บทที่ 361 ขึ้นฝั่ง... ลาฟเทล!

บทที่ 361 ขึ้นฝั่ง... ลาฟเทล!

“ไอ้ตัวตลกบัดซบนั่น! ...ฉันจะฉีกอกมันทั้งเป็น!”

เมื่อโจมตีพลาดเป้า ครอคโคไดล์ ก็โกรธจัดจนหน้าดำหน้าแดงด้วยความอับอาย เขาคำรามลั่น ทรายสีเหลืองควบแน่นในมือเตรียมจะซัดอีกรอบ แต่ ฟิท โรลดี้ ยกมือขึ้นห้ามไว้เสียก่อน

“เดี๋ยวก่อนเจ้าทรายน้อย! ...เขาว่ากันว่าวันพีซจะเลือกคนที่ถูกลิขิตไว้ ไอ้หนูนั่นไม่ได้กระจอกอย่างที่เห็นหรอกนะ!”

โรลดี้พูดพลางหัวเราะเบา ๆ แต่สายตาไม่เคยละไปจากแผ่นหลังของ บากี้ เลย... ดวง ก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของ ความแข็งแกร่ง การที่สามารถเดินนำหน้าสุดในสงครามระดับนี้ได้ ถ้าบอกว่าเพราะดวงล้วน ๆ ต่อให้เอาดวงของทุกคนในที่นี้มารวมกัน ก็คงเทียบไม่ได้กับเจ้าตัวตลกที่ดูไร้สาระคนนั้น! ...ตกลงแล้ว หมอนั่นเป็นตัวแทนของอะไรกันแน่?

“พวกนายคิดว่าเป็นไปได้มั้ย... ที่ไอ้หนูนั่นจะได้เป็น ราชาโจรสลัด?”

โรลดี้พูดเหมือนถามลอย ๆ แต่คนบนเรือกลับระเบิดอารมณ์กันทันที!

“ล้อเล่นน่าบอส! สมบัติลับชิ้นสุดท้ายต้องเป็นของบอสเท่านั้น! ...คนอื่นผมไม่ยอมรับเด็ดขาด!”

ฮิเอ็น ของขึ้นเป็นคนแรก และคนอื่น ๆ ส่วนใหญ่ก็คิดเหมือนกัน ไม่มีใครเชื่อหรอกว่าตัวตลกไร้สาระจะเป็นราชาโจรสลัดคนสุดท้ายได้ แต่โรลดี้กลับมีลางสังหรณ์แปลก ๆ ในใจ

ตัวตลกบากี้... ตัวตลก... ผลบาระ บาระ (ผลแยกส่วน)... ข้อสันนิษฐานที่น่าเหลือเชื่อบางอย่างผุดขึ้นในหัวโรลดี้ แต่มันก็เป็นแค่การคาดเดา เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะออกคำสั่งที่ค่อนข้างแปลกประหลาด

นั่นคือ: สมาชิกตระกูลฟิททุกคน ยกเว้นผู้บริหารระดับสูง ให้รออยู่ที่ชายฝั่ง!

โรลดี้จะนำผู้บริหารระดับสูงเพียง 6 คนขึ้นไปบน ลาฟเทล เท่านั้น! นี่เป็นคำสั่งที่ชวนงุนงง โรลดี้ยอมทิ้งความได้เปรียบด้านจำนวนคนอย่างมหาศาลไปดื้อ ๆ เป็นการตัดสินใจที่ดูไร้เหตุผล แต่คุณภาพอันยอดเยี่ยมของทหารเหล่านั้นแสดงออกมาให้เห็นในเวลานี้... พวกเขาทำเพียงแค่ปฏิบัติตามคำสั่ง เหล่าผู้บริหารก็ไม่พูดอะไร เพราะตราบใดที่มีโรลดี้กับพวกเขา 6 คน ก็เพียงพอแล้ว ในสงครามระดับนี้ กำลังรบระดับล่างต่อให้มีมากแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์

