บทที่ 635 สู้ตายปกป้องดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ฝืนลากเสมอ

บทที่ 635 สู้ตายปกป้องดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ฝืนลากเสมอ

ระหว่างสองอย่างนี้ ผลลัพธ์ย่อมเหมือนกัน สิ่งที่แตกต่างคือสัดส่วน

ยิ่งไปกว่านั้น การที่ฝ่ายพันธมิตรไม่เข้าร่วมการอ้อมตลบหลัง หลิงหยุนกลับจะยิ่งประหยัดแรงมากขึ้นด้วยซ้ำ

ไม่ต้องกังวลว่าลอร์ดฝ่ายพันธมิตรจะมาทำแผนพังในสถานการณ์จริง

ดังนั้น ในความหมายหนึ่ง

การที่อัลเลนคัดค้านแผนการอ้อมตลบหลังของหลิงหยุน และตัดสินใจพาลอร์ดฝ่ายพันธมิตรสู้ตายเพื่อปกป้องคริสตัลดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

นี่กลับเข้าทางหลิงหยุนพอดี

และเหตุผลที่เขาถามอัลเลนว่าจะเข้าร่วมแผนการหรือไม่

พูดตรงๆ ก็คือการบีบบังคับให้อัลเลนแสดงจุดยืน ว่าจะสู้ตายเพื่อปกป้องดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

เมื่อเขาแสดงจุดยืนออกมา บวกกับการดำเนินการของหลิงหยุน

ลอร์ดจากประเทศอื่นๆ ในดาวเคราะห์สีน้ำเงิน นอกเหนือจากฝ่ายพันธมิตร ต่างก็จะยอมทำตามแผนการของอัลเลนอย่างว่าง่าย

สู้ตายเพื่อปกป้องคริสตัลดาวเคราะห์สีน้ำเงินไปพร้อมกับฝ่ายพันธมิตรของอัลเลน

และนี่ ก็ช่วยซื้อเวลาให้หลิงหยุนและประเทศเซี่ยในการอ้อมตลบหลังได้พอดี

หลังจากคิดเรื่องทั้งหมดนี้จนทะลุปรุโปร่ง ลู่ฉางคงก็ยิ่งรู้สึกทึ่งในตัวหลิงหยุนราวกับเห็นเทพเจ้า

เจ้านี่ ถึงกับคำนวณเอาทุกคนเข้าไปอยู่ในแผนการของตัวเองหมดเลย

น่ากลัวเกินไปแล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว ก็เหลือเพียงปัญหาสำคัญเพียงข้อเดียวเท่านั้น

นั่นก็คือหลิงหยุนจะพาลอร์ดทั้งประเทศเซี่ย อ้อมไปด้านหลังของเผ่ามารได้อย่างไร

แม้จะไม่เข้าใจว่าหลิงหยุนจะใช้วิธีไหน

แต่ลู่ฉางคงก็เชื่อมั่น ว่าหลิงหยุนจะต้องมีความสามารถนี้อย่างแน่นอน

กลับมาที่หลิงหยุน เป้าหมายที่มีต่ออัลเลนได้บรรลุผลแล้ว

ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ต้องเก็บกวาดงานขั้นสุดท้ายแล้ว

เพื่อปิดฉากแผนการนี้ลงอย่างสมบูรณ์

"@ลอร์ดระดับคุมสนามรบทุกคน แผนการปกป้องคริสตัลดาวเคราะห์สีน้ำเงินของลอร์ดอัลเลนนั้นเป็นไปได้ ฉันตัดสินใจที่จะยกตำแหน่งผู้บัญชาการของแผนการนี้ให้กับอัลเลน"

"ให้ลอร์ดอัลเลนเป็นผู้บัญชาการสั่งการลอร์ดจากประเทศต่างๆ เพื่อปกป้องคริสตัลดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ศึกนี้ ดาวเคราะห์สีน้ำเงินของพวกเราจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด"

