บทที่ 165 ได้รับรางวัลมนุษย์ทองคำ

"แวนโก้ เจ้ากำลังทำสิ่งใดอยู่" เมื่อมองเห็นฉากนี้ สีหน้าของแฮมเมอร์พลันเปลี่ยนไป ตกลงกันไว้ว่าจะส่งของเล่นพวกนี้ออกมาเดินสวนสนามและทำความเคารพเท่านั้นไม่ใช่หรือ!!

เหตุใดเจ้าจึงให้พวกมันชักปืนออกมาเล็งใส่ข้าจากเบื้องหลังด้วยเล่า

"แฮมเมอร์ นักรบเหล็กของเจ้าดูเหมือนจะมีปัญหาเล็กน้อยนะ" ร่างสีแดงทองสายหนึ่งร่อนลงจอดบนพื้น อืม ท่าลงจอดเป็นท่ามาตรฐานของซูเปอร์ฮีโร่อย่างแท้จริง

"บอกแล้วว่าอย่าทำของละเมิดลิขสิทธิ์ เหตุใดเจ้าจึงไม่ยอมฟังกัน" สตาร์คกล่าวเยาะเย้ย ครั้งนี้เขาค้นพบธาตุใหม่ได้เร็วกว่าเดิม ตอนนี้จึงตระเตรียมมาอย่างพร้อมเพรียงยิ่งขึ้น!

"เฮ้ นอร์ส เป็นอย่างไรบ้าง นี่แหละคือชุดเกราะเหล็ก!" สตาร์คหันไปมองเมิ่งชวน ชี้ไปยังหลุมขนาดใหญ่บนพื้น จากนั้นใช้มือทำท่าทางเลียนแบบเส้นทางการบินของตน พร้อมกับทำเสียงเฟี้ยวออกมาด้วย!

[ผู้ดูแลระบบ] ลู่หมิงเฟย lv30: มหาจักรพรรดิ เขากำลังอวดดีใส่ท่านอยู่นะมหาจักรพรรดิ!

เมิ่งชวนเปิดการถ่ายทอดสดเอาไว้ ท้ายที่สุดเมื่อมาเยือนสถานที่เช่นนี้ ย่อมต้องให้บรรดาคนโบราณได้เปิดหูเปิดตาเห็นของใหม่บ้าง

ท่านว่าจริงหรือไม่ นักพรตจาง

[สมาชิกกลุ่ม] ปี่ปี๋ตง lv45: คนผู้นี้ช่างฉูดฉาดเสียจริง ข้าคาดว่าสุ่มดึงคนในกลุ่มมาสักคนคงสามารถจัดการเขาได้แล้ว!

เมิ่งชวนเห็นคำพูดของปี่ปี๋ตงแล้วหลุดหัวเราะ ดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริงเช่นนั้นกระมัง

[ผู้ดูแลระบบ] มาโดกะ ไดโกะ lv79: มหาจักรพรรดิ อพยพประชาชนก่อนดีหรือไม่ มิเช่นนั้นหากเกิดการต่อสู้ขึ้นที่นี่คงแย่แน่!

[สมาชิกกลุ่ม] เย่าเฉิน lv62: ไดโกะ โรคประจำอาชีพหน่วย GUTS ของเจ้ากำเริบอีกแล้ว! มหาจักรพรรดิอยู่ที่นี่ทั้งคน จะเกิดเรื่องเช่นนั้นได้อย่างไร!

[ผู้ดูแลระบบ] มาโดกะ ไดโกะ lv69: ข้าประมาทไปเอง...

ภายในกลุ่มแชทระเบิดเสียงหัวเราะครื้นเครง สมาชิกหน่วย GUTS ช่างเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการอพยพเสียจริง!

"เฮ้! นอร์ส! เจ้ากำลังตื่นตะลึงกับชุดเกราะของข้างั้นหรือ!!" สตาร์คมองเมิ่งชวนที่ไม่เอ่ยสิ่งใดพลางถามขึ้นอีกครา

"ข้าไม่ต้องการโต้เถียงกับเจ้า" เมิ่งชวนประดับรอยยิ้มบนใบหน้า กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

โทนี่ที่อยู่ภายใต้ชุดเกราะลอบสบถในใจ เจ้าอารมณ์ดีไปเถิด! ผู้อื่นไม่ได้อารมณ์ดีด้วยหรอกนะ!

