บทที่ 970 - ร่างต้นหลี่เสวียนหวนคืนแดนเซียน!

บทที่ 970 - ร่างต้นหลี่เสวียนหวนคืนแดนเซียน!

จินหยวนจุนมีระดับพลังบำเพ็ญเพียรอยู่ที่ขอบเขตต้นกำเนิดขั้นแปด ซึ่งพลังรบของเขาไม่ด้อยไปกว่าหมิงหวังเหยียนหลัวในช่วงที่แข็งแกร่งที่สุดเลยแม้แต่น้อย!

แต่ทว่าในตอนนี้หลังจากที่ก้าวเข้ามาในแดนเซียน เขากลับถูกสะกดข่มจนเหลือพลังรบเพียงแค่ระดับต้นกำเนิดขั้นสามหรือสี่เท่านั้น!

พลังมิติความว่างเปล่าของต้นไม้เซียนแห่งความว่างเปล่า พลังวิถีสวรรค์แห่งแดนเซียน ผนวกเข้ากับพลังค่ายกลกระบี่ดารารอบฟ้าของหลี่เสวียนร่างจำแลง เมื่อพลังทั้งสามสายนี้หลอมรวมเข้าด้วยกัน มันก็กลายเป็นพลังที่น่าสะพรึงกลัวเกินกว่าจะจินตนาการได้!

และยิ่งไปกว่านั้น พลังนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อสะกดข่มเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น

มันยังต้องแบ่งปันไปสะกดข่มหมิงหวังเหยียนหลัว พุทธะเสวียนกวง จ้าวศัสตราดาบ และบรรดายอดฝีมือระดับต้นกำเนิดจากโลกอื่นๆ อีกด้วย

ลองคิดดูสิว่าถ้าหากเป้าหมายในการสะกดข่มมีเพียงเขาแค่คนเดียวล่ะก็...

จิ๊ ป่านนี้เขาคงไม่สามารถดึงพลังรบแม้แต่ระดับต้นกำเนิดขั้นสองออกมาใช้ได้ด้วยซ้ำ!

"ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะเตรียมตัวมาดีไม่น้อยเลยนะ!"

จินหยวนจุนจ้องมองหลี่เสวียนเขม็งพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ก็รู้อยู่แล้วว่าพวกเจ้าจะต้องมา แล้วข้าจะไม่เตรียมตัวรอรับแขกได้ยังไงกันล่ะ?"

หลี่เสวียนตอบกลับด้วยรอยยิ้มชิลๆ

เขาถือกระบี่พุ่งเข้าจู่โจมจินหยวนจุนอย่างต่อเนื่อง กระบี่หมื่นธรรมถูกฟาดฟันออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า

จินหยวนจุนเองก็ไม่ยอมอ่อนข้อ เขาพุ่งเข้าปะทะอย่างดุดัน "แต่พวกเจ้าคิดว่าจะสะกดข่มพวกเราไปได้อีกนานแค่ไหนกันเชียว? ทั้งพลังของค่ายกลกระบี่ และพลังมิติความว่างเปล่าของต้นไม้เซียนแห่งความว่างเปล่า ต่างก็มีขีดจำกัดกันทั้งนั้น! ทันทีที่พลังของพวกเจ้าหมดลง แค่พลังวิถีสวรรค์แห่งแดนเซียนเพียงอย่างเดียว ไม่มีทางสะกดข่มพวกเราเอาไว้ได้หรอก!"

"หึ ถ้าถึงตอนนั้นข้าก็ยังมีวิธีอื่นจัดการพวกเจ้าอยู่ดีนั่นแหละ!"

หลี่เสวียนตอบกลับอย่างไม่แยแส เขารู้ดีว่าจินหยวนจุนพูดถูก แต่เขาก็ยังคงรักษาท่าทีใจเย็นไม่รีบร้อนอะไรเลย

การต่อสู้ระหว่างเขากับจินหยวนจุนดำเนินไปอย่างดุเดือดเลือดพล่าน

ส่วนคนอื่นๆ ก็เริ่มเข้าปะทะกับยอดฝีมือระดับต้นกำเนิดคนอื่นๆ เช่นกัน!

