บทที่ 19 ฉันต้องการยาสมานแผลของนาย

บทที่ 19 ฉันต้องการยาสมานแผลของนาย

พิมพ์เขียวการสร้างกระสุนปืนนั้นเหมือนกับพิมพ์เขียวเครื่องควบแน่นน้ำที่มีฟังก์ชันหลายระดับที่ยังล็อกอยู่ ได้แก่: ทั่วไป, ประณีต, ขั้นสูง, สมบูรณ์แบบ, มหากาพย์ และตำนาน

พวกมันควรจะสอดคล้องกับอาวุธที่แตกต่างกัน แต่ในปัจจุบันมีเพียงระดับทั่วไปเท่านั้นที่ใช้งานได้ และสามารถเลือกประเภทกระสุนได้ตามชนิดของปืน

ซ่งโม่ลองเลือกดูอย่างสุ่มๆ ระบบก็แจ้งเตือนทันที: 'วัตถุดิบที่ต้องการ: เหล็กแท่ง * 5, ดินปืน * 5 วัตถุดิบไม่เพียงพอ'

'มันต้องใช้ดินปืนจริงๆ ด้วย!'

ซ่งโม่เก็บวัสดุแล้วกลับไปนั่งที่เบาะคนขับ เขาไม่รีบร้อนนัก ไว้ค่อยจัดการเรื่องนี้หลังจากหาปืนได้แล้ว

'ติ๊ด ติ๊ด...'

เป็นข้อความจากเว่ยจื่อหลาน

'ซ่งโม่ นายต้องการพิมพ์เขียวสร้างปืนพกไหม?'

ซ่งโม่ชะงักไปครู่หนึ่ง: 'เธอมีพิมพ์เขียวสร้างปืนพกเหรอ? ต้องการอะไรมาแลกเปลี่ยนล่ะ?'

หลังจากเงียบไปนาน ในที่สุดเว่ยจื่อหลานก็ตอบกลับมา: 'ฉันต้องการยาสมานแผลของนาย ฉันบาดเจ็บ ถ้าไม่รีบรักษาฉันอาจจะตายได้ ฉันรู้ว่านายต้องการสิ่งนี้ แต่นายจะยอมแลกยาสมานแผลกับฉันได้ไหม?'

ซ่งโม่: 'เส้นทางสายรองมันอันตรายมากเลยใช่ไหม?'

เว่ยจื่อหลานไม่ได้ปิดบัง: 'ใช่! เมื่อกี้ฉันถูกล่อลวงด้วยกล่องทรัพยากรระดับสูง และไม่คิดเลยว่าพอเข้าไปแล้วจะออกมาไม่ได้ง่ายๆ นายห้ามเข้าไปในนั้นสุ่มสี่สุ่มห้าเด็ดขาดนะ'

ซ่งโม่ก็เป็นคนตรงไปตรงมาเช่นกัน: 'ตกลง! มาแลกเปลี่ยนกัน!'

เว่ยจื่อหลานรีบส่งคำขอแลกเปลี่ยนมาอย่างร้อนรน ซึ่งประกอบด้วยพิมพ์เขียวการสร้างปืนพก โดยขอแลกกับยาสมานแผลหนึ่งเม็ด

หลังจากซ่งโม่กดยืนยัน ยาสมานแผลหนึ่งเม็ดก็หายไป และถูกแทนที่ด้วยพิมพ์เขียวการสร้างปืนพก

หลังจากคัดลอกและเก็บสำเนาไว้แล้ว เขาได้วางต้นฉบับลงบนสถานีสร้างสิ่งของ: 'ติ๊ง! ตรวจพบพิมพ์เขียวการสร้างปืนพก (ระดับทั่วไป, ใช้ได้ครั้งเดียว) คุณต้องการเรียนรู้หรือไม่?'

'เรียนรู้!'

