บทที่ 281 สงคราม, ความยุติธรรม

บทที่ 281 สงคราม, ความยุติธรรม

“ตกลง!”

“ได้ยินมั้ย โรลดี้? ท่านไคโดบอกว่าเป็นไปไม่ได้หรอก... หือ?”

แจ็ค... ผู้ที่มุทะลุที่สุดในกลุ่มลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธเกรี้ยว ท่านไคโดที่เขาเทิดทูนบูชาจะยอมก้มหัวให้คนอื่นได้ยังไง? สิ่งที่เรียกว่าพันธมิตรนี้ ใครมีตาก็มองออกว่ามี กลุ่มโจรสลัดโรลดี้ เป็นศูนย์กลาง ซึ่งนั่นหมายความว่าสถานะของโรลดี้จะอยู่เหนือเหล่าจักรพรรดิคนอื่น! และในใจของแจ็ค... ท่านไคโดผู้หยิ่งทะนงไม่มีวันยอมรับข้อเสนอพรรค์นี้แน่!

แต่ทว่า... เหตุการณ์กลับพลิกผันเกินความคาดหมายของแจ็ค

ไม่ใช่แค่เขา คิงและควีนเองก็มองไปที่ไคโดด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ ในฐานะทหารผ่านศึกที่ติดตามไคโดพิชิตโลกและเป็นสมาชิกก่อตั้งกลุ่มร้อยอสูร ไม่มีใครรู้ซึ้งถึงศักดิ์ศรีและ... ความหยิ่งยโสของไคโดดีไปกว่าพวกเขา!

การต้องไปเป็นเบี้ยล่างคนอื่น? ไคโดเคยประกาศก้องว่าเรื่องพรรค์นั้นมันจบลงไปตั้งแต่วันที่ ร็อคส์ ตายแล้ว! ช่างเป็นความมั่นใจที่เปี่ยมล้น เป็นคำประกาศที่น่าขนลุก!

ต่อให้ศัตรูจะแข็งแกร่งแค่ไหน? ด้วยพลังของ สามภัยพิบัติ บวกกับไคโด โรลดี้อาจจะฆ่าพวกเขาไม่ตายก็ได้!

ดังนั้น...

เหล่าขุนพลพร้อมจะถวายชีวิตสู้จนตัวตาย แล้วทำไมองค์ราชันถึงชิงยอมจำนนไปก่อนเล่า?

สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างถึงที่สุด ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมไคโดถึงตัดสินใจแบบนี้

“วรอล-ลอ-ลอ-ลอ! อย่าใจร้อนสิ แจ็ค! พวกแกสองคนก็ด้วย!”

ไคโดกระดกเหล้าลงคอจนหยดสุดท้าย เขย่าไหเปล่าในมือแล้วโยนทิ้งไปอย่างหงุดหงิด เขาเงยหน้ามองโรลดี้ แววตาเต็มไปด้วยความเร่าร้อนรุนแรง!

“โรลดี้... พูดตามตรงนะ ชั้นก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าแกต้องการจะทำอะไร! เงินทอง อำนาจ สถานะ... แกมีทุกอย่างครบจบในมือแล้วบนทะเลแห่งนี้ แม้แต่ร็อคส์ในตอนนั้นยังเทียบแกไม่ได้เลย! ด้วยสถานะปัจจุบันของแก พวก เผ่ามังกรฟ้า อาจจะยอมรับให้แกเข้าไปเป็นพวกเดียวกันด้วยซ้ำ! ...แต่การรวบรวม โลกใต้ดิน ให้เป็นหนึ่งเดียว ไล่ต้อนคนเก่ง ๆ จากทุกสารทิศเข้ามา... แกต้องการจะทำอะไรให้สำเร็จกันแน่?”

ไคโดโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย รอยยิ้มจาง ๆ ผุดขึ้นที่มุมปาก แต่ความจริงแล้วภายในใจเขากำลังตื่นเต้นจนแทบคลั่ง! สายตาจับจ้องไปที่โรลดี้ หวังจะได้ยินคำตอบที่เขาต้องการจากปากของชายคนนี้!

“กะฮ่าฮ่าฮ่า! ทำไมพวกแกถึงชอบถามคำถามแบบนี้กันนักนะ? แกก็คนนึง พี่สาวหลินหลิน ก็อีกคน...”