เพียงประโยคเดียว ลอร์ดระดับคุมสนามรบฝ่ายพันธมิตรก็ถึงกับรู้สึกฟินจนขึ้นสมองในทันที

พวกเขาไม่ยอมรับหลิงหยุน ไม่สามารถยอมรับการฟังคำสั่งของหลิงหยุนได้

แต่ทว่า พวกเขายอมรับอัลเลน เต็มใจที่จะฟังคำสั่งของอัลเลน

ดังนั้น ในตอนนี้การที่หลิงหยุนยอมสละตำแหน่งผู้บัญชาการให้กับอัลเลน จึงตรงกับความต้องการของพวกเขาพอดี แต่ละคนต่างก็ตื่นเต้นกันสุดๆ รู้สึกว่าช่วงเวลานี้ช่างเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูลเสียเหลือเกิน

"@หลิงหยุน นายควรจะทำแบบนี้ตั้งนานแล้ว นายยังเด็กเกินไป เป็นผู้บัญชาการอะไรนั่นไม่ได้หรอก"

"ใช่ๆ ศึกนี้จงฟังคำสั่งของอัลเลนไปตลอดรายการเถอะ ถึงแม้พวกเราจะไม่สามารถรับประกันได้ว่าจะชนะร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่พวกเรารับประกันได้ว่าจะไม่แพ้อย่างแน่นอน"

"เป้าหมายของพวกเราคือ สู้ตายปกป้องคริสตัลดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ลากลอร์ดเผ่ามารให้เสมอไปกับพวกเรา"

"พวกเราอยู่ไม่เป็นสุข ก็จะต้องทำให้ลอร์ดเผ่ามารอยู่ไม่เป็นสุขเหมือนกัน"

ลอร์ดระดับคุมสนามรบฝ่ายพันธมิตรโห่ร้องยินดีกันอย่างต่อเนื่อง

หลิงหยุนมองดูแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้า พวกฝ่ายพันธมิตรโง่เง่า ตรรกะเสมอแบบโง่ๆ

ไม่รู้เหมือนกันว่าลอร์ดฝ่ายพันธมิตรมีรสนิยมชอบความเสมอหรือยังไง

แม่งเอ๊ย ตอนสงครามจำลองลอร์ด พวกมันก็คิดแต่จะเสมอกับเขา

ตอนสงครามระดับประเทศ พวกมันก็คิดแต่จะเสมอกับประเทศเซี่ย

ตอนนี้ มาทำสงครามเผ่าพันธุ์ พวกมันก็ยังคิดจะเสมอกับเผ่ามารอีก

จะมีความมุ่งมั่นสักหน่อย คิดหาวิธีเอาชนะคู่ต่อสู้ เพื่อกลายเป็นผู้ชนะบ้างไม่ได้เลยหรือไง?

วันๆ คิดแต่เรื่องเสมอ วิสัยทัศน์มันก็แค่นั้นแหละ

กลับมาที่อัลเลน ลอร์ดระดับคุมสนามรบจากประเทศหมีขาว ประเทศอวี๋หยาง และประเทศอื่นๆ

ในเวลานี้กลับเงียบงันไม่พูดไม่จา

หลิงหยุนยอมสละสิทธิ์ในการบัญชาการให้กับอัลเลน

เรื่องนี้มันแปลกประหลาดมาก

พวกเขามักจะรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่ก็บอกไม่ถูกว่าคืออะไร

คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก อัลเลนจึงทำได้เพียงปล่อยเลยตามเลย

ในตอนนี้เขารีบสวมบทบาทผู้บัญชาการสูงสุดของตัวเองอย่างรวดเร็ว พร้อมกับตะโกนบอกลอร์ดระดับคุมสนามรบจากประเทศต่างๆ ว่า: "@ลอร์ดทุกคน ขอบคุณสำหรับความไว้วางใจของทุกคน ฉันจะฝืนใจรับตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดนี้ไว้ก็แล้วกัน"