'โปรดเลือกประเภทปืนพก'

ซ่งโม่เหลือบมองหน้าจอที่เต็มไปด้วยข้อมูลและรูปภาพปืนพกหลากหลายชนิดที่เขาไม่ค่อยเข้าใจนัก

เขาจึงเลือกตามรุ่นที่ระบบแนะนำ: เดเสิร์ทอีเกิล (Desert Eagle)

คำอธิบายระบบ: 'เดเสิร์ทอีเกิล ข้อดี: พลังทำลายล้างสูง นัดเดียวล้มช้างได้ ข้อเสีย: แรงดีดมหาศาล ควบคุมได้ยากสำหรับมือใหม่'

เมื่อมองดูปืนพกสีเงินขาว ซ่งโม่ก็รู้สึกชอบมันขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก และกด 'สร้าง' โดยไม่ลังเล

ไม่นานนัก ปืนเดเสิร์ทอีเกิลสีเทาขาวก็ลอยอยู่เหนือสถานีสร้างสิ่งของ ซ่งโม่คว้ามันมาถือไว้ รู้สึกถึงน้ำหนักและผิวสัมผัสที่ดีเยี่ยม

เขาเรียกพิมพ์เขียวการสร้างกระสุนขึ้นมา เลือกประเภทเดเสิร์ทอีเกิล แต่วัตถุดิบที่ต้องการยังคงเป็น เหล็กแท่ง * 5 และดินปืน * 5

'มีปืนก็เหมือนไม่มี เพราะใช้งานไม่ได้! ทั้งหมดเป็นเพราะไม่มีดินปืน!'

ซ่งโม่ส่ายหัวอย่างจนใจ: หวังว่าวันนี้เขาจะหาดินปืนเจอ ไม่อย่างนั้นชีวิตหลังจบช่วงคุ้มครองมือใหม่อาจจะลำบากแน่ๆ

ทางด้านเว่ยจื่อหลาน เธอกำลังพิงตัวรถ บดละเอียดยาสมานแผลที่แลกมาแล้วค่อยๆ โรยลงบนแผลของเธอ

ความเจ็บปวดจากบาดแผลทำให้ใบหน้าสวยของเธอบิดเบี้ยว: 'ซี๊ด... บ้าจริง! ฉันเจอเสือโคร่งก่อนที่ช่วงคุ้มครองมือใหม่จะจบลงด้วยซ้ำ นี่มันกะจะฆ่ากันชัดๆ!'

ใช่แล้ว! เมื่อตอนที่เธอเปิดกล่องทรัพยากรสีทองก่อนหน้านี้ เธอเผลอปล่อยเสือดุร้ายออกมาโดยไม่ตั้งใจ บาดแผลจากเมื่อคืนยังไม่ทันหายดี พอถูกเสือโจมตีซ้ำ ขาขวาและแขนขวาของเธอจึงเกือบจะพังพินาศไปหมด

ถ้าไม่ได้พละกำลังที่เพิ่มขึ้นจากยาเพิ่มพลัง เธอคงกลายเป็นอาหารเสือไปแล้ว

เธอใช้กริชกรีดเสื้อผ้าออก และเมื่อผงยาสมานแผลถูกโรยลงบนแผล เธอก็รู้สึกหายปวดในทันที แทนที่ด้วยความรู้สึกเย็นสบายอย่างประหลาด

ดวงตาของเว่ยจื่อหลานเป็นประกาย: 'ของดีจริงๆ! ตอนแรกฉันนึกว่าการแลกพิมพ์เขียวปืนพกกับยาแค่เม็ดเดียวจะขาดทุนย่อยยับ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าฉันจะได้กำไรมหาศาล!'