แถมยังมี กองทัพเรือ กับ รัฐบาลโลก อีก... ต้องระวังหลังพวกนั้นไว้เสมอ

อาศัยพลังของ กระสุนบากี้ บากี้จึงรักษาสถานะผู้นำไว้ได้ และหากไม่มีอะไรผิดพลาด... บากี้และ ครอสกิลด์ คือกลุ่มแรกที่มาถึงลาฟเทล! เรือโจรสลัดหน้าตาตลกขบขันจอดเทียบท่า เหล่าโจรสลัดจำนวนมหาศาลทะลักขึ้นฝั่งราวกับน้ำป่า ภาพนี้ทำให้เหล่ายอดฝีมือร้อนรน! ระดับท็อปอย่าง ไคโด และ บิ๊กมัม ทนไม่ไหว ใช้วิชาบินพุ่งเข้าใส่ลาฟเทลด้วยความเร็วสูงทันที ในใจก็นึกสงสัยว่าทำไมโรลดี้ถึงไม่ยอมหยุดเจ้าตัวตลกนั่น

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องหยุมหยิม บากี้พาคนเจาะลึกเข้าไปในป่าของลาฟเทลแล้ว ไคโดและบิ๊กมัมตามไปติด ๆ ส่วนมือขวาจักรพรรดิอย่าง คาตาคุริ และ คิง ไม่มีเจตนาจะตามเข้าไปลึก หลังจากเรือเทียบท่า พวกเขานำลูกน้องตั้งแนวป้องกันที่ชายฝั่ง พยายามถ่วงเวลาไม่ให้ยอดฝีมือกลุ่มอื่นเข้าไปในลาฟเทลได้ง่าย ๆ

เสียงปืนใหญ่ดังสนั่นหวั่นไหว สงครามอีกรอบปะทุขึ้น ยอดฝีมือหลายคนแสดงอิทธิฤทธิ์ แต่พวกเขาก็ถูกถ่วงเวลาไว้ได้จริง ๆ พอเรือเทียบท่าได้ เหล่ากัปตันยอดฝีมือก็พุ่งเข้าป่าไปอย่างร้อนรน ไม่มีใครรู้ว่าวันพีซอยู่ตรงไหน ทำได้แค่เข้าไปงมหาในลาฟเทล ส่วนลูกกระจ๊อกโจรสลัดจำนวนมหาศาลก็ถูกทิ้งไว้ที่ชายฝั่ง สู้รบปรบมือกับศัตรูต่างค่าย

อย่างไรก็ตาม เมื่อเรือรบของกองทัพเรือและรัฐบาลโลกเข้ามาใกล้ โจรสลัดพวกนี้ก็หยุดตีกันอีกครั้ง หันไปจ้องมองเรือรบเหล่านั้นด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย

“ช่วยไม่ได้สินะเนี่ย...”

บอร์ซาลิโน่ กระดกน้ำส้มจนหมดแก้วแล้วลุกขึ้นยืน มองไปที่ชายฝั่งด้วยสีหน้ากวนโอ๊ยที่น่าประทับรอยเท้าสุด ๆ จากนั้นแสงสีทองก็วาบขึ้นที่ตัวเขา แล้วเขาก็หายวับเข้าไปในส่วนลึกของลาฟเทลทันที

“รอเดี๋ยวก่อนสิครับ คุณบอร์ซาลิโน่!”

แต่ อารามากิ ไม่มีพลังแบบนั้น เขามองฝูงโจรสลัดมืดฟ้ามัวดินตรงหน้าแล้วกัดฟันกรอด

ทางเดียวคือต้องบุกทะลวงเข้าไป!

ตาข่ายคัดกรองชั้นแรกถูกสร้างขึ้นโดยไม่รู้ตัว โจรสลัดระดับล่างเกือบทั้งหมดถูกทิ้งไว้ที่ชายฝั่ง เพื่อสู้กับคนอื่นตามคำสั่งกัปตัน และในขณะเดียวกันก็ขัดขวางไม่ให้กองทัพเรือเข้ามา... นี่คือฉันทามติร่วมกันของเหล่าโจรสลัด

และในเวลานี้... ผู้ท้าชิง ที่เข้าสู่เกาะได้ปรากฏตัวครบแล้ว!

