บทที่ 191 จัดการดูแล

บทที่ 191 จัดการดูแล

การซื้อจวงจื่อเพียงแค่จ่ายเงิน แต่หากต้องการจัดการดูแลจวงจื่อแห่งนี้ให้ดี กลับมีเรื่องยุ่งเหยิงมากมาย มีเรื่องให้ต้องคอยเป็นห่วงนับไม่ถ้วน

พริบตาเดียวเดือนอ้ายก็ใกล้จะผ่านพ้นไป อีกไม่นาน ก็จะเป็นช่วงฤดูเก็บใบชาในช่วงก่อนและหลังเทศกาลชิงหมิง;

เก็บใบชาเสร็จ ก็จะตามมาติดๆ ด้วยฤดูกาลที่ยุ่งวุ่นวายที่สุดของการเพาะปลูกในฤดูใบไม้ผลิ

สกุลเหมียวในยามนี้ ไม่ใช่ครอบครัวชาวนาเล็กๆ ที่มีเพียงที่นาแห้งแล้งไม่กี่หมู่ในหมู่บ้านเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไปแล้ว ที่จะสามารถปล่อยเช่าที่นาออกไปส่งๆ แล้วจบเรื่อง นาชั้นดีสองร้อยกว่าหมู่ ไร่ชาอีกสี่สิบกว่าหมู่นี้ จำเป็นต้องวางแผนล่วงหน้าให้ดี ไม่ว่าจะหาผู้เช่านา หรือจ้างคนงานโดยตรง หรือแม้กระทั่งต้องซื้อลูกจ้างระยะยาวมาจัดการให้อยู่ในจวงจื่อ ถึงจะสามารถรับประกันได้ว่าการเพาะปลูกในฤดูใบไม้ผลิและการเก็บใบชาจะดำเนินไปได้อย่างราบรื่น

บ้านชั้นเดียวที่ทรุดโทรมไม่กี่หลังริมคันนา ในอดีตก็คือสถานที่พักอาศัยของผู้เช่านาและบ่าวไพร่

ต้องซ่อมแซมเสียหน่อย ถึงจะให้คนอยู่อาศัยได้

เหมียวชุนเซิงและโจวชิงหลิงก็รู้ดีว่า ผู้เช่านาในยามนี้ แบ่งออกเป็นหลายประเภท รูปแบบการเช่าที่นาและสัดส่วนการแบ่งปันผลผลิต ก็แตกต่างกันอย่างมาก

ประเภทแรก คือแบบเดียวกับสกุลเฉียนและลุงเฒ่าหนิวในหมู่บ้าน

เจ้าของที่ดินเพียงแค่จัดหาที่ดินให้ ผู้เช่านาต้องเตรียมวัวไถนา เครื่องมือการเกษตร เมล็ดพันธุ์ และปุ๋ยมาเอง รอจนถึงฤดูเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วง หักภาษีที่ต้องจ่ายให้ทางการออก ผลผลิตที่เหลือ เจ้าของที่ดินและผู้เช่านาแบ่งกันคนละครึ่ง

รูปแบบนี้ มีข้อกำหนดต่อผู้เช่านาค่อนข้างสูง แต่ก็มีความยุติธรรมมากที่สุด เป็นรูปแบบการเช่าที่1เค่อที่พบเห็นได้บ่อยที่สุดในปัจจุบัน

ประเภทที่สอง คือเจ้าของที่ดินจัดหาที่ดิน เมล็ดพันธุ์ และปุ๋ยให้ ผู้เช่านาออกแค่วัวไถนาและแรงงาน ในสถานการณ์เช่นนี้ หักภาษีออกแล้ว ผลผลิตจะแบ่งในอัตราส่วนหกต่อสี่ เจ้าของที่ดินได้หกส่วน ผู้เช่านาได้สี่ส่วน

ประเภทสุดท้ายนั้น เอาเปรียบที่สุด คือแบ่งแบบแปดต่อสอง

ผู้เช่านาเหน็ดเหนื่อยตรากตรำมาตลอดทั้งปี กลับได้รับส่วนแบ่งผลผลิตเพียงสองส่วน แค่พอให้ประทังชีวิตไปวันๆ เท่านั้น