ยานี้สมกับที่เป็นรางวัลจากระบบสำหรับผู้ชนะเลิศจริงๆ มันให้ผลลัพธ์ที่น่าอัศจรรย์มาก

ขณะที่เธอกำลังคิดอยู่นั้น เธอก็เห็นบาดแผลสมานตัวอย่างรวดเร็วด้วยตาเปล่า เพียงชั่วพริบตาแผลก็หายสนิทโดยไม่ทิ้งรอยแผลเป็นไว้เลยแม้แต่น้อย

เว่ยจื่อหลานกะพริบตาถี่ๆ ก่อนจะยื่นมือเรียวขาวไปสัมผัสมัน และมันหายไปจริงๆ! ผิวของเธอกลับมาเรียบเนียนละเอียดอ่อนเหมือนเดิม

'ให้ตายสิ! มหัศจรรย์ขนาดนี้เลยเหรอ? นี่มันไม่ใช่ของธรรมดาแล้วนะเนี่ย'

'ถ้าซ่งโม่รู้ถึงประสิทธิภาพนี้ เขาจะเสียใจที่ยอมแลกกับฉันไหมนะ?'

'จะว่าไป ผู้ชายคนนี้ก็นิสัยดีเหมือนกัน เขาไม่เคยปฏิเสธคำขอของฉันเลย แถมยังยอมสละยาสมานแผลให้ด้วย'

'ฮัดเช้ย!'

ซ่งโม่จามออกมา 'วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ? มีแต่คนคิดถึงเขา'

'อ้อ ยังมีพิมพ์เขียวอัปเกรดที่ยังไม่ได้ปล่อยออกไปอีกอัน ป่านนี้คนคงจ้องเขากันตาเป็นมันแล้วล่ะสิ ฮ่าๆ!'

'ติ๊ด ติ๊ด...'

'ติ๊ด ติ๊ด...'

ข้อความส่วนตัวดังขึ้นไม่ขาดสาย เขาขับรถไปพลางเหลือบมองไปพลาง

'พี่ชาย ฉันเต็มใจจะอยู่กับพี่ตลอดไป ขอพิมพ์เขียวอัปเกรดให้ฉันเถอะนะ ไม่อย่างนั้นคืนนี้ฉันต้องถูกสัตว์ป่ารุมฉีกร่างแน่ๆ'

'พี่โม่ ผมมีเหล็กแท่งอยู่สามชิ้น นี่เป็นทรัพยากรหายากนะ โปรดเก็บพิมพ์เขียวไว้ให้ผมด้วย!'

'พี่โม่ อยู่บ้านพึ่งพ่อแม่ ออกข้างนอกพึ่งเพื่อน ให้ผมยืมใช้ก่อนเถอะครับ พี่ชายคนนี้จะไม่ลืมพระคุณเลย'

ซ่งโม่ขมวดคิ้ว 'อะไรกันนักกันหนา? มีแต่พวกจ้องจะเอาเปรียบแทนที่จะทำงานหนัก ผู้หญิงที่ไม่มีความสามารถก็ว่าไปอย่าง แต่เป็นผู้ชายอกสามศอกทำไมถึงทำตัวไร้ยางอายขนาดนี้?'

'ไม่สิ! ผู้หญิงที่แข็งแกร่งก็มี เว่ยจื่อหลานนั่นไง เธอเป็นคนที่สองที่อัปเกรดยานพาหนะได้'

'ไอ้พวกนี้ยังแย่ยิ่งกว่าผู้หญิงอีก ถุย!'

รถยังคงเคลื่อนที่ต่อไป และเขาก็ได้รับแจ้งเตือนจากระบบอีกครั้ง: 'ติ๊ง! ตรวจพบกล่องทรัพยากรไม้ห่างออกไป 100 หน่วยด้านหน้า ภายในอาจมีเสบียงทั่วไปหรืออาจมีอันตราย ผู้เล่นโปรดตัดสินใจว่าจะเปิดหรือไม่'

สิ่งที่เฝ้ากล่องทรัพยากรอยู่คือแมงป่องพิษสองตัว!

ต่อให้เพื่อพิษแมงป่อง ซ่งโม่ก็ต้องสู้!

