกว่า พอทานได้ไหมครับ?" เฉินฮ่าวถามจางเหยียนที่นั่งอยู่เบาะหลัง

"ปักกิ่งยังแทบไม่ได้มาเลย เป็ดปักกิ่งนี่แน่นอนว่ายังไม่เคยทานค่ะ แต่ถ้าคุณอยากพาไปชิม ก็ยินดีค่ะ" จางเหยียนหัวเราะ บางทีเธอเองก็ไม่รู้ตัวว่าตัวเองเริ่มพูดเก่งขึ้นมาก

"แล้วนี่ไม่คิดจะถามความเห็นฉันบ้างเหรอ?" เฉินเหอจ้องเฉินฮ่าวด้วยดวงตาสวย

"เราสนิทกันขนาดนี้แล้วยังต้องถามอีกเหรอครับ? คุณชอบกินอะไร ผมไม่รู้เหรอ?" เฉินฮ่าวหัวเราะ

"ก็ยังดีหน่อย" เฉินเหอค้อนให้เฉินฮ่าวหนึ่งวง ดูมีเสน่ห์เหลือร้าย บุคลิกสาวเสน่ห์แรงในตอนนี้แสดงออกมาอย่างชัดเจน

ไม่นานทั้งสามคนก็มาถึงร้านเป็ดปักกิ่งเฉวียนจวี้เต๋อ ปัจจุบันเฉินฮ่าวมีความอยากอาหารมากกว่าปกติมาก จึงสั่งเป็ดปักกิ่งมาสองตัวทันที

ส่วนจางเหยียนที่นั่งอยู่ข้างเฉินฮ่าว ก็คอยลอบสังเกตชายหนุ่มคนนี้อยู่เป็นระยะ เขาดูหล่อเหลา สง่าผ่าเผย ไม่ผิดเพี้ยนไปจากในละครเลยแม้แต่น้อย

เธออดไม่ได้ที่จะนึกเปรียบเทียบกับจางจินเฉิง เมื่อเทียบกับเฉินฮ่าวแล้วห่างชั้นกันเกินไป หรือจะพูดว่าเทียบกันไม่ได้เลยก็ว่าได้

หากจางเหยียนยังอายุน้อยอยู่ในช่วงวัยสาวอายุยี่สิบต้นๆ เธอคงไม่คิดพิจารณาจางจินเฉิงเลย นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมตอนทำงานที่ TVB เธอถึงไม่มีความรู้สึกอะไรกับจางจินเฉิงเลย เพราะโดยเนื้อแท้แล้ว จางเหยียนเป็นคนประเภทที่ให้ความสำคัญกับหน้าตาเป็นอันดับหนึ่ง

เพียงแต่สองปีมานี้ ด้วยอายุที่มากขึ้น เธอรู้สึกว่าถึงวัยที่ต้องแต่งงานแล้ว หากไม่แต่งตอนนี้ก็คงสายเกินไป บวกกับจางจินเฉิงที่ตามตื๊อไม่เลิก เธอจึงเริ่มพิจารณาอย่างจริงจังว่าควรจะคบกับเขาดีหรือไม่

"อาฮ่าว วันนี้ที่คุณนัดฉันออกมา เป็นเพราะแค่อยากมาเจอฉันเฉยๆ ใช่ไหม?" เฉินเหอถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำเป็นนิ่งเฉย

"ไม่ได้เหรอครับ? คิดถึงคุณ ก็เลยนัดออกมาเจอกันไง" เฉินฮ่าวตบมือสวยที่วางอยู่บนโต๊ะเบาๆ "แต่ผมมีเรื่องจะปรึกษาคุณจริงๆ นะ"

เฉินเหอที่ตอนแรกกำลังดีใจ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที "ฉันว่าแล้วเชียว ถ้าไม่มีเรื่องอะไรคุณก็คงไม่มาหาฉันหรอก ตอนที่ฉันไปถ่ายละครที่เซี่ยงไฮ้ คุณไม่เคยโทรหาฉันเลยสักครั้ง"

"ตอนนั้นไม่ติดงานที่ฮ่องกง ก็ติดงานที่อเมริกา ค่าโทรศัพท์ทางไกลระหว่างประเทศมันแพงนะครับ" เฉินฮ่าวพูดติดตลก