"นอร์ส ตอนนี้เจ้าควรออกไปได้แล้ว มิเช่นนั้นประเดี๋ยวหากเกิดการต่อสู้ขึ้นมา แล้วเจ้าตกใจจนร้องเสียงหลงคงไม่ดีแน่!" สตาร์คยังคงปากคอเราะร้ายเช่นเคย "นั่นอาจทำให้เจ้าได้ขึ้นพาดหัวข่าวหน้าหนังสือพิมพ์ในวันพรุ่งนี้อีกครั้งเชียวนะ"

"รู้แล้วรู้แล้ว เจ้าไม่อยากโต้เถียงกับข้า และข้าเองไม่อยากโต้เถียงกับเจ้าเช่นกัน" สตาร์คชิงเอ่ยตัดหน้า

"ไม่ต้องเปลืองแรงเปล่าหรอก จาร์วิสไม่มีทางแก้ไขได้" เมิ่งชวนทอดมองมนุษย์เหล็กผู้นี้ ก่อนจะเอ่ยถึงสิ่งที่เขาทำมาตลอดตั้งแต่มาถึงที่นี่

"เจ้าว่าจริงหรือไม่ จาร์วิส" ประโยคหลังของเมิ่งชวนตะโกนบอกพ่อบ้านของสตาร์ค

"ขอรับ คุณท่าน ข้าไม่สามารถตัดการควบคุมที่บุคคลอื่นมีต่อนักรบเหล็กเหล่านี้ได้" เสียงของจาร์วิสดังขึ้น

สีหน้าของสตาร์คพลันเปลี่ยนไป ที่นี่ไม่ใช่ห้องทดลองของเขา ระบบนี้สร้างมาเพื่อใช้กับชุดเกราะโดยเฉพาะ ผู้อื่นจะสามารถเอ่ยจากับจาร์วิสได้อย่างไร

"จาร์วิส เจ้ากำลังทำสิ่งใดอยู่" สตาร์คถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา นึกสงสัยว่าปัญญาประดิษฐ์ของตนพังไปแล้วหรือไม่

"คุณท่าน ข้ากำลังพูดคุยกับท่านนอร์สอยู่ขอรับ" จาร์วิสตอบกลับสตาร์ค สีหน้าของสตาร์คดูไม่สู้ดีนัก ข้าย่อมรู้ดีอยู่แล้วว่าเจ้ากำลังคุยกับนอร์ส!

"กลับไปข้าจะตรวจสอบเจ้าใหม่ทั้งหมดเลย!" สตาร์คกล่าวด้วยความเคียดแค้นใจ

"ท่านนอร์ส ท่านสตาร์คบอกว่าจะตรวจสอบข้าใหม่ทั้งหมด หวังว่าวันหน้าข้าจะยังมีโอกาสได้พบท่านอีก!" เสียงของจาร์วิสยังคงราบเรียบเช่นเคย เต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายของปัญญาประดิษฐ์

"โอ้ เจ้าหุบปากไปเลย!" สตาร์คคำรามเสียงต่ำ รู้สึกว่าเรื่องนี้ทำให้เขาเสียหน้าเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออยู่ต่อหน้าคนที่เขาเคยต่อว่า และบัดนี้กลับรู้สึกสนใจขึ้นมาบ้างแล้ว

"เจ้าทำได้อย่างไร" สตาร์คมองเมิ่งชวนด้วยความสงสัยยิ่งนัก ที่นี่ไม่มีอุปกรณ์อันใดให้เมิ่งชวนใช้งานเลย เขาอาศัยสิ่งใดกัน

แน่นอนว่าย่อมอาศัยความเก่งกาจของเมิ่งชวนอย่างไรเล่า!

"เพราะข้าคือนักวิทยาศาสตร์ที่ยอดเยี่ยมกว่าเจ้าอย่างไรเล่า" เมิ่งชวนแย้มยิ้มบางบาง

"เหอะ คำพูดนี้ของเจ้า หากแพร่งพรายออกไป คนทั้งอเมริกาคงหัวเราะเยาะเจ้าเป็นแน่!" สตาร์คเหยียดหยาม "ข้าสามารถสร้างชุดเกราะเหล็กที่ก้าวข้ามยุคสมัยได้ เจ้าทำได้หรือ"

"เจ้าว่าอย่างไรขอยึดตามนั้นแล้วกัน ข้าไม่ต้องการโต้เถียงกับเจ้า"