หมิงหวังเหยียนหลัวที่กำลังปะทะกับมู่หรงฉิงถึงกับเบิกตากว้างด้วยความโกรธจัด "ไอ้พวกเด็กเมื่อวานซืน คิดจะมากำเริบเสิบสานต่อหน้าข้าเชียวรึ?!"

เขาตวาดเสียงต่ำพลางรวบรวมปราณยมโลกหมายจะบดขยี้มู่หรงฉิง

แต่อีกด้านหนึ่ง เฟิ่งจิ่วเกอก็ไม่ยอมน้อยหน้า นางหยิบภาพม้วนหนึ่งออกมา มันคือภาพม้วนหมื่นอสูรซึ่งเป็นหนึ่งในห้าของวิเศษของจักรพรรดิมรรคา!

ทันทีที่ภาพม้วนหมื่นอสูรปรากฏขึ้น มันก็เปล่งประกายแสงเจิดจ้า สัตว์อสูรดุร้ายนับหมื่นพุ่งทะลักออกมาจากในภาพ ส่งเสียงคำรามกึกก้อง แฝงไว้ด้วยรังสีอำมหิตอันล้นทะลัก!

พวกมันพุ่งทะยานเข้าใส่กลุ่มยอดฝีมือระดับต้นกำเนิดอย่างบ้าคลั่ง!

"นั่นมันภาพม้วนหมื่นอสูร หนึ่งในห้าของวิเศษของจักรพรรดิมรรคานี่นา!"

"เชี่ยเอ๊ย! ของวิเศษแบบนี้ไปตกอยู่ในมือแม่หนูนั่นได้ยังไงกัน!"

ทุกคนต่างก็ตกใจจนหน้าถอดสี

กระบี่โบราณจอมราชันย์และภาพม้วนหมื่นอสูร ศาสตราต้นกำเนิดทั้งสองชิ้นนี้สร้างแรงกดดันให้พวกเขาได้อย่างมหาศาล

หันไปมองทางเซียวจิ่นอวี้และสือซีอวิ๋น

แม้ว่าพวกนางทั้งสองจะไม่มีของวิเศษของจักรพรรดิมรรคา แต่พลังรบที่พวกนางปลดปล่อยออกมาก็ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

คนหนึ่งมีเพลิงประหลาดลุกโชนทั่วร่าง ราวกับจะแผดเผาสวรรค์ให้มอดไหม้!

ส่วนอีกคนกวัดแกว่งหมัดคู่ ทุกท่วงท่าทุกกระบวนท่าล้วนบดขยี้มิติความว่างเปล่าจนแตกสลาย!

พลังรบของพวกนางดูจะแข็งแกร่งกว่ายอดฝีมือระดับต้นกำเนิดทั่วไปเสียอีก

ส่วนยอดฝีมือระดับต้นกำเนิดจากโลกอื่นๆ ล้วนถูกค่ายกลกระบี่สะกดข่มเอาไว้จนไม่สามารถแสดงพลังออกมาได้อย่างเต็มที่ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีอันดุดันของพวกนาง พวกเขาจึงเริ่มมีทีท่าว่าจะล่าถอยไม่เป็นขบวน!

"หึ พวกเรามีกันตั้งเยอะแยะ ถ้ามัวแต่มาพ่ายแพ้ให้กับแม่หนูพวกนี้ คงได้เสียหน้ากันยับเยินแน่!"

จ้าวศัสตราดาบจากแดนหมื่นศัสตราที่ถือดาบยาวอยู่ในมือแค่นเสียงเย็น ร่างของเขาปลดปล่อยปราณดาบอันดุดันเกรี้ยวกราดออกมา!

ปราณดาบถูกฟาดฟันออกไป บีบบังคับให้เซียวจิ่นอวี้และสือซีอวิ๋นต้องถอยร่นไปหลายก้าว!

[จบแล้ว]