ตอนที่ 14 แม่ยายรู้สึกผิด

ตอนที่ 14 แม่ยายรู้สึกผิด

“พี่เฉิน ตรงนี้ของพี่ทำด้วยเครื่องจักรหรือเปล่า ทำไมถึงได้เก่งขนาดนี้”

เฉินปินตบก้นที่นุ่มเด้งของเธอเบาๆ แล้วตอบอย่างภาคภูมิใจ

“นี่มันพรสวรรค์ ครั้งหน้าถ้าอึดอัดอีกก็อย่าลืมมาหาพี่เฉินนะ พี่จะทำให้คุณมีความสุขอย่างเต็มที่แน่นอน”

เฉินปินมองออกไปข้างนอกจนแน่ใจว่าไม่มีใครแล้วจึงกลับเข้าห้อง หลี่หานเจินกำลังดูวิดีโอสาวสวยเซ็กซี่อยู่พอดีและเขาก็เห็นเข้าเต็มๆ

ความสงสัยของเฉินปินยิ่งเพิ่มมากขึ้น เขารู้สึกว่าหลี่หานเจินต้องมีความชอบที่ไม่ธรรมดาปิดบังเขาอยู่แน่ๆ ขนาดหลี่ลี่เหมยก็อาจจะไม่รู้

“ที่รัก ดึกขนาดนี้แล้วยังไม่นอนอีก ดูอะไรอยู่เหรอ?”

หลี่หานเจินพอเห็นเฉินปินกลับมา ก็รีบกดปิดหน้าจอโทรศัพท์อย่างลนลาน แล้วแกล้งทำเป็นง่วงนอน

“ไม่มีอะไร เห็นคุณยังไม่กลับมาเลยรอเฉยๆ”

หลี่หานเจินห่มผ้าแล้วแกล้งหลับไป เขาเพิ่งได้ปลดปล่อยมาหมาดๆ ร่างกายจึงรู้สึกปลอดโปร่งมาก

แน่นอนว่าเขาไม่อยากจะทำอะไรกับหลี่หานเจินตอนนี้ ในเมื่อเธอไม่เต็มใจ เขาก็ไม่อยากจะฝืนทำเรื่องแบบนั้นกับคนที่นอนนิ่งเหมือนท่อนไม้ มันช่างน่าเบื่อสิ้นดี

วันต่อมาหลี่หานเจินกับหลิงหลิงก็ออกไปเที่ยวข้างนอก บอกว่าจะกลับดึกมาก

เฉินปินมองดูหลี่ลี่เหมยอย่างลังเลเหมือนมีอะไรจะพูด

“เมื่อคืนได้ยินเธอกับหานเจินทะเลาะกันเหรอ?”

หลี่ลี่เหมยเป็นฝ่ายเริ่มพูดก่อน เธอรู้สึกผิดต่อเฉินปินมาก เรื่องนี้ไม่ว่าจะเถียงกันยังไงลูกสาวของเธอก็เป็นฝ่ายผิด เธอเองก็เตรียมหาโอกาสคุยกับหลี่หานเจินอยู่เหมือนกัน

“หานเจินยังต่อต้านไม่ยอมให้ผมแตะต้องตัวเลยครับ คุณน้า ผมควรทำยังไงดี?”

เฉินปินพูดด้วยน้ำเสียงกลัดกลุ้ม แต่สายตากลับเหลือบมองไปตามร่างกายของเธอเป็นระยะ

เขาพบว่าช่วงนี้เธอแต่งตัวโป๊ขึ้นเรื่อยๆ ถ้าเสื้อไม่หลวมก็สั้น มักจะมีกำไรสายตาหลุดมาให้เขาเห็นบ่อยๆ

ตอนที่คอเสื้อกว้างเขาก็จะเห็นเนินอกที่อวบอิ่ม ตอนที่กระโปรงสั้นเขาก็จะเห็นกางเกงใน หรือว่าหลี่ลี่เหมยเองก็กำลังมีไฟรักกลับมาอีกครั้งหรือเปล่า

อย่างตอนนี้ หลี่ลี่เหมยใส่แค่เสื้อสายเดี่ยว ข้างในคงจะแปะแค่แผ่นปิดหัวนมเท่านั้น

เมื่อก่อนเธอไม่เคยแต่งตัวสไตล์นี้เลย ตอนนี้เธอกลับใส่เสื้อที่รัดรึงหน้าอกทรงลูกพีชคู่นั้นจนแน่น

ทั้งที่เธอไม่มีไขมันส่วนเกินเลยสักนิด แต่เธอกลับแต่งตัวจนดูหน้าอกใหญ่โตเหมือนแม่วัวนม

“เดี๋ยวเธอกลับมาน้าจะลองถามดูว่าเป็นเพราะอะไร อาจจะเป็นเพราะสุขภาพของเธอมีปัญหาก็ได้”

หลี่ลี่เหมยหาข้ออ้างแทนหลี่หานเจินโดยสัญชาตญาณ ส่วนจะเป็นปัญหาอะไรเธอก็ยังนึกไม่ออก

ขนาดหญิงม่ายแก่ๆ อย่างเธอยังมีความรู้สึกเลย หลี่หานเจินยังสาวแท้ๆ จะไม่มีความต้องการเลยสักนิดได้ยังไง

พูดไปก็คงไม่มีใครเชื่อ

“หานเจินไม่ต้องการผม ผมก็บังคับเธอไม่ได้ แต่ผมอั้นไว้จนทรมานจริงๆ นะครับ คุณน้าคิดดูสิ ผู้ชายอกสามศอกจะไม่ให้มีความรู้สึกเลยได้ยังไง นอนด้วยกันทุกวันมันเหมือนยิ่งเติมเชื้อไฟ เห็นได้แต่แตะต้องไม่ได้นี่มันทรมานสุดๆ เลยครับ”