สตาร์คสูดลมหายใจเข้าลึก รู้สึกว่าตนต้องคิดหาวิธีแก้ทางประโยคนี้ให้จงได้

"เฮ้! โทนี่! ข้าจะยิงแล้วนะ!" ทันใดนั้น วอร์แมชชีน หรือโรดส์ ซึ่งอยู่ท่ามกลางเหล่านักรบเหล็กตะโกนลั่น เขามองดูแผงควบคุมชุดเกราะของตนที่ส่งเสียงเตือนตี๊ดตี๊ด ตัวเลือกอาวุธสว่างวาบขึ้นมา

"เฮ้โรดส์ พวกเราออกไปด้านนอกกัน!" ใต้เท้าชุดเกราะของสตาร์คมีไอพ่นพ่นออกมา กำลังเตรียมพุ่งชนเพดานแล้วบินออกไปโดยตรง

"นอร์ส พาทุกคนออกไปจากที่นี่!" สตาร์คกล่าวกับเมิ่งชวน "ต่อจากนี้คือการแสดงเดี่ยวของไอรอนแมน!"

ขณะพูด ชุดเกราะสีแดงทองยังตบไหล่เมิ่งชวนเบาเบา

เมิ่งชวนใช้มือข้างหนึ่งกดลงบนชุดเกราะ "เจ้าอยู่ที่นี่ดีดีเถิด!"

เสียง "ปัง" ดังขึ้น ไอรอนแมนถูกกดลงกับพื้น ปล่อยให้ไอพ่นพ่นออกมาอย่างบ้าคลั่งจนพื้นดินไหม้เกรียม ทว่าเขายังคงไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลยแม้แต่น้อย

"ปีเตอร์!" เมิ่งชวนมองแบนเนอร์และปีเตอร์ที่เพิ่งรีบตามมาพลางเอ่ยว่า "ยังจำได้หรือไม่ว่าพลังพิเศษของข้าคือสิ่งใด"

ปีเตอร์ชะงักไป เขาเตรียมพร้อมจะเปลี่ยนชุดเพื่อสวมบทบาทสไปเดอร์แมนออกปฏิบัติการแล้ว ทว่ากลับถูกแบนเนอร์ที่ดูสงบนิ่งเป็นอย่างยิ่งลากตัวมาที่นี่

"ร่ำรวยหรือ" ปีเตอร์กล่าวด้วยความไม่แน่ใจ

"ตอบถูกแล้ว ต่อจากนี้ข้าจะเปิดหูเปิดตาให้เจ้าดู!"

"นอร์ส! ปล่อยข้า นั่นคือกลุ่มนักรบเหล็กนะ! คนที่นี่จะต้องตายกันหมด!"

เมิ่งชวนปรายตามองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ย่ำเท้าลงบนพื้นเบาเบา พริบตาเดียวแผ่นดินพลันสั่นสะเทือน แสงสีทองสายหนึ่งแผ่กระจายออกไปเบื้องหน้า ปกคลุมนักรบเหล็กทั้งหมดเอาไว้ จากนั้นเรื่องที่ทำให้ผู้คนตื่นตะลึงจนแทบตาถลนพลันบังเกิดขึ้น

กลุ่มนักรบเหล็กเหล่านั้นล้วนกลายสภาพเป็นทองคำทั้งหมด!

นักรบท้องคำเป็นก้อนก้อนยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น ส่องแสงเจิดจ้าจนผู้คนแทบลืมตาไม่ขึ้น

ส่วนวอร์แมชชีน ตัวคนออกมาได้แล้ว ทว่าชุดเกราะกลับกลายเป็นทองคำไปเช่นกัน

"เป็นอย่างไร ข้าร่ำรวยใช่หรือไม่" เมิ่งชวนตบไหล่ปีเตอร์เบาเบา เพื่อแสดงให้เห็นว่าตนไม่ได้เอ่ยคำโป้ปด

"นี่เป็นเพียงความสามารถอันไม่สลักสำคัญในบรรดาความสามารถทั้งหมดของเจ้านาย" แบนเนอร์กระซิบข้างหูปีเตอร์

ปีเตอร์ถึงกับยืนนิ่งงัน นี่เขายังเป็นมนุษย์อยู่อีกหรือ

[สมาชิกกลุ่ม] ลู่หมิงเฟย lv30: มหาจักรพรรดิท่านนี้! เนื่องจากท่านเกี่ยวข้องกับการอวดดีโดยไม่มีใบอนุญาต ท่านกำลังเผชิญกับความเสี่ยงที่จะถูกจับกุม!