สถานการณ์เช่นนี้ ส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นในปีที่เกิดภัยพิบัติ ชาวบ้านเหล่านั้นที่อพยพหนีความอดอยากมาจากพื้นที่ประสบภัยพิบัติ ไม่มีทรัพย์สินติดตัวเลยสักชิ้น นอกจากแรงงานของตัวเองแล้ว ก็ไม่มีอะไรเลย

เจ้าของที่ดินจัดหาที่ดิน เมล็ดพันธุ์ ปุ๋ย หรือแม้กระทั่งวัวไถนาและเครื่องมือการเกษตรให้ ผู้เช่านาเพียงแค่ออกแรง ก็ทำได้เพียงยอมรับการแบ่งสัดส่วนเช่นนี้

ช่วงไม่กี่ปีมานี้ อำเภอเหอโข่วฝนตกต้องตามฤดูกาล ผลผลิตก็ไม่เลว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบของพวกเขา แม้กระทั่งอุทกภัยที่น่าปวดหัวที่สุด หลายครั้งก็ล้วนรอดพ้นมาได้อย่างหวุดหวิด ดังนั้นชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้าน จึงนับวันก็ยิ่งดีขึ้น ทุกบ้านล้วนมีเสบียงอาหารเหลือเก็บ ไม่ต้องทนรับเงื่อนไขที่เอาเปรียบเพื่อข้าวเพียงคำเดียวอีกต่อไป

สำนักงานนายหน้าในตัวอำเภอ ยามนี้ก็มีการซื้อขายประชากรไม่มากนัก ที่พอมีอยู่บ้าง ส่วนใหญ่ก็ล้วนเป็นชาวบ้านที่หนีความอดอยากมาจากทางเหนือ ไม่ถูกคนซื้อไปเป็นบ่าวไพร่ ก็ถูกซื้อไปเป็นผู้เช่านา แต่ก็แทบจะไม่มีใครยินยอมรับเงื่อนไขการแบ่งปันแบบแปดต่อสองเลย

ดังนั้น ภายในใจของเหมียวชุนเซิงและโจวชิงหลิงจึงกระจ่างแจ้งดีว่า การจะซื้อคนกลับมาเพื่อใช้รูปแบบการแบ่งปันแบบแปดต่อสองในการจัดการจวงจื่อนั้น ทั้งไม่เป็นไปตามความเป็นจริง และยังเอาเปรียบกันเกินไป

พวกเขาต่างก็ผ่านวันเวลาที่ยากลำบากมา ย่อมรู้ซึ้งถึงความยากลำบากของการมีชีวิตอยู่ ยามนี้พอจะมีกำลังความสามารถแล้ว แม้จะไม่สามารถพูดได้ว่ามีความเมตตากรุณาช่วยเหลือทุกคน แต่ก็ไม่เต็มใจอย่างยิ่งที่จะไปขูดรีดผู้คนที่ลำบากยากแค้นยิ่งกว่าตนเอง

เมื่อเป็นเช่นนี้ การจ้างคนมาเพาะปลูก หรือใช้รูปแบบการเช่าที่นาแบบแบ่งครึ่งต่อครึ่ง หรือหกต่อสี่ จึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสมที่สุด

แต่ประจวบเหมาะ ช่วงเทศกาลปีใหม่ สำนักงานนายหน้าในตัวอำเภอล้วนปิดทำการพักผ่อน ต่อให้เหมียวชุนเซิงจะร้อนใจแค่ไหน ก็ไม่มีที่ให้หาคน เขาทำได้เพียงอดทนรอ รอให้พ้นช่วงปีใหม่ สำนักงานนายหน้าเปิดทำการแล้ว ค่อยไปรับสมัครคน

กว่าจะทนจนผ่านพ้นวันที่สิบห้าเดือนอ้ายไปได้ สำนักงานนายหน้าในตัวอำเภอก็ทยอยเปิดทำการแล้ว

เหมียวชุนเซิงจึงกลายเป็นลูกค้าประจำของสำนักงานนายหน้า แทบจะวิ่งไปสำนักงานนายหน้าทุกวัน มัวยุ่งอยู่กับการรับสมัครคน คัดเลือกคน