"หวังว่าทุกคนจะร่วมมือกันอย่างจริงใจ เพื่อต่อต้านเผ่ามารไปด้วยกัน"

"ตอนนี้ ฉันขอประกาศแผนการ ลอร์ดระดับคุมสนามรบทุุกท่าน จงรีบเรียกระดมลอร์ดทั้งหมดในประเทศของพวกนายทันที ใช้ความเร็วสูงสุดมุ่งหน้าไปยังคริสตัลดาวเคราะห์สีน้ำเงิน เพื่อสร้างขบวนป้องกัน เตรียมพร้อมต้านทานกองทัพเผ่ามาร"

"ศึกนี้ พวกเราจะยอมให้กองทัพเผ่ามารเข้ามาใกล้คริสตัลดาวเคราะห์สีน้ำเงินของพวกเราแม้แต่ครึ่งก้าวไม่ได้เด็ดขาด"

ลอร์ดระดับคุมสนามรบฝ่ายพันธมิตรได้ยินดังนั้น ก็พากันตอบรับว่ารับทราบ

ลอร์ดระดับคุมสนามรบประเทศหมีขาว ประเทศอวี๋หยาง แม้จะไม่ไว้ใจฝ่ายพันธมิตร

แต่เมื่อกี้หลิงหยุนก็พูดเอง ว่าศึกนี้ให้ฟังอัลเลนทั้งหมด

พวกเขาไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงทำตามเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ ลอร์ดจากประเทศต่างๆ ในสมรภูมิระดับสองดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ภายใต้การระดมพลของลอร์ดระดับคุมสนามรบจากแต่ละประเทศ

ต่างก็นำกองทัพทหารของตนเอง เร่งรุดเดินทางไปยังทิศทางของคริสตัลดาวเคราะห์สีน้ำเงินด้วยความเร็วสูงสุด

พวกเขาต้องการจะไปรวมตัวกันที่บริเวณใกล้กับคริสตัลดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

จากนั้นก็สร้างขบวนป้องกันขนาดมหึมาขึ้นมา เพื่อต้านทานลอร์ดเผ่ามาร

ปกป้องคริสตัลดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ถ่วงเวลาเอาไว้ และฝืนลากลอร์ดเผ่ามารให้เสมอกัน

แน่นอนว่า ในกลุ่มนี้ไม่ได้รวมลอร์ดประเทศเซี่ยเข้าไปด้วย

เพราะในขณะที่อัลเลนออกคำสั่งให้รวมตัวกัน หลิงหยุนก็กำลังส่งข้อความอยู่ในช่องแชทของประเทศเซี่ยเช่นกัน

"@ลอร์ดประเทศเซี่ยทุกคน ให้ไปรวมตัวกันที่จุดพิกัดทั้ง 50 แห่งที่ฉันทำเครื่องหมายไว้ใกล้ๆ ใช้ความเร็วสูงสุดให้เร็วที่สุด เร็วเข้า!"

พูดจบ หลิงหยุนก็เริ่มแชร์พิกัด

ส่งพิกัด 50 แห่งที่เขาคัดเลือกออกมา เข้าไปในช่องแชทของประเทศเซี่ย

ลอร์ดประเทศเซี่ยย่อมต้องเชื่อฟังคำสั่งของหลิงหยุนร้อยเปอร์เซ็นต์อย่างแน่นอน

ในตอนนี้เมื่อได้รับคำสั่ง ก็ไม่ได้ถามถึงเหตุผล

รีบนำกองทัพของตนเอง มุ่งหน้าไปรวมตัวกันตามจุดพิกัดที่หลิงหยุนทำเครื่องหมายเอาไว้ทันที

พิกัดทั้ง 50 แห่งนี้ ก็คือจุดสำคัญในการอ้อมตลบหลังไปโจมตีคริสตัลเผ่ามารของหลิงหยุน

ถึงตอนนั้น จะต้องมอบเซอร์ไพรส์ชิ้นใหญ่ให้กับเผ่ามารได้อย่างแน่นอน