ห้าจักรพรรดิแห่งท้องทะเล, บากี้, แชงคูส, ยอดฝีมือฝั่ง กองทัพเรือ, ยอดฝีมือฝั่ง รัฐบาลโลก, กลุ่มหมวกฟาง ที่อาศัยจังหวะชุลมุน, กลุ่มโจรสลัดคิด ที่มีแค่ คิด กับ คิลเลอร์ บุกเข้ามา, และคู่หูที่คนหนึ่งอยากมาสนุกกับอีกคนที่มีความทะเยอทะยานเปี่ยมล้น... คู่นี้นับเป็นหนึ่งกลุ่ม นั่นคือ ร็อคส์ กับ หนวดดำ...

ห้าจักรพรรดิสู้เพื่อตัวเอง, บากี้กับแชงคูสแม้จะเป็นพันธมิตรแต่ก็นับเป็นสองขั้วอำนาจ, กองทัพเรือและรัฐบาลโลกนับเป็นสอง, บวกหมวกฟาง, คิด, และ... ร็อคส์กับหนวดดำ!

12 ผู้ท้าชิง!

ส่วนทำไมจักรพรรดิอย่าง ราชสีห์ทองคำ และ หนวดขาว ถึงแยกตัวจากโรลดี้... พวกเขาให้เหตุผลว่า:

“จีฮะฮะฮะ! ยังไงซะมันก็เป็นสิ่งที่โจรสลัดต้องการที่สุดนี่นา! ...ตาแก่หนังหุ้มกระดูกอย่างฉันก็สนใจเกมแบบนี้เหมือนกันนะ!”

“กุระระระ! ถึงของอย่างวันพีซจะดึงดูดฉันไม่ได้มากนัก แต่ฉันก็อยากไปเห็นของที่ โรเจอร์ ทิ้งไว้เป็นคนแรกเหมือนกัน!”

โรลดี้ไม่ได้ว่าอะไร ยังไงซะต่อให้ราชสีห์ทองคำและหนวดขาวแยกตัวไป ขุมกำลังใต้บังคับบัญชาของเขาก็ยังแข็งแกร่งที่สุดอยู่ดี! ผู้บริหารระดับสูง 6 คน หมายถึงกำลังรบระดับพลเรือเอก 6 คน และถ้านับรวมตัวเขาเองเข้าไปด้วย... เกมนี้มันไม่ยุติธรรมตั้งแต่แรกอยู่แล้ว!

นกส่งข่าว บนท้องฟ้ายังคงทำงานอย่างขยันขันแข็ง บินสูงและกล้าหาญ กล้องของนกเหล่านี้ถ่ายทอดภาพลักษณะทั้งหมดของ ลาฟเทล ให้ชาวโลกได้เห็น... มันเป็นเกาะรูปทรงแปลกประหลาด ครึ่งวงกลม หรือจะเรียกว่าเหมือนตัวอักษร "D" ก็ไม่ผิด!

เกาะนี้ไม่ใหญ่มากและค่อนข้างราบเรียบ นอกจากป่าริมชายฝั่งแล้ว ตรงใจกลางเกาะมี ยอดเขาสูงตระหง่าน ตั้งอยู่ ไม่ต้องสงสัยเลยว่านั่นคือจุดที่ดึงดูดสายตาที่สุด ภายใต้เลนส์กล้องของนกส่งข่าว ขุมกำลังทั้งสิบสองกลุ่มกำลังมุ่งหน้าสู่ยอดเขานั้นด้วยความเร็วที่แตกต่างกัน

แต่บนลาฟเทลที่เรียกได้ว่าเป็นเกาะเล็ก ๆ... เมื่อทุกคนมุ่งหน้าไปที่จุดเดียวกัน การเผชิญหน้าย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ และเมื่อเจอกัน การปะทะย่อมระเบิดขึ้นอย่างแน่นอน!

ทว่า ที่ทำให้ทุกคนแปลกใจคือ ผ่านไปเพียงไม่กี่นาที การปะทะคู่แรกก็เกิดขึ้นแล้ว!

เมื่อมองดู เด็กเปรตสองคน ที่หอบแฮ่ก ๆ และจู่ ๆ ก็โผล่มาขวางหน้าเขา... มุมปากของโรลดี้ก็ยกยิ้มขึ้น

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═