เรื่องที่สำคัญที่สุดในเวลานี้ ก็คือกำลังคนในการเก็บใบชา

การเก็บใบชาเป็นงานละเอียดอ่อน ส่วนใหญ่ล้วนเป็นสตรีที่ลงมือทำ

ปีก่อนๆ ไร่ชาเล็กๆ ไม่กี่หมู่ของที่บ้าน ล้วนได้ท่านแม่ยายมาช่วยเก็บให้ เพราะเป็นญาติกัน ดังนั้นเงินที่ขายใบชาได้ จึงแบ่งกับท่านแม่ยายคนละครึ่ง

แต่ทว่ายามนี้ ไร่ชาสี่สิบสองหมู่นี้ หากยังคงแบ่งคนละครึ่งอีก นั่นก็คงจะไม่คุ้มค่าเสียแล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว ยามนี้พวกเขาก็เป็น "นายท่านเศรษฐีที่ดิน" แล้ว ย่อมต้องทำตามกฎเกณฑ์ของเศรษฐีที่ดิน

เหมียวชุนเซิงคิดทบทวนไปมา ในที่สุดก็กำหนดวิธีการจ่ายค่าจ้างแบบรายวัน

ค่าจ้างคำนวณตามราคาตลาดของอำเภอเหอโข่ว ไม่ให้มากไป และไม่ให้น้อยไป รับรองความยุติธรรม

นอกจากนี้แล้ว เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับสตรีในตัวอำเภอที่จะเดินทางมาเก็บใบชา เขายังจงใจว่าจ้างรถล่อสองคัน วิ่งไปกลับระหว่างตัวอำเภอและจวงจื่อทุกวัน เพื่อรับส่งสตรีที่มาเก็บใบชา

ตอนกลางวัน ยังมีอาหารมื้อธรรมดารับรองในจวงจื่อ แม้จะเป็นอาหารหยาบๆ แต่ก็ให้กินจนอิ่ม

ชาวบ้านในตัวอำเภอ ก็ใช่ว่าทุกคนจะร่ำรวย

มีอยู่ไม่น้อย ที่ไม่มีที่นาในชนบท และไม่มีไร่ชา วันธรรมดาทำได้เพียงพึ่งพาการรับจ้างทำงานจิปาถะเพื่อประทังชีวิต

ชาวนายังมีช่วงเวลาว่างเว้นจากการทำเกษตร ให้สามารถพักผ่อนได้บ้าง;

แต่สตรีที่ว่างงานในเมืองเหล่านี้ กลับต้องวุ่นวายกับการหาเลี้ยงชีพตลอดทั้งปี ถึงจะสามารถรักษาค่าใช้จ่ายในครอบครัวไว้ได้

ดังนั้น พอข่าวที่เหมียวชุนเซิงต้องการรับสมัครคนเก็บใบชาแพร่งพรายออกไป ทันใดนั้นก็มีสตรีไม่น้อยพากันมาสมัคร

เมื่อคนมาสมัครเยอะขึ้น ราคาค่าจ้าง ย่อมถูกกดลงมาตามธรรมชาติ ยังต่ำกว่าราคาตลาดที่ประเมินไว้ในตอนแรกเสียอีก

เมื่อเป็นเช่นนี้ หลังจากหักค่าจ้างและค่าอาหารออกแล้ว ผลผลิตจากไร่ชาสี่สิบสองหมู่ ผลกำไรที่จะได้มาถึงมือในท้ายที่สุด ก็จะมากกว่าสามสิบห้าตำลึงที่คาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้อยู่ไม่น้อย

เรื่องการเก็บใบชา นับว่าได้รับการแก้ไขอย่างราบรื่นแล้ว

แต่แล้วปัญหาที่ตามมาติดๆ คือ ปัญหาใหญ่เกี่ยวกับการเพาะปลูกในฤดูใบไม้ผลิ ก็มาตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าของเหมียวชุนเซิงอีก

การเก็บใบชาต้องการเพียงการว่าจ้างสตรีชั่วคราว วุ่นวายอยู่แค่เดือนกว่าก็สิ้นสุดลงแล้ว

แต่การเพาะปลูกในฤดูใบไม้ผลินั้นต่างออกไป นั่นเป็นงานที่ใช้แรงงานหนักอย่างแท้จริง ต้องการแรงงานที่แข็งแรง และยังต้องยุ่งตั้งแต่การเพาะปลูกในฤดูใบไม้ผลิไปจนถึงการเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วง แทบจะไม่ว่างเว้นเลยตลอดทั้งปี