เมื่อมองไคโดที่อยู่ตรงหน้า โรลดี้รู้ดีว่าในบางมุมมอง... หมอนี่คือคนประเภทเดียวกับเขา

เพราะสิ่งที่พวกเขาต้องการคือ...

“สงคราม... ชั้นต้องการสงคราม... สงครามที่ยิ่งใหญ่พอจะกวาดล้างไปทั่วทั้งโลก! บดขยี้ความอยุติธรรมทั้งหมดในโลกนี้ด้วยพละกำลังที่บริสุทธิ์ที่สุด ด้วยพลังอำนาจที่ไม่อาจต้านทาน ล้างไพ่จัดระเบียบโลกใหม่ และกระชากพวกพระเจ้าบนดินแดนศักดิ์สิทธิ์ลงมาจากบัลลังก์! ความชั่วร้ายสมควรตาย และความยุติธรรมควรกลายเป็นท่วงทำนองเดียวบนท้องทะเลอันยิ่งใหญ่!”

ใบหน้าของโรลดี้ฉายแววคลั่งไคล้จนเกือบจะดูวิปริต แสงสีแดงวูบวาบในดวงตา... แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ ฮาคิสังเกต มันคือดวงตาที่แดงก่ำด้วยความตื่นเต้นถึงขีดสุด!

เมื่อเทียบกับฮิเอ็นและโมเรียที่ยังคงนิ่งสงบ สามภัยพิบัติ แห่งกลุ่มร้อยอสูรกลับออกอาการชัดเจน... ไม่รู้ว่าใครกลืนน้ำลายก่อน แต่ใบหน้าของควีนเต็มไปด้วยความหวาดผวา มือไม้สั่นเทา คิงกับแจ็คอาการดีกว่าหน่อย แต่รูม่านตาก็หดเกร็งอย่างรุนแรง ราวกับพวกเขากำลังจ้องมองคนบ้า

“งั้นรึ? ...สรุปแล้ว สุดท้ายแกก็ยังต้องการให้ความยุติธรรมของ กองทัพเรือ ปกครองทะเลนี้งั้นสินะ? แก...”

“ไม่!!!”

โรลดี้ขัดจังหวะไคโดอย่างเหี้ยมเกรียม ดวงตาแดงก่ำจ้องเขม็งไปที่ไคโด ดูเหมือนจะโกรธที่คำพูดเมื่อกี้ดูหมิ่นอุดมการณ์อันล้ำค่าของเขา

“ความยุติธรรม? ความยุติธรรมไม่ควรถูกนิยาม! ความยุติธรรมของกองทัพเรือไม่ใช่ของจริง ไม่มีใครไขว่คว้าความยุติธรรมที่แท้จริงได้! ...มีเพียงตอนที่โลกกลับสู่ความสงบสุขและความอยุติธรรมถูกบดขยี้จนสิ้นซากเท่านั้น ที่สิ่งที่เรียกว่าความยุติธรรมจะถือกำเนิดขึ้นจากความคาดหวังของ พลังอำนาจที่สัมบูรณ์! โลกใบนี้มันเละเทะ และชั้นก็ขวางหูขวางตามันมานานแล้ว! ...ประจวบเหมาะที่มีคนมากมายยินดีติดตามชั้น และประจวบเหมาะยิ่งกว่าที่ชั้นครอบครองพลังอำนาจสัมบูรณ์นั้นพอดี! ...เพราะงั้น ไคโด ให้คำตอบของแกมาซะ!”

ผู้ศรัทธาที่คลั่งไคล้กำลังถ่ายทอดสัจธรรมให้กับฝูงชนที่ตื่นเต้น... และช่างบังเอิญเหลือเกินที่ฝูงชนนั้นก็มีความเชื่อในสัจธรรมแบบเดียวกัน

“วรอล-ลอ-ลอ-ลอ! สงคราม... สงครามคือกุญแจไขทุกปัญหาในโลกนี้! ชั้นรอวันนั้นมานานแล้ว โรลดี้... ในเมื่อเป็นแบบนี้ และในเมื่อความฝันของแกพอจะถูไถไปทางเดียวกับชั้นได้... งั้นก็นับชั้นรวมเข้าไปในไอ้พันธมิตรบ้านี่ด้วยคน!”