เฉินปินสวมกอดร่างกายที่นุ่มนิ่มและอวบอัดของหลี่ลี่เหมยทันที ไม่รู้ว่าเป็นเพราะหน้าอกของเธอใหญ่เกินไปหรือเปล่า เขาถึงได้กลิ่นหอมเหมือนน้ำนมจากตัวเธอ

ความต้องการของชายหนุ่มพุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง เขามุดหน้าลงไปคลอเคลียที่ลำคอของหลี่ลี่เหมย จนเธอรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองอย่างมาก

“เฉินปิน อย่าเล่นสิ เดี๋ยวหานเจินกับเพื่อนก็กลับมาแล้ว”

มือใหญ่ของเฉินปินไม่รักดี เริ่มซุกซนไปตามร่างกายของหลี่ลี่เหมย

“คุณน้าช่วยผมหน่อยสิ วันนั้นผมรู้สึกดีมากเลยนะ”

แค่คิดถึงรสชาตินั้นเขาก็แทบคลั่ง ถ้าได้ให้เธอช่วยเขาทุกวัน ต่อให้ไม่ได้มีอะไรกับลูกสาวเธอก็ไม่เป็นไร

มีแค่หลี่ลี่เหมยก็พอแล้ว จะเอาหลี่หานเจินไปทำไมอีก

ปลาตายตัวหนึ่งจะไปสู้ผู้หญิงที่มีเสน่ห์เย้ายวนขนาดนี้ได้ยังไง

“เธอทนเองหน่อยไม่ได้หรือไง?”

“ทนไม่ไหวจริงๆ ครับคุณน้า คุณน้าเดินไปเดินมาตรงหน้าผม ตรงนั้นของผมมันก็พองตัวขึ้นมาทันทีเลย ผมควบคุมไม่ได้จริงๆ”

เฉินปินพูดยิ้มๆ อย่างเจ้าเล่ห์

“ถ้าไม่เชื่อ คุณน้าลองดูเองสิครับ”

หลี่ลี่เหมยก็ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ ถึงได้เชื่อคำโกหกของเขาแล้วมองลงไป

ตรงนั้นของเขาไม่ได้ตั้งโด่เป็นกระโจมเหมือนวันนั้นเลย เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้มีความรู้สึกอะไรเลยสักนิด กลับกล้ามาหลอกเธอว่ามันใหญ่ขึ้นแล้ว

“เฉินปิน!”

เฉินปินเห็นหลี่ลี่เหมยโกรธจนหน้าแดงก็ไม่ได้สำนึก กลับรู้สึกว่าน่าสนุกดีจึงกอดเธอแล้วถูไถไปมา

“ตอนนี้ยังไม่ใหญ่ไม่ได้หมายความว่าอีกสักพักจะไม่มีปฏิกิริยานี่ครับ แค่ถูบนตัวคุณน้าสองสามทีมันก็ไวต่อสัมผัสแล้ว รับรองว่าจะกลายเป็นแบบที่คุณน้าต้องการแน่นอน”

หลี่ลี่เหมยถูกกอดจนร่างกายร้อนผ่าวและมีเหงื่อซึมออกมา ผ่านไปไม่นานตรงนั้นก็ปูดนูนขึ้นมาเป็นรูปทรงสูงเด่นจริงๆ

“เฉินปิน ทำไมเธอ...”

แค่เผลอไปแริบตาเดียว ตรงนั้นของเขาก็กลายเป็นอีกอย่างไปแล้วจริงๆ

“มันอยากจะให้คุณน้าช่วยดับกระหายให้หน่อย คุณน้าใจดำปล่อยให้มันทรมานเหรอครับ?”

ถ้าจะบอกว่าหลี่ลี่เหมยไม่มีความรู้สึกกับเจ้านั่นเลยก็คงโกหก เธอเองก็เป็นผู้หญิงปกติ โดยเฉพาะผู้หญิงที่ไม่เคยสัมผัสกับคำว่าจุดสุดยอดมาก่อนเลย

แน่นอนว่าเธอย่อมมีความอยากรู้อยากเห็นในสิ่งนั้น และเพราะครั้งที่แล้วมีความเขินอายอยู่บ้าง พอครั้งนี้มีประสบการณ์แล้ว เธอจึงกล้ามองมังกรยักษ์ของเขาเต็มตามากขึ้น

แต่เฉินปินยังใส่กางเกงอยู่ ต่อให้เธออยากดูก็มองไม่เห็นข้างใน เขาจึงเข้าใจความคิดของหลี่ลี่เหมยทันทีและรีบงัดมังกรยักษ์ออกมา

“คุณน้าดูสิ ตอนนี้มันน่าสงสารแค่ไหน ทั้งแข็งทั้งเจ็บ อยากจะหาบ่อน้ำเข้าไปแช่ใจจะขาด ไม่รู้ว่าบ่อน้ำของคุณน้าจะว่างหรือเปล่า”

คำพูดของเฉินปินช่างน่าอายเหลือเกินจนหลี่ลี่เหมยไม่กล้าฟัง

“น้าเป็นแม่ยายของคุณนะ ช่วยครั้งหนึ่งก็ถือเป็นข้อยกเว้นแล้ว จะทำผิดซ้ำสองไม่ได้”

หลี่ลี่เหมยหลบไม่พ้น เฉินปินจึงกอดเธอแล้วระดมจูบ

“ความผิดนี้เกิดจากหานเจินคนเดียวเลยครับ ไม่อย่างนั้นผมคงไม่มาสนใจแม่ยายตัวเองแบบนี้หรอก หรือคุณน้าอยากให้ผมไปหาผู้หญิงคนอื่นข้างนอก?”

…….