การจะหาแรงงานที่แข็งแรงที่เหมาะสม และยินดีทำงานระยะยาวได้นั้น ยังต้องกำหนดรูปแบบการเช่าที่1 เค่อ่สมเหตุสมผล ซึ่งยากกว่าการหาสตรีเก็บใบชามากนัก

ที่นาสองร้อยกว่าหมู่ ไม่ใช่จำนวนเล็กน้อยอย่างแน่นอน จะต้องรับสมัครคนแบบไหน รับสมัครกี่คน ชาว1 เค่อ่รับสมัครมามีวัวไถนาหรือไม่ เตรียมเมล็ดพันธุ์พืชไว้พร้อมหรือยัง ทุกสิ่งทุกอย่าง ล้วนเป็นเรื่องใหญ่ที่เหมียวชุนเซิงต้องพิจารณาอย่างละเอียดรอบคอบ และไตร่ตรองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เพื่อเรื่องจุกจิกเหล่านี้ เหมียวชุนเซิงรู้สึกว่าขาทั้งสองข้างของตัวเองแทบจะวิ่งจนขาดแล้ว ตลอดทั้งวันวิ่งวุ่นไปทางโน้นทีทางนี้ที ยุ่งจนเท้าไม่ติดพื้น โจวชิงหลิงก็ทุ่มเทความสนใจทั้งหมดไปกับการบริหารภัตตาคาร ธุรกิจรุ่งเรือง กิจการยุ่งเหยิง นางเองก็ปลีกตัวไม่ลง ย่อมไม่มีเรี่ยวแรงเหลือมาช่วยแบ่งเบาเหมียวชุนเซิง

ปีนี้ภัตตาคารได้คิดค้นและนำเสนออาหารจานเด็ดเมนูใหม่หลายอย่าง ยังคงสานต่อความนิยมเช่นวันวาน พอวางขายก็ได้รับความนิยมจากเหล่านักชิม รายรับในแต่ละเดือนล้วนเติบโตอย่างมั่นคง

แม้โจวชิงหลิงจะช่วยเหลือสามีในเรื่องการเกษตรไม่ได้ แต่ก็แสดงออกอย่างตรงไปตรงมาว่า ในด้านเงินทอง นางจะเป็นผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งที่สุดของเหมียวชุนเซิงตลอดไป ให้เขาลงมือทำได้อย่างเต็มที่ ไม่ต้องกังวลเรื่องเงินทุน

เรื่องราวยุ่งยากที่พวกผู้ใหญ่ต้องคอยเป็นห่วงเหล่านี้ ไม่ได้ส่งผลกระทบใดๆ ต่อเหมียวซางซางผู้ไร้ซึ่งความกังวลใดๆ เลยแม้แต่น้อย

หลังจากสอนอาหารเมนูเด็ดจานใหม่ของภัตตาคารให้ท่านแม่ไปหลายอย่างแล้ว เหมียวซางซางก็ลากเอ้อร์จ้วงกับซานจ้วง ไปวิ่งเล่นอย่างสนุกสนานในจวงจื่อของบ้านตัวเอง เล่นกันอย่างเพลิดเพลินเจริญใจ

จวงจื่อแห่งนี้ปกติแล้วจะมีคนคอยดูแลเอาใจใส่อยู่เสมอ แม้จะถูกทิ้งร้างมาครึ่งปี แต่โครงสร้างโดยรวมก็ยังคงสมบูรณ์ดี ไม่จำเป็นต้องซ่อมแซมปรับปรุงครั้งใหญ่

เพียงแค่เติมเต็มข้าวของที่ขาดหายไปในเรือนให้ครบ ทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมให้หมดจด จ้างช่างจัดสวนมืออาชีพมาตัดแต่งต้นไม้ดอกไม้ในสวนนอกเรือน ชักนำน้ำสะอาดเข้ามาในสระน้ำเล็กๆ อีกครั้ง แล้วปล่อยปลาคาร์ปสักสองสามตัว จวงจื่อทั้งแห่งก็สามารถเปลี่ยนโฉมใหม่และเต็มไปด้วยชีวิตชีวาได้แล้ว