อาจเป็นเพราะดื่มมากเกินไปหรือเพราะตื่นเต้นสุดขีด ใบหน้าของไคโดจึงแดงก่ำ สัตว์ประหลาดสองตัวมองหน้ากัน แล้วระเบิดเสียงหัวเราะกึกก้อง

ร่องรอยความโล่งใจปรากฏขึ้นในดวงตาของคิง... ที่แท้ท่านไคโดก็ไม่ได้เปลี่ยนไป แต่เป้าหมายของสองคนนี้สอดคล้องกันในระดับหนึ่ง พวกเขาแค่จับมือเป็นพันธมิตรกัน ไม่ใช่ใครไปเป็นลูกน้องใคร

อย่างน้อย... ก็ในทางทฤษฎี

“อ้าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!!!”

ตาของควีนแทบถลนออกมา เขาไม่เคยคิดเลยว่าไคโดจะตอบตกลง... นี่มันบ้าบอคอแตกอะไรกัน! มันบ้ายิ่งกว่าเขาที่เป็นนักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะซะอีก! พูดง่าย ๆ คือพวกเขากำลังจะประกาศสงครามกับ รัฐบาลโลก... แค่คิดก็อันตรายถึงตายแล้ว! สู้ไปหาที่ซ่อนตัว ทำวิจัยเงียบ ๆ รักษาชีวิตตัวเองไว้ไม่ดีกว่าเรอะ?

สมองของควีนแล่นเร็วรี่ แต่แจ็คที่อยู่ข้าง ๆ กลับโน้มตัวเข้ามา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น!

“คำพูดของท่านไคโดนี่สุดยอดไปเลย! พี่ควีน... พี่ก็คิดว่าท่านไคโดพูดถูกสุด ๆ เลยใช่ไหมล่ะ? ดูสิ มือพี่สั่นด้วยความตื่นเต้นใหญ่แล้ว! ถ้าวันนั้นมาถึงจริง ๆ พี่ควีน... ให้ผมติดตามพี่ แล้วเราสองคนบุกเข้าไปลุยด้วยกันนะ!”

ความคิดของแจ็คนั้นเรียบง่าย แต่มันผลักดันควีนไปจนถึงขอบเหวแห่งความบ้าคลั่ง เมื่อมองดู “น้องชาย” วัยยี่สิบกว่าที่ใสซื่อบริสุทธิ์คนนี้ ควีนได้แต่ฝืนยิ้มออกมา... รอยยิ้มที่ดูน่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้

“เรื่องนั้น... เอาไว้ค่อยคุยกัน... ค่อยคุยกันนะ...”

ไม่ว่าปฏิกิริยาของคนข้างล่างจะเป็นอย่างไร เมื่อผู้นำอย่างโรลดี้และไคโดเคาะโต๊ะตัดสินใจ พันธมิตรก็ถือกำเนิดขึ้นอย่างเป็นทางการ

นั่นหมายความว่า กลุ่มโจรสลัดโรลดี้ ได้รวบรวมขุมกำลังของจักรพรรดิแห่งท้องทะเลในยุคปัจจุบันมาได้ถึง 3 กลุ่มแล้ว: กลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัม, กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร, และ กลุ่มโจรสลัดลอยฟ้า (ของราชสีห์ทองคำ ชิกิ) ซึ่งรายหลังนี้โรลดี้ไม่จำเป็นต้องกังวลหรือสงสัยในความภักดีเลย

งานเลี้ยงฉลองอันยิ่งใหญ่เริ่มขึ้นเพื่อฉลองการรวมตัวของสองขั้วอำนาจ... ทว่าท่ามกลางงานรื่นเริง เหตุการณ์แทรกที่น่าสนใจก็เกิดขึ้นอย่างเงียบเชียบ

ด้านหลังเกาะโอนิงาชิมะ

ร่างเงาหนึ่งกระชากโซ่ตรวนที่พันธนาการข้อมือออกจนขาดสะบั้น วิ่งทะยานออกไปอย่างบ้าคลั่ง ดื่มด่ำกับรสชาติของอิสรภาพที่แสนสั้น...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═