เฉินเหอโกรธจนทำอะไรไม่ถูก จึงหยิกแขนเฉินฮ่าวไปหนึ่งที "ดีนะ! คุณคนขี้เหนียว เป็นถึงมหาเศรษฐีพันล้าน ยังมาบ่นเรื่องค่าโทรศัพท์แค่นี้อีกเหรอ"

"ผมก็แค่ล้อเล่น คุณอย่าถือสาเลย" เฉินฮ่าวอธิบาย "ตอนนั้นยุ่งกับการเข้าซื้อบริษัทอเมริกาอีกสองแห่ง ยุ่งจนหัวหมุน เลยไม่ได้คิดจะโทรหาคุณ พี่สาวคนดีของผม ผมขอโทษจริงๆ"

"ก็ยังพอให้อภัย" เฉินเหอเผยรอยยิ้มออกมา

"แต่ว่า คุณเองก็ไม่ได้คิดจะโทรหาผมเหมือนกันไม่ใช่เหรอ" เฉินฮ่าวตอกกลับ

ใบหน้าสวยของเฉินเหอขึ้นสีแดงระเรื่อ "ฉันเป็นผู้หญิงนะ คุณไม่คิดจะเห็นใจกันบ้างเหรอ ฉันจะกล้าโทรหาคุณก่อนได้ยังไง"

"ทำไมจะโทรหาผมไม่ได้ครับ? คุณคิดถึงผมก็แค่โทรมาหาผมสิ" เฉินฮ่าวหัวเราะ

"ใครจะไปคิดถึงคุณกัน" ใบหน้าสวยของเฉินเหอแดงซ่าน ในดวงตามีความประหม่าและความสับสนพาดผ่าน

เมื่อได้เห็นเฉินเหอและเฉินฮ่าวคุยกันอย่างเปิดเผย และความหวานชื่นที่หลุดออกมาโดยไม่ตั้งใจ บางทีนี่อาจจะเป็นสิ่งที่ควรจะเป็นระหว่างชายหญิงที่ชอบพอกันจริงๆ

ส่วนตัวเธอที่มีต่อจางจินเฉิงนั้น ก็แค่นึกถึงบ้าง แต่ไม่ใช่ความโหยหาที่อยากจะเจอหน้าให้ได้เหมือนที่คนรักเขาเป็นกัน อย่างมากก็แค่มีความรู้สึกซาบซึ้งใจนิดหน่อย รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้หลงรักเธอจริงๆ

แต่จะให้พูดถึงความรู้สึกที่มีต่อเขา ดูเหมือนจะไม่มีความรู้สึกเชิงชู้สาวใดๆ เลย กลับกัน เมื่อเห็นเฉินฮ่าวที่ยังหนุ่มและหล่อเหลา แวบหนึ่งที่เขามองมา ก็ยังทำให้เธอรู้สึกเขินอายใจเต้นแรงขึ้นมาได้

"อาฮ่าว แล้วหลังจากนี้คุณจะยังทำงานแสดงต่อไหม?" เฉินเหอถามขึ้นหลังจากคิดครู่หนึ่ง "ในเมื่อคุณมีเงินมากมายขนาดนี้ การจะเป็นนักแสดงหรือไม่ก็คงไม่สำคัญสำหรับคุณแล้ว"

"ก็ดูสถานการณ์ครับ ผมซื้อบริษัทภาพยนตร์แห่งหนึ่งที่ฮอลลีวูดไว้ และกำลังเตรียมถ่ายทำภาพยนตร์อยู่ อีกสองสามเดือนผมก็จะบินไปอเมริกาเพื่อเข้าร่วมการถ่ายทำด้วย ดังนั้นตำแหน่งนักแสดงนี่ ในระยะสั้นผมคงยังไม่ทิ้งหรอกครับ" เฉินฮ่าวกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เฉินเหอและจางเหยียนต่างตกใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินฮ่าวถึงกับซื้อบริษัทภาพยนตร์ที่ฮอลลีวูดและกำลังเตรียมถ่ายทำภาพยนตร์ ก้าวกระโดดไปถึงระดับสากลแบบนี้ ทำให้ทั้งสองคนรู้สึกทึ่งจนพูดไม่ออก