แมงป่องสองตัวไม่ใช่ปัญหาสำหรับซ่งโม่เลย เขาจัดการพวกมันได้อย่างรวดเร็ว

หลังจากเก็บเหรียญแห่งความกล้า 6 เหรียญ เขาก็เดินไปที่กล่องทรัพยากร กล่องเปิดออกโดยอัตโนมัติ: 'ยินดีด้วย! คุณได้รับ สำลี * 5, น้ำแร่ * 1, บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป * 2'

มีของค่อนข้างเยอะในกล่องไม้ใบนี้!

ซ่งโม่ขนกล่องทรัพยากรและเสบียงขึ้นรถอย่างมีความสุข กล่องถูกย่อยสลาย และเสบียงถูกคัดลอก ทำให้พื้นที่ในรถแคบลงเล็กน้อย

จากนั้นเขาก็เก็บซากแมงป่องพิษทั้งสองตัววางบนสถานีสร้างสิ่งของ: 'ติ๊ง! ตรวจพบซากแมงป่องพิษสองตัว คุณต้องการย่อยสลายหรือไม่?'

'ย่อยสลาย'

'ยินดีด้วย! คุณได้รับ พิษแมงป่อง * 2'

ไม่มีอะไรนอกจากพิษแมงป่อง! แต่ก็ยังดี หลังจากคัดลอกแล้วเขาสามารถสร้างยาสงบประสาทได้อีกสองชุด

ยาสงบประสาทค่อนข้างได้ผลดีกับสัตว์ป่า ช่วยประหยัดแรงเขาไปได้มาก

ทันทีที่นึกได้ ซ่งโม่ก็รีบสร้างยาสงบประสาทขึ้นมาสองชุด แล้วนำน้ำแร่สองขวดออกมาละลายยาเตรียมไว้ จากนั้นเขาจึงจัดระเบียบเสบียงและเดินทางต่อ

'ติ๊ด ติ๊ด...'

'พี่โม่ ผมมีพิมพ์เขียวอัปเกรดถังน้ำมัน ขอแลกกับพิมพ์เขียวอัปเกรดยานพาหนะของพี่ได้ไหมครับ?'

ถังน้ำมันของซ่งโม่ยังไม่ได้อัปเกรด เขาคาดคะเนว่าหลังจากอัปเกรดแล้วมันจะจุน้ำมันได้มากขึ้น และเขาจะสามารถเคลียร์พื้นที่ในรถได้

'ได้ มาแลกกัน'

อีกฝ่ายรีบส่งคำขอแลกเปลี่ยนทันทีที่ซ่งโม่ตกลง

ซ่งโม่รับพิมพ์เขียวอัปเกรดถังน้ำมันมาวางบนสถานีสร้างสิ่งของ: 'ติ๊ง! ตรวจพบพิมพ์เขียวอัปเกรดถังน้ำมัน คุณต้องการเรียนรู้หรือไม่?'

'เรียนรู้!'

'วัตถุดิบที่ต้องการ: แท่งเหล็ก * 15, แท่งเหล็กกล้า * 5 วัตถุดิบครบถ้วน คุณต้องการสร้างหรือไม่?'

'สร้าง!'

ครั้งนี้ต่างจากการอัปเกรดช่วงล่าง เพราะมีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัว: 'ติ๊ง! ตรวจพบว่าถังน้ำมันของคุณได้รับการอัปเกรดแล้ว ความจุเพิ่มขึ้น 1 ใน 3 โปรดเติมน้ำมันให้ทันท่วงที'

'การอัปเกรดยางและแกนกลางรถจะทำให้การอัปเกรดยานพาหนะเสร็จสมบูรณ์ หมายเหตุ: การอัปเกรดแกนกลางรถไม่จำเป็นต้องใช้พิมพ์เขียว'

'แกนกลางรถ?'

หลังจากชายที่พยายามจะฆ่าเขาตายไป ซ่งโม่ได้รับแกนกลางรถที่เสียหายมาจากรถมอเตอร์ไซค์ของชายคนนั้น

'หรือว่าการอัปเกรดยานพาหนะขั้นสุดท้าย จะต้องฆ่าคนแล้วชิงรถของพวกเขามา?'

ซ่งโม่เผลอตัวสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้