เมิ่งชวนไม่สนใจลู่จื่อ เขาหันไปมองนาตาชา "ค่ำคืนนี้คือเส้นตายของข้อตกลงที่ข้าเสนอไป พวกเจ้าต้องให้คำตอบข้าได้แล้ว"

นาตาชาส่งยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่ดูไม่เป็นธรรมชาติเอาเสียเลย "เชื่อว่าท่านผู้อำนวยการจะพิจารณาอย่างรอบคอบ"

นี่มันข้อตกลงอันใดกัน! เจ้าแทบจะเอาของที่น่ากลัวยิ่งกว่าปืนมาจ่อที่หน้าผากของข้าแล้วถามว่า เจ้าจะยอมรับข้อตกลงนี้หรือไม่!

"เจ้าทำได้อย่างไร เวทมนตร์งั้นหรือ" สตาร์คกล่าวด้วยความไม่อยากจะเชื่อ หรือนี่คือการเสกเหล็กให้เป็นทองคำตามตำนานเล่าขาน

"ไปเล่นก้อนเหล็กของเจ้าเถิด!" เมิ่งชวนปรายตามองเขาแวบหนึ่ง จากนั้นยื่นมือออกไปคว้าจับกลางอากาศโดยตรง บุรุษกึ่งเปลือยผู้หนึ่งที่มีเส้นผมรุงรัง ในมือถือแส้สองเส้นที่ส่องแสงเจิดจ้าพร้อมกับมีกระแสไฟฟ้าส่งเสียงดังซี่ซี่

เมิ่งชวนถึงกับพูดไม่ออก นี่เจ้าคิดจะแสดงห้าแส้สายฟ้าฟาดของจริงหรืออย่างไร

วิปแลชในเวลานี้รู้สึกงุนงงเป็นอย่างยิ่ง ตนกำลังจะสวมชุดเกราะ และเตรียมจัดการสตาร์คด้วยท่าทางอันน่าเกรงขามดุจเทพเจ้าจุติมิใช่หรือ เหตุใดจึงมาอยู่ที่นี่ได้ แล้วยังต้องมาเผชิญหน้ากับศัตรูคู่อาฆาตและโฉมงามคนหนึ่งด้วยท่าทางเช่นนี้นะหรือ

กะทันหัน.JPG

"แวนโก้!" สตาร์คตะโกนออกมา เขาจำผู้อยู่เบื้องหลังคนนี้ได้ ขณะเดียวกันรู้สึกทึ่งกับวิธีการของเมิ่งชวนเป็นอย่างยิ่ง

"ฝากให้ไข่พะโล้พิจารณาให้ดีด้วย" เมิ่งชวนปรายตามองนาตาชาแวบหนึ่ง จากนั้นวิปแลชพลันกลายเป็นมนุษย์ทองคำไปในทันที

วิปแลช ได้รับรางวัลมนุษย์ทองคำ!

"คุณแบนเนอร์ นี่แน่ใจหรือว่าเป็นการให้ไข่พะโล้ผู้นั้นพิจารณา" ปีเตอร์กระซิบถาม นี่ไม่ใช่การใช้มนุษย์ทองคำมาข่มขู่หรอกหรือ

ขณะเดียวกันปีเตอร์นึกสงสัย ยังมีคนชื่อไข่พะโล้อีกหรือ

จากนั้นเมิ่งชวนพาสองคนนั้นเดินออกไป ทิ้งไว้เพียงกลุ่มคนมุงที่ยืนนิ่งอึ้งเป็นไก่ตาแตก รวมไปถึงไอรอนแมนและวอร์แมชชีนที่สมควรจะได้เจิดจรัสอีกคราในงานครั้งนี้

ปีเตอร์เดินตามหลังนอร์สอย่างระมัดระวัง ผ่านไปครู่หนึ่งจึงได้สติกลับคืนมา เขาเอ่ยขึ้นด้วยความลังเล ทว่าปีเตอร์ที่ไม่ได้สวมชุดเกราะสไปเดอร์แมนนั้น ช่างเอ่ยจาตะกุกตะกักเสียจริง

"ท่านนอร์ส ท่านเป็นคนดี"