"คุณคิดดีแล้วเหรอ คนจีนอย่างเราไปบุกเบิกที่ฮอลลีวูดไม่ใช่เรื่องง่ายนะ?" ถึงแม้เฉินเหอจะตกใจที่เฉินฮ่าววางแผนจะไปฮอลลีวูดเร็วขนาดนี้ แต่เธอกลับรู้สึกเป็นห่วงมากกว่า กลัวว่าเขาจะเจออุปสรรคทุกย่างก้าว

"ไม่เป็นไรครับ ถ้าสุดท้ายจะขาดทุนย่อยยับ ก็เสียหายแค่สิบล้านยี่สิบล้าน ผมยังพอรับไหว อีกอย่างผมอาจจะไม่ขาดทุนก็ได้นะ!" เฉินฮ่าวหัวเราะ

"ก็จริงของคุณ" เฉินเหอเชิดหน้าสวยขึ้น "อาฮ่าว ในเมื่อคุณรู้ตื้นลึกหนาบางของพี่สาวคนนี้ดี แล้วฝีมือการแสดงของฉันเป็นยังไง คุณก็รู้ดีไม่ใช่เหรอ"

"รู้สิครับ คุณถามทำไม?" เฉินฮ่าวถามอย่างขำๆ ขณะมองเฉินเหอ

"ถ้าอย่างนั้นฉันก็พูดตรงๆ เลยนะ ให้ฉันไปแสดงบทบาทในภาพยนตร์ของคุณสักบทได้ไหม?" เฉินเหอจ้องมองเฉินฮ่าวด้วยความคาดหวัง

"ภาพยนตร์เรื่องนี้เน้นผู้ชมฝั่งตะวันตกเป็นหลัก ผมกลัวว่าใส่ใบหน้าคนเอเชียเข้าไปมากเกินไปจะไม่เหมาะครับ" เฉินฮ่าวตอบอย่างลำบากใจ

"นี่คุณจะปฏิเสธฉันเหรอ?" เฉินเหอทำปากยื่นแสดงความไม่พอใจใส่เฉินฮ่าว

"เอาแบบนี้ไหมครับ ถ้าผมถ่ายทำเรื่องนี้จบแล้วยังสามารถพัฒนาต่อที่ฮอลลีวูดได้ ผมจะให้คุณรับบทในภาพยนตร์ของผมแน่นอน แต่ถ้าผมล้มเหลว ก็ไม่มีความจำเป็นต้องดึงคุณมาเสียหน้าไปกับผมด้วย ดังนั้นคุณอดทนรอผมหน่อยนะครับ ถ้าผมประสบความสำเร็จที่ฮอลลีวูดได้ ผมจะพาคุณบินไปด้วยกัน" เฉินฮ่าวเอื้อมมือไปจับมือสวยของเฉินเหอเบาๆ "ตกลงไหมครับ?"

"ฉันจะจำคำสัญญาของคุณไว้นะ ถึงตอนนั้นอย่ามาลืมพี่สาวคนนี้ทิ้งไว้ในซอกหลืบ ไม่นึกถึงกันเลยเป็นปีๆ ล่ะ" เฉินเหอถลึงตาใส่

"วางใจเถอะครับ พี่สาวคนดีของผม ต่อให้ผมลืมใคร ก็ไม่มีวันลืมคุณแน่นอน" เฉินฮ่าวตบหลังมือที่เนียนสวยของเฉินเหอเบาๆ

"พวกคุณสองคนช่วยเกรงใจกันหน่อยได้ไหม ไม่เห็นหรือไงว่าคนโสดอย่างฉันนั่งอยู่ตรงข้ามพวกคุณเนี่ย?" คำพูดของจางเหยียนเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ

เฉินฮ่าวไม่ได้ใส่ใจ แต่เฉินเหอกลับอธิบายว่า "พี่เหยียน อย่าเข้าใจผิดนะคะ ฉันกับอาฮ่าวเป็นแค่พี่น้องที่สนิทกันเท่านั้น"

"ฉันมีอะไรให้เข้าใจผิดล่ะ ฉันแค่เตือนพวกคุณที่เป็นพี่น้องคู่หูว่าอย่าลืมว่าฉันยังอยู่ตรงนี้" แววตาของจางเหยียนเป็นประกายขึ้นมา หากเป็นเช่นนั้น แสดงว่าความสัมพันธ์ของเฉินเหอกับเฉินฮ่าวยังไม่ได้ระบุสถานะอย่างเป็นทางการ อย่างมากก็แค่พี่น้องที่ความสัมพันธ์ค่อนข้างกำกวม